Ilekroć ludzie w naszym otoczeniu wytrącają nas z równowagi, zadajemy sobie pytanie: czy jest jakiś sposób, by sobie z nimi poradzić? Z odpowiedzią przychodzi do nas Mark Goulston w swojej książce Jak rozmawiać z furiatami. Techniki, ćwiczenia, strategie. Polska edycja ukazała się nakładem Wydawnictwa Zwierciadło.

Tytułowy furiat oznacza osobę zachowującą się nieracjonalnie. Ze strony takiego człowieka spotyka nas agresja, próby manipulowania i szantażu emocjonalnego, a nierzadko nawet przemoc. Może być to nastolatek, partner nieradzący sobie w pracy, starzejący się rodzice bądź osoba chora psychicznie. Autor przedstawia nam schemat myślenia i reakcji, wyjaśnia też, w jaki sposób i jakimi zachowaniami różni ludzie starają się na nas wpływać. Nie pozostawia nam też złudzeń, że nie zawsze ich zachowanie może się poprawić.

Książka zawiera zarys informacji na temat funkcjonowania ludzkiego mózgu i tego, jak reaguje w zależności od sytuacji. Pomoże nam to zrozumieć zachowania,w których negatywnie zaskakujemy samych siebie i otoczenie.

Lektura tego poradnika nie jest przeznaczona do czytania ciągłego i „na jeden wieczór”. Sugerowałabym dawkować sobie poszczególne instrukcje i zagadnienia lub czytać porady pasujące do sytuacji, jaką próbujemy rozwiązać. Tekst pojawia się w różnych formach: listy kroków do wykonania, przytoczenia historii pacjenta, opisów przykładowych sytuacji. Wprowadza to pewien chaos, który przeszkadza, gdy chcemy czytać więcej niż jeden rozdział na raz.

Największą zaletą książki jest jej przenikliwość i bezpośredniość. Argumenty znajdują potwierdzenie w teoriach, które przywołuje autor. Nie karmi złudzeniami, że wszystkie sytuacje da się rozwiązać, a porady działają zawsze i na każdym człowieku. Kolejnym dużym plusem jest wskazanie, w jakich okolicznościach należy pomyśleć o skorzystaniu z pomocy specjalisty.

W moim odczuciu spory mankament tej pozycji stanowi to, że autor jest w niej zbyt widoczny, to znaczy wiele historii opowiadanych jest w pierwszej osobie, zdarzają się też dygresje. Możliwe, że to zabieg mający na celu podkreślenie jego zasług w ustaleniu metod postępowania z osobami nieracjonalnymi. Jednak uważam, że jeśli treść broni się sama, to są to niepotrzebne wtrącenia.

Jak rozmawiać z furiatami to poradnik, który może nam pomóc zrozumieć i rozwiązać niejeden problem. Psychologia to nauka, która pozwala nam poznać siebie i innych. Warto odkrywać jej zawiłości. W tej pozycji znajdujemy zarówno teorię zachowań, jak i praktyczne, konkretne wskazówki postępowania. Mimo wspomnianych wad książka dostarcza porcji cennej wiedzy, co czyni ją godną polecenia.

Ilekroć ludzie w naszym otoczeniu wytrącają nas z równowagi, zadajemy sobie pytanie: czy jest jakiś sposób, by sobie z nimi poradzić? Z odpowiedzią przychodzi do nas Mark Goulston w swojej książce Jak rozmawiać z furiatami. Techniki, ćwiczenia, strategie. Polska edycja ukazała się nakładem Wydawnictwa Zwierciadło.

Tytułowy furiat oznacza osobę zachowującą się...

Czartoryscy to nazwisko, które każdy z nas przynajmniej raz usłyszał na lekcjach historii. Rzadko kiedy, poza nauczeniem się, kto kierował ugrupowaniem Hotel Lambert bądź wprowadził na tron ostatniego polskiego króla, mamy okazję zaznajomić się z członkami tej rodziny.
W podróż ich śladami od 1440 roku aż do Powstania Warszawskiego zabiera nas książka Saga rodu Czartoryskich autorstwa Zofii Wojtkowskiej. Ukazała się nakładem Wydawnictwa Iskry.
Jest to książka historyczna, opierająca się na faktach i źródłach. Nie oznacza to, że czytelnik będzie miał do czynienia z suchymi notami biograficznymi, przeplatanymi gąszczem przypisów. Wręcz odwrotnie. Odkryje tu liczne, bardzo barwne i różne życiorysy. W równych proporcjach znajdą się tu losy polityków, artystów, kolekcjonerów, reformatorów, postaci ważnych dla polskiej historii. To nie są pomnikowe opisy, lecz biografie pokazujące ludzi z krwi i kości. Ogromną zaletą jest poświęcenie znacznej uwagi kobietom: Konstancji z Czartoryskich Poniatowskiej – matce króla Stanisława Augusta, która utrzymywała w swoich rękach zarówno losy rodziny, jak i krajowej polityki, Izabeli z Flemmingów Czartoryskiej – założycielce pierwszego polskiego muzeum w Puławach, Marcelinie Czartoryskiej – wybitnej pianistce, uczennicy Chopina i strażniczki jego dziedzictwa, Annie z Sapiehów – żonie księcia Adama Jerzego, którą naznaczyły represje związane z działalnością męża, lecz nigdy nie straciła charakteru odważnej damy, i wielu innym.

Fenomen tej książki polega na tym, że stanowi ona zarówno dobry materiał dla humanistów, którzy potrzebują źródła, jak i pasjonującą lekturę. Moim zdaniem atutem jest to, że nie czytamy fabularyzowanej opowieści, tylko poznajemy fakty, a w miejsce dialogów mamy fragmenty listów lub pamiętników. Autentyczność i przystępny język to przepis na lekką, a zarazem dostarczającą niebagatelnej dawki wiedzy pozycję.

Ukłony należą się Zofii Wojtkowskiej za podjęcie tematu, który nie doczekał się jeszcze tak szerokiej i wielowątkowej publikacji. Jak przyznała, problemów nastręczał brak źródeł bądź ich nagromadzenie. Z pełnym przekonaniem twierdzę, że autorka poradziła sobie z tą jakże trudną misją fenomenalnie.

Czartoryscy podczas lektury tej książki ożywają i stają się czymś więcej niż tylko tajemniczymi postaciami z portretów i podręczników szkolnych. Poznajemy jednocześnie historię rodziny i przemian dziejowych Polski na przestrzeni ponad pięciuset lat. Losy kraju łatwiej jest pojąć, poznając koleje życia tych, którzy tę historię tworzyli. Gorąco zachęcam do sięgnięcia po Sagę rodu Czartoryskich i poznania tych niebanalnych biografii.

Czartoryscy to nazwisko, które każdy z nas przynajmniej raz usłyszał na lekcjach historii. Rzadko kiedy, poza nauczeniem się, kto kierował ugrupowaniem Hotel Lambert bądź wprowadził na tron ostatniego polskiego króla, mamy okazję zaznajomić się z członkami tej rodziny.
W podróż ich śladami od 1440 roku aż do Powstania Warszawskiego zabiera nas książka Saga rodu...