Oddam ci słońce

Dużo artyzmu w tej książce ale trochę się w niej gubiłam. Bliźniaki niby blisko a jednak daleko. Końcówka zbyt słodka jak na taką tematykę.

Dużo artyzmu w tej książce ale trochę się w niej gubiłam. Bliźniaki niby blisko a jednak daleko. Końcówka zbyt słodka jak na taką tematykę.

Absolutnie niesamowita

Absolutnie niesamowita

Miałam duże oczekiwania względem tej książki, ale oj jak się zawiodłam... Mimo że tematyka - relacje rodzinne, strata, sztuka i dorastanie - zapowiadała się ciekawie, realizacja pozostawiła wiele do życzenia. Historia jest bardzo mdła. Męczyłam się czytając tę książkę już od pierwszych stron, dużo przekartkowałam czytając tylko dialogi, bo podobno koniec miał być ciekawy (spoiler: nie był). Nie przywiązałam się do żadnego z bohaterów. Historia jest dla mnie trochę o niczym, a liczyłam, że będzie w dużej mierze o dorastaniu. Ale podoba mi się to, że jest dużo o sztuce, co jest bliskie memu sercu.
Niestety uważam tę książkę za stratę czasu (a szkoda, bo okładka jest przepiękna).

Miałam duże oczekiwania względem tej książki, ale oj jak się zawiodłam... Mimo że tematyka - relacje rodzinne, strata, sztuka i dorastanie - zapowiadała się ciekawie, realizacja pozostawiła wiele do życzenia. Historia jest bardzo mdła. Męczyłam się czytając tę książkę już od pierwszych stron, dużo przekartkowałam czytając tylko dialogi, bo podobno koniec miał być ciekawy...

Kurcze nie wiem co o niej sądzić. Początkowo gdy ją czytałam to miałam takie XD co tam się dzieje, dziwne było to że nastolatkowie lat 13 zaczęli się obmacywać, albo jak Jude przespała się z Zephyrem. Jednak na końcówce nawet się wzruszyłam, nie spodziewałam się takiego Polttwistu. Jude początkowo mnie okropnie irytowała, myślałam że będzie taką typowo chamską dziunią która ma w swoich 4 literach wszytkich, ale jednak potem się ziemniła. Jednak nie rozumiałam jak ona potrafiła wracać do tego Oscara po tym jak zaczą jej takie rzeczy gadać i całować się z inną. Noaha na początku dość lubiłam, było mi go szkoda, że go tak wyzywali jednak jak zaczą mnie co 5 stron jakiś brudne myśli to było to okropnie dziwne miejmy na uwadze że on miał wtedy 13 lat i nie wiem czy chłopacy w takim wieku naprawdę mają aż tak brudne myśli? Wracając w połowie książki go kąpletnie znielubiałam, ponieważ zaczą się zmieniać dla tego Briana, ale pod koniec znów był git. Podsumowując książka ta nie była jakaś zła, fajnie pokazywała jak rodzieństwo umie zrozumieć że są dla siebie ważni, ale raczej bym nie przeczytała 2 raz.

Kurcze nie wiem co o niej sądzić. Początkowo gdy ją czytałam to miałam takie XD co tam się dzieje, dziwne było to że nastolatkowie lat 13 zaczęli się obmacywać, albo jak Jude przespała się z Zephyrem. Jednak na końcówce nawet się wzruszyłam, nie spodziewałam się takiego Polttwistu. Jude początkowo mnie okropnie irytowała, myślałam że będzie taką typowo chamską dziunią...

Cudowna książka z przesłaniem. Gdy ja czytasz przywiązujesz się do głównych bohaterów przezywasz z nimi wzloty i upadki poznajesz ich historie, piękna historie dotykająca mnóstwa istotnych tematów. Wzruszająca aczkolwiek również można się pośmiać i poekscytowac. Orginalna i przepięknie napisana. Warto przeczytać!!!!

Cudowna książka z przesłaniem. Gdy ja czytasz przywiązujesz się do głównych bohaterów przezywasz z nimi wzloty i upadki poznajesz ich historie, piękna historie dotykająca mnóstwa istotnych tematów. Wzruszająca aczkolwiek również można się pośmiać i poekscytowac. Orginalna i przepięknie napisana. Warto przeczytać!!!!

Ta książka dotknęła mojego serca.

