
Terry Pratchett
Brytyjski pisarz fantasy i science fiction, najbardziej znany jako autor cyklu Świat Dysku. Inne jego dzieła to m.in. Trylogia Johnny’ego Maxwella i Trylogia Nomów. Współpracował także przy adaptacjach swojej twórczości na potrzeby sztuk teatralnych i gier komputerowych.
Jego pierwsza powieść Dywan została opublikowana w 1971. Pierwsza książka z serii Świat Dysku – Kolor magii – ukazała się w 1983 i od tego momentu autor kończył średnio dwie książki rocznie.
Książki Pratchetta były w latach 90. najlepiej sprzedającymi się książkami w Wielkiej Brytanii. Do lutego 2007 roku sprzedał na całym świecie ok. 50 milionów książek, a jego dzieła zostały przetłumaczone na 33 języki. Obecnie jest drugim najchętniej czytanym pisarzem w Wielkiej Brytanii, a w USA siódmym najchętniej czytanym pisarzem niepochodzącym ze Stanów Zjednoczonych.
Terry Pratchett w 1998 „za zasługi dla literatury” został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego w klasie Officer. Jego powieść Zadziwiający Maurycy i jego edukowane gryzonie zdobyła w 2001 nagrodę Carnegie Medal za najlepszą książkę dla dzieci. Książki Pratchetta są często określane jako „kultowe”. W 2008 otrzymał tytuł honorowy Sir.
Terry Pratchett urodził się w 1948 w Beaconsfield, jako syn Davida i Eileen Pratchett z Hay-on-Wye. Jego wczesne zainteresowania obejmowały m.in. astronomię, zbierał karty herbaty Brooke Bond o kosmosie, posiadał teleskop i pragnął zostać astronomem, nie miał jednak wystarczających zdolności matematycznych. Ta pasja spowodowała, że zainteresował się brytyjską i amerykańską prozą science fiction, co z kolei doprowadziło go do uczestnictwa w konwentach science fiction od około 1963/1964. Przestał w nich brać udział parę lat później, gdy dostał pierwszą pracę. Początkowo czytał prace H.G. Wellsa i Arthura Conana Doyle’a i „każdą książkę, którą powinno się przeczytać”.
W wieku 13 lat Pratchett opublikował w gazetce szkolnej swoje pierwsze opowiadanie – The Hades Business. Pierwsza komercyjna publikacja jego pracy nastąpiła, gdy miał 15 lat.
W wieku 17 lat Pratchett opuścił szkołę i zaczął pracować jako dziennikarz Bucks Free Press. W tym czasie ukończył także kurs dziennikarstwa.
Około 1968 roku, podczas swojej pracy jako dziennikarz, Pratchett przeprowadzał wywiad z Peterem Banderem van Durenem, współdyrektorem niewielkiego wydawnictwa. Podczas spotkania Pratchett wspomniał, że napisał powieść Dywan. Bander van Duren i jego partner biznesowy, Colin Smythe, opublikowali książkę ilustrowaną obrazami autorstwa pisarza w 1971 roku. Powieść otrzymała kilka bardzo dobrych recenzji. Kolejnymi dziełami Pratchetta były książki science fiction Ciemna strona Słońca i Warstwy wszechświata, opublikowane w 1976 i 1981 roku.
Po kilku zmianach miejsca pracy, w 1983 roku Pratchett zatrudnił się jako rzecznik prasowy w Central Electricity Generating Board (CEGB – Centralnego Zarządu Elektroenergetyki),w oddziale, na obszarze którego znajdowały się trzy elektrownie jądrowe. Pisarz żartował później, że wybrał idealny moment na rozpoczęcie tej kariery – tuż po wypadku w elektrowni jądrowej Three Mile Island w Pensylwanii. Mówił także, że napisałby książkę o doświadczeniach z tej pracy, gdyby uważał, że ktokolwiek mu uwierzy.
