Delirium

Pierwsza książka od dawna, która zaciekawiła mnie już pierwszym zdaniem. Zdaniem, które w mojej głowie ułożyło obraz tego, co mnie spotka i z czym będę się mierzyć.

Miłość jako choroba.

Brzmi dziwnie, intrygująco i jeśli chodzi o ten motyw, to niczego mi tu nie brakowało. Ta historia sama w sobie jest świetna, pomysł jest dopracowany, a świat, który stworzyła autorka, przeraża.

Wiemy, czym jest choroba zwana miłością. Znamy konsekwencje słowa „Kocham Cię”.

Wiemy, że są ludzie, którzy sprawują kontrolę i nie zawsze przedstawiają rzeczy zgodnie z prawdą.

Ale…

Dlaczego to musiało być tak rozwleczone? Im dalej, tym opisy przyrody niczym w Panie Tadeuszu mnie dobijały. Dobijało mnie też to, że akcja była bardzo powolna, a motyw spaniały i można z tego było wycisnąć więcej.

Dobijała mnie Lena, którą z jednej strony podziwiałam i rozumiałam, a z drugiej strony miałam wrażenie, że ona potrzebuje, żebym nią potrząsnęła.

No i zakończenie.

Pękło mi serce. Do było piękne i jednocześnie bolesne.

Pierwsza książka od dawna, która zaciekawiła mnie już pierwszym zdaniem. Zdaniem, które w mojej głowie ułożyło obraz tego, co mnie spotka i z czym będę się mierzyć.

Miłość jako choroba.

Brzmi dziwnie, intrygująco i jeśli chodzi o ten motyw, to niczego mi tu nie brakowało. Ta historia sama w sobie jest świetna, pomysł jest dopracowany, a świat, który stworzyła autorka,...

Miałam ambicje przeczytać całą trylogię, ale ledwie zmęczyłam pierwszą książkę. Pomysł świetny, wykonanie mierne.

Miałam ambicje przeczytać całą trylogię, ale ledwie zmęczyłam pierwszą książkę. Pomysł świetny, wykonanie mierne.

Romansów zbyt nie czytam, ale urzekł mnie ten dystopijny i lekko mroczny klimat (UWIELBIAM). Na końcu książki nawet mi się łezka w oku zakręciła. Nie spodziewałam się po przeczytaniu tej książki będę tak często wracać do niej myślami. Jednak sam dość istotny wątek romantyczny niezbyt przypadł mi do gustu.

Romansów zbyt nie czytam, ale urzekł mnie ten dystopijny i lekko mroczny klimat (UWIELBIAM). Na końcu książki nawet mi się łezka w oku zakręciła. Nie spodziewałam się po przeczytaniu tej książki będę tak często wracać do niej myślami. Jednak sam dość istotny wątek romantyczny niezbyt przypadł mi do gustu.

Fascynują mnie dystopie, coraz bardziej zanurzam się w ich świat i przykro mi, że wątek romantyczny wybija się tu tak mocno, że o przedstawionej rzeczywistości nie wiemy praktycznie nic.

Sam koncept miał potencjał, ale autorka sprawiła, że jest zupełnie niewiarygodny w negatywnym tego słowa znaczeniu. Każdy "wyleczony" zachowuje się jak po lobotomii - nie ma w nim żadnych emocji, żadnej wrażliwości, nie kocha nawet swoich dzieci czy zwierząt domowych. I ja jako czytelnik mam uwierzyć, że większość społeczeństwa nie widzi w tym problemu i uważa to za szczęśliwe życie? W jaki sposób powstał ten świat? Jak wygląda dokładnie zabieg "remedium"? Dlaczego społeczeństwo bezproblemowo akceptuje masowe zniknięcia (zabójstwa przez władze) ludzi, w tym swoich bliskich? Mnóstwo pytań, a w odpowiedzi tylko wątek romantyczny na pierwszym planie. Dodatkowo przez większość lektury irytowała mnie główna bohaterka. Co kilka stron skrajnie zmieniała poglądy zależnie od tego jak wiatr zawiał - zachowywała się tak jakby nie była w stanie mieć własnego zdania.

Jakbym miała 12 lat to pewnie byłabym zachwycona, więc jako YA książka spełnia swoje zadanie.

Ze względu na zakończenie zamierzam dać szansę drugiemu tomowi. Może dostanę swoje upragnione odpowiedzi, choćby częściowo. Polecam jeśli szukacie lekkiego romansu z dystopią w tle.

Fascynują mnie dystopie, coraz bardziej zanurzam się w ich świat i przykro mi, że wątek romantyczny wybija się tu tak mocno, że o przedstawionej rzeczywistości nie wiemy praktycznie nic.

