Książka poprawna, pomysł bardzo fajny, ale mam wrażenie, że można by wyrzucić z niej wiele zdań bez straty dla fabuły, a z zyskiem dla dynamiki. Zaczyna się mocną pierwszą częścią, potem juz jest baaardzo dłuuuugo do końca...

Książka poprawna, pomysł bardzo fajny, ale mam wrażenie, że można by wyrzucić z niej wiele zdań bez straty dla fabuły, a z zyskiem dla dynamiki. Zaczyna się mocną pierwszą częścią, potem juz jest baaardzo dłuuuugo do końca...

Tak bardzo chciałam, żeby mi się podobało! Czekałam na ten romans fantasy w klimacie nordyckim, lecze niestety, piorun Thora mnie nie poraził. Przeczytawszy kilka innych romantasy tej autorki, wiedziałam mniej więcej czego się spodziewać, a dostałam nudę i oklepane wątki. Szkoda, że żadne bóstwo nie zesłało mi wizji, że szkoda czasu na ten zmarnowany potencjał. Rozczarowanie.

Tak bardzo chciałam, żeby mi się podobało! Czekałam na ten romans fantasy w klimacie nordyckim, lecze niestety, piorun Thora mnie nie poraził. Przeczytawszy kilka innych romantasy tej autorki, wiedziałam mniej więcej czego się spodziewać, a dostałam nudę i oklepane wątki. Szkoda, że żadne bóstwo nie zesłało mi wizji, że szkoda czasu na ten zmarnowany potencjał. Rozczarowanie.

Jeśli widzieliście film, zapomnijcie o nim. Całe szczęście, książka nie ma nic wspólnego z tym filmowym gniotem, to nie jest adaptacja.
Jest ok, jeśli poszukujecie nieprawdopodobnego, acz przewidywalnego kryminału szpiegowskiego o poszukiwaniu Bursztynowej Komnaty z wątkiem polskim.

Jeśli widzieliście film, zapomnijcie o nim. Całe szczęście, książka nie ma nic wspólnego z tym filmowym gniotem, to nie jest adaptacja.
Jest ok, jeśli poszukujecie nieprawdopodobnego, acz przewidywalnego kryminału szpiegowskiego o poszukiwaniu Bursztynowej Komnaty z wątkiem polskim.

Wszyscy wiemy, jak to się skończy - to nie jest spojler, to wyznacznik gatunku :) Ale to w niczym nie przeszkadza, albowiem czyta się fajnie, a i główna bohaterka znacznie się wyróżnia na tle swoich odpowiedników w innych tego typu powieściach. Dobrze spędzony czas (nawet jeśli na co dzień czytasz książki zupełnie innego rodzaju)!

Wszyscy wiemy, jak to się skończy - to nie jest spojler, to wyznacznik gatunku :) Ale to w niczym nie przeszkadza, albowiem czyta się fajnie, a i główna bohaterka znacznie się wyróżnia na tle swoich odpowiedników w innych tego typu powieściach. Dobrze spędzony czas (nawet jeśli na co dzień czytasz książki zupełnie innego rodzaju)!

Co wyniosłam z lektury? Wiedzę, że komiwojażer to nie osoba pracująca w cyrku, jak sądziłam do tej pory ;P Książka ląduje na półce "rozczarowanie", spoziewałam się bardziej niesamowitego rozwiązania całej sprawy.

Co wyniosłam z lektury? Wiedzę, że komiwojażer to nie osoba pracująca w cyrku, jak sądziłam do tej pory ;P Książka ląduje na półce "rozczarowanie", spoziewałam się bardziej niesamowitego rozwiązania całej sprawy.

Fajna przygodówka! Powinno być więcej książek o piratch :)

Fajna przygodówka! Powinno być więcej książek o piratch :)

urocze, ale przewidywalne do bólu

urocze, ale przewidywalne do bólu

ani to komedia, ani romantyczna

ani to komedia, ani romantyczna

Teraz wyjdzie, że nie mam uczuć, ale nie jestem zachwycona tą pozycją. Bohaterowie zbyt idealni. Styl dość prosty. Wzruszeń nie było. Najbardziej przejęłam się losem kota, którego Kamila trzymała w bagażu nie wiadomo ile.

Teraz wyjdzie, że nie mam uczuć, ale nie jestem zachwycona tą pozycją. Bohaterowie zbyt idealni. Styl dość prosty. Wzruszeń nie było. Najbardziej przejęłam się losem kota, którego Kamila trzymała w bagażu nie wiadomo ile.

love the idea, hate the execution (nomen omen)

love the idea, hate the execution (nomen omen)

To mogła być książka na miarę serialu Firefly, jednego z moich ulubionych. Zaczęło się dobrze, ale ostatecznie zmuszałam się, aby dokończyć. Jakkolwiek szowinistycznie to zabrzmi: widać, że kobieta to pisała. Ja rozumiem, że relacje międygatunkowe są ważne, jednak nie aż w takiej emocjonalnej wersji. Sorry, ta książka jest dla mnie za '"miękka".