Pierwsza powieść ze Świata Dysku – Kolor magii – została wydana w 1983 roku przez Colina Smythe’a (w twardej oprawie) i przez wydawnictwo New English Library (w miękkiej oprawie). Prawa do wydań w miękkiej oprawie zostały wkrótce odkupione przez wydawnictwo Transworld, które publikuje książki Pratchetta do dziś. Pratchett zdobył popularność po tym, jak program Woman’s Hour nadawany w BBC Radio 4 wyemitował sześcioodcinkowy serial radiowy na podstawie Koloru magii. Stał się bardziej znany po wydaniu jego kolejnej powieści Blask fantastyczny w 1986 roku. W późniejszym czasie prawa do wersji w twardej oprawie zostały wykupione przez duże wydawnictwo Victor Gollancz, które publikuje Pratchetta do dziś, a Smythe został agentem literackim pisarza. Pratchett był pierwszym pisarzem fantasy wydawanym przez Gollancza. Okładki do obu tych książek namalował Josh Kirby, co zapoczątkowało wieloletnią współpracę obu artystów trwającą aż do śmierci malarza w 2001 roku.
Pratchett rzucił pracę w CEGB w 1987 roku po publikacji czwartej powieści ze Świata Dysku – Morta, by całkowicie skupić się na pisarstwie. Sprzedaż jego powieści szybko wzrastała i wiele książek jego autorstwa okupowało szczyty list bestsellerów. Według „The Times” Pratchett był najlepiej sprzedającym się autorem z Wielkiej Brytanii w 1996. Niektóre jego książki były wydawane przez Doubleday, inne przez Transworld. Obecnie w USA Pratchett jest publikowany przez HarperCollins.
Według raportu Bookseller’s Pocket Yearbook z 2005, w 2003 Pratchett zdobył 3,4% rynku wydawniczego fantastyki w twardych oprawach, jeśli chodzi o liczbę sprzedanych egzemplarzy i 3,8% jeśli chodzi o ich wartość, co dało mu drugie miejsce po J.K. Rowling (odpowiednio 6% i 5,6%),podczas gdy na rynku książek z miękką oprawą Pratchett zajmuje piąte miejsce z 1,2% w liczbie i 1,3% w wartości sprzedanych książek (po Jamesie Pattersonie (1,9% i 1,7%),Alexandrze McCall Smisie, Johnie Grishamie i Tolkienie). W Wielkiej Brytanii jego książki sprzedają się w 2,5 miliona egzemplarzy rocznie.
W 1968 Terry Pratchett poślubił Lyn. W roku 1970 przeprowadzili się do Rowberrow w hrabstwie Somerset, a w 1976 roku urodziła się tam ich córka Rhianna. W 1993 r. rodzina przeniosła się na południowy zachód do Salisbury w hrabstwie Wiltshire, gdzie żyli do śmierci pisarza.
Rhianna Pratchett jest dziennikarką i „przypadkową kolekcjonerką kotów”, napisała także opowiadanie fantasy pod tytułem Child of Chaos, rozpowszechniane wraz z grą cRPG Beyond Divinity. Pracowała też przy scenariuszach do kilku gier, m.in. Mirror’s Edge, Heavenly Sword i Overlord. Jest członkiem Writers’ Guild of Great Britain.
Pratchett opisywał swoje sposoby spędzania wolnego czasu jako pisanie, spacery, komputery, życie.
Terry Pratchett był także znany ze swojego zamiłowania do noszenia czarnych kapeluszy. Jako dziecko chciał zostać astronomem i zrealizował to marzenie, budując obserwatorium astronomiczne w swoim ogrodzie. Pratchett był ateistą i stronnikiem British Humanist Association; był jednym z sygnatariuszy listu otwartego, który sprzeciwiał się nadawaniu honorów państwowych wizycie papieża Benedykta XVI w Wielkiej Brytanii.
