Profil użytkownika: book_of_pinkie

Cześć!

[WSPÓŁPRACA REKLAMOWA]

Ze wstydem muszę się przyznać, że za przeczytanie tej książki zbierałam się aż 5 miesięcy, a napisanie recenzji kolejny miesiąc… Leżała w tym czasie na półce i patrzyła na mnie z prawdziwym wyrzutem. Wcale się jej nie dziwię, bo tyle na nią czekałam, a potem nie mogłam się w sobie zebrać, żeby ją przeczytać. Bałam się, po prostu bałam się tego, co w niej zastanę. Szczególnie, że końcówkę pierwszego tomu przepłakałam… (Na angielskim, na uczelni, wśród ludzi, ale pomińmy ten fakt).

I co? I miałam w 100% rację. Zuzka książką „Let me love you” postanowiła złamać mi serce. Niefajne zachowanie, ale okej. I mimo że doskonale to rozumiem i szanuję, to w niczym nie łagodzi to bólu jaki poczułam. Tylko, że faktycznie wszystko sprowadzało się do tego konkretnego momentu. Sama fabuła jest prowadzona w bardzo dobrym tempie, wydarzenia zmierzają bezpośrednio do punktu kulminacyjnego, w którym mamy poczuć najsilniejsze emocje.

Lata rozłąki przeważnie sprawiają, że człowiek się zmienia. Niektórzy na lepsze, inni na gorsze, wszystko zależy od tego jaką kto jest osobą. Bo to przecież zawsze zależy od nas i od naszej podatności bądź odporności na wpływ otoczenia i manipulację. Nasi bohaterowie rozstali się w gniewie, podło wiele przykrych słów, a kontakt się urwał. Rany były zbyt głębokie, żeby się zasklepić. A nie ma nic gorszego niż strata najlepszego przyjaciela, osoby która była zawsze i miała zawsze już pozostać.

Bee nie jest już tą samą osobą, którą była kiedyś. Te lata, które upłynęły ją zmieniły, wzmocniły, zahartowały. Sprawiły, że otoczyła się murami, które ciężko przebić. Koszt, który poniosła uczynił ją odważniejszą. Za to Noah nadal walczy ze swoimi demonami, ciągle zmaga się z przeszłością, która nie chce zniknąć z jego życia. Nie jest mu wcale łatwo, ale codziennie staje do boju, nie wiedząc czy uda mu się go wygrać.

Przekorny los postanawia na nowo ich połączyć. Spleść ze sobą drogi przyjaciół z dzieciństwa. Mimo wszelkich przeciwności, problemów i wielu niezałatwionych spraw z przeszłości, które są jak świeżo rozdrapana rana. Bee jest ostrożna, bo wie, jak bardzo przeżyła ostatnie rozstanie. Ale Noah się nie poddaje, próbuje do niej dotrzeć. Mimo braku zaufania, sekretów i tajemnic.

Ale czy miłość zawsze jest wystarczająca żeby wszystko naprawić?

4,5/5 ⭐

PS. Zuza przepraszam, że tyle mi zeszło, ale musiałam przygotować się psychicznie na tą podróż.

Cześć!

[WSPÓŁPRACA REKLAMOWA]

Ze wstydem muszę się przyznać, że za przeczytanie tej książki zbierałam się aż 5 miesięcy, a napisanie recenzji kolejny miesiąc… Leżała w tym czasie na półce i patrzyła na mnie z prawdziwym wyrzutem. Wcale się jej nie dziwię, bo tyle na nią czekałam, a potem nie mogłam się w sobie zebrać, żeby ją przeczytać. Bałam się, po prostu bałam się...

Cześć!

[WSPÓŁPRACA REKLAMOWA]

Znacie film „Jak stracić chłopaka w 10 dni”? To ta książka w pewnym sensie oddaje ten vibe, a przynajmniej ja tak czułam, jak ją czytałam. W tym przypadku mamy jednak cały program „naprawczy”, który ma nam pomóc odkochać się w drugiej osobie w 12 krokach. Sopie zapewnia, że działa, ponoć testowała, ale ja tam nie wiem, proponuję sprawdzić samemu. Za skutki uboczne nie odpowiadam.

„Fighting Hard For Me” to typowy romans z motywem friends to lovers, także jeśli tego szukacie, to polecam. Problem jest taki, że żeby zostać tym lovers, to trzeba się niesamowicie namęczyć, szczególnie kiedy ta druga osoba ciągle wypiera uczucie. Zakochana? Ona? Nieeee… przecież już dawno jej przeszło. Przeszło i już. Prawda?

Tym razem nie zmieniamy miejsca pobytu względem do poprzedniej części z tej serii. Inni są tylko bohaterowie, może nie całkiem, po prostu nowi wychodzą na pierwszy plan. Ale wszyscy fani Teagan i Parkera bądźcie spokojni, ta dwójka nadal jest obecna i kręci się po wspólnym mieszkaniu ekipy. Jest to fajne, bo nie odcinamy się dzięki temu całkowicie od poprzedniej historii.