Sam koncept miał potencjał, ale autorka sprawiła, że jest zupełnie niewiarygodny w negatywnym tego słowa znaczeniu. Każdy "wyleczony" zachowuje się jak po lobotomii - nie ma w nim żadnych...

Dość schematyczny klimat dystopijnego romansu, który miał dość nudnawy wstęp, ale! Ku mojemu zaskoczeniu dość mocno się wyciągnęłam, a końcówka mimo iz przewidywalna, rozłamała mi serce. Ogólnie cała ta książka jest dość przewidywalna. Wiadomo mniej więcej co będzie się działo. Główna bohaterka moim zdaniem nie jest wkurzająca, i została dobrze napisana biorąc pod uwagę sytuacje i system w jakim się znajduje.

Dość schematyczny klimat dystopijnego romansu, który miał dość nudnawy wstęp, ale! Ku mojemu zaskoczeniu dość mocno się wyciągnęłam, a końcówka mimo iz przewidywalna, rozłamała mi serce. Ogólnie cała ta książka jest dość przewidywalna. Wiadomo mniej więcej co będzie się działo. Główna bohaterka moim zdaniem nie jest wkurzająca, i została dobrze napisana biorąc pod uwagę...

Początkowo mi się spodobała, poczułam znany mi z młodości dreszczyk emocji, kiedy książka jest trochę romansem, trochę dystopią, główna bohaterka też nie jest najgorsza... Niestety jednak coś się nie spięło i gdzieś w trakcie lektury mój zachwyt się rozwiał. Akcja co prawda posuwała się do przodu ale bez większych emocji, brakowało mi jakiś zaskoczeń, porywów, czegoś co wybiłoby się poza utartą ścieżkę, jaką zwykle podążają tego typu powieści. Było po prostu nudno. Na tyle, że odłożyłam książkę niedokończoną i nie mam zamiaru do niej wracać.

Początkowo mi się spodobała, poczułam znany mi z młodości dreszczyk emocji, kiedy książka jest trochę romansem, trochę dystopią, główna bohaterka też nie jest najgorsza... Niestety jednak coś się nie spięło i gdzieś w trakcie lektury mój zachwyt się rozwiał. Akcja co prawda posuwała się do przodu ale bez większych emocji, brakowało mi jakiś zaskoczeń, porywów, czegoś co...

Pierwsza połowa książki jest bardzo nużąca, kilka razy podchodziłam do przeczytania, zanim udało mi się przebrnąć. Druga część książki jest ciekawsza i lepiej się ją czyta.
Główna postać jest momentami bardzo irytująca.

Pierwsza połowa książki jest bardzo nużąca, kilka razy podchodziłam do przeczytania, zanim udało mi się przebrnąć. Druga część książki jest ciekawsza i lepiej się ją czyta.
Główna postać jest momentami bardzo irytująca.

Lauren Oliver przedstawia nam świat, w którym miłość jest chorobą i każdy powinien przyjąć na nią lekarstwo. Pokazuje nam świat zupełnie odwrócony od tego, który znamy, co skłania do wielu refleksji.
Delirium to książka pełna emocji i napięcia. Ciężko było mi się od niej oderwać. Styl pisania autorki jest świetni i trzyma w napięciu. Ja osobiście zakochałam się w tej serii, jest to coś pomiędzy Niezgodną, a Igrzyskami Śmierci, a może nawet jeszcze lepsze. Dystopijny świat, który autorka nam pokazała jest tak realny i świetnie dopracowany, że z każdą częścią robi coraz większe wrażenie. Bohaterowie są tak przemyślani, a miejsca tak dobrze opisane, że czytając tę trylogię czułam się jakbym oglądała film. Jeśli, kogoś nie przekonuje pierwszy tom, to gwarantuję, że kolejne są jeszcze lepsze i jeszcze bardziej trzymają w napięciu, bo dopiero tam rozgrywa się prawdziwa akcja. Ja osobiście zakochałam się w tym dystopijnym świecie i myślę, że jest jednym z lepszych o jakich czytałam.

Lauren Oliver przedstawia nam świat, w którym miłość jest chorobą i każdy powinien przyjąć na nią lekarstwo. Pokazuje nam świat zupełnie odwrócony od tego, który znamy, co skłania do wielu refleksji.
Delirium to książka pełna emocji i napięcia. Ciężko było mi się od niej oderwać. Styl pisania autorki jest świetni i trzyma w napięciu. Ja osobiście zakochałam się w tej serii,...

Rzadko sięgam po YA, a dystopie do tej pory znałam jedynie ze szklanego ekranu, jednak już wiem, że będę sięgać po kolejne tego typu pozycje.

