Delirium. Opowiadania

Myślę, że jest to fajne sprostowanie tego co nie zostało wyjaśnione w poprzednich częściach. Myślałam, że autorka napisze też coś o losach bohaterów po rewolucji (jak się zakończyła, co z Leną i Alexem, Julianem, Haną i Annabell). Dostajemy jednak historie sprzed rewolucji opowiedziane z perspektywy innych bohaterów, o których Lena nie mogła wiedzieć. Zaczynamy od Hany i myślałam, że ten wątek będzie nudny, zwłaszcza, że dużo dowiadujemy się już o niej w trzeciej części, jednak dopiero tutaj poznajemyv prawdziwy powód zazdrości Hany i zyskujemy więcej informacji o tym jak dokładniej wyglądały nielegalne imprezy.
Później czytamy o matce Leny, i tutaj zaczyna robić się ciekawiej. Dowiadujemy się sporo o jej przeszłości, czyli wszystko co potrzebujemy wiedzieć aby rozjaśnić sobie to o czym czytaliśmy w trylogii.
Następna jest Raven. Na początku myślałam, że wszystko co musimy o niej wiedzieć zostało już zawarte w poprzednich częściach, ale się myliłam, dowiadujemy się tam, jak Raven radzi sobie w pierwszych miesiącach w Głuszy i poznajemy ją od zupełnie innej strony.
Ostatni i najbardziej przeze mnie wyczekiwany fragment, czyli Alex. Autorka zadbała o to, abyśmy poznali w tym fragmencie charakter Alexa. Zrozumieli jaki był jak się zachowywał i czy się kierował. Jak dla mnie był to najciekawszy i najbardziej rozczulający fragment.
Myślę, że jest to fajne dopełnienie całej trylogii, dużo rozjaśnia i łączy wątki.

Myślę, że jest to fajne sprostowanie tego co nie zostało wyjaśnione w poprzednich częściach. Myślałam, że autorka napisze też coś o losach bohaterów po rewolucji (jak się zakończyła, co z Leną i Alexem, Julianem, Haną i Annabell). Dostajemy jednak historie sprzed rewolucji opowiedziane z perspektywy innych bohaterów, o których Lena nie mogła wiedzieć. Zaczynamy od Hany i...

Uzupelnienie trylogii. Jak dal mnie w sumie najfajniejsza czesc historii opowiedziana z perspektywy bliskich glownej bohaterki. Wyjasnia wiele wczesniejszcych watkow.

Uzupelnienie trylogii. Jak dal mnie w sumie najfajniejsza czesc historii opowiedziana z perspektywy bliskich glownej bohaterki. Wyjasnia wiele wczesniejszcych watkow.

"Delirium. Opowiadania" to cztery opowieści toczące się przed i w czasie kanonicznych wydarzeń z trylogii. Oczami Hany, Annabel, Raven i Alexa poznajemy bohaterów od zupełnie innej strony, obserwując ich perspektywę i postrzeganie zdarzeń.

Jest to ciekawa opcja na jeszcze jedno, trochę pożegnalne, zajrzenie do tego dystopijnego świata. Każda z historii rzuca interesujące, nowe spojrzenie na to, co działo się w kluczowych momentach, a przez zmianę narracji otrzymujemy również odpowiedź na kilka nurtujących pytań, które nie wybrzmiały, bądź wybrzmiały w okrojony sposób w trylogii.

Opowieściom przyświecają dylematy, emocje i poszukiwanie własnej ścieżki w brutalnej rzeczywistości. Najbardziej poruszyła mnie opowieść o Raven, która miała w sobie najwięcej zaskakujących elementów, a przy tym była najtragiczniejsza w obliczu tego, co wiemy o tej postaci i finale jej historii. Niemniej również u innych odnajdziemy trudną walkę, mocne sceny (jak wspomnienie tortur Alexa),wewnętrzne rozterki i mniejszą lub większą determinację w osobistym buncie.

To krótki, ale tresciwy w swej formie tom dodatkowy, który jest naprawdę miłym gestem od autorki w stronę fanów serii. Nadal chciałabym się dowiedzieć tego, co działo się po zakończeniu trylogii, ale już te kilka dodatkowych szczegółów i smaczków z tego, co było wcześniej miło mnie usatysfakcjonowało i dało radość z lektury. Polecam wszystkim fanom cyklu 😊

"Delirium. Opowiadania" to cztery opowieści toczące się przed i w czasie kanonicznych wydarzeń z trylogii. Oczami Hany, Annabel, Raven i Alexa poznajemy bohaterów od zupełnie innej strony, obserwując ich perspektywę i postrzeganie zdarzeń.

Jest to ciekawa opcja na jeszcze jedno, trochę pożegnalne, zajrzenie do tego dystopijnego świata. Każda z historii rzuca interesujące,...

Uwielbiam serię Delirium i ogromnie cieszę się, że choć na chwilę mogłam wrócić do tego świata i bohaterów. W tym dodatku poznajemy perspektywę Hany, Annabel, Raven i Aleksa. Są to krótkie opowiadania z wycinka ich życia, ale dzięki temu można dowiedzieć się ciekawych smaczków. Najbardziej podobały mi się rozdziały z punktu widzenia Annabel i Raven. Są to bohaterki, o których nie jest za wiele w poprzednich częściach, dlatego też bardzo zainteresowało mnie to, co się u nich kiedyś działo. Perspektywa Hany oraz Aleksa nie była czymś zaskakującym, ponieważ większość rzeczy została poruszona w poprzednich tomach. „Delirium. Opowiadania” to bardzo krótka książka dopełniająca poznaną wcześniej historię. Dla mnie mogła być ona zdecydowanie dłuższa i zawierać więcej informacji dotyczących drugoplanowych bohaterów. Ciężko mi z myślą, że już w 100% rozstaje się z tym światem, ale na pewno kiedyś do tej serii powrócę.

Uwielbiam serię Delirium i ogromnie cieszę się, że choć na chwilę mogłam wrócić do tego świata i bohaterów. W tym dodatku poznajemy perspektywę Hany, Annabel, Raven i Aleksa. Są to krótkie opowiadania z wycinka ich życia, ale dzięki temu można dowiedzieć się ciekawych smaczków. Najbardziej podobały mi się rozdziały z punktu widzenia Annabel i Raven. Są to bohaterki, o...

Taka wisienka na torcie dla fanów, nic odkrywczego. Jako,że posiadam trylogię i opowiadania w jednej książce to juz przeczytałam za jednym zamachem inaczej pewnie bym po nie nie sięgnęła.

Taka wisienka na torcie dla fanów, nic odkrywczego. Jako,że posiadam trylogię i opowiadania w jednej książce to juz przeczytałam za jednym zamachem inaczej pewnie bym po nie nie sięgnęła.

Hana 2,5/5 ⭐
Raven 5/5 ⭐
Annabel 4,5/5 ⭐
Alex 4,5/5 ⭐

Podobało mi się.

Opowiadanie Hany było najnudniejsze w mojej ocenie, zwłaszcza, że już w trzecim tomie dostajemy jej perspektywę i tak naprawdę wszystkie wątki i "zaskoczenia" już znaliśmy.

Za to o matko! Pozostałe były świetne. Zwłaszcza opowiadanie Raven, na którym aż ścisnęło mi się serce. Zwłaszcza znając jej losy pod koniec trzeciego tomu.

Bardzo ciekawe było czytanie opowiadania Annabel, szczególnie fragmentów, które dotyczyły jej losów przed pobytem w Kryptach. Brakowało mi trochę rozwinięcia wątku jej roli w ruchu oporu, ale tak czy siak mi się podobało.

Alex. Co ja z tobą mam. W trzecim tomie tak mnie niesamowicie wkurzał. Ale czytając to opowiadanie zmiękło mi serce. No kurde.

Przez te opowiadania nabrałam ochoty na jakąś kontynuację po trzecim tomie, choć wiem, że to nie nastąpi. Chociaż... Lauren Oliver, może coś dopiszesz?

Hana 2,5/5 ⭐
Raven 5/5 ⭐
Annabel 4,5/5 ⭐
Alex 4,5/5 ⭐

Podobało mi się.

Opowiadanie Hany było najnudniejsze w mojej ocenie, zwłaszcza, że już w trzecim tomie dostajemy jej perspektywę i tak naprawdę wszystkie wątki i "zaskoczenia" już znaliśmy.

Za to o matko! Pozostałe były świetne. Zwłaszcza opowiadanie Raven, na którym aż ścisnęło mi się serce. Zwłaszcza znając jej losy...

Piękne zakończenie trylogii.

W tej książce dowiadujemy się, co działo się na imprezie, na której była Hana, jakie emocje kierowały Annabel - mamą Leny - i co czuła, gdy spotkała Conrada, co robił Alex podczas ucieczki Leny i co łączyło Raven i Tacka.

Musze przyznać, że jest to najpiękniejsze dopełnienie serii książkowej, jakie czytałam, a na historii Raven puściłem łzę.

Piękne zakończenie trylogii.

W tej książce dowiadujemy się, co działo się na imprezie, na której była Hana, jakie emocje kierowały Annabel - mamą Leny - i co czuła, gdy spotkała Conrada, co robił Alex podczas ucieczki Leny i co łączyło Raven i Tacka.

Musze przyznać, że jest to najpiękniejsze dopełnienie serii książkowej, jakie czytałam, a na historii Raven puściłem łzę.

W Trylogii są te "opowiadania", już parę lat temu przeczytałam

W Trylogii są te "opowiadania", już parę lat temu przeczytałam

Te opowiadania dostałam w prezencie, już jakiś czas temu.
Okładka, co jakiś czas, przyciągała uwagę, ale dopiero wzrok K., który mi je kupił, i który patrzył z wyrzutem na każde jej pomijanie, sprawił, że po nie sięgnęłam.
Przepadłam, w tej książce, już od pierwszej strony...
Poczułam przedsmak niesamowitej przygody...
Już szukam trylogii!
... choć zdaję sobie sprawę, że to najpierw ją powinnam była przeczytać...

Te opowiadania dostałam w prezencie, już jakiś czas temu.
Okładka, co jakiś czas, przyciągała uwagę, ale dopiero wzrok K., który mi je kupił, i który patrzył z wyrzutem na każde jej pomijanie, sprawił, że po nie sięgnęłam.
Przepadłam, w tej książce, już od pierwszej strony...
Poczułam przedsmak niesamowitej przygody...
Już szukam trylogii!
... choć zdaję sobie sprawę, że to...

8/10
Szczerze mówiąc, w głębi duszy liczyłam, że te opowiadania domkną otwarte zakończenie trzeciej części trylogii "Delirium". Niestety tak się nie stało. Mimo to, uważam, że ten dodatek był potrzebny, bo dzięki niemu mamy okazje poznać nieznane nam dotąd historie bohaterów.
Często tego typu dodatki są robione na siłę i są zbędne. W tym wypadku, zdecydowanie tak nie jest.
Polecam każdemu kto po przeczytaniu "Requiem", tak samo jak ja, czuł lekki niedosyt.

8/10
Szczerze mówiąc, w głębi duszy liczyłam, że te opowiadania domkną otwarte zakończenie trzeciej części trylogii "Delirium". Niestety tak się nie stało. Mimo to, uważam, że ten dodatek był potrzebny, bo dzięki niemu mamy okazje poznać nieznane nam dotąd historie bohaterów.
Często tego typu dodatki są robione na siłę i są zbędne. W tym wypadku, zdecydowanie tak nie...