Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Charaktery, nr 2 / 2013

Wydawnictwo: Charaktery
9,4 (5 ocen i 0 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
1
8
1
7
0
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
słowa kluczowe
psychologia, Charaktery, czasopismo
kategoria
czasopisma
język
polski
dodała
Subconscientia

Wstępniak Wiesław Łukaszewski Gdyby wielbiciele własnego Ja zechcieli utworzyć partię polityczną, stałaby się ona jedną z najliczniejszych. Lata temu znakomity grafik wrocławski Eugeniusz Get-Stankiewicz, skutecznie zmuszający bliźnich do myślenia, zaprojektował i rozpowszechniał samoprzylepną naklejkę. Przeznaczona była tylko dla mężczyzn (zapewniam, że nie miało to żadnych...

Wstępniak
Wiesław Łukaszewski

Gdyby wielbiciele własnego Ja zechcieli utworzyć partię polityczną, stałaby się ona jedną z najliczniejszych.

Lata temu znakomity grafik wrocławski Eugeniusz Get-Stankiewicz, skutecznie zmuszający bliźnich do myślenia, zaprojektował i rozpowszechniał samoprzylepną naklejkę. Przeznaczona była tylko dla mężczyzn (zapewniam, że nie miało to żadnych szowinistycznych podtek­stów) i była ładną plątaniną kolorowych plam i linii. Należało ją przyklejać do ubrania – na klapie marynarki czy kieszeni jeansowej kurtki. Ot, taka broszka dla mężczyzn. Kiedy ozdobiony nią mężczyzna stawał przed lustrem, z plątaniny plam i linii wyłaniał się tekst: „Jestem piękny i mądry”.

Warto było obserwować reakcje mężczyzn na pierwsze czytanie tego zdania. Jedni czuli się rozbawieni, inni zawstydzeni, jeszcze inni nieco poirytowani. Ale byli też tacy, dla których treść naklejki była komunikatem upewniającym ich tylko w tym, co od dawna o sobie myśleli. Nie brak bowiem mężczyzn (ale nie brak też kobiet) o skłonnościach narcystycznych. Dla nich Ja jest najważniejsze. Gdyby zechcieli utworzyć partię polityczną, to prawdopodobnie byłaby znacznie, znacznie większa od partii „Alabama jest najważniejsza”, a nawet partii „Wenus jest najważniejsza”. Na szczęście miłośnicy własnego Ja, wyjątkowego przecież, rzadko mają skłonności do działań kolektywnych.

To oczywiste – dobrze wiedzą o tym nie tylko psychologowie – że Ja jest ważne. Problemem staje się jednak Ja monopolistyczne. Ja niepowtarzalne, Ja cenniejsze od innych Ja, Ja niezwyciężone, Ja samowystarczalne, Ja wsłuchane w swoje Ja. Słowem, totalne (nie mylić z totalitarnym) Ja.

Takie Ja może być niewyczerpanym źródłem radości dla narcystycznego podmiotu, ale nierzadko bywa utrapieniem dla otoczenia. Tyle tylko, że narcyzm wyklucza zainteresowanie otoczeniem, o ile nie jest ono źródłem zachwytów. To, powtórzę, Ja jest najważniejsze.

Są zapewne takie osoby, które mają dobre podstawy, aby o swoim Ja myśleć w sposób opisany wyżej. Ale żeby było ich aż tyle? I wszystkie takie niepowtarzalne? Mało prawdopodobne.

Ostatnio (to okazja, aby podziękować Agnieszce Golec de Zavala) coraz częściej mówi się o narcyzmie kolektywnym, narcyzmie grupowym czy zbiorowym. Tu już nie chodzi o Ja, tu rzecz dotyczy My. Też obraca się wokół wyjątkowości własnej grupy, jej niepowtarzalności, jej omnipotencji. Czasem przybiera to humorystyczne formy, jak wtedy, gdy portal internetowy donosi o odkryciu skamieniałości wróbla sprzed 30 milionów lat i zapewnia, że był to polski wróbel, bo przecież odkopany na terytorium naszego kraju. Polski wróbel sprzed 30 milionów lat! Gratulacje! Zachęcam do uważnego studiowania portali internetowych z tej właśnie perspektywy. Czasem to, co tam przeczytamy, przybiera formy roszczeniowe, bo nam się przecież należy, a nie dostajemy. Czasem przybiera formy złowrogie, bo okazuje się, że jest tylko jeden rodzaj ludzi.

