Onyx Storm. Onyksowa burza

REBECCA!!! Dziękuję! To było tak idealne jak pierwszy tom, moje miłości wróciły, emocje wróciły, działo się wiele i między głównymi bohaterami i całą resztą, akcji zwrotów nie dało się zliczyć, hot scen było 3 (tylko mówię, żeby ktoś nie myślałam, że było ich pełno) na całe 600 stron, po prostu IDELANA. Mam nadzieję, że drugi tom był tylko takim lekkim niewypałem i autorka będzie dalej trzymać poziom, to nawet jej wybaczę ten drugi tom 😸

REBECCA!!! Dziękuję! To było tak idealne jak pierwszy tom, moje miłości wróciły, emocje wróciły, działo się wiele i między głównymi bohaterami i całą resztą, akcji zwrotów nie dało się zliczyć, hot scen było 3 (tylko mówię, żeby ktoś nie myślałam, że było ich pełno) na całe 600 stron, po prostu IDELANA. Mam nadzieję, że drugi tom był tylko takim lekkim niewypałem i autorka...

Boże, kocham tą serię!!! Nie mogę się otrząsnąć po zakończeniu tego tomu. Weszłam w świat Violet i Xadena tak głęboko, że nie wiem jak dożyje momentu kiedy wyjdzie kolejna część 😭😭😭 szczerze, gdybym wiedziała, że seria Empyreum jest niedokończona, chyba czekałabym na całość... Nie pamiętam kiedy czytałam tak świetne książki 💗

Boże, kocham tą serię!!! Nie mogę się otrząsnąć po zakończeniu tego tomu. Weszłam w świat Violet i Xadena tak głęboko, że nie wiem jak dożyje momentu kiedy wyjdzie kolejna część 😭😭😭 szczerze, gdybym wiedziała, że seria Empyreum jest niedokończona, chyba czekałabym na całość... Nie pamiętam kiedy czytałam tak świetne książki 💗

Eh cóż mogę powiedzieć,jak można zostawić czytelnika w takiej niepewności. Czekam na następny tom .Polecam książka wciągająca.

Eh cóż mogę powiedzieć,jak można zostawić czytelnika w takiej niepewności. Czekam na następny tom .Polecam książka wciągająca.

Jak wiele jesteś w stanie poświęcić, wiedząc, że za chwilę możesz stracić siebie?

✨✨✨✨

Tak bardzo tęskniłam za uczniami Wojskowej Uczelni Basgiath. Zbyt długo ta część leżała na półce.
Wraz z początkiem tej książki wpadamy w sam środek wojny. Nauka schodzi na drugi plan, czas wykorzystać w praktyce wiedzę, umiejętności i moce.

Violet i Xaden szukają sojuszników, by pokonać wroga. Czekają ich przygody pełne niebezpieczeństw, wymagające inteligencji, sprytu i ogromnej odwagi. Pomaga im wielkie uczucie, choć na ich sercach ciąży trudna tajemnica.

Najtrudniej podjąć właściwą decyzję, gdy kochamy. Serce walczy z rozumem o przywództwo i nie zawsze wygrywa to drugie. Ta część to pędząca machina, emocje przez całą historię utrzymują się na najwyższym poziomie i nigdy nie wiesz, co zaskoczy Cię za chwilę.
Autorka świetnie stopniuje napięcie, wzbudzając głód dalszych wydarzeń i zmuszając do przewracania kolejnych stron. Każda decyzja bohaterów niesie za sobą bolesne konsekwencje. To prawdziwy test lojalności, miłości i odwagi.

Stając przed moralnymi dylematami, nie raz będziecie mieli złamane serce. To książka, która zostaje w głowie na długo po zakończeniu.

Uwielbiam i potrzebuję kolejnej części… teraz!

Jak wiele jesteś w stanie poświęcić, wiedząc, że za chwilę możesz stracić siebie?

✨✨✨✨

Tak bardzo tęskniłam za uczniami Wojskowej Uczelni Basgiath. Zbyt długo ta część leżała na półce.
Wraz z początkiem tej książki wpadamy w sam środek wojny. Nauka schodzi na drugi plan, czas wykorzystać w praktyce wiedzę, umiejętności i moce.

Violet i Xaden szukają sojuszników, by...

O bogowie!!
Ileż razy chciałam rzucić w kąt tą część!
Słabsza od poprzednich, przydługie i męczące sceny seksu zastąpiły ciekawą fabułę, przewijałam i nie mogłam się nadziwić ile one trwają.
Umęczyłam się bardzo tą częścią.

O bogowie!!
Ileż razy chciałam rzucić w kąt tą część!
Słabsza od poprzednich, przydługie i męczące sceny seksu zastąpiły ciekawą fabułę, przewijałam i nie mogłam się nadziwić ile one trwają.
Umęczyłam się bardzo tą częścią.

Duzo słabsza od poprzedniczek. Przynajmniej pierwsza połowa, gdzie niekończące sie spory i skład grupy na wyprawę a potem Bardzo slabe i nudne wycieczki po wyspach nużyły. Ogólnie motyw tej całej wyprawy to dla mnie mial charakter misji pobocznej. Glowny wątek veninow i Xadena świetny. Zakonczenie, przewidywalne ale bardzo fajnie wykonane

Duzo słabsza od poprzedniczek. Przynajmniej pierwsza połowa, gdzie niekończące sie spory i skład grupy na wyprawę a potem Bardzo slabe i nudne wycieczki po wyspach nużyły. Ogólnie motyw tej całej wyprawy to dla mnie mial charakter misji pobocznej. Glowny wątek veninow i Xadena świetny. Zakonczenie, przewidywalne ale bardzo fajnie wykonane

Audiobook

Audiobook

To dotychczas najnudniejsza, czy najlepsza część Empireum? Biję się z myślami i zdaje mi się, że oba te tytuły pasują. Dużą część książki nie działo się właściwie nic - choć wątek podróży, odkrywania wysp i kultury religijnej jest ciekawy... to w zasadzie zabił dynamikę wydarzeń. Czy to źle? Nie do końca: całkiem podoba mi się ten całokształt, który większy nacisk kładł na relacje i postacie drugoplanowe.

