Nominacja w Plebiscycie 2024 
Patronat Patronat Powieść nagrodzona Nagrodą Bookera w 2023 roku.
Pewnego ciemnego, mokrego wieczoru w Dublinie Eilish Stack, naukowczyni i matka czwórki dzieci, otwiera drzwi wejściowe i zastaje na schodach dwóch funkcjonariuszy GNSB – nowo utworzonej irlandzkiej tajnej policji. Przybyli, by przesłuchać jej męża, działacza związkowego.
Irlandia się rozpada. Uścisk rządu zwracającego się w stronę tyranii dotyka całego kraju. Kiedy jej mąż znika, Eilish zostaje rzucona na pastwę koszmarnej logiki rozpadającego się społeczeństwa. Jak daleko się posunie, aby ocalić swoją rodzinę? I co – lub kogo – jest gotowa poświęcić?
Porywająca i zatrważająca "Pieśń prorocza" to dzieło oszałamiająco oryginalne, kreślące druzgocącą wizję upadku społeczeństwa, a zarazem głęboko ludzki portret walki matki o utrzymanie rodziny razem.
Szukamy ofert...Gdy Eilish spogląda przez okno na otulony mrokiem sad, nie spodziewa się jeszcze, że wkrótce ten mrok wtargnie do jej domu i ogarnie jej życie. Wieczorna wizyta policjantów to z pewnością tylko formalność. Na pewno wszystko da się wyjaśnić i zracjonalizować, w końcu Eilish żyje w kraju, który respektuje prawa obywateli. A może już nie? Tajna policja, zawieszenie praw konstytucyjnych, zatrzymania i zniknięcia tych, którzy wyrażają sprzeciw – mrok stopniowo ogarnia cały kraj, a kiedy wszystko zaczyna się walić, Eilish ma już tylko jeden cel: wyrwać z tego mroku swoją rodzinę.
Uhonorowana Nagrodą Bookera „Pieśń prorocza” Paula Lyncha pokazuje rozkład rodziny na tle rozkładu społeczeństwa. W wizji porównywanej do tych opisanych przez George’a Orwella i Margaret Atwood, autor opowiada nam historię, która brzmi znajomo. Zbrodnie totalitaryzmu to coś, co już było, a Lynch przypomina nam, że jest to też coś, co może wrócić. Zaczyna się niewinnie, ale niepokój o losy bohaterów stopniowo rośnie w miarę jak zacieśnia się spirala terroru. Ciepła rodzinna atmosfera z czasem staje się dusząca, klaustrofobiczna, pozbawiona wyjścia.
Co odróżnia „Pieśń proroczą” od powieści Orwella czy Atwood to fakt, że bohaterka Lyncha nie walczy tylko o własne życie i wolność, ale skupia się przede wszystkim na rodzinie: mąż, który pewnego dnia znika, czwórka dzieci, które nie potrafią znaleźć dla siebie miejsca, osuwający się w demencję ojciec – wszystko to spoczywa na barkach Eilish, a każda jej decyzja odbije się też na nich.
Wrażenie uwięzienia jest też spotęgowane przez styl powieści. Długie akapity, przeciągające się w podrozdziały, i rezygnacja z oddzielenia dialogów od narracji z jednej strony wpływają na płynność opowieści, przedstawionej jako strumień obserwacji, rozmów i wydarzeń, a z drugiej przytłaczają czytelnika. Światło i mrok to powracające motywy, które podkreślają emocje bohaterów. Sama historia nie różni się znacząco od innych, nie wprowadza nowych rozwiązań czy zaskakujących zwrotów akcji. Ale „Pieśń proroczą” wyróżnia liryczny sposób prowadzenia narracji, skupienie się na perspektywie konkretnej rodziny i charakterystyczny styl. Czy nas czegoś uczy? Może raczej przestrzega, niepokoi, skłania do refleksji i uważniejszego spojrzenia na to, co mamy i co przyjmujemy za pewnik.
