Cytat dnia
Mężczyźni w większości przypadków chodzili pijani lub stawali się fanatykami religijnymi, z tymi drugimi było na co dzieńnawet trudniej wytr...
Najnowsze artykuły
ArtykułyCrime Story: pierwsze takie wydarzenie autorskie w Polsce
1
ArtykułyWielkanoc z książką i nie tylko – czytelnicze oraz kreatywne pomysły na prezent1
ArtykułyWielka Wiosenna Wyprzedaż w Matras.pl: tysiące książek nawet 80% taniej2
ArtykułyJon Frederickson i jego książka „Kłamstwa, którymi żyjemy”, czyli o poznaniu samych siebie oczami psychoterapeuty2
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2021
2013
Short Nights of the Shadow Catcher. The Epic Life and Immortal Photographs of Edward Curtis
8 czytelników 0 opinii
2013
2009
Brudne lata trzydzieste. Opowieści o wielkich burzach pyłowych Timothy Egan 
Lubię Serię Amerykańską Czarnego, to reportaże na dobrym poziomie i "Brudne lata trzydzieste" nie wyłamują się z tego trendu. Owszem, chwilę mi zajęło, zanim wkręciłam się w tę książkę i właśnie te słabsze początkowe rozdziały są dla mnie największą wadą lektury. Jednak im dalej, tym lepiej mi się czytało i naprawdę sporo z książki Egana się dowiedziałam. Zresztą nie da się ukryć, że temat "dust bowl" i ogromnych burz pyłowych, które przetoczyły się przez amerykańskie Wielkie Równiny w latach trzydziestych był mi dotąd kompletnie obcy. Nie miałam pojęcia, że ogromna migracja, hodowla bydła i nieprzemyślane rolnictwo na masową skalę zaledwie w kilka lat doprowadziły do jednej z największych katastrof wywołanych ręką człowieka w Ameryce Północnej. Pozytywnym zaskoczeniem okazało się też dla mnie podejście do problemu prezydenta Roosevelta i próby podejmowania akcji, nawet jeśli szanse na sukces były niemal zerowe. "Brudne lata trzydzieste" to szczegółowy reportaż skupiający się głównie na kilku miasteczkach z Wielkich Równin i życiu wybranych osób, które wielkie burze pyłowe przeżyły, patrząc na zniszczenie, śmierć, utratę majątków. Całość przeplatana historią i działaniami władz, brakowało mi jedynie dobrego podsumowania tego, co się działo z Równinami, gdy susze lat trzydziestych dobiegły końca. Polecam nie tylko zainteresowanym historią Stanów, ale też każdemu, komu szkodliwa działalność człowieka na przyrodę nie jest obojętna - dla mnie wiele fragmentów tego reportażu było wręcz przerażających i szokujących.
Brudne lata trzydzieste. Opowieści o wielkich burzach pyłowych Timothy Egan
" Jak wytłumaczyć istnienie miejsca, w którym z nieba spada czarny pył, w którym dzieci umierają tylko dlatego, że bawią się na podwórku, w którym nabuzowani adrenaliną osadnicy, wciąż w swoich niedzielnych ubraniach, tłuką pałkami na śmierć stada zajęcy, w którym chmary koników polnych spadają na wycieńczone suszą pola i pożerają wszystko z wyjątkiem gałek u drzwi?
[....] w którym powietrze jest tak naelektryzowane, że ludzie nie podają sobie dłoni na powitanie, w którym jedyną rosnącą rośliną, którą mogą jeść zarówno ludzie, jak i krowy, jest przywieziony z Rosji chwast? "
No właśnie, jak wytłumaczyć?
Próbuje tego dokonać Timothy Egan, w swoim reportażu" Brudne lata trzydzieste.Opowieści o burzach pyłowych."
Rozpoczyna od nakreślenia historii tej krainy zwanej Wielkimi Równinami. Od czasów, gdy tereny te, pokryte trawą bizonią, były naturalnym pastwiskiem olbrzymich stad bizonów i polujących na nie plemion Indian, poprzez wojnę secesyjną, wybicie bizonów, przegnanie Indian i sprowadzenie osadników.
W tym miejscu rozpoczyna się opis sytuacji, działań, zaniechań i decyzji, które doprowadziły do największej w historii USA katastrofy ekologicznej.
To również szeroko opowiedziana historia czasów Wielkiego Kryzysu, gdyż wiele decyzji podejmowanych przez ówczesnego prezydenta znacząco przyczyniło się do katastrofy tych terenów.
To wreszcie opowieść o ludziach -ich walce, uporze, niezłomności, ale też porażkach i beznadziei.
Autor krok po kroku przedstawia przyczyny, które doprowadziły do the Dust Bowl, niezwykle sugestywnie opisuje koszmar kolejnych ataków burz pyłowych oraz działania, jakie zostały podjęte przez kolejnego prezydenta USA Franklina D. Roosveleta w celu ratowania ludzi i tej krainy.
Na uwagę zasługuje postać "Dużego"Hugh Bennetta, który niczym samotny kowboj toczył walkę o uratowanie tych ziem stojąc na czele Służby do Walki z Erozją Gleby.
W latach 1930-35 milion ludzi porzuciło swe farmy na Wielkich Równinach. Zwani exodusterami lub oklakami często kierowali się w stronę Kaliforni, która witała ich banerami: "Zabrania się wstępu psom i oklakom".
Wielu z tych, którzy nie uciekli utworzyło Klub Ostatniego Człowieka.
Kraina ta, pomimo wielu intensywnych działań i starań, nigdy nie powróciła do czasów swojej świetności.
Chciałoby się powiedzieć, że to opowieść ku przestrodze, aby ludzka chciwość, pycha i ignoracja znów nie doprowadziła do niewyobrażalnej katastrofy ekologicznej. Ale patrząc na to, co dzieje się w wielu zakątkach Ziemi, trudno być optymistą.
Gorąco polecam.
