Uwielbiam trylogię Niedźwiedź i słowik, dlatego bez zawahania sięgnęłam po tę książkę Arden i mimo, że styl, temat i sam klimat różnią się bardzo od wcześniejszej serii to wciąż ta trzyma poziom.
Nie jestem fanką historycznych książek, ani wojennych, ale dałam się porwać. To jak opisywana jest strata, nadzieja, relacja rodzinna i próby odnalezienia siebie po tym wszystkim, było tak szczere i poruszające, że trudno było mi się oderwać w drugiej połowie książki.

Uwielbiam trylogię Niedźwiedź i słowik, dlatego bez zawahania sięgnęłam po tę książkę Arden i mimo, że styl, temat i sam klimat różnią się bardzo od wcześniejszej serii to wciąż ta trzyma poziom.
Nie jestem fanką historycznych książek, ani wojennych, ale dałam się porwać. To jak opisywana jest strata, nadzieja, relacja rodzinna i próby odnalezienia siebie po tym wszystkim,...

Szczerze nie spodziewałam się, że tak się wciągnę.
Przyznam, że na początku moim problemem z tą książką była ilość imion bądź nazwisk, które brzmią podobnie (np. Yuko, Yukie, Yuki - trzy różne osoby), ale w końcu pomyślałam - oni i tak zginą, nie muszę się przywiązywać.
No i tak jak zazwyczaj nie przepadam za POV wielu osób w książce, tak w tym przypadku to było wręcz konieczne by historia nabrała głębi i podobało mi się to. Książka przedstawia wiele sposobów na śmierć osób tak różniących się, mając różne charaktery i przeszłość, z chęcią poznawałam motywy wszystkich.
Końcówka wydaje mi się odrobinę przyspieszona, tak nagły wydał mi się finał. Ale poza tym nie mam w sumie się co przyczepić, dobrze mi się to czytało, szybko i byłam ciekawa dalszych losów.
Ostatecznie dałabym 4.5* i wciąż się zastanawiam na którą stronę by przeważyło.

Szczerze nie spodziewałam się, że tak się wciągnę.
Przyznam, że na początku moim problemem z tą książką była ilość imion bądź nazwisk, które brzmią podobnie (np. Yuko, Yukie, Yuki - trzy różne osoby), ale w końcu pomyślałam - oni i tak zginą, nie muszę się przywiązywać.
No i tak jak zazwyczaj nie przepadam za POV wielu osób w książce, tak w tym przypadku to było wręcz...

Książka sprawia wrażenie powieści skierowanej do młodszego czytelnika – głównie ze względu na dziecięcych bohaterów obdarzonych nadnaturalnymi zdolnościami. Jednak między wierszami porusza bardzo ważny i uniwersalny temat: akceptację inności. Pokazuje, jak trudne bywa funkcjonowanie w społeczeństwie dla osób, które w jakikolwiek sposób odstają od „normy” – czy to wyglądem, pochodzeniem, czy wyjątkowymi zdolnościami.

Bardzo spodobał mi się sposób przedstawienia postaci, a szczególnie dzieci – każda z nich jest wyraźnie zarysowana, ciekawa i autentyczna. Autor pokazuje, że mimo swoich niecodziennych cech są to po prostu dzieci: bawią się, uczą, popełniają błędy, przeżywają emocje i budują relacje.

To ciepła, przyjemna lektura, która w lekki sposób przemyca ważne wartości i zostawia po sobie dobre wrażenie. Idealna zarówno dla młodszych czytelników, jak i dorosłych, którzy lubią luźniejsze historie z przesłaniem.

Książka sprawia wrażenie powieści skierowanej do młodszego czytelnika – głównie ze względu na dziecięcych bohaterów obdarzonych nadnaturalnymi zdolnościami. Jednak między wierszami porusza bardzo ważny i uniwersalny temat: akceptację inności. Pokazuje, jak trudne bywa funkcjonowanie w społeczeństwie dla osób, które w jakikolwiek sposób odstają od „normy” – czy to wyglądem,...