To mogła być książka na miarę serialu Firefly, jednego z moich ulubionych. Zaczęło się dobrze, ale ostatecznie zmuszałam się, aby dokończyć. Jakkolwiek szowinistycznie to zabrzmi: widać, że kobieta to pisała. Ja rozumiem, że relacje międygatunkowe są ważne, jednak nie aż w takiej emocjonalnej wersji. Sorry, ta książka jest dla mnie za '"miękka".

Solidna praca naukowa o japońskim cyberpunku, z bardzo dobrym i treściwym wstępem ogólnie o cyberpunku, sporym rozdziałem poświęconym wszystkim trzem częściom Tetsuo oraz przeglądem awangardowych i popularnych pozycji filmowych. O kilku filmach z gatunku dowiedziałam się dopiero z tej książki i mam zamiar ich poszukać, jednak brakuje mi w filmografii angielskich tytułów.

Fanom Japonii i cyberpunka polecam, pomaga usystematyzować wiedzę z tematu.

Solidna praca naukowa o japońskim cyberpunku, z bardzo dobrym i treściwym wstępem ogólnie o cyberpunku, sporym rozdziałem poświęconym wszystkim trzem częściom Tetsuo oraz przeglądem awangardowych i popularnych pozycji filmowych. O kilku filmach z gatunku dowiedziałam się dopiero z tej książki i mam zamiar ich poszukać, jednak brakuje mi w filmografii angielskich tytułów....

Przeczytałam, bo cyberpunk z elementami japońskości.

+ lepsze niż "Zgasić słońce. Szpony Smoka"
+ wspaniale rozbudowany świat i sensowne neologizmy
+ epilog!!!

- trudno się zżyć z jakimś bohaterem, Tymura był mi zupełnie obojętny
- trochę się dłuży, motyw zemsty prosty i oklepany

Przeczytałam, bo cyberpunk z elementami japońskości.

+ lepsze niż "Zgasić słońce. Szpony Smoka"
+ wspaniale rozbudowany świat i sensowne neologizmy
+ epilog!!!

- trudno się zżyć z jakimś bohaterem, Tymura był mi zupełnie obojętny
- trochę się dłuży, motyw zemsty prosty i oklepany

---BEEP---

Jeśli czytaliście Zamieć lub Transmetropolitan, wiecie kim jest Katsuhiro Otomo, graliście w Deus Ex, to zapewne nic co cyberpunkowe nie jest Wam obce i możecie potraktować tę książkę jako zbiór ciekawostek lub refresher. Pozycja ewidentnie napisana pod grę CDR, przejeżdża po powierzchni zjawiska, serwuje streszczenia najważniejszych filmów i książek, dodaje ciekawostki (na poziomie: Bruce Sterling fanem Bollywood). To pozycja dla laików, którzy słyszeli tylko o filmie sióstr Wachowskich albo zaintrygował ich termin CYBERPUNK w związku z grą. Jako (cyber)nerd nie dowiedziałam sie niczego nowego, wynotowałam sobie zaledwie jakieś pomniejsze tytuły do dalszego sprawdzenia (takie jak Mały Brat, Dziwne Dni oraz Historię polskich gier komputerowych). Jeśli jesteście wzrokowcami tak jak ja, to zamiast lektury polecam dwuczęściowy dokument o cyberpunku od Indigo Gaming na YouTube.

---KONIEC TRANSMISJI---

---BEEP---

Jeśli czytaliście Zamieć lub Transmetropolitan, wiecie kim jest Katsuhiro Otomo, graliście w Deus Ex, to zapewne nic co cyberpunkowe nie jest Wam obce i możecie potraktować tę książkę jako zbiór ciekawostek lub refresher. Pozycja ewidentnie napisana pod grę CDR, przejeżdża po powierzchni zjawiska, serwuje streszczenia najważniejszych filmów i książek, dodaje...

Myślę, że zarówno fani postapo, jak i "Lśnienia", będą tym tytułem rozczarowani.

Myślę, że zarówno fani postapo, jak i "Lśnienia", będą tym tytułem rozczarowani.

"Wszyscy czytamy durnoty"

Ta książka jest dla mnie jak post w mediach społecznościowych - przeczytasz i przewiniesz dalej, ku kolejnym internetowym sensacjom, o których też zapomnisz niemal natychmiast po przeczytaniu. Zwłaszcza gdy z zasady nie wierzysz niczemu, co napisali w internecie.

