" Początkowo traktowałam tę książkę pół żartem, pół serio. Uważałam, że schizofrenia to zwykła choroba, taka jak świnka czy grypa - nieszkodliwa i łatwa do wyleczenia. Mimo, że znałam na pamięć wszystkie definicje związane z tą chorobą, nie za bardzo potrafiłam przełożyć to na prawdziwe życie i ciężko było mi to sobie wyobrazić. "Słyszysz głosy? Ignoruj je, to nie może być takie trudne" - mniej więcej takie było moje podejście. Przed przeczytaniem nie potrafiłam być na tyle empatyczna, by to zrozumieć. Dopiero "Pomóc Jani" otworzyło mi oczy."



Reszta Recenzji znajduje się na blogu:
http://waniliowa-kokarda.blogspot.com/2014/10/pomoc-jani-czyli-jakiej-ksiazki-lepiej.html

" Początkowo traktowałam tę książkę pół żartem, pół serio. Uważałam, że schizofrenia to zwykła choroba, taka jak świnka czy grypa - nieszkodliwa i łatwa do wyleczenia. Mimo, że znałam na pamięć wszystkie definicje związane z tą chorobą, nie za bardzo potrafiłam przełożyć to na prawdziwe życie i ciężko było mi to sobie wyobrazić. "Słyszysz głosy? Ignoruj je, to nie może być...

Po raz pierwszy spotykam się z książką, w której ta zła postać nie zostaje w żaden sposób ukarana. Ha, mało tego, jeszcze większość rzeczy się jej udaje. Słowa, styl, jakiego używa autorka świetnie przełącza nasz sposób myślenia, na ten którym kieruje się główna bohaterka. Czytając tę książkę miałam wrażenie, że stałam się psychopatką! c:

Po raz pierwszy spotykam się z książką, w której ta zła postać nie zostaje w żaden sposób ukarana. Ha, mało tego, jeszcze większość rzeczy się jej udaje. Słowa, styl, jakiego używa autorka świetnie przełącza nasz sposób myślenia, na ten którym kieruje się główna bohaterka. Czytając tę książkę miałam wrażenie, że stałam się psychopatką! c: