Nic specjalnego.

Nic specjalnego.

Napisana przystępnym językiem, bardzo dobrze ukazuje Warszawę w tamtych okropnych czasach. Małym minusem są rozległe opisy miejsc czy postaci, jednak mam na uwadze, że ma to bardziej wdrożyć czytelnika w owy klimat.

Napisana przystępnym językiem, bardzo dobrze ukazuje Warszawę w tamtych okropnych czasach. Małym minusem są rozległe opisy miejsc czy postaci, jednak mam na uwadze, że ma to bardziej wdrożyć czytelnika w owy klimat.

Chyba najlepsza część! Tyle się działo, wartka akcja, z resztą jak zawsze. Sądzę, że autorka mogłaby już poprzestać na tej części i nie rozwlekać dalej wątku -A., szczególnie, że po tak dobrej czternastce PLL 15 powinno być prawdziwą bombą. Na to jednak się nie zapowiada...

PS. Pokochałam wątek Emily, strasznie mi jej było szkoda. :(

Chyba najlepsza część! Tyle się działo, wartka akcja, z resztą jak zawsze. Sądzę, że autorka mogłaby już poprzestać na tej części i nie rozwlekać dalej wątku -A., szczególnie, że po tak dobrej czternastce PLL 15 powinno być prawdziwą bombą. Na to jednak się nie zapowiada...

PS. Pokochałam wątek Emily, strasznie mi jej było szkoda. :(

Napisana z kompletnie innego punktu widzenia, nowatorska, świetna.

Napisana z kompletnie innego punktu widzenia, nowatorska, świetna.

Emma/Sutton błądzi i błądzi. Krąży wokół swoich potencjalnych zabójców, niestety bezskutecznie. Moim zdaniem, dokładnie się wczytując, można zauważyć kto jest zabójcą.

Emma/Sutton błądzi i błądzi. Krąży wokół swoich potencjalnych zabójców, niestety bezskutecznie. Moim zdaniem, dokładnie się wczytując, można zauważyć kto jest zabójcą.

Jak ja kocham romansidła. Dobre zakończenie trylogii Lato, nie pozostawia żadnych niedomówień, ani nie czuć niedosytu.

Jak ja kocham romansidła. Dobre zakończenie trylogii Lato, nie pozostawia żadnych niedomówień, ani nie czuć niedosytu.

Po raz pierwszy zetknęłam się z panią Hoover czytając "Hopeless" - już wtedy podobał mi się jej styl pisania. Sięgając po "Pułapkę uczuć" obawiałam się, że historia będzie odwzorowaniem historii Sky i Deana. Po pierwszych rozdziałach utwierdzałam się w tym przekonaniu coraz bardziej, aż nagle... BUM! No, tego się nie spodziewałam. Właśnie za ten zwrot akcji daję wielki plus.

Po raz pierwszy zetknęłam się z panią Hoover czytając "Hopeless" - już wtedy podobał mi się jej styl pisania. Sięgając po "Pułapkę uczuć" obawiałam się, że historia będzie odwzorowaniem historii Sky i Deana. Po pierwszych rozdziałach utwierdzałam się w tym przekonaniu coraz bardziej, aż nagle... BUM! No, tego się nie spodziewałam. Właśnie za ten zwrot akcji daję wielki...

Nareszcie coś się dzieje! Kłamczuchy przestają siedzieć z założonymi rękami jak ostatnie sierotki i biorą sprawy w swoje ręce. Rozwikłanie tajemnicy prawdziwego -A, w właściwie prawdziwych, jest coraz bliżej!

Nareszcie coś się dzieje! Kłamczuchy przestają siedzieć z założonymi rękami jak ostatnie sierotki i biorą sprawy w swoje ręce. Rozwikłanie tajemnicy prawdziwego -A, w właściwie prawdziwych, jest coraz bliżej!

Zasnęłam przy niej, po czym sięgnęłam po streszczenie, bo język jakim została napisana kompletnie mnie przygniótł.

Zasnęłam przy niej, po czym sięgnęłam po streszczenie, bo język jakim została napisana kompletnie mnie przygniótł.

Nigdy nie byłam fanką książek osadzonych w czasach II wojny światowej, ale tutaj oddaję wielki pokłon! Pisana z ciekawego punktu widzenia, pokaźne rozmiary nie są odczuwalne, albowiem wciąga czytelnika do granic możliwości.

Nigdy nie byłam fanką książek osadzonych w czasach II wojny światowej, ale tutaj oddaję wielki pokłon! Pisana z ciekawego punktu widzenia, pokaźne rozmiary nie są odczuwalne, albowiem wciąga czytelnika do granic możliwości.