Agnieszka Kruk
OPINIE i DYSKUSJE o książce Pieśń prorocza
Irlandia Północna – do władzy dochodzą radykaliści, którzy poprzez terror i wszechobecną kontrolę wprowadzają reżim oparty na całkowitym podporządkowaniu obywateli. Początkowo ludzie nie wierzą, że taka sytuacja utrzyma się długo, jednak z dnia na dzień kontrola staje się coraz silniejsza.
Eilish – żona i matka czwórki dzieci, opiekująca się chorym ojcem – musi nauczyć się żyć w nowej rzeczywistości. Najpierw jej mąż zostaje aresztowany, a potem znika bez śladu. Najstarszy syn ma zostać przymusowo wcielony do wojska, lecz ucieka. Kobieta wraz z pozostałymi dziećmi nie może opuścić kraju, ponieważ stała się wrogiem nowych władz. Stara się więc dostosować, przetrwać i otoczyć bliskich opieką, co nie jest łatwe, zwłaszcza w obliczu buntu nastoletnich dzieci. Wolność stopniowo się kurczy… Wybucha wojna między reżimem a rebeliantami, a strach przed utratą życia narasta.
Historia przedstawiona w powieści jest niezwykle emocjonalna. Przeraża to, jak niewiele trzeba, by odebrać ludziom wolność, zasiać niepokój i wzbudzić strach. Choć trudno mi było utożsamić się z główną bohaterką – jej decyzje często odbiegały od mojej wizji postępowania – to ostatecznie budzi ona mój podziw swoją odwagą.
Książka napisana jest w formie ciągłego tekstu, bez wyraźnie wydzielonych dialogów, co momentami utrudnia odbiór i bywa męczące. Zdarza się też, że Eilish relacjonuje wydarzenia nieobecnemu mężowi, co może nieco zaburzać spójność narracji. Jednak zakończenie jest bardzo czytelne i dosłownie wbija w fotel, pozostając w pamięci na długo.
Irlandia Północna – do władzy dochodzą radykaliści, którzy poprzez terror i wszechobecną kontrolę wprowadzają reżim oparty na całkowitym podporządkowaniu obywateli. Początkowo ludzie nie wierzą, że taka sytuacja utrzyma się długo, jednak z dnia na dzień kontrola staje się coraz silniejsza.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toEilish – żona i matka czwórki dzieci, opiekująca się chorym ojcem – musi nauczyć się...
lektura obowiązkowa dla zwolenników skrajnej prawicy.
lektura obowiązkowa dla zwolenników skrajnej prawicy.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWstrząsająca i taka prawdziwa. Pokazuje jak łatwo zabrać wolność. Do przeczytania jednym tchem.
Wstrząsająca i taka prawdziwa. Pokazuje jak łatwo zabrać wolność. Do przeczytania jednym tchem.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPierwsza 1/3 książki jest bardzo dobra, ale później fabuła ulega uproszczeniu.
Pierwsza 1/3 książki jest bardzo dobra, ale później fabuła ulega uproszczeniu.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toLektura obowiązkowa w naszych czasach, kiedy kolejne granice prawa i zwyklej przyzwoitości są wciąż przesuwane, kiedy radykalizują się poglądy i postawy ludzkie, kiedy polityka wkracza w zacisza domowe, kiedy bezpieczniej jest milczeć. Świat przedstawiony w powieści P.Lyncha powinien być nam przestrogą, ale nie jest i nie będzie, bo ci, co sterują naszą codziennością nie czytają takich książek. Skóra cierpnie na myśl, że to się może naprawdę wydarzyć. Pięknym językiem, z wnikliwością psychologa opisana walka bohaterki o rodzinę i o siebie. Zmuszana do kolejnych ustępstw, stawiana wciąż przed wyborami miedzy zlem większym a ciut mniejszym, ustawiczne jej poniżanie przez pracowników aparatu partyjnego i własne dzieci powodują, że Eilish popada w rozpacz, ale nie zamierza się poddać ani jako matka, ani jako córka, ani jako żona, ani jako po prostu czlowiek.
