Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Opowiadania ukazujące nieznane dotąd losy Annabel, Hany, Raven i Aleksa.
W kraju, w którym miłość uznawana jest za chorobę, tylko nadzieja pozwala przetrwać.
Cierpliwe czekanie w więziennych murach na szansę ucieczki, poświęcenie siebie, by ukochani przeżyli, organizowanie powstania, nieme przyzwolenie na okrutne nakazy – każdy z bohaterów wybrał inny sposób walki o siebie. Jak wiele są w stanie poświęcić, by móc kochać?
Szukamy ofert...Lauren Oliver zawładnęła sercami czytelników na całym świecie – najpierw za oceanem, swoim debiutem, zekranizowaną powieścią „7 razy dziś”, a potem znakomitą trylogią Delirium, która ukazała się na całym świecie – także w Polsce, gdzie zyskała wiernych czytelników. I ja zakochałam się w tej serii – najpierw w pasjonującym „Delirium”, później w niesamowitym „Pandemonium”, a na końcu w pięknej, ostatniej części – „Requiem”, którą uważam za najlepszą książkę Lauren Oliver. Od dawna spoglądałam z tęsknotą na wydawane za granicą krótkie nowelki, dodatki do trylogii, opowiadające o losach drugoplanowych bohaterów. Niedawno poznanie ich stało się możliwe – „Delirium. Opowiadania” pojawiło się na polskich półkach w czerwcu, nakładem Wydawnictwa Otwartego, opatrzone przepiękną, klimatyczną okładką i jakże obiecującym nazwiskiem. A ja z przyjemnością mogę poświadczyć, że „Delirium. Opowiadania” to prawdziwa gratka dla fanów trylogii!
Książka zawiera w sobie cztery, z pozoru całkowicie odmienne historie – jak dla mnie zdecydowanie za krótkie. Poznajemy dotąd nieznane losy Hany, Raven, Alexa i Annabel. Każde z nich musiało poświęcić co innego, by móc kochać, w świecie, w którym miłość jest zakazana. Hana właśnie została sparowana i odliczając dni do zabiegu, po którym na zawsze przestanie czuć, łapie ostatnie chwile wolności. Annabel, choć nie porzuca marzeń o ucieczce z Krypt – okrutnego więzienia, w którym się znajduje – pogrąża się we wspomnieniach. Raven snuje opowieść o swojej przeszłości, a także bierze udział w akcji ratunkowej. I oczywiście Alex, który właśnie uwolnił się z więzienia – i rusza na poszukiwanie Leny, zanim będzie za późno. Na końcu zbiorku znajduje się też specjalny dodatek dla fanów trylogii Delirium, w którym między innymi będzie mowa o nielegalnej rozrywce w świecie wykreowanym przez autorkę. Znajdziemy też tam test, który pozwoli nam sprawdzić, kim bylibyśmy w rzeczywistości Lauren Oliver.
Oto trzy najważniejsze rzeczy, których nauczyłam się przez dwadzieścia dwa lata życia na tej planecie. 1. Nigdy nie podcierać się trującym bluszczem. 2. Ludzie są jak mrówki: tylko kilka jednostek wydaje rozkazy. A cała reszta pozwala się deptać. 3. Nie ma szczęśliwych zakończeń, są tylko wyjątki od reguły. Tak naprawdę tylko o trzeciej należy pamiętać.
Mimo że opowiadania są różne, tak naprawdę są do siebie dość zbliżone. Te same motywy przypominamy już sobie z trylogii, wydaje nam się, że znamy już niektóre wydarzenia. Lauren Oliver pokazuje nam kulisy wielu wydarzeń z jej książek, a wszystko to w tak bardzo znany już nam sposób. Autorka ponownie pokazuje, że świat, który stworzyła jej wyobraźnia jest dopracowany w najdrobniejszych szczegółach, że nie na darmo wielokrotnie nazywano ją mistrzynią pióra. Powracają jej piękne refleksje, powracają poruszające sceny, powracają barwne, plastyczne opisy. Czytając „Delirium. Opowiadania” czułam się, jakbym na powrót czytała Delirium – tylko, że w streszczonej, okrojonej wersji. Te cztery historyjki zawierają w sobie wszystko, co najlepsze z innych powieści autorki – i pokazują, że Lauren Oliver doskonale radzi sobie w krótkich formach, moim zdaniem nawet lepiej niż w dłuższych. Czasem, gdy czytałam jej książki, miałam wrażenie, że niektóre wątki są zbyt rozwleczone, że powieść mogłaby być o wiele krótsza. Z opowiadaniami nie miałam takiego problemu. Tak naprawdę do tego zbiorku nie pasuje tytuł „Delirium. Opowiadania”. O wiele lepszy – i bardziej oddający treść – byłby zdecydowanie „Wszystko, za co kochasz trylogię Delirium w opowiadaniach” albo „Sto osiemdziesiąt trzy strony, które przypomną ci, za co kochasz Lauren Oliver”. I to powinno być najlepszą rekomendacją.