Kompletnie wciągnęła mnie tak historia. Z każdym rozdziałem rosło to mroczne uczucie, że coś złego się stanie bądź co właściwie już się stało, ponieważ w książce przeplatane są aktualne akcje oraz opowieści ludzi do serialu na podstawie tego co się właśnie wydarzyło, a także historii do podcastu.
Podobał mi się format, mimo że sam tytuł wskazuje, że nie możemy od razu ufać co jest prawdą to i tak z zaskoczeniem dowiadywałam się co rzeczywiście miało miejsce.
Tak łatwo na początku książki wstawić się za główną bohaterką Josie, widzieć idealne z pozoru życie Alix i zastanawiać się jak ich życia mimo, że rozpoczęte tego samego dnia, w tym samym szpitalu potoczyły się tak różnie.
Daje 4.5*, ponieważ końcówka dała mi pewien niedosyt.

Kompletnie wciągnęła mnie tak historia. Z każdym rozdziałem rosło to mroczne uczucie, że coś złego się stanie bądź co właściwie już się stało, ponieważ w książce przeplatane są aktualne akcje oraz opowieści ludzi do serialu na podstawie tego co się właśnie wydarzyło, a także historii do podcastu.
Podobał mi się format, mimo że sam tytuł wskazuje, że nie możemy od razu ufać...

Książka zasługuje na pochwałę za narrację, przedstawienie świata, otoczenia i niezwykły klimat, jaki autorka potrafiła w niej stworzyć. Wyczuwalne jest napięcie, a sposób przedstawienia wyspy oraz izolacji bohaterów działa na wyobraźnię i buduje poczucie osamotnienia.
Autorka porusza wiele ważnych tematów – od zagrożeń klimatycznych i wizji niepewnej przyszłości, po ból, stratę, rodzinę i emocjonalne oddalenie.
Motyw tajemnicy był intrygujący, choć w moim odczuciu nieco przeciągnięty. Przez dłuższy czas czułam narastające podejrzenia głównej bohaterki, jednak trudno było mi zrozumieć, dlaczego mimo braku zaufania do Dominica brnęła w relację coraz głębiej. Równie niezrozumiały był dla mnie brak porozumienia w małżeństwie w tak kluczowej sprawie, co ostatecznie doprowadziło do ich oddalenia.
Wątek romantyczny oceniam raczej przeciętnie, choć być może właśnie o to chodziło – o pokazanie, co dzieje się z człowiekiem odizolowanym od codziennego życia i normalności. Zdecydowanie bardziej wciągnęły mnie relacje z dziećmi – zarówno te budowane przez ojca, jak i przez Rowan.
Mimo kilku zastrzeżeń książka zrobiła na mnie dobre wrażenie. Klimat, ważne tematy i emocjonalna warstwa historii przeważają nad jej słabszymi elementami. Moja ocena to naciągane 4/5 ⭐

Książka zasługuje na pochwałę za narrację, przedstawienie świata, otoczenia i niezwykły klimat, jaki autorka potrafiła w niej stworzyć. Wyczuwalne jest napięcie, a sposób przedstawienia wyspy oraz izolacji bohaterów działa na wyobraźnię i buduje poczucie osamotnienia.
Autorka porusza wiele ważnych tematów – od zagrożeń klimatycznych i wizji niepewnej przyszłości, po ból,...

Bardzo podobała mi się pierwsza części tej serii, nie mogłam się doczekać kiedy zacznę kolejną, z kolei "Zdradziecka królowa" ugasiła mój zapał do ponoć kolejnej części.
Książka dużo zyskuje dzięki bohaterom, stąd lubiłam sceny gdy Lara i Aren byli osobno, co często nie wychodzi w książkach z mocnym wątkiem miłosnym. Mimo to, ta część wywołała mniejszy zachwyt, podobała mi się i tyle, czegoś mi zabrakło.

