rozwińzwiń

Tron królowej

Okładka książki Tron królowej Elizabeth Chadwick
Okładka książki Tron królowej
Elizabeth Chadwick Wydawnictwo: Prószyński i S-ka Cykl: Eleonora Akwitańska (tom 3) powieść historyczna
471 str. 7 godz. 51 min.
Kategoria:
powieść historyczna
Cykl:
Eleonora Akwitańska (tom 3)
Tytuł oryginału:
The Autumn Throne
Wydawnictwo:
Prószyński i S-ka
Data wydania:
2018-02-20
Data 1. wyd. pol.:
2018-02-20
Data 1. wydania:
2016-09-01
Liczba stron:
471
Czas czytania
7 godz. 51 min.
Język:
polski
ISBN:
9788381231282
Tłumacz:
Magdalena Moltzan-Małkowska
Tagi:
Eleonora Akwitańska średniowiecze
Średnia ocen

7,7 7,7 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Ładowanie Szukamy ofert...

Patronaty LC

Książki autora

Mogą Cię zainteresować

Oceny

Średnia ocen
7,7 / 10
164 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
126
103

Na półkach:

Cała trylogia o Eleonorze Akwitańskiej jest szalenie ciekawa i dobrze napisana. Niemniej „Tron królowej” zdaje się być częścią najprzyjemniejszą, obfitującą w wydarzenia a samą Alienor nareszcie widzimy na właściwym jej miejscu.

Śmierć męża tyrana sprawia, że jako królowa matka zajmuje należne Jej miejsce u boku ukochanego syna/króla Ryszarda Lwie Serce. Choć nie jest już młoda ale stara się ze wszystkich sił być pomocną i godnie reprezentować zarówno syna jak i siebie.

Zdecydowanie warto było spędzić czas na przebrnięcie przez barwnie opisane dzieje tej niezwykłej kobiety epoki średniowiecza. Elizabeth Chadwick napisała dla nas piękną opowieść, w której zachwyca czytelnika życiorysami ówczesnych ludzi i ich rodzin, opisami zwyczajów, stosunku do przyrody a zwierząt w szczególności.
Krótko mówiąc – polecam.

Cała trylogia o Eleonorze Akwitańskiej jest szalenie ciekawa i dobrze napisana. Niemniej „Tron królowej” zdaje się być częścią najprzyjemniejszą, obfitującą w wydarzenia a samą Alienor nareszcie widzimy na właściwym jej miejscu.

Śmierć męża tyrana sprawia, że jako królowa matka zajmuje należne Jej miejsce u boku ukochanego syna/króla Ryszarda Lwie Serce. Choć nie jest już...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1326
789

Na półkach:

„ Czasem porażka kosztuje nas więcej, niż możemy dać, ale bywa, że wygrana też przechodzi nasze najśmielsze oczekiwania.” (str.407)

Piękna opowieść o Eleonorze zwanej Alienor Akwitańskiej dobiegła końca. Była niesamowitą kobietą, podziwiałam ją na każdym kroku. Nie miała łatwego życia. Dwa małżeństwa dobrze się zapowiadające na początku skończyły się porażką. Zarówno Ludwik jak i Henryk okazali się niegodnymi jej, nie słuchali jej mądrych rad, ograniczali ją na każdym kroku i zmuszali do robienia rzeczy, których nie chciała robić.

Jej drugi mąż uwięził ją na 15 lat z małymi przerwami w Sarum, gdzie była odizolowana od świata, wygód i dzieci za rzekomą zdradę. Ale królowa nie poddawała się. Postanowiła walczyć o swoje, mimo, że miała świadomość, że na tym polu jest osamotniona i polegać może tylko na sobie.

„ Człowiek uwięziony uczy się doceniać proste przyjemności, a drobiazgi pomagają mu zapomnieć o rozpaczy.” (str.132)

Najbardziej bolał ją fakt, że konflikt między Henrykiem a jego synami coraz bardziej narastał, a ona będąc w odosobnieniu nic nie mogła na to poradzić. Henryk mimo iż kochał synów nie ufał im, jak zresztą nikomu, nie chciał przekazać im władzy i nieustannie ich kontrolował. Decyzje, które podejmował krzywdziły ich i powodowały niepotrzebne konflikty. Zabierał dziedzictwo jednemu synowi dając je drugiemu.

Synowie pary królewskiej rywalizowali między sobą i konflikty narastały mimo wstawiennictwa rodziców. Alienor kiedy przebywała na dworze królewskim radziła synom zachować ostrożność, słuchać dobrych rad i okazywać sobie miłość braterską.

Po śmierci króla Alienor odzyskała upragnioną wolność i nowe perspektywy, które wypełniły jej puste do tej pory życie. Wiedziała, że należy zaprowadzić w Anglii pokój i ład. Wreszcie sprawowała władzę, której jej tak długo odmawiano. Odzyskała nowe życie.