Relacja głównych bohaterów w końcu wyszła z najbardziej denerwujących motywów: czyli wiecznych kłótni o nic, ciągłego zbliżania się i oddalania czy przymusowej obecności natrętnej ex. W końcu związek Xadena i Violet jest trochę bardziej dojrzały. Choć przyznam, że z Yarros te zmiany często wydają mi się nieco "magiczne" - mało ugruntowane w rozwoju postaci czy wydarzeniach fabularnych.

Jeśli ktoś był fanem (lub antyfanem) klimatu "jestem taki mroczny, nie możemy być razem" - to w "Onyx..." jest go jeszcze więcej. O dziwo (nie wierzę, że to mówię!) mi się to podobało. W końcu czułam, że przy nowym, veninowym wydaniu, Xaden miał mocne podstawy do swoich zachowań. Podobało mi się ugryzienie tematu od strony choroby w typie uzależnienia, zamiast zwykłej "mrocznej pokusy". Byłoby ciekawie widzieć więcej uzależnieniowych mechanizmów w postępującej przemianie Riorsona, choć jednocześnie nie posądzam Yarros o taki zabieg. Autorka raczej kojarzy mi się z porzucaniem wątków, zamiast ich ugruntowywania przez pogłębianie.

Nowy czarny charakter, który otrzymujemy w tej części, był dla mnie całkiem angażujący i wciągnęłam się w ten wątek bardziej, niż w przypadku poprzednich części. Przyznam, że koniec końców - naprawdę bawiłam się świetnie, jak zawsze przy Empireum.

~ recenzja oryginalnie opublikowana na Instagramie

To dotychczas najnudniejsza, czy najlepsza część Empireum? Biję się z myślami i zdaje mi się, że oba te tytuły pasują. Dużą część książki nie działo się właściwie nic - choć wątek podróży, odkrywania wysp i kultury religijnej jest ciekawy... to w zasadzie zabił dynamikę wydarzeń. Czy to źle? Nie do końca: całkiem podoba mi się ten całokształt, który większy nacisk kładł na...

Zdecydowanie najsłabsza część z serii. Chaotyczna. Rebecca zdecydowanie nie dała rady z fantastyczną i polityczną częścią. Życie uczuciowe i problemy Violet i Xadena nawet zaczyna mnie męczyć. Mam wrażenie, że ta część jest taką typową “zapchajdziurą”, żeby dolecieć do 5 tomów. Bardzo dobrze bawiłam się z pierwszą częścią, druga nie gorzej, ale ta trzecia…bardzo się dłużyła. Dużo niepotrzebnych opisów i akcji. Plus w tej sytuacji jest taki, że nie będę umierała z niecierpliwości czekając na czwartą część.

Zdecydowanie najsłabsza część z serii. Chaotyczna. Rebecca zdecydowanie nie dała rady z fantastyczną i polityczną częścią. Życie uczuciowe i problemy Violet i Xadena nawet zaczyna mnie męczyć. Mam wrażenie, że ta część jest taką typową “zapchajdziurą”, żeby dolecieć do 5 tomów. Bardzo dobrze bawiłam się z pierwszą częścią, druga nie gorzej, ale ta trzecia…bardzo się...

Smoki - nadal wiodą prym.

Humor w tej książce rozbawił mnie nie raz.

Zakończenie - miażdżące. Kilka dni nie mogłam się otrząsnąć, zwłaszcza wiedząc że kolejny tom (wtedy) nawet jeszcze nie był w trakcie pisania.

Jestem szalenie ciekawa, czego nadal nie widzimy, co autorka zapewne "ukryła" na samym wierzchu, a co jeszcze dopiero odkryje przed nami, co wyjaśni wiele gorących wątków.

Może się niektórym to wydawać książką dla nastolatków, może i mało wyszukaną... ale wymyślić taki świat, wymyślić tyle wątków z dużym backstory w tle i pożenić je logicznie, utrzymując przez tyle stron czytelnika w napięciu i domysłach... trzeba umieć. A może powinnam się cieszyć, że w środku ze mnie najwyraźniej nastolatka ;)? Mnie się bardzo podobało. Nie wstydzę się tego, że "oklepana" książka z czołówki mnie tak bardzo wkręciła.
Mnie z kolei jakoś w ogóle nie kręci twórczość i język pisarski kochanego przez wielu Mroza.
I to też jest ok.

Zacieram ręce na czwarty tom...

Smoki - nadal wiodą prym.

Humor w tej książce rozbawił mnie nie raz.

Zakończenie - miażdżące. Kilka dni nie mogłam się otrząsnąć, zwłaszcza wiedząc że kolejny tom (wtedy) nawet jeszcze nie był w trakcie pisania.

Jestem szalenie ciekawa, czego nadal nie widzimy, co autorka zapewne "ukryła" na samym wierzchu, a co jeszcze dopiero odkryje przed nami, co wyjaśni wiele...