Na dobrą sprawę nie mam pojęcia jak odnieść się do tej książki... Bardzo smutna, ale mimo wszystko w pewnym sensie znajduje metaforyczne odniesienie do współczesności i do życia. Ukazuje wszystkie problemy dzisiejszych ludzi ubrane w dosłowną brzydotę.

Na dobrą sprawę nie mam pojęcia jak odnieść się do tej książki... Bardzo smutna, ale mimo wszystko w pewnym sensie znajduje metaforyczne odniesienie do współczesności i do życia. Ukazuje wszystkie problemy dzisiejszych ludzi ubrane w dosłowną brzydotę.

Egzaltacja wylewająca się hektolitrami z każdej strony książki. Egoizm w czystej postaci. Głupota ludzka i nieszczęśliwa miłość, która stała się ważniejsza od życia.

Egzaltacja wylewająca się hektolitrami z każdej strony książki. Egoizm w czystej postaci. Głupota ludzka i nieszczęśliwa miłość, która stała się ważniejsza od życia.

Brak słów.

Brak słów.

Na dobrą sprawę nie wiem, co o tej książce napisać. Zaskoczyła mnie pod niemal każdym względem. Od początku do końca nie pozwalała poznać po sobie, jakie zakończenie szykuje i co kryje na kolejnych stronach. Bardzo życiowa i warta uwagi historia. Każdy powinien ją przeczytać.

Na dobrą sprawę nie wiem, co o tej książce napisać. Zaskoczyła mnie pod niemal każdym względem. Od początku do końca nie pozwalała poznać po sobie, jakie zakończenie szykuje i co kryje na kolejnych stronach. Bardzo życiowa i warta uwagi historia. Każdy powinien ją przeczytać.

Najgorsza książka świata. Do teraz przechodząc obok niej w księgarniach odwracam wzrok. Nie oglądałam filmu, ale po samej lekturze na pewno się na niego nie zdecyduję.
Sama historia może jest intrygująca. Kobieta, która postanawia zmienić coś w swoim monotonnym życiu i udaje się w podróż życia, by odszukać w sobie coś, co pozwoli zamazać jej dawne tragedie, smutki i żale. Ładny początek, prawda? Jednak tutaj nic nie jest takie jakie wydawać by się mogło. Grafomański język, być może w tym przypadku winny jest tłumacz, szczegółowe opisy przygotowywanych posiłków i strasznie ociągające się modlitwy, które autorka rozpisuje na kilka stron - to tylko początek. Jedyne, co mogę uznać za + dla tej książki jest to, że w pierwszej jej części pojawia się strasznie dużo słówek i zwrotów w języku włoskim. Tylko tyle można z niej wynieść. Jednakże w każdej części autorka popada w niezdrowe i nadmierne zachwycanie się danym krajem i czymś, dla czego do niego przybyła. Bardzo opornie czyta się tą historię, a jeśli ktoś chce sięgnąć po dobrą książkę... bardziej od tej polecałabym podręcznik do Historii, o wiele ciekawszy.

Najgorsza książka świata. Do teraz przechodząc obok niej w księgarniach odwracam wzrok. Nie oglądałam filmu, ale po samej lekturze na pewno się na niego nie zdecyduję.
Sama historia może jest intrygująca. Kobieta, która postanawia zmienić coś w swoim monotonnym życiu i udaje się w podróż życia, by odszukać w sobie coś, co pozwoli zamazać jej dawne tragedie, smutki i żale....

Początki były ciężkie, nawet bardzo. Zachęcona przez Profesora z historii sięgnęłam po ową książkę i chociaż czytanie pierwszych 30 stron zajęło mi dość dużo czasu i nie należało do przyjemnych, z nowymi rozdziałami zaczęłam się wtapiać w historię. Genialne analizy historyków i kronikarzy, doszukiwanie się znaczeń niemalże każdego zachowania władców i ludzi opisywanych. Zdecydowanie klimat, jakiego nie spodziewałam się po tego typu książce. Gorąco polecam uczniom będącym na rozszerzeniu z historii! Reszcie też! Historia jest piękna.

Początki były ciężkie, nawet bardzo. Zachęcona przez Profesora z historii sięgnęłam po ową książkę i chociaż czytanie pierwszych 30 stron zajęło mi dość dużo czasu i nie należało do przyjemnych, z nowymi rozdziałami zaczęłam się wtapiać w historię. Genialne analizy historyków i kronikarzy, doszukiwanie się znaczeń niemalże każdego zachowania władców i ludzi opisywanych....