Książkę dostalam w prezencie 🖤 i nawet nie wiedziałam, że jej potrzebowałam.

Spotkałam się z opiniami, że główna bohaterka jest irytująca. I owszem na początku może i była, jednak ja to właśnie doceniam... Bo pozwoliło to autorce pokazać jej przemianę. Dzięki temu była bardziej "realna".. w końcu nie łatwo żyć w świecie w którym miłość jest zabroniona, będąc indoktrynowaną od małego.

Rzadko sięgam po YA, a dystopie do tej pory znałam jedynie ze szklanego ekranu, jednak już wiem, że będę sięgać po kolejne tego typu pozycje.

Książkę dostalam w prezencie 🖤 i nawet nie wiedziałam, że jej potrzebowałam.

Spotkałam się z opiniami, że główna bohaterka jest irytująca. I owszem na początku może i była, jednak ja to właśnie doceniam... Bo pozwoliło to autorce...

Delirium — Lauren Oliver 💘
Ocena: 6,75/10

"Miłość — najbardziej zdradliwa choroba na świecie: zabija cię zarówno wtedy gdy cię spotyka, jak i wtedy, kiedy cię omija"

Q: Co by było gdyby...miłość była chorobą?

💘 Świat, w którym miłość jest chorobą. Dziewczyna, która postanawia złamać wszystkie zasady panującego systemu. Co może pójść nie tak?
Od tej historii nie spodziewałam się niczego odkrywczego. Miałam ochotę na coś lekkiego i przyjemnego, i to właśnie dostałam.

💘Sam pomysł na książkę, ogromnie mnie zainteresował. Autorka w ciekawy sposób go przedstawiła i już od samego początku byłam zaintrygowana. Ciekawe opisy i dobrze wykreowany dystopijny świat, to coś, co z pewnością znajdziecie w tej historii. Niestety moim zdaniem potencjał, który ona posiada, nie został w pełni wykorzystany. 

💘Zacznę od tego, że nie do końca polubiłam się z bohaterami tej powieści. Są dla mnie oni całkiem obojętni i niestety w większej mierze, nie polubiłam ich. Próbowałam, próbowałam zrozumieć Lenę, jej zachowanie, tok myślenia. Od samego początku Autorka podkreśla determinację Leny, jej o b s e s j ę w temacie wyplenienia miłości, która jest jak najbardziej uzasadniona. Ale jest ona okropnie irytująca. Większość jej zachowań jest nieuzasadnionych i niedojrzałych, a sama jej zmiana w sposobie myślenia oraz postrzegania świata, zaszła z dnia na dzień.

💘 Relacja romantyczna to dla mnie jeden z gorszych aspektów Delirium. Naprawdę, tak źle została ona wykreowana, że aż nie mogę wyjść z podziwu. Bardzo płytko, że tak się wyrażę. Nie było żadnego napięcia, miejsca na rozwinięcie się prawdziwego uczucia między bohaterami. Po prostu kilka razy się spotkali i wielka miłość. Mam wrażenie, że u Leny wyglądało to tak - "Wow chłopak! Jaki on jest cudowny!!". 
Do teraz nie wiem skąd, wyłowiło się uczucie między postaciami, jak naprawdę powstała ich więź. Widać, że Autorka miała na to jakiś pomysł, ale zbytnio się śpieszyła w jego wypełnieniu. 

💘 Sam sposób pisania Autorki jest przyjemny i szybki w czytaniu, i dzięki temu bardzo dobrze czytało mi się tę książkę. Nie trzymała mnie ona w napięciu, nie wywoływała we mnie jakiś znacznych emocji, ale już z samego początku, dzięki jasnemu wytłumaczeniu, i opisom, mogłam zrozumieć świat głównej bohaterki. Do teraz pamiętam wygląd, klimat i naprawdę świetnie wykreowany świat, co zdecydowanie idzie na plus tej książce. 

💘 Niestety nie zamierzam polecać Wam "Delirium" i obawiam się, że niedługo wyrzucę ją z pamięci. Jednak wciąż jestem ciekawa, co Autorka przygotowała w następnych częściach.

Pięknego dnia, Naru <33

Delirium — Lauren Oliver 💘
Ocena: 6,75/10

"Miłość — najbardziej zdradliwa choroba na świecie: zabija cię zarówno wtedy gdy cię spotyka, jak i wtedy, kiedy cię omija"

Q: Co by było gdyby...miłość była chorobą?

💘 Świat, w którym miłość jest chorobą. Dziewczyna, która postanawia złamać wszystkie zasady panującego systemu. Co może pójść nie tak?
Od tej historii nie...