Lektura obowiązkowa w naszych czasach, kiedy kolejne granice prawa i zwyklej przyzwoitości są wciąż przesuwane, kiedy radykalizują się poglądy i postawy ludzkie, kiedy polityka wkracza w zacisza domowe, kiedy bezpieczniej jest milczeć. Świat przedstawiony w powieści P.Lyncha powinien być nam przestrogą, ale nie jest i nie będzie, bo ci, co sterują naszą codziennością nie...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka wciąga jak wir na oceanie. W wigilię zamiast 12 potraw, nakarmiłem się treścią Paula Lyncha. Styl i klimat, jak dla mnie nr 1.
Książka wciąga jak wir na oceanie. W wigilię zamiast 12 potraw, nakarmiłem się treścią Paula Lyncha. Styl i klimat, jak dla mnie nr 1.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDywagacja na temat tego jak szybko demokracja może przekształcić się w represyjny reżim, który zrobi wszystko by utrzymać się przy władzy. Wszystko widziane oczami matki czworga dzieci, jej męża aresztowała policja i zaginął, ona sama stara się przetrwać w coraz bardziej zdewastowanym świecie. Mroczna, depresyjna, jednak napisana bardzo poetyckim językiem, który jednak maluje posępny obraz ludzkości. Musiałem dawkować, bo przytłaczała, ale jednak bardzo dobra lektura:)
Dywagacja na temat tego jak szybko demokracja może przekształcić się w represyjny reżim, który zrobi wszystko by utrzymać się przy władzy. Wszystko widziane oczami matki czworga dzieci, jej męża aresztowała policja i zaginął, ona sama stara się przetrwać w coraz bardziej zdewastowanym świecie. Mroczna, depresyjna, jednak napisana bardzo poetyckim językiem, który jednak...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNa początku chciałbym podkreślić przepiękny język tej książki (może to pierwsze zdanie zachęci do przeczytania tych, którzy nie doczytają tej recenzji do końca). To najważniejszy powód, dla którego zapamiętam tego pisarza - Paul Lynch. Już czekam na kolejne jego książki.
Przesłuchałam tę książkę w formie audiobooka i tak mnie zachwycił tej książki, że kupiłam wersję papierową i przeczytam jeszcze raz delektując się i zaznaczając najpiękniejsze fragmenty. W mojej czytelniczej karierze jeszcze coś takiego mi się nie przytrafiło.
Teraz do meritum.
O trudnym życiu i konfliktach w Irlandii przeczytałam w ostatnim czasie dwie książki:
"Mleczarz" Anny Burns i "Przypadek Rachel" Caroline O'Donoghue.
Szczególnie pierwsza z nich cechowała się atmosferą niepokoju i zagrożenia.
:Pieśń prorocza" ma jeszcze inny wydźwięk. Tu pisarz pokazuje jak w spokojne i przewidywalne życie rodziny wpada jeden kamyczek niepewności na skutek aresztowania ojca rodziny za udział w związkowym wiecu. I nagle wszystko zaczyna się sypać. Z kamyczka robi się lawina. Matka stara się utrzymać rodzinę we względnym bezpieczeństwie, ale machina już ruszyła. Narasta poczucie grozy i bezsilności wobec systemu totalitarnego, który za nic ma prawa człowieka do życia w spokoju i bezpieczeństwie, do informacji o członkach rodziny i ich losach. Życie toczy się powoli dalej, ale pętla strachu, terroru i śmierci się zaciska aż zmusza do ucieczki. Choć czytelnik zadaje sobie pytanie, czy nie nastąpiło to aby za późno.
Książka dobrze pokazuje totalitarne sposoby państwa na budowanie swojej władzy poprzez przemoc, chaos i dezorientację. A jednocześnie jest bardzo osobistą opowieścią matki, która próbuje za wszelką cenę ochronić swoje dzieci. Pokazuje bezsilność jednostki wobec systemu.
Książka trudna, smutna, ale warta przeczytania.
