Dynastia wojowników. Wojny Szwecji 1611-1721

Nieco powierzchowna, ale dająca niezłą perspektywę na tworzenie się szwedzkiej machiny militarnej w XVII i XVIII. Książka z perspektywy szwedzkiego historyka. Ogólnie dobry materiał wyjaśniający sukcesy Szwedów w walce z teoretycznie silniejszą z Rzeczpospolitą Obojga Narodów w XVII wieku. Osoby liczące na szczegółowe opisy działań wojennych w czasie wojny o Inflanty i podczas Potopu mogą się zawieść.

Nieco powierzchowna, ale dająca niezłą perspektywę na tworzenie się szwedzkiej machiny militarnej w XVII i XVIII. Książka z perspektywy szwedzkiego historyka. Ogólnie dobry materiał wyjaśniający sukcesy Szwedów w walce z teoretycznie silniejszą z Rzeczpospolitą Obojga Narodów w XVII wieku. Osoby liczące na szczegółowe opisy działań wojennych w czasie wojny o Inflanty i...

Niezwykle ciekawa i przystępnie napisana książka!
Jestem historycznym laikiem. Czytam sobie coś od święta, więc pod względem merytorycznym nie jestem jej w stanie ocenić. Jednak, z tego co widzę po zamieszczanych tutaj recenzjach, krytyka i niezbyt wysoka ocena opiera się głównie na tym czym ta książka nie jest, a nie czym jest.
Otóż - nie, ta książka nie jest o Polsce. Jest o Szwecji. A szczególnie - 2 władcach, którymi autor w widoczny i nieskrywany sposób jest zafascynowany (ale nie ślepo, kilka razy wdaje się w polemikę z innymi autorami, w których uważa za błędy poczynania wodzów najczęściej oceniane przez innych pozytywnie). Z punktu widzenia autora, w porównaniu z innymi arenami - w Polsce nie działo się zbyt wiele ciekawego.
Kolejny zarzuty tyczą się porównań do pozycji typu "Wojna 30letnia' WIlsona. Że pozycja Lunde przy niej wypada blado. Niewątpliwie tak jest. Z tym, że Lundle na 300 stronach opisuje 110lat. Wilson na 30lat poświęca niemal 900 stron.

Oceniając książkę na podstawie tego, jakie były jej założenia (o których uczciwie autor na wstępie piszę) - muszę powiedzieć, że jest to pozycja niezwykle udana i godna polecenia.

Niezwykle ciekawa i przystępnie napisana książka!
Jestem historycznym laikiem. Czytam sobie coś od święta, więc pod względem merytorycznym nie jestem jej w stanie ocenić. Jednak, z tego co widzę po zamieszczanych tutaj recenzjach, krytyka i niezbyt wysoka ocena opiera się głównie na tym czym ta książka nie jest, a nie czym jest.
Otóż - nie, ta książka nie jest o Polsce....

Książkę oceniłem na 4 gwiazdki i chciałem dać jeszcze mniej…ale przeważyły ciekawostki które są w tej książce
W zeszłym tygodniu skończyłem czytać: "Wojną Trzydziestoletnią" Wilsona i niestety na tym tle ta książka wypada bardzo blado, zarówno pod względem opisu militarnego nie mówiąc już o całej otoczce ekonomio-społecznej.
Zresztą sam autor pisze, że nie korzystał ze wszystkich dostępnych źródeł, jedynie z wybranych i to w sposób mocno wybiórczy pod kątem militariów. Np. ze źródeł: Polskich i Rosyjskich nie korzystał ze względu na barierę językową i może to być powód dlaczego ma bardzo ograniczoną i płytką militarną perspektywę.
Autor mocno jednostronnie przedstawia historię, a do tego często używa emocjonalnych zwrotów, np.: "najlepszy wódz w historii" w opisie o Gustawie Adolfie....to też mnie jakoś odstraszało.
Kolejny minus jest za chaotyczny opis wydarzeń. Mimo że książka ma ponad 300 stron, to żaden konflikt Szwecji z innym Państwem nie jest opisany wyczerpująco, biorąc pod uwagę genezę, zarys przebiegu zdarzeń, czy wnioski z konfliktu. Żadna wojna Trzydziestoletnia, ani woja w Polsce 1655-56, ani Wojna Północna, nie jest opisana poprawnie, choć nie brakuje ciekawostek. Np. po wojnach: Trzydziestoletniej i m.in. wojnie z Polską w latach 1655-6, był negocjowany pokój Państw napadniętych przez Szwecję (czyli chodzi o Danię, Cesarstwo w tym Brandenburgię, Polskę) ze Szwecją i ciekawostką jest udział i rola państw zachodnich w negocjacjach (gł. chodzi o Francje). Już wtedy można było osłabić Szwecję po przez przywrócenie granic sprzed konfliktów, ale Państwa Zachodnie (gł. Francja, ale też Holandia czy Anglia) dla zachowania tzw. "równowagi" nie zgodziły się na osłabianie Szwecji na rzecz chociażby Polski, czy Dani (grożąc sankcjami gospodarczymi - brzmi znajomo;)). Kolejna ciekawostka jest w opisie wojny z Polską prowadzoną w Prusach Książęcych w drugiej połowie lat dwudziestych XVII w. zakończonej pokojem w Altmarku (Sztumskiej Wsi). Szwecja w zamian za wycofanie się z Polski z otrzymała kontrybucje, oraz pobierała cło m.in. z Gdańska. Te pieniądze później posłużyły w początkowej fazie między innymi do sfinansowania ekspedycji Szwedzkiej do Niemiec w ramach Wojny Trzydziestoletniej. Czyli pośrednio uczestniczyliśmy w tej wojnie. Kolejna ciekawostka - Francuzi też pośredniczyli w negocjacjach pokojowych tego konfliktu (pokój w Sztumskiej Wsi),tak jak i kilkadziesiąt lat później i też trzymali stronę Szwecji. Sam opis tego konfliktu tzn wojny o Ujście Wisły jest szczątkowy, nie wspominając że jednostronny, tak jak i opisy kolejnych konfliktów.
Podsumowując książkę, to raczej jest to jednostronny, niepełny rys wojen Szwecji i do tego dość chaotyczny, ale z ciekawostkami:). Osobiście dla zrozumienia udziału Szwecji w wojnie Trzydziestoletniej bardziej polecam książkę: "Wojna Trzydziestoletnia" Wilsona niż tego autora. Wilson napisał porządne dzieło i na tym tle ta książka wypada kiepsko, natomiast tą pozycję czyta się szybko, bo chyba jest za bardzo rozciągnięta (ale nie wiąże sie to z merytoryką). Te 300 stron można by spokojnie skupić na niecałych 200.