31 lipca 2005 Pratchett skrytykował reportaże mediów o autorce Harry’ego Pottera J.K. Rowling, stwierdzając, iż niektórzy pracownicy mediów wydają się myśleć, że wywyższanie J.K. Rowling może być osiągnięte jedynie kosztem innych pisarzy. Jednakże nigdy nie wypowiedział się negatywnie o samych książkach tej pisarki.
Zainteresowanie Pratchetta orangutanami, którego przejawem jest jedna z najpopularniejszych postaci ze Świata Dysku, Bibliotekarz, było związane z pracą pisarza jako zarządcy w Orangutan Foundation UK. Jego działalność obejmowała wizytę na Borneo, gdzie w 1995 wraz z ekipą telewizyjną z Channel 4, kręcącą epizod programu „Jungle Quest”, obserwował orangutany w ich naturalnym środowisku. Podążając za przykładem Pratchetta, grupy fanowskie, takie jak the Discworld Conventions, uznały Orangutan Foundation za preferowaną organizację dobroczynną.
Zobacz stronę autora
OPINIE i DYSKUSJE o książce Czarnoksiężnicy z dziwacznego grodu
Dobra, ale po tym gwiazdorskim składzie spodziewałam się więcej. Może przesadziłam z oczekiwaniami, bo bawiłam się nieźle, ale chciałabym czegoś naj, naj. A to danie było zaledwie letnie.
Dobra, ale po tym gwiazdorskim składzie spodziewałam się więcej. Może przesadziłam z oczekiwaniami, bo bawiłam się nieźle, ale chciałabym czegoś naj, naj. A to danie było zaledwie letnie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZbiór opowiadań autorstwa wielu doskonałych pisarzy fantasy oraz sci-fi: Terry'ego Pratchetta, C.S. Lewisa, Douglasa Adamsa, Isaaca Asimova i wielu innych. W tym mój absolutny osobisty faworyt - Robert Block i jego "Dobra rycerska robota". Poziom bardzo różny, od naprawdę niezłych do raczej słabiutkich. Tłumaczenie pozostawia miejscami wiele do życzenia. Luźna lektura, warta przeczytania.
Zbiór opowiadań autorstwa wielu doskonałych pisarzy fantasy oraz sci-fi: Terry'ego Pratchetta, C.S. Lewisa, Douglasa Adamsa, Isaaca Asimova i wielu innych. W tym mój absolutny osobisty faworyt - Robert Block i jego "Dobra rycerska robota". Poziom bardzo różny, od naprawdę niezłych do raczej słabiutkich. Tłumaczenie pozostawia miejscami wiele do życzenia. Luźna lektura,...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZbiór ponad 20 krótkich opowiadań, które redaktor zbioru uznał za humorystyczne. W wielu wypadkach z opinią tą się nie zgadzam, najwidoczniej w różny sposób pojmujemy humor jako taki. Tym niemniej, większość tekstów trzyma wysoki poziom i warto je przeczytać. Inna sprawa, że wiele z nich ukazało się już w języku polskim w innych miejscach i nie stanowią żadnej nowości. Stawia to pod znakiem zapytania zasadność publikacji tej akurat antologii. Można też postawić Autorowi wyboru kilka zasadniczych zarzutów. Po pierwsze, ograniczenie się wyłącznie do tekstów angielskojęzycznych, czyli swego rodzaju poczucie wyższości – wszyscy inni się nie liczą (a przecież świetne opowiadania humorystyczne pisali i piszą również autorzy w innych językach, chociażby Stanisław Lem – doceniane zresztą w podobnych, również zagranicznych antologiach). Po drugie, pominięcie klasyka i niezrównanego mistrza krótkich opowiadań humorystycznych – Roberta Scheckley'a, który z niewiadomego powodu nie znalazł miejsca w prezentowanym zbiorze. Po trzecie, raczej kontrowersyjne poczucie humoru Petera Haininga, pozwalające włączyć do antologii teksty, które za humorystyczne uznać trudno. No ale, de gustibus...
