Andrzej Grabowski. Jestem jak motyl

Jest słabo. Zamiast rzetelnego tła kontekstowego dostajemy jakieś efemeryczne poetyckie impresje (choć za Jesjenina akurat plus). Nie tego oczekuję od biografii/autobiografii.

Jest słabo. Zamiast rzetelnego tła kontekstowego dostajemy jakieś efemeryczne poetyckie impresje (choć za Jesjenina akurat plus). Nie tego oczekuję od biografii/autobiografii.

Piękna książka <3

Piękna książka <3

Nierówna. Są rozdziały i partie tekstu bardzo zajmujące, ale przeplatane momentami bardzo przeciętnymi albo takimi, z których mało co wynika. Najciekawsze dotyczy dzieciństwa i młodości, które autor wspomina z nostalgią i melancholią, W tej części jest najbardziej prawdziwy, opuszcza gardę i dopuszcza czytelnika do bardziej intymnych pokładów. Im bliżej współczesności tym tego mniej, A szkoda.
Sama struktura tekstu jest też szarpana. Niby mozaika, która ma nam dać odczuć także fragmenty tekstów deklamowane przez Grabowskiego, ale to sprawdza się w nielicznych miejscach. W większości gubi się rytm opowieści i ciągłość. Niestety, w moim odczuciu szansa wykorzystana ciekawego opowiedzenia o tym nietuzinkowym aktorze i człowieku tylko w pewnym - raczej mniejszym niż większym - stopniu.

Nierówna. Są rozdziały i partie tekstu bardzo zajmujące, ale przeplatane momentami bardzo przeciętnymi albo takimi, z których mało co wynika. Najciekawsze dotyczy dzieciństwa i młodości, które autor wspomina z nostalgią i melancholią, W tej części jest najbardziej prawdziwy, opuszcza gardę i dopuszcza czytelnika do bardziej intymnych pokładów. Im bliżej współczesności tym...

Super, zwłaszcza z oryginalnym głosem, często się śmiałam w głos ale i wzruszająca...

Super, zwłaszcza z oryginalnym głosem, często się śmiałam w głos ale i wzruszająca...

Autobiografia pana Grabowskiego zaskakująca mnie wciągnęła. Miałam wrażenie jakbym usiadła z wujkiem, dziadkiem i posłuchała jego historii. Bywa bez ładu i składu, ale nadal przyciąga uwagę. Dla fanów kina to również nie lada gratka. Polecam!

Autobiografia pana Grabowskiego zaskakująca mnie wciągnęła. Miałam wrażenie jakbym usiadła z wujkiem, dziadkiem i posłuchała jego historii. Bywa bez ładu i składu, ale nadal przyciąga uwagę. Dla fanów kina to również nie lada gratka. Polecam!

Sentymentalna książka. Kto by pomyślał. Ja się mocno zaskoczyłem że Grabowski taki sentymentalny, cichy i wrażliwy jest. Książka może zmylić bo oczekiwał człowiek więcej smaczków z planu filmowego - szczególnie Kiepskich a tu otrzymało się sporo ciekawostek o których się nie wiedziało - masa ról w teatrze, występów kabaretowych i to jak najbardziej na plus. To z pewnością książka inna niż zapewne większość czytelników myślała, co nie znaczy że jest ona zła. Wręcz przeciwnie! Ciekawa, sporo wierszy mimo że nie jestem fanem, to jednak zawsze warto zapoznać się z czymś nowym i wyrobić sobie opinię.

Sentymentalna książka. Kto by pomyślał. Ja się mocno zaskoczyłem że Grabowski taki sentymentalny, cichy i wrażliwy jest. Książka może zmylić bo oczekiwał człowiek więcej smaczków z planu filmowego - szczególnie Kiepskich a tu otrzymało się sporo ciekawostek o których się nie wiedziało - masa ról w teatrze, występów kabaretowych i to jak najbardziej na plus. To z pewnością...

Andrzej Grabowski wielu z nas kojarzy się z rolą Ferdka Kiepskiego i to niewątpliwie była rola jego życia. Ale czy aktor to Ferdek Kiepski czy może Ferdek Kiepski ma coś z Andrzeja Grabowskiego. Niemniej jednak Andrzej Grabowski to super aktor, znakomity komediant, wspaniały ojciec. Idealnie sprawdził się także jako juror w "Tańcu z gwiazdami" Miał mnóstwo przygód i mały chłopiec urodzony i wychowany w małopolskiej Alwerni pielęgnuje w sobie małego chłopca którym według mnie jest do dzisiaj. Jeśli komuś udało się odsłuchać skeczu "bo wiadomo jeszcze nikomu jedna mała wódeczka nie zaszkodziła" to wiecie o czym pisze a tym którzy nie odsłuchali polecam. Poruszająca książka a ponieważ Andrzej Grabowski jest wspaniałym gawędziarzem pięknie przeczytał swoją biografię. Polecam.

Andrzej Grabowski wielu z nas kojarzy się z rolą Ferdka Kiepskiego i to niewątpliwie była rola jego życia. Ale czy aktor to Ferdek Kiepski czy może Ferdek Kiepski ma coś z Andrzeja Grabowskiego. Niemniej jednak Andrzej Grabowski to super aktor, znakomity komediant, wspaniały ojciec. Idealnie sprawdził się także jako juror w "Tańcu z gwiazdami" Miał mnóstwo przygód i mały...

#Recenzjatygodnia7
#mojaopinia #loveaudiobook #andrzejgrabowski #autobiografia
Dlaczego pokochałam audiobooki?, właśnie dla takich książek, dla autobiografii, felietonów czytanych przez autorów książek. Dla takich wspaniałych chwil z książką.
W taką cudowną podróż zabrał mnie Andrzej Grabowski.
Możecie sobie to wyobrazić? , siedzę na kanapie, kawa na stoliku i słuchawki na uszach a z nich wspaniały, spokojny, przyciszony glos p.Grabowskiego który we wstępie książki niczym Bogusław Linda w Jasnym błękitnym oknie przenosi mnie w mój świat dzieciństwa. On spędzający je w Alwernii ja w Połczynie Zdroju. Chociaż dzieli nas 18 lat różnicy to dla małych miasteczek w czasach komuny nic się nie zmieniło.
Ten monolog to sentymentalna podróż do przeszłości, pełna dobrych wspomnień ale i gorzkich rozczarowań, niespełnionych i spełnionych marzeniach. Opowieść o licznych przyjaźniach, o wielkiej ,,balandze życia" o wielkiej miłości braterskiej i rodzinie. Opowieść pełna humoru i anegdot z pierwszych kroków jako żak i z pierwszych wyjazdów zagranicznych.
Andrzej Grabowski rozprawia się również w tej książce z rolą Ferdynada Kiepskiego . Ile Kiepskiego jest w Grabowskim a ile Grabowskiego w Kiepskim?
Bo Andrzej Grabowski to nie tylko aktor, ale też kabareciarz, piosenkarz a nawet scenarzysta i reżyser.
Niezapomniany Gebels w Pittbulu, Musiał w Drogówce,Argon w sztuce Chory z urojenia i wielu, wielu ról od tragicznych po komediowe.
Polecam najchętniej do wysłuchania audiobooka ponieważ autor wspaniałe recutuje w nim wiersze i swoje piosenki. U mnie 10/10

#Recenzjatygodnia7
#mojaopinia #loveaudiobook #andrzejgrabowski #autobiografia
Dlaczego pokochałam audiobooki?, właśnie dla takich książek, dla autobiografii, felietonów czytanych przez autorów książek. Dla takich wspaniałych chwil z książką.
W taką cudowną podróż zabrał mnie Andrzej Grabowski.
Możecie sobie to wyobrazić? , siedzę na kanapie, kawa na stoliku i...