Książkę oceniłem na 4 gwiazdki i chciałem dać jeszcze mniej…ale przeważyły ciekawostki które są w tej książce
W zeszłym tygodniu skończyłem czytać: "Wojną Trzydziestoletnią" Wilsona i niestety na tym tle ta książka wypada bardzo blado, zarówno pod względem opisu militarnego nie mówiąc już o całej otoczce ekonomio-społecznej.
Zresztą sam autor pisze, że nie korzystał ze...

Książka zapewne fascynująca ale ma pewne wady .
Historia wojny trzydziestoletniej opisana niewątpliwie świetnie ale już wojny z Polską zostały w porównaniu z innymi zmaganiami ,jedynie pobieżnie dotknięte . Słabo opatrzone faktami są batalie jakie prowadzili szwedzcy władcy zarówno pod Kircholmem jak i lat a potopu 1655-1660 a już kompletnie oględnie opisano trzecią wojnę północną .
Polska w tym opracowaniu istnieje tylko od czasu do czasu a liczyłem na szwedzki punkt widzenia w tych zmaganiach .
Poza tym następną wadą jest podanie zupełnie z kosmosu dat życia polskich hetmanów .
Mimo tego książka fascynująca i czyta się ją jak powieść przygodową ,gdyby nie te wady merytoryczne ,które jednak biją po oczach i dużo jej odbierają . Ale to już dzieje się na życzenia autora .

Książka zapewne fascynująca ale ma pewne wady .
Historia wojny trzydziestoletniej opisana niewątpliwie świetnie ale już wojny z Polską zostały w porównaniu z innymi zmaganiami ,jedynie pobieżnie dotknięte . Słabo opatrzone faktami są batalie jakie prowadzili szwedzcy władcy zarówno pod Kircholmem jak i lat a potopu 1655-1660 a już kompletnie oględnie ...

WOJOWNICY SZWEDZKICH WOJEN

Temat wojen szwedzkich z przełomu siedemnastego i osiemnastego wieku nie jest, może poza samą Wojną Trzydziestoletnią, zbyt obszernie omówiony. A przecież waga tych wydarzeń nie jest wcale mała. Teraz lukę tą wypełnia Henrik O. Lunde oferując ciekawe opracowanie ponad stu lat militarnych konfliktów Szwedów.

Jak to się stało, że kraj, który do szesnastego wieku nie miał w Europie zbyt wielkiego znaczenia, zdołał wybić się i osiągnąć status, z którym liczyły się północ i wschód starego kontynentu? Jeśli chcecie poznać odpowiedzi i przekonać się jak toczyły się bitwy o wpływy i terytoria, wybierzcie się wraz z autorem w podróż w czasie. Cofnijcie o blisko pięćset lat i przekonajcie się, jak zmiana władzy i wyznania odmieniła lud i jak potem Gustaw Arnold swoim niezwykłym talentem wojskowym sprawił, że z Wojny Trzydziestoletniej wyszła Szwecja z tarczą, a nie na tarczy. I wędrujcie przez dekady obserwując rozkwit, a wreszcie upadek potęgi tego państwa.

Zamysł napisania tej książki zrodził się w umyśle autora z przyczyn braku należytych opracowań tematu w języku angielskim. Nie umniejsza to jednak znacznie „Dynastii Wojowników” w krajach, w których ta kwestia jest zbadana i znana dość dobrze. Zazwyczaj bowiem podobne naukowe publikacje są zbyt suche. Zbyt skupione na wyliczaniu faktów, dat i nazwisk, zamiast na opisaniu wszystkich ważnych dla zainteresowanych tematem aspektów. Lundemu udaje się zaś kompleksowo podejść do wzmiankowanych spraw. I dostatecznie obszernie, by zadowolić głodnych historii z tego okresu czytelników.

Słowem podsumowania: polecam każdemu, kto celuje w tej tematyce. Dostanie bowiem wszystko to, czego oczekuje, a na dodatek w bardzo ładnym wydaniu.

Recenzja opublikowana także na moim blogu http://ksiazkarnia.blog.pl/2015/12/19/dynastia-wojownikow-wojny-szwecji-1611-1721-henrik-o-lunde/

WOJOWNICY SZWEDZKICH WOJEN

Temat wojen szwedzkich z przełomu siedemnastego i osiemnastego wieku nie jest, może poza samą Wojną Trzydziestoletnią, zbyt obszernie omówiony. A przecież waga tych wydarzeń nie jest wcale mała. Teraz lukę tą wypełnia Henrik O. Lunde oferując ciekawe opracowanie ponad stu lat militarnych konfliktów Szwedów.

Jak to się stało, że kraj, który do...