Nie powiem - wciąga, ale liczyłam bardziej na coś związanego z cybersecurity niż wniosek, by nie wrzucać postów w sieć po pijaku.

"Wszyscy czytamy durnoty"

Ta książka jest dla mnie jak post w mediach społecznościowych - przeczytasz i przewiniesz dalej, ku kolejnym internetowym sensacjom, o których też zapomnisz niemal natychmiast po przeczytaniu. Zwłaszcza gdy z zasady nie wierzysz niczemu, co napisali w internecie.

Nie powiem - wciąga, ale liczyłam bardziej na coś związanego z cybersecurity niż...

KONIEC TOMU PIERWSZEGO. Dlaczego nikt mnie nie ostrzegł? Nie lubię takich niespodzianek. Uwaga, książka kończy się małym cliffhangerem!

Gdy tylko natknęłam się na tą książkę w internetach, dodałam ją na swoją listę to-read. Interesuje mnie wszystko, co cyberpunkowe. A tutaj dostajemy ponadto cyberpunk w wydaniu postapo. Wera approves. Czyta się dobrze, nawet na telefonie (testuję Legimi). Polubiłam głównego bohatera, jest sprytny, choć początkowo nadużywa nielegalnych wtyczek, potem cyfrak mu nie pozwala.

Ciekawe, czy cyfraka da się oswoić?

KONIEC TOMU PIERWSZEGO. Dlaczego nikt mnie nie ostrzegł? Nie lubię takich niespodzianek. Uwaga, książka kończy się małym cliffhangerem!

Gdy tylko natknęłam się na tą książkę w internetach, dodałam ją na swoją listę to-read. Interesuje mnie wszystko, co cyberpunkowe. A tutaj dostajemy ponadto cyberpunk w wydaniu postapo. Wera approves. Czyta się dobrze, nawet na telefonie...

Piękna! <3 Jako japanofil musiałam mieć tę książkę, a przeczytałam od razu po zakupie. Jest to powieść bardzo subtelna, spokojna, na wskroś japońska. O naprawianiu duszy poprzez sklejanie złotem rozbitych rzeczy. Bator używa tu łagodniejszego języka niż w swoich poprzednich powieściach. Jestem zachwycona!

Piękna! <3 Jako japanofil musiałam mieć tę książkę, a przeczytałam od razu po zakupie. Jest to powieść bardzo subtelna, spokojna, na wskroś japońska. O naprawianiu duszy poprzez sklejanie złotem rozbitych rzeczy. Bator używa tu łagodniejszego języka niż w swoich poprzednich powieściach. Jestem zachwycona!

Polecam audiobooka po angielsku! Bardzo zabawna książka. Tak, zdaję sobie sprawę, że jest skierowana do czytelników młodszych niż ja, ale to przecież Sanderson :) Narracja jest prowadzona w pierszej osobie, a Alcatraz w piękny sposób kpi sobie ze wszelkich powieści o sierotach, które nagle odkryły swoje super moce. Bohater ironiczny, bezczelny i pewny siebie - jak go tu nie lubić?

Polecam audiobooka po angielsku! Bardzo zabawna książka. Tak, zdaję sobie sprawę, że jest skierowana do czytelników młodszych niż ja, ale to przecież Sanderson :) Narracja jest prowadzona w pierszej osobie, a Alcatraz w piękny sposób kpi sobie ze wszelkich powieści o sierotach, które nagle odkryły swoje super moce. Bohater ironiczny, bezczelny i pewny siebie - jak go tu nie...

Dawno mnie nic tak nie zachwyciło, jestem pod ogromnym wrażeniem! "Rdza" napisana jest w taki sposób, że nie mogłam przestać czytać. Językowy majstersztyk.
Poznajemy losy Tośki oraz jej wnuka kilkadziesiąt lat póżniej. Historie pięknie się zazębiają, a poszczególne elementy układanki po kolei wskakują na swoje miejsce.
Polecam szczerze, a tymczasem udaję się zdobyć inne powieści pana Małeckiego :)

Dawno mnie nic tak nie zachwyciło, jestem pod ogromnym wrażeniem! "Rdza" napisana jest w taki sposób, że nie mogłam przestać czytać. Językowy majstersztyk.
Poznajemy losy Tośki oraz jej wnuka kilkadziesiąt lat póżniej. Historie pięknie się zazębiają, a poszczególne elementy układanki po kolei wskakują na swoje miejsce.
Polecam szczerze, a tymczasem udaję się zdobyć inne...