Profil użytkownika: Sicor

Może to niektórych zdziwi, ale daję plus tej powieści za... brak w niej Myrona Bolitara (i wielu innych etatowych bohaterów Harlana). Z całą sympatią do Myrona, ale po przeczytaniu 9 innych powieści H.Cobena, w których Myron brylował, tu z zaskoczeniem i przyjemnością przyjąłem fakt, że bohaterkami są zwykłe kobiety, z ich zwykłymi rodzinami, mężami i dziećmi (które tak jak inne trzeba zawozić i odbierać ze szkoły). Całość czyta się bardzo przyjemnie. Sama końcówka co prawda, jak zwykle u Harlana, zbyt zagmatwana i niepotrzebnie pokręcona, ale to "tylko końcówka" i nie wpływa negatywnie na powieść jako całość.

Może to niektórych zdziwi, ale daję plus tej powieści za... brak w niej Myrona Bolitara (i wielu innych etatowych bohaterów Harlana). Z całą sympatią do Myrona, ale po przeczytaniu 9 innych powieści H.Cobena, w których Myron brylował, tu z zaskoczeniem i przyjemnością przyjąłem fakt, że bohaterkami są zwykłe kobiety, z ich zwykłymi rodzinami, mężami i dziećmi (które tak jak...

Cóż mogę napisać o książce, w której dobrnąłem tylko do połowy i... przerwałem z nudów. Książkę czytało się jak podręcznik historii, a nie jak powieść: "ten zrobił to, tamten zrobił tamto, ktoś inny w roku takim a takim pojechał do...". Bohaterowie sprawiają wrażenie kukiełek bez indywidualnych charakterów, osobowości, bez emocji.
Piszę to ze smutkiem, bo Autorka ma u mnie wielki plus za poruszanie tematów naszej, bo polskiej historii. Wiele sobie po tej powieści obiecywałem. Nareszcie nasza, rodzima "powieść rycerska", która nie tylko bawi, ale i uczy - myślałem. Niestety, uczyć to może i uczy historii, chociaż to też tylko poprzez wykuwanie dat na pamięć. Ale radości z czytania to tu nie miałem. Nie do samej treści mam zastrzeżenia, a do formy, do sposobu jej podania. Do całej tej otoczki która sprawia, że powieść czyta się jednym tchem, a której tu niestety brakuje.

Cóż mogę napisać o książce, w której dobrnąłem tylko do połowy i... przerwałem z nudów. Książkę czytało się jak podręcznik historii, a nie jak powieść: "ten zrobił to, tamten zrobił tamto, ktoś inny w roku takim a takim pojechał do...". Bohaterowie sprawiają wrażenie kukiełek bez indywidualnych charakterów, osobowości, bez emocji.
Piszę to ze smutkiem, bo Autorka ma u mnie...

Jak to często bywa, książka o wiele lepsza od filmu z 1993 roku. Żeby nie było, film też jest świetny, ale dopiero czytając książkę, można w pełni przeżyć intrygę w niej opisaną.

Jak to często bywa, książka o wiele lepsza od filmu z 1993 roku. Żeby nie było, film też jest świetny, ale dopiero czytając książkę, można w pełni przeżyć intrygę w niej opisaną.