– My. Inni (szczególnie niektórzy, na przykład Romowie czy ateiści) to niekoniecznie ludzie. To nawet nie humanoidy. Wielkościowe zadęcie z jednej strony (nieważne, czy w narcyzmie indywidualnym, czy grupowym) i zgeneralizowane poczucie niedocenienia (a może nawet własnego niedowartościowania) z drugiej strony. Unikalność, którą mało kto zauważa. My tacy wspaniali, a oni nie chcą docenić Nas – jedynych takich na świecie. Więc ratujemy się polskim wróblem sprzed milionów lat. Albo śpiewamy „Nic się nie stało, Polacy, nic się nie stało”.

 

źródło opisu: http://www.charaktery.eu/

źródło okładki: http://www.charaktery.eu/

pokaż więcej

Brak materiałów.

Mogą Cię również zainteresować

  • Powiew ciepłego wiatru
  • Siła
  • Syn zakonnicy
  • Zabójczy pocisk
  • Okruch
  • Poświata
  • Sprzedawca marzeń
  • Roztańczona krew
  • Dziewczyny z Dubaju
  • Na tropie mordercy
  • Dżozef
  • Żona między nami
  • Ostatni Namsara
  • Kamień na szczycie
  • Negatyw
  • Gaumardżos! Opowieści z Gruzji
Powiew ciepłego wiatru
Edyta Świętek

7,2 (10 ocen i opinii)
Siła
Naomi Alderman

6,64 (22 ocen i opinii)
Syn zakonnicy
Joanna Jax

8,33 (9 ocen i opinii)
Zabójczy pocisk
Łukasz Orbitowski , Olga Rudnicka , Jakub Małecki , Ryszard Ćwirlej , Tomasz Sekielski , Joanna Opiat-Bojarska , Marta Guzowska , Małgorzata Rogala , Wojciech Chmielarz , Remigiusz Mróz , Robert Małecki , Marta Matyszczak , Katarzyna Puzyńska , Bartosz Szczygielski

6 (24 ocen i opinii)
Okruch
Anna Ficner-Ogonowska

6,89 (63 ocen i opinii)
Poświata
Michael Chabon

8 (10 ocen i opinii)
Sprzedawca marzeń
Richard Paul Evans

8,2 (30 ocen i opinii)
Roztańczona krew
Gard Sveen

6,67 (3 ocen i opinii)
Dziewczyny z Dubaju
Piotr Krysiak

5,42 (43 ocen i opinii)
Na tropie mordercy
Joakim Palmkvist

8 (1 ocen i opinii)
Dżozef
Jakub Małecki

7,29 (374 ocen i opinii)
Żona między nami
Sarah Pekkanen , Greer Hendricks

7,21 (14 ocen i opinii)
Ostatni Namsara
Kristen Ciccarelli

8,08 (12 ocen i opinii)
Kamień na szczycie
Ewa Białołęcka

8 (3 ocen i opinii)
Negatyw
Klaudiusz Szymańczak

8,36 (11 ocen i opinii)
Gaumardżos! Opowieści z Gruzji
Anna Dziewit-Meller , Marcin Meller

6,6 (1127 ocen i opinii)
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (10)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1180
Małgosia | 2015-05-25
książek: 728
Joanna | 2013-12-08
Na półkach: Psychologia, Przeczytane, Prasa
książek: 1013
książek: 383
Magda | 2013-05-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
książek: 810
Avalon | 2013-02-09
Na półkach: Przeczytane, Czasopisma
książek: 35
waniliowacoca | 2015-04-18
Na półkach: Przeczytane
książek: 0
| 2013-07-02
Na półkach: Przeczytane, Czasopisma
książek: 471
annchor | 2013-06-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: maj 2013
książek: 304
książek: 197
Subconscientia | 2013-02-08
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd