Faust

Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To fundament klasyki, który każdy miłośnik literatury powinien znać .Sięgając po książkę miałam pewne obawy, że sposób pisania może być zbyt wymagający, ale na szczęście nie. To literacka perełka, która udowadnia, że prawdziwa klasyka nie starzeje się nigdy. Pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników klasyki, ale dla każdego, kto szuka w książce czegoś więcej niż tylko rozrywki. To książka, która uczy, porusza i inspiruje. Czas spędzony w towarzystwie dobrej literatury jest cenny.

Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To fundament klasyki, który każdy miłośnik literatury powinien znać .Sięgając po książkę miałam pewne obawy, że sposób pisania może być zbyt wymagający, ale na szczęście nie. To literacka perełka, która udowadnia, że prawdziwa klasyka nie starzeje się nigdy. Pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników klasyki, ale...

Skończyłam, ale muszę stwierdzić, że jestem zawiedziona. Owszem, język jest piękny i kwiecisty, jednak całość jest dla mnie przykładem tego, że jest to po prostu przerost formy nad treścią. Wybacz Goethe, zdecydowanie wolę Fausta Marlowe'a.

Skończyłam, ale muszę stwierdzić, że jestem zawiedziona. Owszem, język jest piękny i kwiecisty, jednak całość jest dla mnie przykładem tego, że jest to po prostu przerost formy nad treścią. Wybacz Goethe, zdecydowanie wolę Fausta Marlowe'a.

Klasyka, klasyka, klasyka. Piękny język i melodia utworu, niemniej muszę powiedzieć, że choć wersja historii Fausta pióra Marlowe'a jest znacznie krótsza, jest też bogatsza jeśli chodzi o treść.
Dam szansę części drugiej, jednak muszę powiedzieć, że część pierwsza mnie rozczarowała w warstwie treściowej. Wątek 14-letniej Małgorzaty też mnie nie ujął.

Klasyka, klasyka, klasyka. Piękny język i melodia utworu, niemniej muszę powiedzieć, że choć wersja historii Fausta pióra Marlowe'a jest znacznie krótsza, jest też bogatsza jeśli chodzi o treść.
Dam szansę części drugiej, jednak muszę powiedzieć, że część pierwsza mnie rozczarowała w warstwie treściowej. Wątek 14-letniej Małgorzaty też mnie nie ujął.

„Faust” to utwór, który na pewno warto znać i przeczytać, choć nie jest lekturą łatwą. Bardzo łatwo się w nim zgubić, a niektóre fragmenty sprawiają wrażenie zbyt przeciągniętych. Jednocześnie są w nim elementy absolutnie genialne — pełne filozofii, symboliki i mocnych myśli o człowieku. Mam wrażenie, że jako sztuka teatralna mógłby wybrzmieć jeszcze lepiej niż w formie książkowej, ale mimo wszystko to dzieło, z którym warto się zmierzyć i które warto znać.

„Faust” to utwór, który na pewno warto znać i przeczytać, choć nie jest lekturą łatwą. Bardzo łatwo się w nim zgubić, a niektóre fragmenty sprawiają wrażenie zbyt przeciągniętych. Jednocześnie są w nim elementy absolutnie genialne — pełne filozofii, symboliki i mocnych myśli o człowieku. Mam wrażenie, że jako sztuka teatralna mógłby wybrzmieć jeszcze lepiej niż w formie...

Mam wrazenie, ze glownych bohaterow ich losy obchodzily nawet mniej niz mnie

Mam wrazenie, ze glownych bohaterow ich losy obchodzily nawet mniej niz mnie

ROKOKOWE ZAMULISKO

Jak uwielbiam rytm i rym, tak mimo to połowa mnie zmuliła, zwłaszcza wycieczki w antyk, bełkot bóstw i logorea postaci.
Także przepychanki między wielkimi oszukanymi przez parę rozkręcających się Faust/Mefisto.

Mefisto przespał pochwycenie duszy. Czemu? Zbyt był pewien? Stracił czujność? Czy los i wola Boga tak z góry założyła?
Ciekawe dywagacje zaplecione w barok rymów i słowotok.

