Malwina nie może się zdecydować, czy kopiuje "ślepnąc od świateł" czy "podróż poślubną" (pokolenie jestem tego warta). W sumie to materiał na dwie różne książki, fragment, gdy bohaterki się spotykają również można było rozdzielić - fani by się zorientowali, że to crossover.
Niestety, widać że Malwina nie zna ani jednego ani drugiego świata. I że bardzo chce być Anną, ale nigdy nie wyrośnie z bycia Julią.

Malwina nie może się zdecydować, czy kopiuje "ślepnąc od świateł" czy "podróż poślubną" (pokolenie jestem tego warta). W sumie to materiał na dwie różne książki, fragment, gdy bohaterki się spotykają również można było rozdzielić - fani by się zorientowali, że to crossover.
Niestety, widać że Malwina nie zna ani jednego ani drugiego świata. I że bardzo chce być Anną, ale...

Doskonały portret mentalności nauczycielskiej i prawicowej.

Doskonały portret mentalności nauczycielskiej i prawicowej.

Najsłabsza część Trylogii. Ale i tak doskonała.

Najsłabsza część Trylogii. Ale i tak doskonała.

Nie jest źle, ale mogło być lepiej. Historia całkiem sympatyczna, ale romans rozwija się zbyt powoli i kończy za szybko. Bardzo przeszkadzało mi, że napisana została w czasie teraźniejszym.

Nie jest źle, ale mogło być lepiej. Historia całkiem sympatyczna, ale romans rozwija się zbyt powoli i kończy za szybko. Bardzo przeszkadzało mi, że napisana została w czasie teraźniejszym.

Książka trochę za krótka, trochę powierzchownie potraktowany temat. Liczyłam na więcej plotek, więcej "brudów".

Książka trochę za krótka, trochę powierzchownie potraktowany temat. Liczyłam na więcej plotek, więcej "brudów".

Jeziora, lasy i Chmielewska. Lepiej być nie może.

Jeziora, lasy i Chmielewska. Lepiej być nie może.

To najlepsza powieść L.M. Montgomery. Jedyna naprawdę zabawna. Chociaż pełno w niej charakterystycznych dla autorki ckliwych momentów, nie jest tak mdła jak pozostałe dzieła.

To najlepsza powieść L.M. Montgomery. Jedyna naprawdę zabawna. Chociaż pełno w niej charakterystycznych dla autorki ckliwych momentów, nie jest tak mdła jak pozostałe dzieła.

Książka promującą gwałcicieli, ale nie mogę tego napisać, bo mnie lubimyczytac zbanuje. Najwyraźniej autor zapłacił za pozytywne recenzje.

Książka promującą gwałcicieli, ale nie mogę tego napisać, bo mnie lubimyczytac zbanuje. Najwyraźniej autor zapłacił za pozytywne recenzje.

Przewidywalne, ale sympatyczne.

Przewidywalne, ale sympatyczne.

Raz po raz wracam do twórczości Larrego, ale nie potrafię przebrnąć przez jego dzieła. "Prowansja" to kolejna jego książka, którą porzuciłam w połowie.

Raz po raz wracam do twórczości Larrego, ale nie potrafię przebrnąć przez jego dzieła. "Prowansja" to kolejna jego książka, którą porzuciłam w połowie.

Czytając miałam wrażenie, że autorka pisze o mojej matce. Wszystko tak akuratne, że aż bolało. Dzieło szalenie pomocne w zrozumieniu samej siebie. Dzieło pomagające zrozumieć, że to nie Ty jesteś problemem, że to nie Twoja wina, jeśli nie chcesz utrzymywać kontaktów z matką, ktoś cie niszczy.

Czytając miałam wrażenie, że autorka pisze o mojej matce. Wszystko tak akuratne, że aż bolało. Dzieło szalenie pomocne w zrozumieniu samej siebie. Dzieło pomagające zrozumieć, że to nie Ty jesteś problemem, że to nie Twoja wina, jeśli nie chcesz utrzymywać kontaktów z matką, ktoś cie niszczy.

Dobrze napisana, bez zbędnej gadaniny. Odrobinę przerażająca, ale jednocześnie dająca wskazówki, jak się bronić.