Weronika Wróblewska
OPINIE i DYSKUSJE o książce Delirium. Opowiadania
Myślę, że jest to fajne sprostowanie tego co nie zostało wyjaśnione w poprzednich częściach. Myślałam, że autorka napisze też coś o losach bohaterów po rewolucji (jak się zakończyła, co z Leną i Alexem, Julianem, Haną i Annabell). Dostajemy jednak historie sprzed rewolucji opowiedziane z perspektywy innych bohaterów, o których Lena nie mogła wiedzieć. Zaczynamy od Hany i myślałam, że ten wątek będzie nudny, zwłaszcza, że dużo dowiadujemy się już o niej w trzeciej części, jednak dopiero tutaj poznajemyv prawdziwy powód zazdrości Hany i zyskujemy więcej informacji o tym jak dokładniej wyglądały nielegalne imprezy.
Później czytamy o matce Leny, i tutaj zaczyna robić się ciekawiej. Dowiadujemy się sporo o jej przeszłości, czyli wszystko co potrzebujemy wiedzieć aby rozjaśnić sobie to o czym czytaliśmy w trylogii.
Następna jest Raven. Na początku myślałam, że wszystko co musimy o niej wiedzieć zostało już zawarte w poprzednich częściach, ale się myliłam, dowiadujemy się tam, jak Raven radzi sobie w pierwszych miesiącach w Głuszy i poznajemy ją od zupełnie innej strony.
Ostatni i najbardziej przeze mnie wyczekiwany fragment, czyli Alex. Autorka zadbała o to, abyśmy poznali w tym fragmencie charakter Alexa. Zrozumieli jaki był jak się zachowywał i czy się kierował. Jak dla mnie był to najciekawszy i najbardziej rozczulający fragment.
Myślę, że jest to fajne dopełnienie całej trylogii, dużo rozjaśnia i łączy wątki.
Myślę, że jest to fajne sprostowanie tego co nie zostało wyjaśnione w poprzednich częściach. Myślałam, że autorka napisze też coś o losach bohaterów po rewolucji (jak się zakończyła, co z Leną i Alexem, Julianem, Haną i Annabell). Dostajemy jednak historie sprzed rewolucji opowiedziane z perspektywy innych bohaterów, o których Lena nie mogła wiedzieć. Zaczynamy od Hany i...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toUzupelnienie trylogii. Jak dal mnie w sumie najfajniejsza czesc historii opowiedziana z perspektywy bliskich glownej bohaterki. Wyjasnia wiele wczesniejszcych watkow.
Uzupelnienie trylogii. Jak dal mnie w sumie najfajniejsza czesc historii opowiedziana z perspektywy bliskich glownej bohaterki. Wyjasnia wiele wczesniejszcych watkow.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Delirium. Opowiadania" to cztery opowieści toczące się przed i w czasie kanonicznych wydarzeń z trylogii. Oczami Hany, Annabel, Raven i Alexa poznajemy bohaterów od zupełnie innej strony, obserwując ich perspektywę i postrzeganie zdarzeń.
Jest to ciekawa opcja na jeszcze jedno, trochę pożegnalne, zajrzenie do tego dystopijnego świata. Każda z historii rzuca interesujące, nowe spojrzenie na to, co działo się w kluczowych momentach, a przez zmianę narracji otrzymujemy również odpowiedź na kilka nurtujących pytań, które nie wybrzmiały, bądź wybrzmiały w okrojony sposób w trylogii.
