Profil użytkownika: Fragola

Każda książka o zbrodni katyńskiej uchyla rąbek o tej wielkiej tajemnicy. Tutaj w tej akurat napisanej przez Stanisława Swianiewicza można się dowiedzieć między innymi tego, że tak naprawdę nic nie było wiadomo na samym początku niewoli naszych oficerów po przegranej kampanii wrześniowej. Mam takie wrażenie, że tej zbrodni mogło nie być, że to wszystko mogło się odbyć inaczej. Racja Rosja sowiecka w taki czy w inny sposób na pewno wykorzystała by naszych żołnierzy.....ale może ? Sam nie wiem. Ciężko czyta się takie publikacje, ale trzeba czytać, czytać i jeszcze raz czytać aby wiedzieć i znać prawdę, bo tylko ona się liczy. Prawda o nas samych i o naszych sąsiadach......

Każda książka o zbrodni katyńskiej uchyla rąbek o tej wielkiej tajemnicy. Tutaj w tej akurat napisanej przez Stanisława Swianiewicza można się dowiedzieć między innymi tego, że tak naprawdę nic nie było wiadomo na samym początku niewoli naszych oficerów po przegranej kampanii wrześniowej. ...

Rozwiń

Zwiń

Początek jest zawsze ciekawy, gorzej jest potem w trakcie, tudzież zakończenie jest mizerne. W tym przypadku jest dość ciekawie owszem są różnego rodzaju potknięcia, ale można je w sumie wybaczyć. Nurtuje mnie natomiast zakończenie- całkiem ono do mnie nie przemawia. To nie jest tak, że zakończenie jest jakieś kuriozalne czy też nie ma sensu nie to nie o to chodzi. Chodzi o to, że Tadeusz Kostecki wyciągnął zbrodniarza z kapelusza. Nie ma o tej osobie żadnych wskazówek, nie ma żadnych poszlak dosłownie nic. Dlatego też samo zakończenie niestety psuje całokształt książki.

Początek jest zawsze ciekawy, gorzej jest potem w trakcie, tudzież zakończenie jest mizerne. W tym przypadku jest dość ciekawie owszem są różnego rodzaju potknięcia, ale można je w sumie wybaczyć. Nurtuje mnie natomiast zakończenie- całkiem ono do mnie nie przemawia. To nie jest tak, że za...

Rozwiń

Zwiń

Książka zapowiadała się całkiem dobrze.....niestety jak to bardzo często bywa gorzej jest z wykonaniem. Wulgarność, bylejakość i kiczowate zakończenie. Szkoda czasu na takie czytadła.

Książka zapowiadała się całkiem dobrze.....niestety jak to bardzo często bywa gorzej jest z wykonaniem. Wulgarność, bylejakość i kiczowate zakończenie. Szkoda czasu na takie czytadła.

Początek książki jest naprawdę intrygujący, potem też akcja to zwalnia to znowu nabiera tempa , niestety zakończenie trochę psuje całokształt. Szkoda, że autor się tak rozpędził na sam koniec. To jest tak : jest akcja, tajemnica, poszlaki , a następnie hyc i już koniec, także to daje do myślenia. Po co w takim razie tak to wszystko ustawiać, po co kombinować, żeby szybkim trywialnym zakończeniem wszystko popsuć ?

Początek książki jest naprawdę intrygujący, potem też akcja to zwalnia to znowu nabiera tempa , niestety zakończenie trochę psuje całokształt. Szkoda, że autor się tak rozpędził na sam koniec. To jest tak : jest akcja, tajemnica, poszlaki , a następnie hyc i już koniec, także to daje do my...

Rozwiń

Zwiń

Kolejny raz powtórzę- kryminały spod pióra Zygmunta Zeydler- Zborowskiego są doskonałym materiałem na serial kryminalny.

Kolejny raz powtórzę- kryminały spod pióra Zygmunta Zeydler- Zborowskiego są doskonałym materiałem na serial kryminalny.