Na początku chciałbym podkreślić przepiękny język tej książki (może to pierwsze zdanie zachęci do przeczytania tych, którzy nie doczytają tej recenzji do końca). To najważniejszy powód, dla którego zapamiętam tego pisarza - Paul Lynch. Już czekam na kolejne jego książki.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzesłuchałam tę książkę w formie audiobooka i tak mnie zachwycił tej książki, że kupiłam wersję...
Dzisiaj przychodzę z wyjątkowym dla mnie tytułem, bo to jedna z najlepszych książek jakie w życiu czytałam.
Eilish Stack, naukowiec i matka czwórki dzieci nie zaznaje spokoju od czasu kiedy jej dom nawiedzili funkcjonariusze irlandzkiej policji. Kobieta żywo odczuwa niebezpieczeństwo, boi się o męża, bo Lary jest szefem Zawodowego Związku Nauczycieli, a sytuacja w kraju jest mocno napięta. Te obawy nie są płonne. Wkrótce potem Lary zostaje aresztowany. Ojciec Eilish przestrzegał przed zagrożeniem, a teraz jest za późno...
Ten czas- bez męża jest dla kobiety traumatyczny. Nie dość, że sama musi sobie radzić z domem i dziećmi, to jeszcze boryka się z samotnością i osaczeniem ze strony urzędów. Wszyscy traktują ją jak trędowatą, nawet Ci, którzy byli bardzo blisko...
Teraz ta niechęć przejawia się w gestach i słowach dzieci. To ich żal, że nie ma normalności, bo altruistyczna postawa ich ojca, zabrała ją. Bezpowrotnie.
Ta powieść to przenikliwy do kości, obraz człowieka złamanego przez państwo. Obraz ludzkich słabości. Beznadziei. To opowieść o bezwstydzie ludzi, którzy wierząc w partyjną ideologię zapominają o ludzkich odruchach. Wstrząsający obraz kobiety walczącej z całą mocą, ze wszystkich sił. Dla męża i dzieci. To ona pozostaje bohaterem, aż do łamiącego serce końca.
To historia o walce w imię wolności. Opowieść o zniewoleniu, o rozmontowaniu rodziny, bo "Jeśli zmienisz właściciela instytucji, możesz także zmienić właściciela faktów". Choć ten przeciwnik dzierży w ręku cały aparat państwowy, a kłamstwo powtarzane raz po raz staje się prawdą, to ta jedyna wyjdzie kiedyś na wierzch. Jest zbyt szlachetna. Zbyt cenna. W imię zbyt cennych wartości. Ona jest cierpliwa, ale "(...)wreszcie wyznaczy cenę i wyrówna rachunki".
Rozdzierająca, przeszywająca na wskroś opowieść pełna bólu i nadziei.
O żonie i matce, w imię rodziny...
To jedna z najlepszych książek jakie w życiu czytałam, a ogrom trudnych emocji jakie wywołała zna ten, kto po nią sięgnął.
Bardzo polecam i będę polecała zawsze.
@s.t.lewicka
Dzisiaj przychodzę z wyjątkowym dla mnie tytułem, bo to jedna z najlepszych książek jakie w życiu czytałam.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toEilish Stack, naukowiec i matka czwórki dzieci nie zaznaje spokoju od czasu kiedy jej dom nawiedzili funkcjonariusze irlandzkiej policji. Kobieta żywo odczuwa niebezpieczeństwo, boi się o męża, bo Lary jest szefem Zawodowego Związku Nauczycieli, a sytuacja w kraju...
Audiobook.
Przejmujący obraz , bezkompromisowy i dramatyczny aż czuć zbliżającą się katastrofę w powietrzu.... Znakomitą robotę zrobił tu autor tworząc taki klimat że można by powietrze ciąć nożem, świetnie mi się słuchało, warto sprawdzić to dzieło nagrodzone bookerem.
Audiobook.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzejmujący obraz , bezkompromisowy i dramatyczny aż czuć zbliżającą się katastrofę w powietrzu.... Znakomitą robotę zrobił tu autor tworząc taki klimat że można by powietrze ciąć nożem, świetnie mi się słuchało, warto sprawdzić to dzieło nagrodzone bookerem.