Dobrze napisana, bez zbędnej gadaniny. Odrobinę przerażająca, ale jednocześnie dająca wskazówki, jak się bronić.

Całą książkę można streścić w trzech zdaniach: jedz jarzyny, ruszaj się, nie opychaj cukrem i fast foodem. Dużo gadania, mało treści, całość napisana językiem wręcz dziecinnym.

Całą książkę można streścić w trzech zdaniach: jedz jarzyny, ruszaj się, nie opychaj cukrem i fast foodem. Dużo gadania, mało treści, całość napisana językiem wręcz dziecinnym.

Fabuła wciągająca, ale za duzo wszystkiego: postaci, opisów, nieistotnych wydarzeń, tego babrania się w słowach. I gdzieś po drodze zabrakło mi logiki: rozumiem pierwsze morderstwo, ale dlaczego nasz sprawca popełnił kolejne?

Fabuła wciągająca, ale za duzo wszystkiego: postaci, opisów, nieistotnych wydarzeń, tego babrania się w słowach. I gdzieś po drodze zabrakło mi logiki: rozumiem pierwsze morderstwo, ale dlaczego nasz sprawca popełnił kolejne?

Piotr C zazwyczaj gloryfikuje warszafkę, ale tym razem postanowił się z niej ponaśmiewać. Czytadło przypomina nieco "Ślepnąc od świateł" ale tutaj bohater nie jest dziecinny i ma odrobinę samoświadomości. Całość kończy się pierdolnięciem, którego zupełnie się nie spodziewałam. Tak lubię!

Piotr C zazwyczaj gloryfikuje warszafkę, ale tym razem postanowił się z niej ponaśmiewać. Czytadło przypomina nieco "Ślepnąc od świateł" ale tutaj bohater nie jest dziecinny i ma odrobinę samoświadomości. Całość kończy się pierdolnięciem, którego zupełnie się nie spodziewałam. Tak lubię!

Satyra na wymagania stawiane przez społeczeństwo, ludziom przed trzydziestką. Ogarnij pracę, życie, mieszkanie, stres i dobrostan, wagę, włosy, hygge.... I w ogóle wszystko. A jak nie ogarniam, to co?

Satyra na wymagania stawiane przez społeczeństwo, ludziom przed trzydziestką. Ogarnij pracę, życie, mieszkanie, stres i dobrostan, wagę, włosy, hygge.... I w ogóle wszystko. A jak nie ogarniam, to co?

Czyta się lekko, przyjemnie i błyskawicznie. Książka jest zdecydowanie za krótka, jakby ktoś wyciął fragmenty z historii opowiadanych przez rozmówców. Zostawia zdecydowany niedosyt.

Czyta się lekko, przyjemnie i błyskawicznie. Książka jest zdecydowanie za krótka, jakby ktoś wyciął fragmenty z historii opowiadanych przez rozmówców. Zostawia zdecydowany niedosyt.

Zamiast wypełnionego magia fantasy, dostajemy przegadaną obyczajówkę. Narracja raz jest w czasie przeszłym, raz w teraźniejszym, co jest irytujące. Ogólnie książka rozczarowująca.

Zamiast wypełnionego magia fantasy, dostajemy przegadaną obyczajówkę. Narracja raz jest w czasie przeszłym, raz w teraźniejszym, co jest irytujące. Ogólnie książka rozczarowująca.

Bardzo dobra, jednocześnie bardzo smutna książka o kobiecie uwikłanej w toksyczne związki. Ten wątek z matką, obwiniającą Klarę o własne błędy, boli niemal fizycznie.

Bardzo dobra, jednocześnie bardzo smutna książka o kobiecie uwikłanej w toksyczne związki. Ten wątek z matką, obwiniającą Klarę o własne błędy, boli niemal fizycznie.

Marta Kisiel w formie. Na każdej stronie znajdziemy fontanny fajerwerków słownych, sporo cytatów powinno wejść do użytku codziennego. Niestety, rozwiązanie zgadki jest dość oczywiste.

Marta Kisiel w formie. Na każdej stronie znajdziemy fontanny fajerwerków słownych, sporo cytatów powinno wejść do użytku codziennego. Niestety, rozwiązanie zgadki jest dość oczywiste.