Zbiór ponad 20 krótkich opowiadań, które redaktor zbioru uznał za humorystyczne. W wielu wypadkach z opinią tą się nie zgadzam, najwidoczniej w różny sposób pojmujemy humor jako taki. Tym niemniej, większość tekstów trzyma wysoki poziom i warto je przeczytać. Inna sprawa, że wiele z nich ukazało się już w języku polskim w innych miejscach i nie stanowią żadnej nowości....
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZabawna książka. Polecam
Zabawna książka. Polecam
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSolidna porcja absurdu była mi potrzebna jak powietrze do oddychania. Krótkie opowiadanka, które wniosły w serce trochę pogody w ten deszczowy majowy dzień. Z zapałem przeczytałam też notki o autorach, zwłaszcza tych których dzieła odeszły w zapomnienie.
Solidna porcja absurdu była mi potrzebna jak powietrze do oddychania. Krótkie opowiadanka, które wniosły w serce trochę pogody w ten deszczowy majowy dzień. Z zapałem przeczytałam też notki o autorach, zwłaszcza tych których dzieła odeszły w zapomnienie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie pamiętam, ale czytałam to jak byłam u alergologa. Chyba spoko pozycja, żeby zrobić szybki przegląd amerykańskiej prozy. ale nie pokuszę się o ocenę
Nie pamiętam, ale czytałam to jak byłam u alergologa. Chyba spoko pozycja, żeby zrobić szybki przegląd amerykańskiej prozy. ale nie pokuszę się o ocenę
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJest kilka perełek, ale też i sporo opowiadań przeciętnych. Może niekoniecznie mój rodzaj humoru...
Jest kilka perełek, ale też i sporo opowiadań przeciętnych. Może niekoniecznie mój rodzaj humoru...
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTrzy działy, z których każdy znajdzie coś dla siebie. Pierwsza część jest praktycznie cała bardzo dobra. Opowiadania opierają się na miszmaszu sf, fantasy i horroru. Opowiadanie Kuttnera Twonk jest rewelacyjne jak również Tentegesy mojego ukochanego Bradburego. Odpowiednia Oprawa Dicka też jest doskonała! Wszystko jest właśnie w tym dziale - osiem opowiadań z czego pięć to majstersztyki. Druga część to niestety Fantasy, którego wybitnie nie lubię..smoki, rycerze to nie dla mnie..jednak nawet tu są perełki opowiadanie Donaldsona, Blocha i Aldissa są naprawdę super. Trzecia część to opowiadania sf, czyli to co lubię najbardziej Douglas, Wells, Lewis, Clarke, Asimov, Niven, Vonnegut, ech muzyka dla moich uszów..balsam dla moich oczu!!! Każde opowiadanie to dla mnie prawdziwa uczta. Reasumując nie jest to stricte zbiór dla fana sf, niestety są tu opowiadania lepsze i gorsze, jednak warto po nie sięgnąć dla swoich ulubionych pisarzy, którzy się tu znajdują! Polecam.
Trzy działy, z których każdy znajdzie coś dla siebie. Pierwsza część jest praktycznie cała bardzo dobra. Opowiadania opierają się na miszmaszu sf, fantasy i horroru. Opowiadanie Kuttnera Twonk jest rewelacyjne jak również Tentegesy mojego ukochanego Bradburego. Odpowiednia Oprawa Dicka też jest doskonała! Wszystko jest właśnie w tym dziale - osiem opowiadań z czego pięć to...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNierówna... czytałam ze względu na opowiadanie Terrego Pratchetta.
Nierówna... czytałam ze względu na opowiadanie Terrego Pratchetta.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJedne opowiadania czytało mi się fajniej, inne mniej... Jako przegląd różnych stylów pisarstwa zdecydowanie warto.
Jedne opowiadania czytało mi się fajniej, inne mniej... Jako przegląd różnych stylów pisarstwa zdecydowanie warto.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to