Katarzyna Jabłońska

Katarzyna Jabłońska
Źródło: Katarzyna Jabłońska
5
7,2/10
7,2/10średnia ocena książek autora
2 270 przeczytało książki autora
1 471 chce przeczytać książki autora

Książki i czasopisma

  • Wszystkie
  • Książki
  • Czasopisma
Od rodziny nie można uciec
2020
Od rodziny nie można uciec
Irena Namysłowska, Katarzyna Jabłońska
6,8 z 30 ocen
145 czytelników 5 opinii
2020
Żyć aż do końca. Instrukcja obsługi choroby
2017
Żyć aż do końca. Instrukcja obsługi choroby
Katarzyna Jabłońska, Jan Kaczkowski
7,7 z 108 ocen
332 czytelników 13 opinii
2017
Szału nie ma, jest rak. Z ks. Janem Kaczkowskim rozmawia Katarzyna Jabłońska
2013
Szału nie ma, jest rak. Z ks. Janem Kaczkowskim rozmawia Katarzyna Jabłońska
Katarzyna Jabłońska, Jan Kaczkowski
8,0 z 1645 ocen
3186 czytelników 232 opinie
2013
Wyzywająca miłość. Chrześcijanie a homoseksualizm
2013
Wyzywająca miłość. Chrześcijanie a homoseksualizm
Katarzyna Jabłońska, Cezary Gawryś
7,4 z 11 ocen
69 czytelników 3 opinie
2013
Między konfesjonałem a kozetką
2010
Między konfesjonałem a kozetką
Katarzyna Jabłońska, Cezary Gawryś
6,3 z 9 ocen
43 czytelników 0 opinii
2010

Popularne cytaty autora

  • (...) warto mieć świadomość i zgodzić się na to, że niektóre osoby pojawiają się na danym etapie naszego życia po to, byśmy lepiej sami sobi...

    (...) warto mieć świadomość i zgodzić się na to, że niektóre osoby pojawiają się na danym etapie naszego życia po to, byśmy lepiej sami sobie w życiu radzili, byli bardziej samodzielni i niezależni. (...) ta obecność w pewnym momencie intensywna, może później osłabnąć. I to jest nie tylko naturalne, ale także zdrowe.

    12 osób to lubi
  • Mały człowiek nie jest niewolnikiem dużego człowieka. Nie jest też partnerem. Trzeba go jednak traktować po partnersku, czyli adekwatnie do ...

    Mały człowiek nie jest niewolnikiem dużego człowieka. Nie jest też partnerem. Trzeba go jednak traktować po partnersku, czyli adekwatnie do jego wieku. Nieduża różnica, ale bardzo ważna. Duży człowiek powinien traktować małego człowieka po partnersku, czyli również wymagania dostosowywać do jego poziomu. I tutaj wróćmy do przytulania – jeżeli dziecko nie było przytulane, jeżeli się je lekceważyło, jeżeli na przykład do taty przychodził pięcioletni synek z połamaną zabawką – co dla niego w tym momencie było największą życiową tragedią – i był zlekceważony, wyśmiewany za to, że płakał, za to, że sobie z czymś nie poradził, to nie ma się co dziwić, że nastolatek nie przyjdzie powiedzieć, że ma problem z kolegami, z narkotykami, z czymkolwiek. Po prostu trzeba to wypracować – czuły dotyk, przytulanie, całowanie, wspólne przewalanie się po podłodze, rozmowy: żartobliwe, głupkowate i poważne.

    9 osób to lubi
Zobacz więcej cytatów

Najnowsze opinie o książkach autora