Wszyscy się dziwią, że czytać o słynnym młodym czarodzieju zaczęłam dopiero po wyjściu ostatniej części do kin. Wcześniej po prostu mnie do tej serii nie ciągnęło, a być może dopiero teraz odnalazłam w sobie skrywane pokłady ogromnej wyobraźni i potrzebę wtopienia się w świat magii. Jako dziecko takiego świata nie potrzebowałam.
Harry Potter i więzień Azkabanu to książka, która choć napisana dość prostym językiem ma w sobie coś niezwykłego i przyciągającego. Jest znacznie lepsza od ekranizacji, ale tak to zazwyczaj bywa z książkami (: Jedyne, co mogę powiedzieć to to, że polecam ją wszystkim tym, którzy wyrośli ze stałej egzystencji w świecie magicznych stworów i potrzebują czegoś, co pozwoli im tam wrócić. Nie żałuję, że zaczęłam czytać dopiero teraz, kiedy mam lat ponad 17.

Wszyscy się dziwią, że czytać o słynnym młodym czarodzieju zaczęłam dopiero po wyjściu ostatniej części do kin. Wcześniej po prostu mnie do tej serii nie ciągnęło, a być może dopiero teraz odnalazłam w sobie skrywane pokłady ogromnej wyobraźni i potrzebę wtopienia się w świat magii. Jako dziecko takiego świata nie potrzebowałam.
Harry Potter i więzień Azkabanu to książka,...

Książka chyba nie wymaga komentarza. Jedna z bardziej lubianych lektur z jakimi się zetknęłam.

Książka chyba nie wymaga komentarza. Jedna z bardziej lubianych lektur z jakimi się zetknęłam.

Pełen podziw dla Zafóna, który nie opiera się 'modzie' w żadnej ze swoich książek i nie tworzy happy endu, gdzie wszyscy bohaterowie żyją jak w książce, można rzec... W jego książkach zawsze umiera ktoś istotny dla historii. I tak było tym razem.
Niezwykle przyjemna przy czytaniu, polecam.

Pełen podziw dla Zafóna, który nie opiera się 'modzie' w żadnej ze swoich książek i nie tworzy happy endu, gdzie wszyscy bohaterowie żyją jak w książce, można rzec... W jego książkach zawsze umiera ktoś istotny dla historii. I tak było tym razem.
Niezwykle przyjemna przy czytaniu, polecam.

Utwór ten składa się z XI listów z Ziemi, których autor - Szatan - wygnany został z nieba za skrytykowanie Boga. Podczas swego pobytu na Ziemi pisze listy do archaniołów Michała i Gabriela ukazując w nich swój stosunek do ziemskiego świata. Zachwyca się ułomnością ludzką, a także jej niepowtarzalnością i dokładnością z jaką została stworzona. Opowiada głównie o wierzeniach istot ziemskich, o Biblii. Krytykuje to, co w niej zawarte. W zasadzie tak, jakby krytykował dzieło Boga. W pewnym momencie można odnieść wrażenie, iż słowa Szatana są słowami współczesnego nam człowieczeństwa. Iż ukazuje on w swojej opinii nasze niezadowolenie i zniecierpliwienie niektórymi faktami, a także stosunek do chrześcijaństwa.
Warte polecenia.

Utwór ten składa się z XI listów z Ziemi, których autor - Szatan - wygnany został z nieba za skrytykowanie Boga. Podczas swego pobytu na Ziemi pisze listy do archaniołów Michała i Gabriela ukazując w nich swój stosunek do ziemskiego świata. Zachwyca się ułomnością ludzką, a także jej niepowtarzalnością i dokładnością z jaką została stworzona. Opowiada głównie o wierzeniach...

Rok po roku, kiedy krajobraz za oknem zasnuwał śnieg, a zapach zbliżających się Świąt nie pozwalał usiedzieć nam spokojnie w ławkach, sięgaliśmy w szkole po Opowieść Wigilijną właśnie. To była już niemal tradycja, każdego roku Ta książka musiała być przeczytana, mimo, że każdy znał ją już na pamięć (:

Rok po roku, kiedy krajobraz za oknem zasnuwał śnieg, a zapach zbliżających się Świąt nie pozwalał usiedzieć nam spokojnie w ławkach, sięgaliśmy w szkole po Opowieść Wigilijną właśnie. To była już niemal tradycja, każdego roku Ta książka musiała być przeczytana, mimo, że każdy znał ją już na pamięć (:

Mimo, że niedawno wydana, jest to jedna z pierwszych książek dla młodzieży, jakie napisał Zafón. Po przeczytaniu, mającego zachęcić czytelnika, streszczenia mieszczącego się na tylnej okładce dziwnie poczułam, że to jednak nie będzie tak świetna książka. Ale mimo wszystko postanowiłam się za nią zabrać, w końcu to Zafón (:
I całe szczęście, że to uczyniłam.. wiele bym straciła odkładając książkę na bok, sądząc ją tylko po okładce (jakież to płytkie). Jest niesamowicie zaskakująca i z pewnością można porównać ją do Cienia Wiatru, choć ten napisany został dużo później od Księcia Mgły. Książka ta, jak każda tego autora, ma niezwykłą historię, nie posługuje się takimi prostymi i popularnymi pomysłami, które w dzisiejszych czasach można znaleźć w co drugiej książce.
Jednym słowem : POLECAM ! ;D