Bardzo podobała mi się pierwsza części tej serii, nie mogłam się doczekać kiedy zacznę kolejną, z kolei "Zdradziecka królowa" ugasiła mój zapał do ponoć kolejnej części.
Książka dużo zyskuje dzięki bohaterom, stąd lubiłam sceny gdy Lara i Aren byli osobno, co często nie wychodzi w książkach z mocnym wątkiem miłosnym. Mimo to, ta część wywołała mniejszy zachwyt, podobała mi...

Przesłuchałam w formie audiobooka i bardzo przyjemnie się jej słuchało. Oczekiwałam czegoś lekkiego i niewymagającego i to właśnie książka oferuje. Akcja bardzo przewidywalna, dość szybko się toczy, ponieważ sama książka jest krótka, ale prostota tej historii sprawia, że jest dobra na wieczór, na szybko. Pozycja, o której pewnie szybko zapomnę, jednak była moim pierwszym audiobookiem po angielsku, zatem będzie miłym wspomnieniem.

Przesłuchałam w formie audiobooka i bardzo przyjemnie się jej słuchało. Oczekiwałam czegoś lekkiego i niewymagającego i to właśnie książka oferuje. Akcja bardzo przewidywalna, dość szybko się toczy, ponieważ sama książka jest krótka, ale prostota tej historii sprawia, że jest dobra na wieczór, na szybko. Pozycja, o której pewnie szybko zapomnę, jednak była moim pierwszym...

Sięgając po tę książkę nie liczyłam na nic ambitnego, jednak okazała się ona być jeszcze czymś innym niż się po niej spodziewałam.
Zarówno okładka jak i opis wprowadzają dość w błąd. Nie ma w niej trójkąta miłosnego, drugi z mężczyzn po prostu jest, ma być elementem zazdrości i na dobrą sprawę tyle. Bliżej tej pozycji do kategorii "mafia romance" jak do obyczajowej czy zwykłego romansu, ponieważ było w niej dużo pożądania, jednak zero miłości. Rzekome uczucia dostajemy zapisane na kartce, jednak w ani jednym gramie ich nie czuć i nie widać. Co może nawiązywać do tego jak płaskie są postacie, żadnej z nich nie da się polubić, jednak główny bohater wyjątkowo przyprawiał mnie o mimowolne przewracanie oczami. Bardzo nie spodobała mi się jego postać. Rozdziały z jego perspektywy były pełne seksizmu i wulgarności, a rzekomy rozwój postaci jest kompletnie niewiarygodny w stosunku do tego co autorka przedstawia od początku. Równie głupie zachowania można oczywiście także zarzucić głównej bohaterce, mogę się zgodzić na to, że są siebie warci.
Bardzo schematycznie i przewidywalnie. Moim zdaniem "tania" fabuła, jednak gdyby lepiej zostały poprowadzone postacie to nie byłoby to aż takim minusem.
Nie byłam w stanie skończyć normalnie tej książki, przeleciałam końcówkę byleby poznać zakończenie ich historii.
Jedynym plusem jaki widzę to styl autorki, który pozwala szybko przeczytać książkę (choć pewnie i zapomnieć).

Sięgając po tę książkę nie liczyłam na nic ambitnego, jednak okazała się ona być jeszcze czymś innym niż się po niej spodziewałam.
Zarówno okładka jak i opis wprowadzają dość w błąd. Nie ma w niej trójkąta miłosnego, drugi z mężczyzn po prostu jest, ma być elementem zazdrości i na dobrą sprawę tyle. Bliżej tej pozycji do kategorii "mafia romance" jak do obyczajowej czy...

Ta książka praktycznie niczym się nie wyróżnia spośród innych w jej kategorii. Chyba, że okładką, która krzyczała by przeczytać.
Zabrakło jej trochę by być świetną pozycją.
To co najbardziej podobało mi się to przedstawienie czarownic, łowców, historii łączącej, pomysł na to.
To co mi się nie podobało to praktycznie brak przedstawienia świata, w którym toczy się akcja. Także romans znikąd, który wiadome było, że będzie jednak nie ma on większego sensu patrząc w jak krótkim czasie akcja tej książki ma miejsce. Same wydarzenia, powiązania są dość dogodne, praktyczne, przez co często bezsensowne.
Pierwsza połowa zdaje się wypadać lepiej, relacje powoli się rozwijają, są wiarygodne, momentami dostajemy trochę prostego humoru, jednak zakończenie książki, pewne momenty są dość niewiarygodne.
Bohaterowie nie porwali mnie, ale także nie są najgorsi.
Książka z pewnością może być dobrą rozrywką dla wielu, lecz dla mnie wiele zabrakło w kilku aspektach.

Ta książka praktycznie niczym się nie wyróżnia spośród innych w jej kategorii. Chyba, że okładką, która krzyczała by przeczytać.
Zabrakło jej trochę by być świetną pozycją.
To co najbardziej podobało mi się to przedstawienie czarownic, łowców, historii łączącej, pomysł na to.
To co mi się nie podobało to praktycznie brak przedstawienia świata, w którym toczy się akcja....

Bardzo dużo potencjału, ciekawego pomysłu, jednak coś nie zagrało.
W całej książce dużo się dzieje, ale przez to nie koncentruje się bardziej na niczym. Autorka przedstawia kilku różniących się od siebie bohaterów, którzy są interesujący, ale nie poczułam żadnego przywiązania do nich, do relacji między nimi, ich historie mogłyby być bardziej rozpisane. Uwielbiam fantastykę za świat magiczny, który autor kreuje, jednak mimo, że ciągle działo się coś nietypowego, nadzwyczajnego to nie czułam w tym magii. Myślę, że działanie tego świata nie zostało odpowiednio przedstawione by zatracić się w nim. Nie do końca poczułam XIX-wieczny klimat i to właśnie tego w całej książce mi brakowało - klimatu.
Myślę, że młodzieży może bardo się spodobać ta książka, jednak po tym jak podobna historia - Szóstka wron - pokazała mi niesamowitych bohaterów, świetnie przedstawiony świat to Pozłacane wilki pozostawiają niespełnione oczekiwania.

Bardzo dużo potencjału, ciekawego pomysłu, jednak coś nie zagrało.
W całej książce dużo się dzieje, ale przez to nie koncentruje się bardziej na niczym. Autorka przedstawia kilku różniących się od siebie bohaterów, którzy są interesujący, ale nie poczułam żadnego przywiązania do nich, do relacji między nimi, ich historie mogłyby być bardziej rozpisane. Uwielbiam fantastykę...

Często wiele cudzych zachwytów w stronę książki nie jest pomocne w jej późniejszej ocenie. Tak jest z Love Line, ponieważ oczekiwania były spore, ale nie zostały one spełnione.
Podoba mi się styl autorki, jednak co jakiś czas miałam wrażenie, że nic się nie dzieje, a jestem raczej z tych co wolą dłuższą akcje by poznać otoczenie i bohaterów. W tym wypadku jednak trochę mi się ciągnęła i dopiero na końcu trzymała tempo. Romantyczna opowieść, przewidywalna, lecz miła w odbiorze.
Podobała mi się bardziej niż "Ostatnia spowiedź" autorki.

Często wiele cudzych zachwytów w stronę książki nie jest pomocne w jej późniejszej ocenie. Tak jest z Love Line, ponieważ oczekiwania były spore, ale nie zostały one spełnione.
Podoba mi się styl autorki, jednak co jakiś czas miałam wrażenie, że nic się nie dzieje, a jestem raczej z tych co wolą dłuższą akcje by poznać otoczenie i bohaterów. W tym wypadku jednak trochę mi...