„ Niewola jest hańbą człowieka, a wyzwolenie niesie rozkoszne ożywienie ducha.” (str.226)

Starała się łagodzić napięte stosunki między synami, choć nie było to łatwe zadanie. Dla swoich dzieci gotowa była do największych poświęceń. Cierpiała kiedy działa im się krzywda i rywalizowali miedzy sobą.

Działania Alienor powodowały, że cieszyła się czcią, poszanowaniem i wiarą w jej mądrość i rozsądek. Kiedy spełniła już swoją rolę na resztę życia udała się do opactwa by zaznać tam spokoju i wytchnienia. Nie cieszyła się nimi długo gdyż poczynania synów zmusiły ją do aktywności. Życie nie szczędziło jej bólu , cierpienia i żałoby po śmierci najbliższych. Pochowała obu mężów i ośmioro swoich dzieci. Do końca zachowała godność i honor. Była doskonałym mediatorem i stanowiła wzór do naśladowania.

„ Czasem porażka kosztuje nas więcej, niż możemy dać, ale bywa, że wygrana też przechodzi nasze najśmielsze oczekiwania.” (str.407)

Piękna opowieść o Eleonorze zwanej Alienor Akwitańskiej dobiegła końca. Była niesamowitą kobietą, podziwiałam ją na każdym kroku. Nie miała łatwego życia. Dwa małżeństwa dobrze się zapowiadające na początku skończyły się porażką. Zarówno...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1591
195

Na półkach: , , ,

Moim zdaniem najciekawsza, obfitująca w zdarzenia część z całego cyklu o Eleonorze Akwitańskiej.

Moim zdaniem najciekawsza, obfitująca w zdarzenia część z całego cyklu o Eleonorze Akwitańskiej.

Pokaż mimo to

avatar
344
57

Na półkach:

W książce najpierw śledziłam akcję dopiero potem zaczęłam dostrzegać jak bohaterowie patrzą na otaczającą ich rzeczywistość. Wieczna wojna, wszechobecna śmierć, walka o tron, to taka normalność, nic nadzwyczajnego. Bardzo duży nacisk kładzie się na intuicje, określanie charakteru danej osoby i co ona może w takim razie zrobić, czy można jej zaufać. Oczywiście tutaj na pierwszy plan wychodzi Alienor ale inni bohaterowie też są biegli w tej materii. Z takich ciekawszych cech głównej bohaterki mamy jej sposób myślenia np. ona nie zastanawia się dlaczego moi synowie toczą ze sobą wojnę tylko wychowali się tak a nie inaczej i żyją w takich warunkach więc jest to normalne. W przypadku nieprzychylnych wiadomości idzie dalej. Nie płacze nad tzw. rozlanym mlekiem.
Zabawne w tej książce było kiedy bohaterowie coś chcieli/planowali a Ty wiesz że to się nie uda bo znasz historię. Wiesz że za chwilę ktoś umrze/zmieni zdanie/zaatakuje. Z drugiej strony autorka faworyzuje niektóre postacie ze względu na dalszy przebieg ich życia. Z dzieci Alienor mamy dużo informacji o Harrym, Ryszardzie i Janie a o Gotfrydzie niewiele, nie wspominając już o córkach.
Zastanawiam się na ile te charaktery i relacje były fikcją a na ile prawdą. Niestety nigdy się tego nie dowiemy :(
Książkę polecam, lekka i szybko się czyta.

W książce najpierw śledziłam akcję dopiero potem zaczęłam dostrzegać jak bohaterowie patrzą na otaczającą ich rzeczywistość. Wieczna wojna, wszechobecna śmierć, walka o tron, to taka normalność, nic nadzwyczajnego. Bardzo duży nacisk kładzie się na intuicje, określanie charakteru danej osoby i co ona może w takim razie zrobić, czy można jej zaufać. Oczywiście tutaj na...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1270
491

Na półkach: , , , ,

Szkoda, że to ostatnia część wspaniałego cyklu o Eleonorze Akwitańskiej zwanej Alienor. Była niezwykłą, odważną kobietą, wiele w życiu spotkało ją nieszczęść, a mimo to nie poddała się, walczyła do końca. Trzeci tom przedstawia lata jakie Alienor spędziła w niewoli, bedąc więziona przez swego męża Henryka II. Dopiero po jego śmierci odzyskuje wolność i rzuca się wir spraw państowych. Między innymi w zimie przemierza Alpy. Stara się wesprzeć swojego syna Ryszarda Lwie Serce, dla uwolnienia którego przewozi zebrany okup, aby dostarczyć go Henrykowi Niemieckimu, który więzi jej syna. Po raz kolejny traci synów, w tym ukochanego Ryszarda Lwie Serce i córkę. Na koniec swego życia sprowadza dla syna króla Francji z Kasylii swoją wnuczkę Blankę, a takze broni posiadłości przed swym wnukiem.
Serdecznie polecam ten cykl osobom lubiącym powieści historyczne. Świetna powieść, którą warto przeczytać.