Jednak trochę inaczej sobie wyobrażałem treść. Bardziej konkretnie. Więcej współczesności bez tej maligny z wyprawą po Helenę Trojańską. To taki przeżytek, że już za moich czasów licealnych (90-94) trudno było mieć motywację żeby to zrozumieć. Teraz tylko fragmenty, niemniej warto znać całość, żeby znać archetyp Fausta.

Najlepiej obejrzeć kultowy film Fritza Langa, to jest dopiero miazga i interpretacja!!!

Za formę oczywiście 10/10 noty najwyższe, za treść 5/10

ROKOKOWE ZAMULISKO

Jak uwielbiam rytm i rym, tak mimo to połowa mnie zmuliła, zwłaszcza wycieczki w antyk, bełkot bóstw i logorea postaci.
Także przepychanki między wielkimi oszukanymi przez parę rozkręcających się Faust/Mefisto.

Mefisto przespał pochwycenie duszy. Czemu? Zbyt był pewien? Stracił czujność? Czy los i wola Boga tak z góry założyła?
Ciekawe dywagacje...

Fausta czytałem wiele lat temu, ale jako że nic z niego nie pamiętałem, to postanowiłem powtórzyć lekturę. Z reguły lubię nieco archaiczne dzieła i chętnie interpretuję wątki literackie i głębsze rozważania na temat natury ludzkiej. Tutaj muszę jednak przyznać, że Faust już mocno trąci myszką i przez kolejne dwa wieki powstały o wiele lepsze dzieła poruszające podobne motywy. Warto znać dla samej wartości historycznej, ale to tyle.

Fausta czytałem wiele lat temu, ale jako że nic z niego nie pamiętałem, to postanowiłem powtórzyć lekturę. Z reguły lubię nieco archaiczne dzieła i chętnie interpretuję wątki literackie i głębsze rozważania na temat natury ludzkiej. Tutaj muszę jednak przyznać, że Faust już mocno trąci myszką i przez kolejne dwa wieki powstały o wiele lepsze dzieła poruszające podobne...

Książka niesie ze sobą wyjątkowo ciekawe przesłanie. Pokazuje, że w życiu chodzi o to, by naprawdę żyć, a nie tylko je „przeżyć”. To droga, którą podążamy, jest ważniejsza od samego celu. Człowiek ma prawo błądzić i popełniać błędy, dopóki w głębi serca pragnie czynić dobro i dąży do czegoś większego.

Książka niesie ze sobą wyjątkowo ciekawe przesłanie. Pokazuje, że w życiu chodzi o to, by naprawdę żyć, a nie tylko je „przeżyć”. To droga, którą podążamy, jest ważniejsza od samego celu. Człowiek ma prawo błądzić i popełniać błędy, dopóki w głębi serca pragnie czynić dobro i dąży do czegoś większego.

Po części pierwszej byłem bardzo pozytywnie nastawiony i obiecywałem sobie dużo. Niestety, obiecanki cacanki... Spodziewałem się prawdziwego dramatu i zatracania się głównego bohatera a dostałem nudną tragedię antyczną i dramat... mojej duszy, gdy z wielkim trudem brnąłem przez następne strony.

Po części pierwszej byłem bardzo pozytywnie nastawiony i obiecywałem sobie dużo. Niestety, obiecanki cacanki... Spodziewałem się prawdziwego dramatu i zatracania się głównego bohatera a dostałem nudną tragedię antyczną i dramat... mojej duszy, gdy z wielkim trudem brnąłem przez następne strony.

Klasyka. Styl odpowiedni dla czasów współczesnych autorowi może przeszkadzać w dzisiejszym odbiorze książki. Mimo, że tematyka wolności jednostki i jej granic jest absolutnie współczesna. Kto wie - może nawet bardziej współczesna niż dla Goethego? :)

Klasyka. Styl odpowiedni dla czasów współczesnych autorowi może przeszkadzać w dzisiejszym odbiorze książki. Mimo, że tematyka wolności jednostki i jej granic jest absolutnie współczesna. Kto wie - może nawet bardziej współczesna niż dla Goethego? :)