Opowieściom przyświecają dylematy, emocje i poszukiwanie własnej ścieżki w brutalnej rzeczywistości. Najbardziej poruszyła mnie opowieść o Raven, która miała w sobie najwięcej zaskakujących elementów, a przy tym była najtragiczniejsza w obliczu tego, co wiemy o tej postaci i finale jej historii. Niemniej również u innych odnajdziemy trudną walkę, mocne sceny (jak wspomnienie tortur Alexa),wewnętrzne rozterki i mniejszą lub większą determinację w osobistym buncie.
To krótki, ale tresciwy w swej formie tom dodatkowy, który jest naprawdę miłym gestem od autorki w stronę fanów serii. Nadal chciałabym się dowiedzieć tego, co działo się po zakończeniu trylogii, ale już te kilka dodatkowych szczegółów i smaczków z tego, co było wcześniej miło mnie usatysfakcjonowało i dało radość z lektury. Polecam wszystkim fanom cyklu 😊
"Delirium. Opowiadania" to cztery opowieści toczące się przed i w czasie kanonicznych wydarzeń z trylogii. Oczami Hany, Annabel, Raven i Alexa poznajemy bohaterów od zupełnie innej strony, obserwując ich perspektywę i postrzeganie zdarzeń.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJest to ciekawa opcja na jeszcze jedno, trochę pożegnalne, zajrzenie do tego dystopijnego świata. Każda z historii rzuca interesujące,...
Uwielbiam serię Delirium i ogromnie cieszę się, że choć na chwilę mogłam wrócić do tego świata i bohaterów. W tym dodatku poznajemy perspektywę Hany, Annabel, Raven i Aleksa. Są to krótkie opowiadania z wycinka ich życia, ale dzięki temu można dowiedzieć się ciekawych smaczków. Najbardziej podobały mi się rozdziały z punktu widzenia Annabel i Raven. Są to bohaterki, o których nie jest za wiele w poprzednich częściach, dlatego też bardzo zainteresowało mnie to, co się u nich kiedyś działo. Perspektywa Hany oraz Aleksa nie była czymś zaskakującym, ponieważ większość rzeczy została poruszona w poprzednich tomach. „Delirium. Opowiadania” to bardzo krótka książka dopełniająca poznaną wcześniej historię. Dla mnie mogła być ona zdecydowanie dłuższa i zawierać więcej informacji dotyczących drugoplanowych bohaterów. Ciężko mi z myślą, że już w 100% rozstaje się z tym światem, ale na pewno kiedyś do tej serii powrócę.
Uwielbiam serię Delirium i ogromnie cieszę się, że choć na chwilę mogłam wrócić do tego świata i bohaterów. W tym dodatku poznajemy perspektywę Hany, Annabel, Raven i Aleksa. Są to krótkie opowiadania z wycinka ich życia, ale dzięki temu można dowiedzieć się ciekawych smaczków. Najbardziej podobały mi się rozdziały z punktu widzenia Annabel i Raven. Są to bohaterki, o...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTaka wisienka na torcie dla fanów, nic odkrywczego. Jako,że posiadam trylogię i opowiadania w jednej książce to juz przeczytałam za jednym zamachem inaczej pewnie bym po nie nie sięgnęła.
Taka wisienka na torcie dla fanów, nic odkrywczego. Jako,że posiadam trylogię i opowiadania w jednej książce to juz przeczytałam za jednym zamachem inaczej pewnie bym po nie nie sięgnęła.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toHana 2,5/5 ⭐
Raven 5/5 ⭐
Annabel 4,5/5 ⭐
Alex 4,5/5 ⭐
Podobało mi się.
Opowiadanie Hany było najnudniejsze w mojej ocenie, zwłaszcza, że już w trzecim tomie dostajemy jej perspektywę i tak naprawdę wszystkie wątki i "zaskoczenia" już znaliśmy.
Za to o matko! Pozostałe były świetne. Zwłaszcza opowiadanie Raven, na którym aż ścisnęło mi się serce. Zwłaszcza znając jej losy pod koniec trzeciego tomu.
