Jedne z najlepszych opowiadań, które miałem przyjemność przeczytać. Zdarzyło się prawie dekadę temu, że 1/3 z nich już czytałem i nawet nie oceniłem ich aż tak wysoko, co mnie nieco zadziwia.
Dino Buzzati potrafi w krótkie formy. Stykamy się w nich między innymi z elementami baśni, przypowieści, realizmu magicznego, surrealistycznymi zdarzeniami, a wszystkie one są przesycone życiową mądrością, błyskotliwą konstrukcją. Autor prezentuje szeroki wachlarz tematyczny. Od kuriozalnych prób zaparkowania auta poprzez problematykę wychowawczą aż po kontakt z kosmitami oraz religią.

Jedne z najlepszych opowiadań, które miałem przyjemność przeczytać. Zdarzyło się prawie dekadę temu, że 1/3 z nich już czytałem i nawet nie oceniłem ich aż tak wysoko, co mnie nieco zadziwia.
Dino Buzzati potrafi w krótkie formy. Stykamy się w nich między innymi z elementami baśni, przypowieści, realizmu magicznego, surrealistycznymi zdarzeniami, a wszystkie one są...

Zapowiadało się całkiem przyjemnie z początku, krótkie historie z potencjałem błyskotliwości oraz wybuchami wyobraźni. Zwłaszcza, gdy przypomniałem sobie, że jedno z opowiadań autorki czytałem w kwartalniku Czas literatury. Spodziewałem się historii pełnych surrealistycznych zdarzeń, jednak z czasem czar zaczął ulatywać, w treści zapanował wielki chaos, gubiłem się w sensach, trochę o niczym, co myśl przyniesie w trakcie zapełnienia stron. Utkwiła mi częsta fraza o byłym mężu/partnerze. Językowo jest przeciętnie. Emocjonalnie nieangażująco.

Zapowiadało się całkiem przyjemnie z początku, krótkie historie z potencjałem błyskotliwości oraz wybuchami wyobraźni. Zwłaszcza, gdy przypomniałem sobie, że jedno z opowiadań autorki czytałem w kwartalniku Czas literatury. Spodziewałem się historii pełnych surrealistycznych zdarzeń, jednak z czasem czar zaczął ulatywać, w treści zapanował wielki chaos, gubiłem się w...

Aż dziw bierze, że dotarłem do tej książki Reymonta dopiero w 2025 roku, a wszystko przez przegląd strony Wolnelektury.pl.
Zupełnie nie spodziewałem się takowej historii ze strony autora Chłopów. Nasycenie atmosfery zdarzeniami nadprzyrodzonymi, osadzenie akcji w tym ponurym zabłoconym Londynie z początku XX powoduje u mnie przychylniejsze spojrzenie na tę powieść.
I nie fabuła tutaj gra pierwsze skrzypce, co zupełnie nie przeszkadza, bo literacki sznyt, zdania wielokrotnie złożone, fajerwerki językowe wtłaczają Wampira na najwyższe szczeble. Główny bohater podatny na wszelakie zauroczenia i miłostki oraz Daisy, której atrybuty są jakże znamienne - czarna pantera, płomiennorude włosy.
Jedynie można poczuć zawód w temacie głębszego opisu samego miasta.
Polecam każdemu taki seans spirystyczny z tą książką.

Aż dziw bierze, że dotarłem do tej książki Reymonta dopiero w 2025 roku, a wszystko przez przegląd strony Wolnelektury.pl.
Zupełnie nie spodziewałem się takowej historii ze strony autora Chłopów. Nasycenie atmosfery zdarzeniami nadprzyrodzonymi, osadzenie akcji w tym ponurym zabłoconym Londynie z początku XX powoduje u mnie przychylniejsze spojrzenie na tę powieść.
I nie...

Książka konceptualna, bez której świat literatury mógłby się obejść. Na horyzoncie majaczą mi nawiązania do grupy Oulipo, aczkolwiek jednak odbiegająca poziomem od większości autorów. Bez wielkiej fabuły, rządzi operowanie symbolami. Mały zawód, aczkolwiek na tyle cienka, że można dotrwać do końca.

Książka konceptualna, bez której świat literatury mógłby się obejść. Na horyzoncie majaczą mi nawiązania do grupy Oulipo, aczkolwiek jednak odbiegająca poziomem od większości autorów. Bez wielkiej fabuły, rządzi operowanie symbolami. Mały zawód, aczkolwiek na tyle cienka, że można dotrwać do końca.