Mimo, że niedawno wydana, jest to jedna z pierwszych książek dla młodzieży, jakie napisał Zafón. Po przeczytaniu, mającego zachęcić czytelnika, streszczenia mieszczącego się na tylnej okładce dziwnie poczułam, że to jednak nie będzie tak świetna książka. Ale mimo wszystko postanowiłam się za nią zabrać, w końcu to Zafón (:
I całe szczęście, że to uczyniłam.. wiele bym...

Już sama nie pamiętam, kiedy chciała zabrać się za twórczość Coelha. "Jedenaście minut" dostałam na wigilię, a że uwielbiam cytaty tego Pana, natychmiast się za nią zabrałam.
Sam początek "Była sobie raz prostytutka Maria", nieco mnie zniechęcił o ostudził mój zachwyt nieprzeczytaną jeszcze historią. Ilekroć trafiałam na cytaty P.C wyobrażałam sobie jego historie jako bardzo refleksyjne, spokojne i oryginalne. Cóż... oryginalne są, temu nie można zaprzeczyć. Refleksyjną stronę tej książki odkryłam dopiero po jej przeczytaniu. Coelho ubrał pewien rodzaj sensu życia w ramy historii dziewczyny, która staje się prostytutką, by pomóc rodzinie, by coś w sobie zmienić. Pomijając opisy 18+, mogę stwierdzić, że książka jest naprawdę bardzo dobra i daje do myślenia (:

Już sama nie pamiętam, kiedy chciała zabrać się za twórczość Coelha. "Jedenaście minut" dostałam na wigilię, a że uwielbiam cytaty tego Pana, natychmiast się za nią zabrałam.
Sam początek "Była sobie raz prostytutka Maria", nieco mnie zniechęcił o ostudził mój zachwyt nieprzeczytaną jeszcze historią. Ilekroć trafiałam na cytaty P.C wyobrażałam sobie jego historie jako...

Pierwsza i nieostatnia książka Zafón'a jaką przyszło mi czytać. Po pierwszym czytaniu byłam zachwycona. Opisy, klimat... praktycznie wszystko mi się w niej podobało. Kończyłam ją czytać na jednym z obozów tanecznych. Kiedy skończyłam, zaczęłam przewracać strony z powrotem żeby sprawdzić czy przypadkiem to na pewno ta książka i ten sam autor pisał zakończenie. Jedyne co wtedy mi się wyrwało było dziwnym krzykiem zdziwienia, a moja koleżanka siedząca obok patrzyła na mnie nic nie rozumiejąc.
Ogólnie rzecz biorąc. "Gra anioła" jest książką zdecydowanie ciekawą i wciągającą. Samo zakończenie jednak rozczarowuje i zniechęca do wracania.
Mimo wszystko bardzo polecam wszystkim miłośnikom nieszablonowych historii (:

Pierwsza i nieostatnia książka Zafón'a jaką przyszło mi czytać. Po pierwszym czytaniu byłam zachwycona. Opisy, klimat... praktycznie wszystko mi się w niej podobało. Kończyłam ją czytać na jednym z obozów tanecznych. Kiedy skończyłam, zaczęłam przewracać strony z powrotem żeby sprawdzić czy przypadkiem to na pewno ta książka i ten sam autor pisał zakończenie. Jedyne co...

"Marina" jest książką, która na długo pozostaje w głowie czytelnika. Mimo, że (jak na Zafóna) jest dość krótka, to historia, którą opowiada bardzo zaskakuje. Nie od samego początku, ale na końcu przyznam otwarcie, nie obyło się bez wzruszenia.
Barcelona, lata osiemdziesiąte XX wieku. Młody Óscar spotyka Marinę, z którą odkrywa mroczne tajemnice pewnej Damy.
Od pewnego momentu, książka przeobraża się w coś wielkiego, tajemniczego i szepcącego 'nie odchodź, czytaj dalej'.
Klimat Zafóna jak najbardziej czuć na każdej stronie. (;

"Marina" jest książką, która na długo pozostaje w głowie czytelnika. Mimo, że (jak na Zafóna) jest dość krótka, to historia, którą opowiada bardzo zaskakuje. Nie od samego początku, ale na końcu przyznam otwarcie, nie obyło się bez wzruszenia.
Barcelona, lata osiemdziesiąte XX wieku. Młody Óscar spotyka Marinę, z którą odkrywa mroczne tajemnice pewnej Damy.
Od pewnego...

