Lisa McMann

Czytałam ją kilkukrotnie. Wiąże mnie z nią masa wspomnień z okresu dojrzewania. Wtedy też skradła moje serce. Wróciły wspomnienia, ale też spojrzenie na treść z innej perspektywy. . Janie, 17- letnia bohaterka ma niespotykaną umiejętność uczestniczenia w cudzych snach. Uciążliwe wizje, wbrew jej woli uprzykrzają jej życie, do momentu kiedy pojawia się Cabe. Dla niej uczy się je kontrolować, chociaż mimo starań nie jest w stanie pomóc dziewczynie wciągniętej w cudze koszmary. Pewnego dnia Janie zamiast być obserwatorką, staje się ich uczestniczką. . Bardzo prosta literatura fantasy, skierowana dla młodzieży. Styl pisania przypomina pamiętnik albo dziennik, jednak narracja jest trzecioosobowa. Niezwykle szybko się czyta. Oprócz nastoletnich miłości, są pokazane zdawkowo problemy rodzinne. To co mnie w niej urzeka, to delikatne elementy świadomych, kontrolowanych snów, to tyle na temat fantasy. Nie znajdziemy tu bogatych opisów, czy rozwiniętych akcji. 💢 . Najlepsze że wszystkiego jest to, że mam kontynuację...🤓 . Powracam do tej serii, kiedy mam w głowie totalny chaos. Podnosi mnie na duchu, może to tylko sentyment, a jeśli jest naprawdę ponadczasowa?