Wszystko by było super, gdyby Cole nagle się nie obudził i nie stwierdził, że jest zakochany w swojej najlepsze przyjaciółce – Sophie. Szkoda, że wcześniej go nie olśniło, bo nie po to Sophie układała i przerobiła plan pod nazwą „jak się odkochać w 12 krokach”, żeby teraz on wyjeżdżał z czymś taki. Oświeciło księciunia.

Ale to nic, Cole sam przepracuje cały program, a Sophie mu w tym pomoże. Wcześniej zadziałało, poszło tak w sumie gładko, wiec teraz się ma nie udać. Pfffff… Co może pójść nie tak? Oczywiście doskonale wszyscy wiemy co, nawet nie ma sensu ukrywać i się zastanawiać, przecież o tym jest ta historia.

Muszę przyznać, że całkiem zabawnie czytało się perypetie tych dwojga. Najlepszy był moment z peelingiem. Kto wie, ten wie, a reszta ma zawsze szanse się przekonać. Nadal jednak uważam, że pierwsza cześć była najlepsza, ale możliwe, że to ze mną jest coś nie tak. Każda z nich ma coś w sobie, także wybór zależy tylko od waszych preferencji.

4,25/5 ⭐

PS. Jeśli lubicie filmy z lat 90, to myślę, że doskonale się odnajdziecie w tej historii.

Cześć!

[WSPÓŁPRACA REKLAMOWA]

Znacie film „Jak stracić chłopaka w 10 dni”? To ta książka w pewnym sensie oddaje ten vibe, a przynajmniej ja tak czułam, jak ją czytałam. W tym przypadku mamy jednak cały program „naprawczy”, który ma nam pomóc odkochać się w drugiej osobie w 12 krokach. Sopie zapewnia, że działa, ponoć testowała, ale ja tam nie wiem, proponuję sprawdzić...

Cześć!

[WSPÓŁPRACA REKLAMOWA]

Ze wstydem muszę się przyznać, że za przeczytanie tej książki zbierałam się aż 5 miesięcy, a napisanie recenzji kolejny miesiąc… Leżała w tym czasie na półce i patrzyła na mnie z prawdziwym wyrzutem. Wcale się jej nie dziwię, bo tyle na nią czekałam, a potem nie mogłam się w sobie zebrać, żeby ją przeczytać. Bałam się, po prostu bałam się tego, co w niej zastanę. Szczególnie, że końcówkę pierwszego tomu przepłakałam… (Na angielskim, na uczelni, wśród ludzi, ale pomińmy ten fakt).

I co? I miałam w 100% rację. Zuzka książką „Let me love you” postanowiła złamać mi serce. Niefajne zachowanie, ale okej. I mimo że doskonale to rozumiem i szanuję, to w niczym nie łagodzi to bólu jaki poczułam. Tylko, że faktycznie wszystko sprowadzało się do tego konkretnego momentu. Sama fabuła jest prowadzona w bardzo dobrym tempie, wydarzenia zmierzają bezpośrednio do punktu kulminacyjnego, w którym mamy poczuć najsilniejsze emocje.

Lata rozłąki przeważnie sprawiają, że człowiek się zmienia. Niektórzy na lepsze, inni na gorsze, wszystko zależy od tego jaką kto jest osobą. Bo to przecież zawsze zależy od nas i od naszej podatności bądź odporności na wpływ otoczenia i manipulację. Nasi bohaterowie rozstali się w gniewie, podło wiele przykrych słów, a kontakt się urwał. Rany były zbyt głębokie, żeby się zasklepić. A nie ma nic gorszego niż strata najlepszego przyjaciela, osoby która była zawsze i miała zawsze już pozostać.

Bee nie jest już tą samą osobą, którą była kiedyś. Te lata, które upłynęły ją zmieniły, wzmocniły, zahartowały. Sprawiły, że otoczyła się murami, które ciężko przebić. Koszt, który poniosła uczynił ją odważniejszą. Za to Noah nadal walczy ze swoimi demonami, ciągle zmaga się z przeszłością, która nie chce zniknąć z jego życia. Nie jest mu wcale łatwo, ale codziennie staje do boju, nie wiedząc czy uda mu się go wygrać.

Przekorny los postanawia na nowo ich połączyć. Spleść ze sobą drogi przyjaciół z dzieciństwa. Mimo wszelkich przeciwności, problemów i wielu niezałatwionych spraw z przeszłości, które są jak świeżo rozdrapana rana. Bee jest ostrożna, bo wie, jak bardzo przeżyła ostatnie rozstanie. Ale Noah się nie poddaje, próbuje do niej dotrzeć. Mimo braku zaufania, sekretów i tajemnic.

Ale czy miłość zawsze jest wystarczająca żeby wszystko naprawić?

4,5/5 ⭐

PS. Zuza przepraszam, że tyle mi zeszło, ale musiałam przygotować się psychicznie na tą podróż.

Cześć!

[WSPÓŁPRACA REKLAMOWA]

Ze wstydem muszę się przyznać, że za przeczytanie tej książki zbierałam się aż 5 miesięcy, a napisanie recenzji kolejny miesiąc… Leżała w tym czasie na półce i patrzyła na mnie z prawdziwym wyrzutem. Wcale się jej nie dziwię, bo tyle na nią czekałam, a potem nie mogłam się w sobie zebrać, żeby ją przeczytać. Bałam się, po prostu bałam się...