Dlaczego coraz częściej polski kryminał przypomina, a nawet nie to, że przypomina tylko jest takim odzwierciedleniem scenariusza polskiego serialu kryminalnego kategorii B albo nawet C. Seriale tasiemce gdzie zmieniają się postacie poboczne, tych jest całe mrowie, nie zmienia się główny bohater- komisarz czy inspektor w każdym bądź razie on trwa ciągle na posterunku, obowiązkowo nasz bohater ma problemy natury albo psychicznej albo alkoholowej tudzież egzystencjonalnej lub też wszystkiego po trochu zdążył nazbierać w swoim życiu. Outsider z wyboru bądź przymusu. Postać taka, jego otoczenie, okraszona jest a jakże - gangsterami , którzy współpracują z politykami z pierwszych stron gazet, skorumpowana policja, tajne służby , seryjny zabójca- samobójca itp itd. I mam takie wrażenie a nawet jestem prawie pewny......tak jestem prawie pewny..........i tak sobie myślę : Ale to już było, było i jest nudne jak flaki z olejem, dodatkową wzgardą jest moim zdaniem epatowanie wulgaryzmami. Świat i tak jest już wyjątkowo wulgarny i tutaj autor mógłby sobie darować te wulgaryzmy i prostacką mowę gangsterów. Mnie to zwyczajnie nie bawi. Wiem, zdaję sobie z tego sprawy, że czarne charaktery niekoniecznie czytają Prousta i słuchają muzyki klasycznej, ale można się zdziwić. Tak zwane typowe dresy także słuchają chociażby utworów poezji śpiewanej w wykonaniu Pana Marka Grechuty. A tutaj co mamy ? No litości ! I tak ma wyglądać polska literatura ?Autor czyli Pan Tomasz Duszyński potrafi pisać bardzo dobrze, niestety potrafi też pisać......tak jak widać to ewidentnie w tej książce. Przykro się patrząc i czytając to wszystko. Wszechobecne chamstwo, wulgaryzmy i czytelnik tego nie zauważa ?Liczy się tylko to aby się coś działo aby była akcja. Oprócz wulgaryzmów razi mnie na równi używanie nowomowy i wklejanie od czasu do czasu anglicyzmów - tudzież połączenie nowomowy czyli zmienianie słów z języka angielskiego na jakieś nowe wyrazy w imię polskiego wymysłu. Co to ma być ? Gdzie w tej całej układance jest logika ? Gdzie jest dokończenie wszystkich wątków ? Jakie zadanie mają postacie, cały ich szereg jakieś Ele, Ale, Macieje którzy nic nie wnoszą do sprawy, a tylko mącą umysł, ponieważ człowiek się zastanawia kto to jest ? Wypełnianie luk postaciami tylko po to, żeby czytelnikowi wydawało się, że opowieść jest bardziej złożona, bardziej zawiła, bardziej głęboka poruszająca wiele ważnych spraw. Nic z tych rzeczy. Te postacie widma wprowadzają tylko chaos i nic więcej, cała opowieść tylko na tym traci i widać to bardzo wyraźnie. Miało być wielkie bum ! Nic z tego nie wyszło. Nic.

Dlaczego coraz częściej polski kryminał przypomina, a nawet nie to, że przypomina tylko jest takim odzwierciedleniem scenariusza polskiego serialu kryminalnego kategorii B albo nawet C. Seriale tasiemce gdzie zmieniają się postacie poboczne, tych jest całe mrowie, nie zmienia się główny bo...

Rozwiń

Zwiń

Dom bez klucza Biggersa to nic szczególnego. Liczyłem na klasyczny kryminał , niestety dostałem nijakie czytadło z szeregiem, tabunem ludzi, postaci, które nie wnoszą nic do sprawy, a tylko zaśmiecają umysł. Szkoda, że tak jest jak jest, ale mimo wszystko spróbuję dać autorowi jeszcze szansę.

Dom bez klucza Biggersa to nic szczególnego. Liczyłem na klasyczny kryminał , niestety dostałem nijakie czytadło z szeregiem, tabunem ludzi, postaci, które nie wnoszą nic do sprawy, a tylko zaśmiecają umysł. Szkoda, że tak jest jak jest, ale mimo wszystko spróbuję dać autorowi jeszcze szan...

Rozwiń

Zwiń

,,Spotkanie w Montevideo'' przypomina amerykański film z superbohaterem ciapą.....

,,Spotkanie w Montevideo'' przypomina amerykański film z superbohaterem ciapą.....

Zaczęło się rewelacyjnie.......ale potem to wszystko pokulało się w złą stronę.

Zaczęło się rewelacyjnie.......ale potem to wszystko pokulało się w złą stronę.

Te dwa opowiadania łączy to, że początek jest naprawdę dobry i na tym koniec. Zwyczajnie zmarnowany potencjał. Krótko, szybko i byle jak, wydaje się a nawet się nie wydaje tylko jestem pewny- niedokończone, niedosyt. Szkoda zwyczajnie szkoda.

Te dwa opowiadania łączy to, że początek jest naprawdę dobry i na tym koniec. Zwyczajnie zmarnowany potencjał. Krótko, szybko i byle jak, wydaje się a nawet się nie wydaje tylko jestem pewny- niedokończone, niedosyt. Szkoda zwyczajnie szkoda.