„Jestem jak motyl” to autobiografia Andrzeja Grabowskiego, znanego aktora telewizyjnego i teatralnego, kabareciarza, ale także wykonawcy piosenek i autora ich słów.
Grabowski ciekawie, gawędziarsko opowiada o swoim życiu, od dzieciństwa po obecne czasy. Robi to dowcipnie, przywołując wiele anegdot na temat rodzinnego domu, szkolnych i studenckich czasów, podczas których dał się poznać jako – mówiąc oględnie – niezbyt pilny uczeń. To jednego starszy brat, Mikołaj, także aktor, zawsze stawiany był za wzór i przynosił do domu świadectwa z czerwonym paskiem, a potem ukończył studia z wyróżnieniem.
Sporo miejsca autor poświęca znajomościom, pracy i przyjaźniom z koleżankami kolegami po fachu, m.in. Danutą Stenką, Janem Peszkiem, Jerzym Stuhrem, Janem Nowickim…
Osobne miejsce zajmuje tu opowieść o przyjaźni z Jerzym Pilchem, pisarzem, którego książki Grabowski czytał jako lektor. Jak się okazuje, dużo nie brakowało, a to on właśnie zagrałby główną rolę w ekranizacji „Pod Mocnym Aniołem”, a nie Robert Więckiewicz.
Aktor opowiada o swoich uznanych kreacjach teatralnych i filmowych, ale także o roli Ferdynanda Kiepskiego w znanym sitcomie, która z jednej strony przyniosła mu w kraju ogromną popularność, ale z drugiej – zaszufladkowała jako odtwórcę roli bezrobotnego lenia, spędzającego czas z piwkiem przed telewizorem i snującego wielkie plany o zrobieniu fortuny.
Ciekawe są rozdziały poświęcone powstawaniu „Bożej podszewki” w reż. Izabelli Cywińskiej oraz odbiorowi tej produkcji. Pamiętam, jakie oburzenie wywołał w różnych mediach ten serial, któremu zarzucano szarganie idei patriotycznych i chrześcijańskich, niemoralność i zakłamywanie historii.
Zainteresowały mnie również fragmenty, w których autor pisze o sobie jako o wykonawcy piosenek, do części których napisał teksty. Można je przeczytać i przyznam, że było to dla mnie nowe oblicze Andrzeja Grabowskiego, bo zaskakują one refleksyjnością oraz umiejętnością połączenia powagi z poczuciem humoru.
Mimo iż autor jest postacią barwną i nieraz stawał się obiektem zainteresowania brukowców oraz „pudełkowych” portali, nie pisze wiele o swoim życiu sercowym, a fragmenty poświęcone rodzinie, rozwodowi i niewierności są lakoniczne i napisane z klasą. Nie ma tu wywlekania brudów i pikantnych historyjek, więc jeśli ktoś spodziewa się taniej sensacji, to będzie rozczarowany.
Całość napisana jest barwnie, nieco zawadiacko, ale momentami nostalgicznie.
Dodatkowym plusem są liczne zdjęcia, fragmenty ról i scenariuszy oraz wspomniane teksty piosenek.
W ogóle książka jest pięknie wydana.
Polecam z czystym sumieniem.

„Jestem jak motyl” to autobiografia Andrzeja Grabowskiego, znanego aktora telewizyjnego i teatralnego, kabareciarza, ale także wykonawcy piosenek i autora ich słów.
Grabowski ciekawie, gawędziarsko opowiada o swoim życiu, od dzieciństwa po obecne czasy. Robi to dowcipnie, przywołując wiele anegdot na temat rodzinnego domu, szkolnych i studenckich czasów, podczas których dał...

Miło się słuchało, bo i głos aktora ma taką kojącą barwę. Natomiast historia sama w sobie jakoś mnie nie przekonała. Skakanie między tematami, bez chronologii, wg mnie zdecydowanie za dużo fragmentów wierszy/piosenek/sztuk teatralnych. Jak dla mnie większość z nich niewiele wnosiła do treści książki. Wersji papierowej raczej bym nie doczytała, ale sam autor jako lektor zrobił dobrą robotę głosem.

Miło się słuchało, bo i głos aktora ma taką kojącą barwę. Natomiast historia sama w sobie jakoś mnie nie przekonała. Skakanie między tematami, bez chronologii, wg mnie zdecydowanie za dużo fragmentów wierszy/piosenek/sztuk teatralnych. Jak dla mnie większość z nich niewiele wnosiła do treści książki. Wersji papierowej raczej bym nie doczytała, ale sam autor jako lektor...