Lektura obowiązkowa! Świetne wprowadzenie we współczesną politykę, czytana w 2025 nie straciła nic a nic na aktualności, wręcz jej przesłanie się wyostrzyło, można docenić przenikliwość, celność i klasę publicystyczną

Lektura obowiązkowa! Świetne wprowadzenie we współczesną politykę, czytana w 2025 nie straciła nic a nic na aktualności, wręcz jej przesłanie się wyostrzyło, można docenić przenikliwość, celność i klasę publicystyczną

Dlaczego matematyk zabiera się za pisanie książki o sztuce i kreatywności?

Impulsem do jej napisania były sukcesy sztucznej inteligencji w grze w go, grze, w której maszyna miała nigdy nie być w stanie pokonać człowieka. Po tym jak AlphaGo (model-algorytm) pokonał w roku 2016 mistrza gry go Lee Sedola w stosunku 5 do 1, autor doznaje kryzysu egzystencjonalnego i zadaje kluczowe pytanie o to, czy on, matematyk, nie stanie się wkrótce zbędny, bo maszyny za chwilę będą w stanie ogarniać matematykę lepiej.

Temat kreatywności, dzieł sztuki wyglądać może na rozpaczliwe poszukiwanie tego czegoś nieuchwytnego, czego nigdy nie sięgnie „algorytm”, a człowiek, uff, ma do tego po prostu dostęp. Mam wrażenie, że autor dokonując analizy aktu twórczego stara się wykazać, że mamy do czynienia z czymś koniec końców typowo i unikalnie ludzkim.

Tak więc w książce mamy z jednej strony próbę wglądu w metody i podstawy algorytmów i systemów AI, z drugiej wycieczki w stronę sztuki, poszukiwania esencji aktu kreacji i dzieła, czy to w malarstwie czy muzyce czy bliższej autorowi matematyce. Wywód autora jest niewątpliwie erudycyjny, można się jednak zgubić w sprinterskim tempie przeskakiwania z tematu w temat, ale myślę, że każdy znajdzie coś ciekawego dla siebie.

Książka wydana została w 2019 roku, teraz jest początek 2025 roku i trzeba niestety stwierdzić, że część materiału i przemyśleń się po prostu zdezaktualizowała (po ludzku żal, że tak szybko?). Dzisiaj nikt już nie będzie chyba odmawiał kreatywności najnowszym modelom AI, oglądając wygenerowane na wskazany temat obrazy, w dowolnie wskazanym stylu. Kto nie słuchał jeszcze muzyki wygenerowanej z ostatnich modeli generujących dowolną muzykę niech to zrobi i zrozumie, że przykłady osiągnięć algorytmów i AI z 2019 pokazane przez autora jako jednak te gorsze, ‘bezduszne’ - to już przeszłość i z każdym dniem bardziej zamierzchła.

Dzisiaj pytania o stosunek człowieka, AI, kreacji, współpracy, zagrożeń należy stawiać na nowo, i każdym dniem na nowo wraz z toczącą się rewolucją technologiczną sztucznej inteligencji i przemianami w polityce i świecie.

I ta książka, mimo wskazanych braków, może temu jak najbardziej służyć.

Dlaczego matematyk zabiera się za pisanie książki o sztuce i kreatywności?

Impulsem do jej napisania były sukcesy sztucznej inteligencji w grze w go, grze, w której maszyna miała nigdy nie być w stanie pokonać człowieka. Po tym jak AlphaGo (model-algorytm) pokonał w roku 2016 mistrza gry go Lee Sedola w stosunku 5 do 1, autor doznaje kryzysu egzystencjonalnego i zadaje...

Książka - petarda! Wciska w fotel od pierwszej strony aż do ostatniej. Nieco przewrotny, ale jednak hymn: na cześć życia, wytrwałości, nadziei. Kolejne "sceny z życia bohatera" odsłaniają i ukazują coraz bardziej złożony i skomplikowany obraz postaci z półświatka przestępczego, a nadmierne wydawałaby się nagromadzenie wulgaryzmów staje się z czasem całkowicie zrozumiałym.
Drobny rzezimieszek nauczycielem życia i mądrości? - warto się przekonać

Książka - petarda! Wciska w fotel od pierwszej strony aż do ostatniej. Nieco przewrotny, ale jednak hymn: na cześć życia, wytrwałości, nadziei. Kolejne "sceny z życia bohatera" odsłaniają i ukazują coraz bardziej złożony i skomplikowany obraz postaci z półświatka przestępczego, a nadmierne wydawałaby się nagromadzenie wulgaryzmów staje się z czasem całkowicie zrozumiałym....