Szkoda, że to ostatnia część wspaniałego cyklu o Eleonorze Akwitańskiej zwanej Alienor. Była niezwykłą, odważną kobietą, wiele w życiu spotkało ją nieszczęść, a mimo to nie poddała się, walczyła do końca. Trzeci tom przedstawia lata jakie Alienor spędziła w niewoli, bedąc więziona przez swego męża Henryka II. Dopiero po jego śmierci odzyskuje wolność i rzuca się wir spraw...

więcej Pokaż mimo to

avatar
97
16

Na półkach:

`Doskonała i porywająca, bardzo polecam.

`Doskonała i porywająca, bardzo polecam.

Pokaż mimo to

avatar
116
88

Na półkach: ,

Zakończenie sagi, równie wciągające jak dwie poprzednie części. Polecam miłośnikom historii i średniowiecza. Świetnie napisana, wciągająca, a przy tym wierna faktom książka.

Zakończenie sagi, równie wciągające jak dwie poprzednie części. Polecam miłośnikom historii i średniowiecza. Świetnie napisana, wciągająca, a przy tym wierna faktom książka.

Pokaż mimo to

avatar
468
434

Na półkach: , ,

„Tron królowej" okazał się znakomitym zwieńczeniem trylogii o Eleonorze Akwitańskiej. Autorka utrzymywała świetny poziom powieści przez cały czas jej trwania i Elizabeth Chadwick zdecydowanie wpisuje się na listę moich ulubionych autorów.
W tej części nasza główna bohaterka przez dłuższy okres jest więźniem - raz trzymanym w surowszych warunkach, a raz opływającym w luksusy. Wszystko zależy od nastroju jej męża Henryka oraz tego, czy jest do czegoś potrzebna. Później jej sytuacja znacząco się zmienia - królem Anglii zostaje jej ukochany syn Ryszard.
Autorka postarała się, aby postaci były jak najbardziej żywe i po prostu dawały się lubić. Język powieści jest prosty i zachęca do dalszego zgłębiania lektury. Jak dla mnie nie ma wad.
Polecam serdecznie całą trylogię

„Tron królowej" okazał się znakomitym zwieńczeniem trylogii o Eleonorze Akwitańskiej. Autorka utrzymywała świetny poziom powieści przez cały czas jej trwania i Elizabeth Chadwick zdecydowanie wpisuje się na listę moich ulubionych autorów.
W tej części nasza główna bohaterka przez dłuższy okres jest więźniem - raz trzymanym w surowszych warunkach, a raz opływającym w...

więcej Pokaż mimo to

avatar
549
204

Na półkach: ,

Doskonałe zwieńczenie trylogii o niezwykłej kobiecie, która poruszyła moje serce. Jestem wielką fanką tego typu powieści. Polecam wszystkim, nie tylko, tym lubiącym historię.

Doskonałe zwieńczenie trylogii o niezwykłej kobiecie, która poruszyła moje serce. Jestem wielką fanką tego typu powieści. Polecam wszystkim, nie tylko, tym lubiącym historię.

Pokaż mimo to

avatar
207
116

Na półkach:

Chyba najlepsza część z całej trylogii. Wreszcie Alienor uwalnia się z cienia Henryka i pokazuje swoje możliwości jako królowa i matka. Specyficzną postacią w tej powieści jest jej najmłodszy syn - Jan, dziwię się, że Ryszard nie pozbył się go, tak jak on pewnie pozbył się syna swego brata Gotfryda - Artura. Ogólnie całość ciekawa, pokazuje zawiłości dawnych czasów i świetnie pokazuje ograniczenia narzucane ludziom z powodu funkcji, jaką sprawują, z powodu pochodzenia, płci i innych rzeczy...

Chyba najlepsza część z całej trylogii. Wreszcie Alienor uwalnia się z cienia Henryka i pokazuje swoje możliwości jako królowa i matka. Specyficzną postacią w tej powieści jest jej najmłodszy syn - Jan, dziwię się, że Ryszard nie pozbył się go, tak jak on pewnie pozbył się syna swego brata Gotfryda - Artura. Ogólnie całość ciekawa, pokazuje zawiłości dawnych czasów i...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Książka na półkach

  • Chcę przeczytać
    252
  • Przeczytane
    214
  • Posiadam
    34
  • 2018
    13
  • 2019
    9
  • Ulubione
    9
  • Powieść historyczna
    8
  • Chcę w prezencie
    6
  • Historyczne
    4
  • Teraz czytam
    4

Cytaty

Więcej
Elizabeth Chadwick Tron królowej Zobacz więcej
Elizabeth Chadwick Tron królowej Zobacz więcej
Elizabeth Chadwick Tron królowej Zobacz więcej
Więcej

Podobne książki

Przeczytaj także