Księga bez tytułu

Western połączony...nie wiem...z Cyber Punkiem, czy z czymś jeszcze innym, ale czyta się bardzo przyjemnie.

Western połączony...nie wiem...z Cyber Punkiem, czy z czymś jeszcze innym, ale czyta się bardzo przyjemnie.

Świetna powieść dla miłośników czarnego humoru, trochę fantasy i hardcorowego westernu.

Świetna powieść dla miłośników czarnego humoru, trochę fantasy i hardcorowego westernu.

Dawno nie czytałem tak dobrego... w sumie sam nie wiem czego? Urban Fantasy? Weird West? Czarnej Komedii? Kryminału?
Z jednej strony akcja dzieje się w miasteczku stylizowanym na westernowe, zaś wśród bohaterów przewijają się zarówno bandyci jakby żywcem wyjęci z Tombstone, łowca nagród znany z przebierania się za Elvisa Presleya, detektyw z federalnego wydziału do spraw paranormalnych, jak i mnisi spędzający całe dnie na nauce sztuk walki w małym klasztorze, ukrytym na jednej z wysp Pacyfiku. Z drugiej akcja dzieje sie w czasach zbliżonych do późnych lat 2000, z pełnym wykorzystaniem komórek, podsłuchów, czy dobrodziejstw motoryzacji.

Pomimo tego, że rozdziały skaczą pomiędzy bohaterami, zmiany punktu widzenia nie wiążą się w żaden sposób ze spowolnieniem narracji, co było moim właściwie stałym zarzutem do cyklu Demonicznego Bretta.
Tutaj "Księga..." zaczyna się w bardzo Hitchcockowy sposób od wielkiej strzelaniny w barze, a później akcja tylko przyśpiesza, skupiając się na kolejnych strzelaninach, kradzieżach i śledztwach związanych z poszukiwaniem legendarnego kamienia mającego dawać nieśmiertelność, ale i sprowadzać pecha na wszystkich właścicieli.

Dawno nie czytałem tak dobrego... w sumie sam nie wiem czego? Urban Fantasy? Weird West? Czarnej Komedii? Kryminału?
Z jednej strony akcja dzieje się w miasteczku stylizowanym na westernowe, zaś wśród bohaterów przewijają się zarówno bandyci jakby żywcem wyjęci z Tombstone, łowca nagród znany z przebierania się za Elvisa Presleya, detektyw z federalnego wydziału do spraw...

Co jeśli kamień dający niema że nieśmiertelność zostaje skradziony? Co jeśli przez to nad światem gromadzą się mroczne chmury.
Ta książka to misz masz gatunkowy, od romansu po horror. Fabuła jest dość prosta całą robotę robią postacie a raczej cały ich wachlarz po seryjnych morderców po mnichów.
Czasem zabawne a czasem na poważnie dobrze zbilansowane nie przegięte w żadną stronę ale także świadome swojej absurdalności dzieło. Z opowieści zawartej czuć brud i mrok ubrana w nie tuzinkowa otoczkę.
Dobra teraz ponarzekam za dużo plot twistów są one na każdym kroku, utrudnieniem też jest zbyt duża ilość bohaterów pobocznych co prawda dodaje to realizmowi ale przez to opowieść zaczyna krążyć i karci tempo co po pewnym czasie nudzi.
Nie jest to nic wyśmienitego a raczej średniak akcji, ale czysta rozrywka też jest potrzebna.

Co jeśli kamień dający niema że nieśmiertelność zostaje skradziony? Co jeśli przez to nad światem gromadzą się mroczne chmury.
Ta książka to misz masz gatunkowy, od romansu po horror. Fabuła jest dość prosta całą robotę robią postacie a raczej cały ich wachlarz po seryjnych morderców po mnichów.
Czasem zabawne a czasem na poważnie dobrze zbilansowane nie przegięte w żadną...

Książka bardzo oryginalna i bardzo wciągająca - ale dopiero od 4/5 rozdziału więc nie rezygnuj po 2/3 rozdziałach.
Dobrze się czyta; szybko, lekko i przyjemnie. Krótkie rozdziały zawsze zakończone tak, że chce się czytać dalej, trudno się oderwać. Polecam

Książka bardzo oryginalna i bardzo wciągająca - ale dopiero od 4/5 rozdziału więc nie rezygnuj po 2/3 rozdziałach.
Dobrze się czyta; szybko, lekko i przyjemnie. Krótkie rozdziały zawsze zakończone tak, że chce się czytać dalej, trudno się oderwać. Polecam