Gdyby nie to, że ta książka zbiera same najlepsze oceny i pchana ciekawością i wiarą, że będzie lepiej to odłożyłabym ją jeszcze sporo przed setną stroną.
Dla kogo jest ta książka? Dla nastolatek, które liczą na gorącą historie o zakazanej miłości, którą szybko się czyta.
Dla kogo nie jest ta książka? Dla czytelników, którym nie podoba mi się mała ilość opisów, czy to otoczenia, sytuacji czy reszty bohaterów. Dla osób, którzy nie lubią banałów, stereotypów, przewidywalności. Osobiście uważam, że bohaterowie nie są wiarygodni przez wzgląd na ich działania. Dialogi były po prostu ubogie, a ilość hiszpańskich zwrotów co chwila drażniła - rozumiemy, jest stereotypowym meksykaninem, który należy do gangu, załapaliśmy.
Obietnica najlepszego romansu wszech czasów nie została dotrzymana, ale rozumiem dlaczego tak wielu nastolatkom może się ta książka spodobać.

Gdyby nie to, że ta książka zbiera same najlepsze oceny i pchana ciekawością i wiarą, że będzie lepiej to odłożyłabym ją jeszcze sporo przed setną stroną.
Dla kogo jest ta książka? Dla nastolatek, które liczą na gorącą historie o zakazanej miłości, którą szybko się czyta.
Dla kogo nie jest ta książka? Dla czytelników, którym nie podoba mi się mała ilość opisów, czy to...

Książka, która zebrała tyle zachwytów dla mnie jest przeciętna. Nie chce się przychylać ani w stronę gorszej ani lepszej oceny.
Nie jest to typowa rozrywkowa lektura, ale także nie powiedziałabym, że jest o niczym. Kilka godzin po przeczytaniu, a ja wciąż nie wiem co sądzić o tym wszystkim co się w książce zadziało, zatem nie jest to taki pusty tekst. Jednak może nie do końca dobrze poprowadzony, brak puenty w tej książce.
Z początku książki jeszcze rugałam niewłaściwe zachowania i liczyłam na dobre rozwiązanie spraw, ale z czasem ogrom braku umiejętności porozumiewania się mnie przytłoczył. Niby bohaterowie są bardzo inteligentnymi osobami, ale nie potrafią takich rzekomo prostych rzeczy jak komunikacja. Nie sprawiło to, że polubiłam bohaterów, a patrząc na pozostałe postacie odczuwam brak większego zaangażowania by zbudować je.
Szukam powodu dlaczego sam Obama polecił tę książkę, ale nie potrafię dojść do żadnego wniosku dlaczego ta książka wywołała takie pozytywne recenzje.

Książka, która zebrała tyle zachwytów dla mnie jest przeciętna. Nie chce się przychylać ani w stronę gorszej ani lepszej oceny.
Nie jest to typowa rozrywkowa lektura, ale także nie powiedziałabym, że jest o niczym. Kilka godzin po przeczytaniu, a ja wciąż nie wiem co sądzić o tym wszystkim co się w książce zadziało, zatem nie jest to taki pusty tekst. Jednak może nie do...

Ciężko jest oceniać tę książkę ze względu na temat jaki porusza.
To co mi nie pasuje to sposób w jaki została napisana, sposób narracji. Ze względu na pierwszoosobową narrację zdaję sobie sprawę, że nie czyta się tego najprzyjemniej, nawet na początku przed wszystkimi zdarzeniami. Główna bohaterka nie wzbudza sympatii, nie zachowuje się jak najlepsza przyjaciółka, zależy jej na uwadze. Podobnie reszta bohaterów, zatem szczególnie w pierwszej połowie dialogi są dość powierzchowne, nie widać większej głębi postaci. Małym problemem z początku było także nadążenie za imionami i relacjami jakie zachodzą między nimi, ponieważ było ich sporo.
Pomimo małego zgrzytu co do tych bardziej technicznych spraw to historia mną wstrząsnęła. Autorka specjalnie ukazała dość problematyczną postać, ofiarą nie była grzeczna dziewczyna ubrana w pełni zakrywając swoje ciało. Na pewno zmusza niejednego czytelnika przez swoje zachowanie by myślał "sama się prosiła", jednak jest to głębsza historia, która potrzebuje dotrzeć do ludzi by mieli świadomość całego obrazu. Ofiary nie wyrażają zgody - same się o to nie proszą.
Brutalna książka pod wieloma względami, sama niejednokrotnie odkładałam książkę na chwilę nie godząc się z tym jak społeczeństwo, jak bliscy się zachowują.
Cieszę się w jaki sposób zakończyła książkę autorka, zmusza tym do myślenia.

Ciężko jest oceniać tę książkę ze względu na temat jaki porusza.
To co mi nie pasuje to sposób w jaki została napisana, sposób narracji. Ze względu na pierwszoosobową narrację zdaję sobie sprawę, że nie czyta się tego najprzyjemniej, nawet na początku przed wszystkimi zdarzeniami. Główna bohaterka nie wzbudza sympatii, nie zachowuje się jak najlepsza przyjaciółka, zależy...

Podobnie jak z Mroczniejszym odcieniem magii od Schwab bardzo podobało mi się co autorka stworzyła, nie czepiam się szczególnie niczego, ale jednak czegoś mi brakowało by mnie zachwyciło.
Język jakim posługuje się autorka jest bardzo plastyczny, tak jak inne jej książki, dobrze się to czyta. Akcja jest dobrze prowadzona, wykreowany świat bardzo interesujący, bohaterowie zdecydowanie do polubienia, a relacja głównych bohaterów podobała mi się od początku do końca (wychodzenie z typowego schematu dla dwóch bohaterów przeciwnej płci).
Ani się nie obejrzałam i książkę skończyłam. Jest dobra, ale nie zachwycająca tak jak się tego spodziewałam po wielu opiniach.

Podobnie jak z Mroczniejszym odcieniem magii od Schwab bardzo podobało mi się co autorka stworzyła, nie czepiam się szczególnie niczego, ale jednak czegoś mi brakowało by mnie zachwyciło.
Język jakim posługuje się autorka jest bardzo plastyczny, tak jak inne jej książki, dobrze się to czyta. Akcja jest dobrze prowadzona, wykreowany świat bardzo interesujący, bohaterowie...

Gdzieś myślę w 2013-2014 czytałam te historie na Wattpadzie, gdzie pierwotnie była publikowana i pamiętam jak ogromnie wciągnęła mnie i podobała mi się. Po wielu latach, po wielu przeczytanych książkach postanowiłam z braku laku przypomnieć sobie te książkę już w formie wydanej, po edycji i korekcie.
Gdyby nie to, że dawno temu już to czytałam i nie łączyłby mnie żaden sentyment do tej historii to pewnie jeszcze gorszą ocenę bym wystawiła.
Od początku jesteśmy wrzuceni w nieprawdopodobną akcje. Bohaterowie są płascy, nie ma żadnej głębi, a ci drugoplanowi jakby mieli jedną cechę np. przyjaciółka, współpracownik. Zero zbudowania postaci. Główna bohaterka zachowuje się po prostu głupio, irracjonalnie, nikt nie zachowywałby się tak w rzeczywistości gdy grozi ci autentyczne niebezpieczeństwo. Postać samego Cienia, powód dla którego tyle zachodu z Caitlin jest dla mnie dość wątpliwy, czy tak naprawdę zachowałby się najbardziej niebezpieczny człowiek w mieście?
Wątek miłosny? Ehh, żywienie uczuć do swojego oprawcy - chociaż nie wiem czy to kwestia uczuć czy zwykłego pociągania.
Za końcówkę wciąż pozostawiam plusik tak jak przy pierwotnej lekturze, tym bardziej znając akcję drugiej części.
Słowem ogółu, może dla młodych osób, młodszych nastolatek byłaby to dobra rozrywka, w końcu naprawdę sporo się dzieje, jednak dla bardziej wprawionego czytelnika jest to dość męczące, opisy są słabe, dialogi nienaturalne, zachowania absurdalne, kilkakrotnie podczas czytania chciałam odłożyć lekure. Miłe wspomnienia mam z tą pozycją te kilka lat do tyłu, ale po kolejnym przeczytaniu cały czar prysł.

Gdzieś myślę w 2013-2014 czytałam te historie na Wattpadzie, gdzie pierwotnie była publikowana i pamiętam jak ogromnie wciągnęła mnie i podobała mi się. Po wielu latach, po wielu przeczytanych książkach postanowiłam z braku laku przypomnieć sobie te książkę już w formie wydanej, po edycji i korekcie.
Gdyby nie to, że dawno temu już to czytałam i nie łączyłby mnie żaden...

Bardzo obiecujący opis, jednak ostatecznie po części niewykorzystany potencjał.
Czytając książki po angielsku zwracam większą uwagę na to jak czyta mi się daną pozycję, a ta przez to, że nie była napchana wielkimi opisami, wręcz sporo w niej dialogu to szybko się czytało.
Jest kilka kwestii w niej do których można się przyczepić, ale patrząc na to jak luźne young adult to jest, chyba nie przeszkadzało mi to tak bardzo. Książka co prawda obiecuje mroczną opowieść, ale cała historia jest dość lekka. Już pierwsze strony mówią o morderstwie, a na samych kartach lektury nie dzieje się tyle zabójczej akcji, nie ma scen walki, więc jeśli ktoś jest zachęcony opisami, okładką, to rzeczywiście może się rozczarować. Początek wiele obiecywał, dobrze wprowadzał w akcje, mocno wciągał, ale potem gdzieś to się gubiło w codzienności bohaterów.
Jeśli chodzi o bohaterów to podobało mi się jak Alessandra, główna bohaterka jest świadoma siebie, swojego ciała, ma hobby, które w interesujący sposób jest opisywane, dodaje jej to czegoś więcej niż typowej bohaterce romansu dla młodzieży. Bo głownie ta książka jest romansem, cała intryga się gubi, zwroty akcji są do przewidzenia, nie ma wiele zaskoczenia. Bohaterzy moim zdaniem są jak najbardziej do polubienia, jednak sama książka jest dość krótka, więc można by bardziej niektóre postacie rozbudować. Tak samo brakowało trochę zbudowania świata. Niby wiadomo co się dzieje i w jakich czasach, a jednocześnie nie wiemy w sumie nic o otaczającym świecie.
Kwestia morderstwa, o którym mowa na samym początku książki pod koniec jej wydaje mi się tak głupio rozegrana, tak samo właściwie i zakończenie, liczyłam na coś innego, ale to już różnie można odbierać.
Patrząc na te wady w książce może i powinnam obniżyć odrobinę ocenę, ale wciąż stoję przy tym, że była to niezła rozrywka, kompletnie niezobowiązująca, nic ambitnego dla większych czytelników fantastyki, jednak lekko i przyjemnie spędzony czas.

Bardzo obiecujący opis, jednak ostatecznie po części niewykorzystany potencjał.
Czytając książki po angielsku zwracam większą uwagę na to jak czyta mi się daną pozycję, a ta przez to, że nie była napchana wielkimi opisami, wręcz sporo w niej dialogu to szybko się czytało.
Jest kilka kwestii w niej do których można się przyczepić, ale patrząc na to jak luźne young adult to...

Przeciętna książka. Bardzo prosta dystopia bez większej akcji ze znaczącym wątkiem miłosnym.
Nie ma w niej budowania świata, nie wiemy dlaczego świat wygląda jak wygląda, a patrząc na to jak ważne dla bohaterów są polityczne sprawy powinno być to przedstawione. Mimo walki o władze to więcej od polityki i spisku jest miłosnej relacji. Od początku wiadomo jak będzie wyglądać relacja głównych bohaterów. Sama główna bohaterka irytuje bezmyślnym zachowaniem, a jej mąż jest aż nazbyt kochany i bez wad. Nie ma w tych postaciach głębi.
Książka mogłaby być bardziej wciągająca, była przewidywalna od samego początku. Możliwe, że czytelnikom w zbliżonym wieku do bohaterów spodoba się książka pod względem budowania relacji bohaterów, dla mnie cała historia była dość mdła. Na mały plus mogę zaliczyć końcówkę z smutnym akcentem, każdy możliwy wybór bohaterki był pod jakimś względem zły i trudny, nie było dobrej odpowiedzi na całą sytuację.

Przeciętna książka. Bardzo prosta dystopia bez większej akcji ze znaczącym wątkiem miłosnym.
Nie ma w niej budowania świata, nie wiemy dlaczego świat wygląda jak wygląda, a patrząc na to jak ważne dla bohaterów są polityczne sprawy powinno być to przedstawione. Mimo walki o władze to więcej od polityki i spisku jest miłosnej relacji. Od początku wiadomo jak będzie wyglądać...

Typowa książka dla młodzieży - tak bym ją określiła, aby nie brać bardzo do siebie wiele kwestii, które mi nie pasowały.
Myślę, że bardzo spodobałaby się ta pozycja nastolatkom, bo właśnie w takim wieku są główni bohaterzy, występuje wątek miłosny oraz przede wszystkim podróże w czasie! To właśnie one mnie ściągnęły i zainteresowały, podróż po różnych czasach oraz przebieranie się odpowiednio do nich. To mi się spodobało, ale jeśli się nad tym zastanowić to dziwne jak wydarzenia mające miejsce po przeniesieniu nie wpływają na teraźniejszość, żadnych konsekwencji nie zauważyłam.
Osobiście wynudziłam się dość na książce, byłam bardzo bliska nie skończenia jej, przez ponad połowę książki jest dużo rozmowy i zero akcji, a że główna bohaterka zachowuje się jak typowa nastolatka to ciągłe wzdychanie do chłopaka może nudzić w takiej książce. Poza tym nie ma ona jakiegoś głównego wątku, celu, po prostu życie bohaterki, zatem nudziłam się, a dopiero gdzieś po ponad połowie o wiele lepiej szło, gdy miały miejsce podróże w czasie.
Sami bohaterowie są raczej ciężko do polubienia czy utożsamienia się, dość płascy, są to schematyczne postacie, spokojna dziewczyna, która okazuje się wyjątkowa, niemiły chłopak, który jest ogromnie przystojny, wredna dziewczyna, oddana przyjaciółka. Skoro główni bohaterzy nie potrafili mi się przypodobać to i wątek miłosny również mnie nie porwał. Bardzo szablonowy.
Być może po prostu nie trafiam do grupy docelowej tej książki, może gdybym była te trochę lat młodsza to bardziej by mi się spodobała. Liczyłam na więcej podróży niż nastoletnich rozterek.

Typowa książka dla młodzieży - tak bym ją określiła, aby nie brać bardzo do siebie wiele kwestii, które mi nie pasowały.
Myślę, że bardzo spodobałaby się ta pozycja nastolatkom, bo właśnie w takim wieku są główni bohaterzy, występuje wątek miłosny oraz przede wszystkim podróże w czasie! To właśnie one mnie ściągnęły i zainteresowały, podróż po różnych czasach oraz...

Ciężko jest mi ocenić książkę tak krótką, a także tak inną w stosunku do tego co ostatnio czytałam, jednak z pewnością mogę zapewnić, że w pełni mnie zaintrygowała.
Książka jest napisana bardzo prostym językiem, przez co czyta się ją błyskawicznie. Surowy styl, prostota historii tworzy pewien niepokojący, smutny klimat. Nie jest to książka z fabułą, lecz historia samotnego życia, jednego celu w nim.
Po tej pozycji zdecydowanie mam ochotę sięgnąć po inne dzieła autorów skandynawskich.

Ciężko jest mi ocenić książkę tak krótką, a także tak inną w stosunku do tego co ostatnio czytałam, jednak z pewnością mogę zapewnić, że w pełni mnie zaintrygowała.
Książka jest napisana bardzo prostym językiem, przez co czyta się ją błyskawicznie. Surowy styl, prostota historii tworzy pewien niepokojący, smutny klimat. Nie jest to książka z fabułą, lecz historia samotnego...