Reportaż napisany w zupełnie nie angażujący sposób. Dłużący się.
Mocno przegadany, fragmentaryczny, składający się z cytatów między którymi nie mamy praktycznie osobistych wniosków czy rozważań Autora.
Arcyciekawy temat, zmarnowany potencjał .

Reportaż napisany w zupełnie nie angażujący sposób. Dłużący się.
Mocno przegadany, fragmentaryczny, składający się z cytatów między którymi nie mamy praktycznie osobistych wniosków czy rozważań Autora.
Arcyciekawy temat, zmarnowany potencjał .

Uczciwie – z uwagi na objętość powieści, napisanie ciągiem i drobnym maczkiem, bez dialogów od myślnika, praktycznie bez akapitów czy podziału na rozdziały, to było naprawdę wyzwanie czytelnicze 2025roku.

Jednakże czuję się w pełni usatysfakcjonowany i spełniony.

Myślę, że pozostawia ogromne pole do interpretacji czym (i o czym) omawiana powieść jest. Osobiście przezabawna i zwariowana, nieoczywista. Wymagająca skupienia i samodyscypliny, które lubię w czytaniu.

Przede wszystkim należy podkreślić, że Autor miał nieszablonową wyobraźnię!

Jego szalone neurotyczne opowiadania (rozbudowane częstokroć do tworzenia nowej historii w opowiadaniu), rozmach w budowaniu światów, poplątanie czasów, krajów, schizofrenicznych wizji.

Mamy tutaj absolutnie wszystko. Przeskakujemy z opisów przezabawności w głębokie stany depresji czy nerwicę natręctw, a z nich w historię dzieciństwa i historię powstawania naszych neuropatii.

Nie ma w tym wszystkim „nieczytelności”, chaotyczności.

Wchodzimy w świat neurotyka, który opisuje nam „swoimi oczami” osobiste postrzeganie nas samych, otaczającego świata.

Jeżeli jesteś ciekawy jak wygląda ten świat, musisz sięgnąć po tę niesamowitą powieść.

Uczciwie zazdroszczę, że masz to jeszcze przed sobą.

Uczciwie – z uwagi na objętość powieści, napisanie ciągiem i drobnym maczkiem, bez dialogów od myślnika, praktycznie bez akapitów czy podziału na rozdziały, to było naprawdę wyzwanie czytelnicze 2025roku.

Jednakże czuję się w pełni usatysfakcjonowany i spełniony.

Myślę, że pozostawia ogromne pole do interpretacji czym (i o czym) omawiana powieść jest. Osobiście...

Książka Bartka Sabeli zaprezentowała cały wachlarz wiedzy względem której byłem do tej pory nieświadomy .
Bardzo poruszająca i uzmysławiająca lektura, która już teraz zmieniła moje patrzenie na to, co mam na talerzu.
Nie będę opisywał zawartości książki, myślę że każdy powinien się z nią zmierzyć indywidualnie.

Ale jeżeli Autor chciał , poprzez sportretowanie okrutnego losu zwierząt wywrzeć na odbiorcy zmianę nawyków żywieniowych , to w moim osobistym przypadku udało mu się to w 100%

I dziękuję mu za to

Książka Bartka Sabeli zaprezentowała cały wachlarz wiedzy względem której byłem do tej pory nieświadomy .
Bardzo poruszająca i uzmysławiająca lektura, która już teraz zmieniła moje patrzenie na to, co mam na talerzu.
Nie będę opisywał zawartości książki, myślę że każdy powinien się z nią zmierzyć indywidualnie.

Ale jeżeli Autor chciał , poprzez sportretowanie okrutnego...

Nie jestem wielkim fanem książek psychologicznych, ale ta pozycja bardzo mi się podobała.
Niezwykle przystępnie opisane mechanizmy zbiorowych wstrząsów , jak powstania czy rozbiory.
Autor tłumaczy nasze zacięcie odnośnie chęci niesienia pomocy w sytuacjach ekstremalnych ( wojna w Ukrainie) lub jednoczenie się społeczeństwa w czasie głębokiego kryzysu (katastrofa w Smoleńsku).
Tłumaczy skąd nasza nieufność do świata czy potrzeba narzekania.
Dlaczego jesteśmy podejrzliwi, w jaki sposób spece od polityki sięgają po nasze lęki i uprzedzenia , a my ulegamy sztuczkom medialnej psychomanipulacji

Ze szczególną dedykacją dla polskiej pato-prawicy.

Nie jestem wielkim fanem książek psychologicznych, ale ta pozycja bardzo mi się podobała.
Niezwykle przystępnie opisane mechanizmy zbiorowych wstrząsów , jak powstania czy rozbiory.
Autor tłumaczy nasze zacięcie odnośnie chęci niesienia pomocy w sytuacjach ekstremalnych ( wojna w Ukrainie) lub jednoczenie się społeczeństwa w czasie głębokiego kryzysu (katastrofa w...

Powieść która rozszarpała na strzępy moje serce.

Powieść która rozszarpała na strzępy moje serce.

Bardzo cenię Autora , ale tak jak przy cz.I Stankiewicz - łapałem myśli bohatera , współodczuwałem i mocno wkręciłem się w czytanie.
Tak cz.II Powrót przegadana, nużąca, przeintelektualizowana, morderczo nudne czytadło.
Psująca odbiór całokształtu dyptyku.
Raz na dekadę zdarza mi się odłożyć książkę nie kończąc jej i tak było w przypadku wyżej opisywanej.

Bardzo cenię Autora , ale tak jak przy cz.I Stankiewicz - łapałem myśli bohatera , współodczuwałem i mocno wkręciłem się w czytanie.
Tak cz.II Powrót przegadana, nużąca, przeintelektualizowana, morderczo nudne czytadło.
Psująca odbiór całokształtu dyptyku.
Raz na dekadę zdarza mi się odłożyć książkę nie kończąc jej i tak było w przypadku wyżej opisywanej.

Mam mieszane uczucia .
Z jednej strony książka wzbogacająca. O kraju i jego nieznanych historycznych epizodach, o bohaterach narodowych oraz z drugiej strony - uwypukla te zdarzenia i postaci, które przez Chorwatów próbują być zamazywane. Za to wielkie brawa dla Autorki .
Myślę że większość z osób sięgających po tę pozycję bywa w tym pięknym kraju i raczej nie spotkał się z tablicami informacyjnymi o obozach koncentracyjnych.
Bo przecież siedząc na plaży w Makarskiej nie chcemy myśleć o eksterminacji sąsiadów.
To jest niezwykle ciekawe, jak jeden kraj wyszczególnia krwawe, bestialskie mordy i pielęgnuje pamięć o poległych , a drugi pieczołowicie wymazuje niechlubne wydarzenia z kart swojej historii.

Mam zarzut, że tematycznie książka jest za bardzo poszatkowana.. Autorka chciała prawdopodobnie chwycić zbyt wiele srok za jeden ogon i wyszła z tego trochę nieczytelna mozaika.

Mam mieszane uczucia .
Z jednej strony książka wzbogacająca. O kraju i jego nieznanych historycznych epizodach, o bohaterach narodowych oraz z drugiej strony - uwypukla te zdarzenia i postaci, które przez Chorwatów próbują być zamazywane. Za to wielkie brawa dla Autorki .
Myślę że większość z osób sięgających po tę pozycję bywa w tym pięknym kraju i raczej nie spotkał...