"Sanchez nie znosił w swoim barze obcych.
Dlatego kiedy wszedł mężczyzna w długim czarnym płaszczu, z kapturem nasuniętym nisko na głowę i usiadł na drewnianym stołku przy ladzie w kącie baru, Sanchez nie przypuszczał, żeby gościowi udało się opuścić lokal w jednym kawałku.
- Barman! Daj pan bourbona.
- Trzy dolary.
- Trzy dolary?
- No.
- To lej pan do pełna"

"Sanchez nie znosił w swoim barze obcych.
Dlatego kiedy wszedł mężczyzna w długim czarnym płaszczu, z kapturem nasuniętym nisko na głowę i usiadł na drewnianym stołku przy ladzie w kącie baru, Sanchez nie przypuszczał, żeby gościowi udało się opuścić lokal w jednym kawałku.
- Barman! Daj pan bourbona.
- Trzy dolary.
- Trzy dolary?
- No.
- To lej pan do pełna"

Przeczytana ponownie po latach.
Coś dobrego, jeśli lubi się szybką akcję, totalnie nierealny świat z wampirami i magicznym kamieniem, w stylu rodem z westernu, ale osadzonym w czasach bardziej obecnych.
Pomieszanie z poplątaniem, dobra rozrywka dla odmóżdżenia!
Polecam!

Przeczytana ponownie po latach.
Coś dobrego, jeśli lubi się szybką akcję, totalnie nierealny świat z wampirami i magicznym kamieniem, w stylu rodem z westernu, ale osadzonym w czasach bardziej obecnych.
Pomieszanie z poplątaniem, dobra rozrywka dla odmóżdżenia!
Polecam!

Książkę zaczęło mi się dobrze czytać
dopiero jak przyzwyczaiłem się do stylu pisania autora. Wciągnęła mnie bez reszty, jest chaotyczna, brutalna i nieprzewidywalna. Dzięki czemu ciężko oderwać się od niej.

Książkę zaczęło mi się dobrze czytać
dopiero jak przyzwyczaiłem się do stylu pisania autora. Wciągnęła mnie bez reszty, jest chaotyczna, brutalna i nieprzewidywalna. Dzięki czemu ciężko oderwać się od niej.

"Księga bez tytułu" to niezły żart, bo nie znamy ani nazwiska autora, ot, zapomniał się podpisać, ani zarysu fabuły. Dlatego, czytelnicy, wyzwólcie się z wszelkich oczekiwań wobec tej książki, bo ona i tak Was zaskoczy. Ja z pewnością spodziewałam się czegoś innego - mrocznego, męskiego fantasy osadzonego w świecie podobnym do średniowiecza lub czasów nowożytnych z tajemniczym głównym bohaterem, który jest nielada zabijaką, być może para się zabijaniem demonów i innych drani. Co otrzymałam? Książkę, która jest jak film Quentina Tarantino - dosłownie. Mamy wiele wątków, wiele postaci, którym autor poświęca tylko tyle uwagi, ile musi. Nie liczcie na długie opisy ani na historie z przeszłości, chyba że są one niezbędne dla fabuły. Akcji jest naprawdę wiele, trup ściele się gęsto nie tylko wtedy, gdy Bourbon Kid wychyli jednego czy dwa przy barze. Nie przywiązujcie się też do postaci, bo choć to nie Gra o Tron, na pod względem liczebności zgonów bohaterów może się z nią równać. Wiele absurdalnych sytuacji, czasem trochę męczących postaci, groteskowe sytuacje i przerysowanie męscy mężczyźni. Czego chcieć więcej? Dla mnie jednak czegoś tej powieści brakuje, właśnie tego "magicznego czegoś", co sprawia, że człowiek chętnie wraca do lektury, nie może się od niej oderwać. Mnie, mimo iż jestem fanką Tarantino i poukładanego chaosu, który prezentuje w swoich filmach, ta książka nie wciągnęła. Sama nie wiem dlaczego, bo to naprawdę dobra pozycja fantasy, choć trochę przydługa. Z pewnością jednak sięgnę po dalsze części, bo o Bourbon Kidzie z chęcią dowiem się więcej. Jest tak elektryzującą, tajemniczą i ciekawą postacią, że nie mogę sobie tej przyjemności odpuścić.

"Księga bez tytułu" to niezły żart, bo nie znamy ani nazwiska autora, ot, zapomniał się podpisać, ani zarysu fabuły. Dlatego, czytelnicy, wyzwólcie się z wszelkich oczekiwań wobec tej książki, bo ona i tak Was zaskoczy. Ja z pewnością spodziewałam się czegoś innego - mrocznego, męskiego fantasy osadzonego w świecie podobnym do średniowiecza lub czasów nowożytnych z...

Śmieszna książka bez tytułu

Śmieszna książka bez tytułu