Autor chyba wiedział czym mnie zadowolić. "Cień wiatru" jest jedną z najbardziej wciągających książek z jakimi przyszło mi się spotkać. Stwarza pozory banalnej i mało interesującej historii. Bynajmniej, z kolejnymi rozdziałami dowiadujemy się tylu nowych i zaskakujących rzeczy o bohaterach, o ich losach, przeżyciach.. nikt nie powie mi, że to było nudne! Niektóre wątki, których było całkiem sporo, potrafiły mnie tak zaskoczyć, że wracałam kilka rozdziałów wstecz żeby sprawdzić czy czegoś po drodze nie przeoczyłam. Książka ma niesamowity klimat (;

Autor chyba wiedział czym mnie zadowolić. "Cień wiatru" jest jedną z najbardziej wciągających książek z jakimi przyszło mi się spotkać. Stwarza pozory banalnej i mało interesującej historii. Bynajmniej, z kolejnymi rozdziałami dowiadujemy się tylu nowych i zaskakujących rzeczy o bohaterach, o ich losach, przeżyciach.. nikt nie powie mi, że to było nudne! Niektóre wątki,...

Zbiór opowiadań o charakterze horroru. Niektóre ciągnęły się niemiłosiernie, a ja myślałam tylko 'kiedy to się skończy', a niektóre trzymały mnie w napięciu od początku do końca i dość często do nich wracam (:
Moja opinia jest mimo wszystko usprawiedliwiona. Opowiadania są różnych autorów, każdy ma odmienny styl i inny pomysł na swoją twórczość. Oczywistym jest, że nie każdy trafi w gusta wszystkich czytelników (;

Zbiór opowiadań o charakterze horroru. Niektóre ciągnęły się niemiłosiernie, a ja myślałam tylko 'kiedy to się skończy', a niektóre trzymały mnie w napięciu od początku do końca i dość często do nich wracam (:
Moja opinia jest mimo wszystko usprawiedliwiona. Opowiadania są różnych autorów, każdy ma odmienny styl i inny pomysł na swoją twórczość. Oczywistym jest, że nie...

Szereg tajemnic magicznego świata atramentowych opowieści oraz niezwykłe umiejętności zwykłych ludzi. To z pewnością książka, która pozwoliła mi przenieść się w inny wymiar każdym nowym rozdziałem. Każda postać jest niesamowicie dopracowana, a powiązania między światem książek, a tym, który nas otacza pozwalają doszukiwać się tej niezwykłości w naszej codzienności.
Ukochana postać ciotki Elinor na długo zostanie mi w pamięci (:

"Historie nigdy nie mają końca, chociaż książki nam to sugerują. One nie kończą się na ostatniej stronie ani nie zaczynają na pierwszej."

Szereg tajemnic magicznego świata atramentowych opowieści oraz niezwykłe umiejętności zwykłych ludzi. To z pewnością książka, która pozwoliła mi przenieść się w inny wymiar każdym nowym rozdziałem. Każda postać jest niesamowicie dopracowana, a powiązania między światem książek, a tym, który nas otacza pozwalają doszukiwać się tej niezwykłości w naszej codzienności....

"Księgę bez tytułu" poleciła mi koleżanka, jako że mamy podobny gust literacki zabrałam się za jej czytanie.
Już sam tytuł i Autor pozwala rozwinąć czytelnikowi wyobraźnie, bo tak naprawdę... niczego nam nie mówi (;
Od początku do końca trzyma w napięciu, a każdy z bohaterów ma swój własny oryginalny charakter, który praktycznie nie jest powielany w całej historii. Gdyby ocenzurować "Księgę bez tytułu" zostałaby z niej może połowa ;D Ale język jakim została napisana i te wszystkie wulgaryzmy, przez które czasem chowałam książkę pod stołem tak aby nikt nie zobaczył, ma w sobie coś takiego co dodaje jej niespotykanego klimatu. Samej historii zdradzać nie będę, bo tak w zasadzie to nawet nie sposób jej streścić - trzeba po prostu przeczytać!

"Księgę bez tytułu" poleciła mi koleżanka, jako że mamy podobny gust literacki zabrałam się za jej czytanie.
Już sam tytuł i Autor pozwala rozwinąć czytelnikowi wyobraźnie, bo tak naprawdę... niczego nam nie mówi (;
Od początku do końca trzyma w napięciu, a każdy z bohaterów ma swój własny oryginalny charakter, który praktycznie nie jest powielany w całej historii. Gdyby...

Kolejna książka owiana zapachem wspomnień z beztroskiego dzieciństwa (:
Jedna z pierwszych i z pewnością najbardziej zapamiętanych jakie przyszło mi poznać (:

Kolejna książka owiana zapachem wspomnień z beztroskiego dzieciństwa (:
Jedna z pierwszych i z pewnością najbardziej zapamiętanych jakie przyszło mi poznać (: