Profil użytkownika: Perzka

" Zofia Wilkońska, postrach klubów seniora! "

Zofia to starsza Pani zamieszkująca jedną ze starych, ale jakże wartościowo położonych kamienic w Warszawie.
Dla jednych postać wielce interesująca, intrygująca, wtrącająca się we wszystko, mająca zawsze dużo do powiedzenia. Przy tym chłodna w obejściu, mało empatyczna, rzucająca dookoła, wobec wszystkich tylko słowa krytyki.
Dla innych straszna, wkurzająca, zrzędliwa staruszka, która bardziej denerwuje niż intryguje.

Dla mnie postać ciekawa, nadająca charakter powieści. Jej zrzędliwość bardziej mnie bawiła i śmieszyła niż denerwowała.

Pani Zofia pewnego dnia staje się częścią zagadki kryminalnej i na przekór fajtłapowatej policji zagłębia się w rozwiązanie tajemniczej śmierci sąsiada i kradzieży, której dokonano w jej mieszkaniu.

Specyficzny humor autora mnie jak najbardziej przypadł do gustu. W tym jakże ostatnio zabieganym czasie, gdzie praca pochłania mi większą część dnia, czytanie historii Pani Zofii wprowadziła dawkę relaksu, uśmiechu na twarzy i rozluźnienia.

Opinii miałam nie pisać, ale dziękuję koledze Wiciowi, który zainteresował się tym, co się ze mną dzieje i zmobilizował mnie do powrotu, do napisania paru chociaż słów.

Pozdrawiam wszystkich serdecznie !

" Zofia Wilkońska, postrach klubów seniora! "

Zofia to starsza Pani zamieszkująca jedną ze starych, ale jakże wartościowo położonych kamienic w Warszawie.
Dla jednych postać wielce interesująca, intrygująca, wtrącająca się we wszystko, mająca zawsze dużo do powiedzenia. Przy tym chłodna w obejściu, mało empatyczna, rzucająca dookoła, wobec wszystkich tylko słowa...

Teksas to stan pełen różnorodności, zarówno pod względem przyrody, jak i kultury. Od jego bogatej historii jako niezależnej republiki, przez imponujące miasta, po unikalną kuchnię.

To właśnie Teksas według mnie jest głównym bohaterem powieści, można rzec sagi o rodzinie McCulloughów.
Jego historia przewija się i tworzy od pierwszych stron książki, a w jej tle żyją kolejne pokolenia McCulloughów.

Autor naprzemiennie zapoznaje nas z kolejnymi bohaterami, prowadząc swą narrację w trzech różnych ramach czasowych. Całe szczęście, że na pierwszych stronach powieści jest rozrysowane drzewo genealogiczne rodu McCulloughów, bo bardzo ciężko odnaleźć się wśród licznych postaci przewijających się przez kolejne 600 stron książki.

Trzy różne postacie z rodu McCulloughów: Pułkownik Eli, jego syna Peter i prawnuczka Jeanne opowiadają historie swego życia.
Zawiłe, pełne dramatyzmu, bólu i cierpienia, miłości i zazdrości. Nieprzewidywalne, zaskakujące, okrutne historie.

Każdą z nich odbierałam inaczej. Najbardziej bliska i wciągająca okazała się historia Eliego. Chłopca urodzonego w 1836 roku, porwanego i wychowanego przez Indian, który po powrocie do "domu" nie potrafi żyć wśród białych, nie potrafi odnaleźć swego miejsca na ziemi. Pozostałe dwie historie dla mnie były bardziej zawiłe, nudne i ciężkie w odbiorze.
Peter, który chciał zaimponować ojcu, ale brutalność i brak zasad moralnych coraz bardziej odsuwała go od swego rodziciela. Oraz Jenny, która tak bardzo czuła się niezrozumiana w męskim świecie biznesu, ociekającym ropą. Pragnęła miłości, zrozumienia i szacunku, a ciągle natrafiała na mnóstwo przeszkód.

Każdy z bohaterów żył w innych czasach, miał inne spojrzenie na życie, inne priorytety, ale każdy był charakterny, mocny, bo ich siła, zaradność i odwaga stanowiły o ich wartości.

Styl autora mnie akurat nie zwalił z nóg. Jest dość ciężki
i chaotyczny co sprawiło, że za każdym razem do czytania nie powracałam z wielką radością, bardziej ciekawość pchała mnie do przodu. Ciekawość również skłoniła mnie do tego, że pobieżnie, ale zapoznałam się z niesamowitą historią stanu Teksas.

Brutalna opowieść o brutalnym świecie. Cała prawda o ludzkim istnieniu. Egoizm, chęć posiadania ziemi, pieniędzy, majątku, zemsta za doznane krzywdy, okrucieństwo i tylko mała kropla dobroci i miłości, które próbują przebić się jak promyk słońca przez gęste chmury...
Jedni ją pokochają innych okropnie znuży.

Teksas to stan pełen różnorodności, zarówno pod względem przyrody, jak i kultury. Od jego bogatej historii jako niezależnej republiki, przez imponujące miasta, po unikalną kuchnię.

To właśnie Teksas według mnie jest głównym bohaterem powieści, można rzec sagi o rodzinie McCulloughów.
Jego historia przewija się i tworzy od pierwszych stron książki, a w jej tle żyją kolejne...

Krzysztof Kamil Baczyński, był dla mnie mało znaną postacią. Owszem na lekcjach języka polskiego w liceum pamiętam, że wspominaliśmy o jego twórczości, ale były to znikome wzmianki. Zresztą wiele lat minęło od tej pory i ciężko cokolwiek sobie na ten temat przypomnieć.
Tym bardziej nic mi nie było wiadomo o jego żonie i matce, dwóch miłościach jego życia.

Losy Krzysztofa i Basi splotły się w tragicznych czasach, w których ciężko było cieszyć się miłością i wspólnym życiem, wiedząc, że w każdej chwili można zginąć, a tym bardziej, kiedy czynnie brało się udział w wojnie.
Do tego jeszcze zaborcza miłość Pani Stefanii do syna, brak akceptacji przez nią związku Barbary i Krzysztofa utrudniała życie młodym.

Autorka swą powieść podzieliła na trzy głosy, ukazując w ten sposób całą akcję, wewnętrzne przeżycia i rozterki bohaterów z trzech różnych perspektyw.

W bardzo czytelny sposób przeprowadza nas przez kolejne lata wojenne opisując na tle wydarzeń historycznych życie i rozwijający się talent młodego poety, którego twórczość stała się symbolem młodzieży czasu wojny, i której fragmentów nie brakuje w powyższej powieści.

Szklane ptaki, piękne, ale jakże kruche takie kruche jak życie podczas wojny, kruche jak wiele relacji ludzkich, które w obliczu różnych trudności potrafią rozsypać się, kruche jak marzenia, które nie mają możliwości spełnienia.

Powieść chwyta za serce, wypełnia oczy łzami, kiedy czyta się jak mimo swojego wieku młodzi ludzie musieli szybko dorosnąć w warunkach wojny. Jak byli pełni zapału i wiary w zwycięstwo, oraz chęci służenia ojczyźnie. Jak trudna była ich miłość narażona na wiele prób.

Mimo, że może nie wszystko podobało mi się w tej powieści, to uważam, że warta jest przeczytania i głębszego zapoznania się z życiem państwa Baczyńskich.

Krzysztof Kamil Baczyński, był dla mnie mało znaną postacią. Owszem na lekcjach języka polskiego w liceum pamiętam, że wspominaliśmy o jego twórczości, ale były to znikome wzmianki. Zresztą wiele lat minęło od tej pory i ciężko cokolwiek sobie na ten temat przypomnieć.
Tym bardziej nic mi nie było wiadomo o jego żonie i matce, dwóch miłościach jego życia.

Losy Krzysztofa ...