Aktualności
301
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2026
2025
O (albo uniwersalny traktat o tym, dlaczego sprawy mają się tak, a nie inaczej)
1580 czytelników 43 opinie
2025
Powiązane treści
O (albo uniwersalny traktat o tym, dlaczego sprawy mają się tak, a nie inaczej) Miki Liukkonen 
Uczciwie – z uwagi na objętość powieści, napisanie ciągiem i drobnym maczkiem, bez dialogów od myślnika, praktycznie bez akapitów czy podziału na rozdziały, to było naprawdę wyzwanie czytelnicze 2025roku.
Jednakże czuję się w pełni usatysfakcjonowany i spełniony.
Myślę, że pozostawia ogromne pole do interpretacji czym (i o czym) omawiana powieść jest. Osobiście przezabawna i zwariowana, nieoczywista. Wymagająca skupienia i samodyscypliny, które lubię w czytaniu.
Przede wszystkim należy podkreślić, że Autor miał nieszablonową wyobraźnię!
Jego szalone neurotyczne opowiadania (rozbudowane częstokroć do tworzenia nowej historii w opowiadaniu),rozmach w budowaniu światów, poplątanie czasów, krajów, schizofrenicznych wizji.
Mamy tutaj absolutnie wszystko. Przeskakujemy z opisów przezabawności w głębokie stany depresji czy nerwicę natręctw, a z nich w historię dzieciństwa i historię powstawania naszych neuropatii.
Nie ma w tym wszystkim „nieczytelności”, chaotyczności.
Wchodzimy w świat neurotyka, który opisuje nam „swoimi oczami” osobiste postrzeganie nas samych, otaczającego świata.
Jeżeli jesteś ciekawy jak wygląda ten świat, musisz sięgnąć po tę niesamowitą powieść.
Uczciwie zazdroszczę, że masz to jeszcze przed sobą.
O (albo uniwersalny traktat o tym, dlaczego sprawy mają się tak, a nie inaczej) Miki Liukkonen
Kyrkos Neurosis – to wspomniana w powieści nazwa cyrku alei właściwy tytuł dla książki Miki Liukkonena. Niemal bowiem wszystkie spośród 100 (lub większej ilości, szczególnie w retrospekcjach) postaci są dotknięte jakimiś postaciami zaburzeń neurotycznych. A w każdym razie nie są to osoby mainstreamowe, z korpo czy bohaterowie tabloidów, dziś już chyba tylko internetowych.
Miki Liukkonen opracował schemat powieści godny Umberta Eco. Mnóstwo zdarzeń i postaci zmierza w ciągu 7 dni do finału, wiążącego je ze sobą. I dzieje się dużo, nawet za wiele jak na taki krótki czas.
Zatem zalety to zamysł autora, koronkowa konstrukcja, bogaty język, duża dawka wiedzy, humor – dość rubaszny i dosadny, ale miejscami celny. Do tego wiele trafnych konstatacji na temat współczesnego świata
Wady fabuła jest zbyt rozwlekła, wszystkie postacie mówią niemal tak samo, nie-Finowie mają niezbyt pasujące do ich nacji personalia (Hiszpan Anton, a nie Antonio, Węgier Jantek etc.),nadmiar przemocy i jednak przerysowanie wielu wątków fabularnych. Do tego zbędne szczegóły, jak opis aktu pedofilii homoseksualnej (z dziesięciolatkiem!).
Styl jest ekspresyjny, niemal skrajnie, co z kolei nie pasuje do spokojnej Finlandii, a przynajmniej powszechnego wyobrażenia o niej.
No i kwestia przekładu. Oczywiście mało kto czytał oryginał, ale nagromadzenie wulgaryzmów jest olbrzymie. Skądinąd powszechnym jest, że współcześni tłumacze z angielskiego każde "damned" tłumaczą jako "k***a", wiec nie wiadomo, czy tłumacz nie uległ tej manii. Bo widać, że jego ulubionym rzeczownikiem jest "ch*j", a czasownikiem "pi*****ić" i pochodne od niego.
Powieść, którą trudno zapomnieć, ale napisana w stylu, który trudno polubić.
Przeczytana w ramach lutowego wyzwania - książka nominowana w plebiscycie LC.