Bardzo ciekawe było czytanie opowiadania Annabel, szczególnie fragmentów, które dotyczyły jej losów przed pobytem w Kryptach. Brakowało mi trochę rozwinięcia wątku jej roli w ruchu oporu, ale tak czy siak mi się podobało.
Alex. Co ja z tobą mam. W trzecim tomie tak mnie niesamowicie wkurzał. Ale czytając to opowiadanie zmiękło mi serce. No kurde.
Przez te opowiadania nabrałam ochoty na jakąś kontynuację po trzecim tomie, choć wiem, że to nie nastąpi. Chociaż... Lauren Oliver, może coś dopiszesz?
Hana 2,5/5 ⭐
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toRaven 5/5 ⭐
Annabel 4,5/5 ⭐
Alex 4,5/5 ⭐
Podobało mi się.
Opowiadanie Hany było najnudniejsze w mojej ocenie, zwłaszcza, że już w trzecim tomie dostajemy jej perspektywę i tak naprawdę wszystkie wątki i "zaskoczenia" już znaliśmy.
Za to o matko! Pozostałe były świetne. Zwłaszcza opowiadanie Raven, na którym aż ścisnęło mi się serce. Zwłaszcza znając jej losy...
Piękne zakończenie trylogii.
W tej książce dowiadujemy się, co działo się na imprezie, na której była Hana, jakie emocje kierowały Annabel - mamą Leny - i co czuła, gdy spotkała Conrada, co robił Alex podczas ucieczki Leny i co łączyło Raven i Tacka.
Musze przyznać, że jest to najpiękniejsze dopełnienie serii książkowej, jakie czytałam, a na historii Raven puściłem łzę.
Piękne zakończenie trylogii.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW tej książce dowiadujemy się, co działo się na imprezie, na której była Hana, jakie emocje kierowały Annabel - mamą Leny - i co czuła, gdy spotkała Conrada, co robił Alex podczas ucieczki Leny i co łączyło Raven i Tacka.
Musze przyznać, że jest to najpiękniejsze dopełnienie serii książkowej, jakie czytałam, a na historii Raven puściłem łzę.
W Trylogii są te "opowiadania", już parę lat temu przeczytałam
W Trylogii są te "opowiadania", już parę lat temu przeczytałam
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTe opowiadania dostałam w prezencie, już jakiś czas temu.
Okładka, co jakiś czas, przyciągała uwagę, ale dopiero wzrok K., który mi je kupił, i który patrzył z wyrzutem na każde jej pomijanie, sprawił, że po nie sięgnęłam.
Przepadłam, w tej książce, już od pierwszej strony...
Poczułam przedsmak niesamowitej przygody...
Już szukam trylogii!
... choć zdaję sobie sprawę, że to najpierw ją powinnam była przeczytać...
Te opowiadania dostałam w prezencie, już jakiś czas temu.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOkładka, co jakiś czas, przyciągała uwagę, ale dopiero wzrok K., który mi je kupił, i który patrzył z wyrzutem na każde jej pomijanie, sprawił, że po nie sięgnęłam.
Przepadłam, w tej książce, już od pierwszej strony...
Poczułam przedsmak niesamowitej przygody...
Już szukam trylogii!
... choć zdaję sobie sprawę, że to...
8/10
Szczerze mówiąc, w głębi duszy liczyłam, że te opowiadania domkną otwarte zakończenie trzeciej części trylogii "Delirium". Niestety tak się nie stało. Mimo to, uważam, że ten dodatek był potrzebny, bo dzięki niemu mamy okazje poznać nieznane nam dotąd historie bohaterów.
Często tego typu dodatki są robione na siłę i są zbędne. W tym wypadku, zdecydowanie tak nie jest.
Polecam każdemu kto po przeczytaniu "Requiem", tak samo jak ja, czuł lekki niedosyt.
8/10
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSzczerze mówiąc, w głębi duszy liczyłam, że te opowiadania domkną otwarte zakończenie trzeciej części trylogii "Delirium". Niestety tak się nie stało. Mimo to, uważam, że ten dodatek był potrzebny, bo dzięki niemu mamy okazje poznać nieznane nam dotąd historie bohaterów.
Często tego typu dodatki są robione na siłę i są zbędne. W tym wypadku, zdecydowanie tak nie...