Ta książka dotknęła mojego serca.

piękna książka z przesłaniem

piękna książka z przesłaniem

Noah i June są bliźniętami. Od zawsze byli jednością. Byli NoahiJune. Oboje interesują się sztuką, mają ogromną wyobraźnię i trudne charaktery. June jest odrzucana przez matkę, a Noah przez ojca. Jednak mają siebie. Rozumieją się bez słów. Dzielą się światem. Do czasu pewnej katastrofy, która ich podzieliła. Po tym nic już nie jest takie samo. Wszystko się rozpada. Ranią siebie nawzajem. I innych ludzi dookoła również. Nikt nie pamięta, kiedy ostatnio był tak nieudawanie szczęśliwy. Może dotarcie do prawdy pozwoli naprawić ich relację?
Początek tej książki bardzo trudno mi się czytało. Pierwszy rozdział był po prostu niesmaczny. Ciężko było wkręcić się w fabułę, która wydawała się nudna. Cieszę się, że jednak nie zrezygnowałam z niej tak szybko i dałam jej szansę. Chociaż serio było blisko hsh Książka jest bardzo ciekawie zbudowana. Rozdziały są podzielone na perspektywę June oraz Noaha. Jednak nie dzieją się w tym samym czasie. Rozdziały z perspektywy June są z czasu, kiedy mają po 16 lat, a te z perspektywy Noaha dzieją się dwa lata wcześniej. Ten zabieg jest w pełni wytłumaczalny i się mu nie dziwię. Bardzo to pomogło w odbiorze książki. Zachowania bohaterów bardzo często są bezpodstawne. Jednak ich emocje są przepięknie ukazane. Znalazłam też kilka momentów z którymi mogę się utożsamić. A ostatecznie książka była dla mnie przyjemnym doświadczeniem. Chociaż, przyznam szczerze, miałam co do niej większe oczekiwania.

Noah i June są bliźniętami. Od zawsze byli jednością. Byli NoahiJune. Oboje interesują się sztuką, mają ogromną wyobraźnię i trudne charaktery. June jest odrzucana przez matkę, a Noah przez ojca. Jednak mają siebie. Rozumieją się bez słów. Dzielą się światem. Do czasu pewnej katastrofy, która ich podzieliła. Po tym nic już nie jest takie samo. Wszystko się rozpada. Ranią...

Historia o zazdrości, miłości, sztuce i... Rodzeństwie. (LGBTQ+ alert). Bardzo mi się podobało, można ją nazwać moją "comfort book" .Przyjemna atmosfera itd. To historia 2 bliźniąt Noaha i Jude którzy podczas dorastania zaczeli sobie zazdrościć, lecz po latach odkryli prawdę,wszystko wyjaśnili i odkryli...Romans ?

Historia o zazdrości, miłości, sztuce i... Rodzeństwie. (LGBTQ+ alert). Bardzo mi się podobało, można ją nazwać moją "comfort book" .Przyjemna atmosfera itd. To historia 2 bliźniąt Noaha i Jude którzy podczas dorastania zaczeli sobie zazdrościć, lecz po latach odkryli prawdę,wszystko wyjaśnili i odkryli...Romans ?

Wreszcie przeczytałam tą książke, a były to moje już długie plany. Muszę przyznać, że sprostała moim oczekiwaniom i jestem ogólnie rzecz biorąc zadowolona.

Mamy tutaj przedstawioną relacje dwójki rodzeństwa, a nawet bliźniąt. Ich więź, a potem jej drobne urywanie było przedstawione dobrze. Wiem, że wiele osób wspomina o nudzie w tej książce, a ja czułam taki.. spokój, podczas czytania tego.

Jest jeszcze jedna relacja pokazana tutaj: między naszym rodzeństwem a sztuką, czyli ich wspólną pasją, która okazuje się, że może łączyć, ale może też dzielić...
Sam jej opis i emocje są świetnie pokazane, czemu pomaga pierwszoosobowa perspektywa. Czuć, że to nie jest tylko zainteresowanie, a pasja i wręcz więź.
Język jakim posługuje się autorka jest również wyjątkowy i to może on sprawia u mnie ten melancholijny stan. Nie mam się tym razem do czego przyczepić.

!!Książka porusza również ciężkie tematy. Mimo, że nie rzuca nas na głęboką wodę, to osoby z trudnymi doświadczeniami powinny uważać!!

Wreszcie przeczytałam tą książke, a były to moje już długie plany. Muszę przyznać, że sprostała moim oczekiwaniom i jestem ogólnie rzecz biorąc zadowolona.

Mamy tutaj przedstawioną relacje dwójki rodzeństwa, a nawet bliźniąt. Ich więź, a potem jej drobne urywanie było przedstawione dobrze. Wiem, że wiele osób wspomina o nudzie w tej książce, a ja czułam taki.. spokój,...