To moje pierwsze spotkanie z komiksem o wiedźminie i jestem średnio zadowolony. Chyba nie do końca podeszła mi kreska i przez to umknęła mi głębia całej historii. Sama opowieść ma potencjał, jest brudna i wielowymiarowa jednak rysunki nie oddają jej klimatu.

To moje pierwsze spotkanie z komiksem o wiedźminie i jestem średnio zadowolony. Chyba nie do końca podeszła mi kreska i przez to umknęła mi głębia całej historii. Sama opowieść ma potencjał, jest brudna i wielowymiarowa jednak rysunki nie oddają jej klimatu.

Książka lepsza niż Sezon burz, jednak słabsza od poprzednich opowiadań o Geralcie. Sam pomysł na pokazanie nieopierzonego wiedźmina bardzo dobry jednak wykonanie niekiedy niedomaga. Sapkowski nieraz niepotrzebnie pędzi z fabułą i zarzuca nas mnóstwem obcobrzmiacych nazw szczególnie podczas opisów walki. Pisarz po to operuje słowem aby jak najlepiej przedstawić czytelnikowi świat, nie zaś po to by chwalić się swoją erudycją. Zdarza się podczas lektury natrafić na chaotycznie sklecone zdania. Mimo to powrót do świata Wiedźmina uważam za relatywnie udany. Historia jest ciekawa, choć przewidywalna. Pierwsza połowa książki przypomina opisy questów z gry fabularnej, pod koniec wraca Sapkowski ze swoim kunsztem. Nawiązania do późniejszych cześci serii dają dużo radości, podobnie jak pogłębienie opisywanych w nich wątków. Książka raczej dla fanów serii, przygodę ze światem Wiedźmina radziłbym zaczynać tradycyjnie od Ostatniego życzenia.

Książka lepsza niż Sezon burz, jednak słabsza od poprzednich opowiadań o Geralcie. Sam pomysł na pokazanie nieopierzonego wiedźmina bardzo dobry jednak wykonanie niekiedy niedomaga. Sapkowski nieraz niepotrzebnie pędzi z fabułą i zarzuca nas mnóstwem obcobrzmiacych nazw szczególnie podczas opisów walki. Pisarz po to operuje słowem aby jak najlepiej przedstawić czytelnikowi...

Bardzo dobrze napisana książka, zawiera wszystkie informacje niezbędne przy badaniach genealogicznych. Całość napisana w sposób przystępny i ciekawy.

Bardzo dobrze napisana książka, zawiera wszystkie informacje niezbędne przy badaniach genealogicznych. Całość napisana w sposób przystępny i ciekawy.

Książka zdecydowanie dla osób które zaczynają przygodę z genealogią. Można zdobyć podstawy wiedzy w tej dziedzinie i dowiedzieć się kilku ciekawostek. Autor skupia się głównie na genealogii szlacheckiej, po macoszemu traktując np. genealogię chlopską.

Książka zdecydowanie dla osób które zaczynają przygodę z genealogią. Można zdobyć podstawy wiedzy w tej dziedzinie i dowiedzieć się kilku ciekawostek. Autor skupia się głównie na genealogii szlacheckiej, po macoszemu traktując np. genealogię chlopską.

Jedna z lepszych przemian głównego bohatera jaką czytałem. Całość słodko-gorzka, skłaniająca do refleksji. Dowód na to, że dobra literatura nigdy się nie starzeje

Jedna z lepszych przemian głównego bohatera jaką czytałem. Całość słodko-gorzka, skłaniająca do refleksji. Dowód na to, że dobra literatura nigdy się nie starzeje

Przede wszystkim opis na okładce książki wprowadza w błąd, nie ma tu ironii ani czarnego humoru. Mamy tu rozmowę dwóch ludzi, Gizy, którego tok rozumowania mi się podoba i Stramika... Ten drugi jest głównym powodem tak niskiej oceny tej książki. Schemat maila od niego wygląda tak: ćpanie, stand-up, samobójstwo, cytat ze znanej osoby. To chyba miało być cyniczne i dekadenckie ale w rzeczywistości jest puste, smutne i zaburzone. Kiedy Giza porusza jakiś ciekawy temat, to jego rozmówca ucina go argumentując, że to wszystko nie ma sensu i wraca do swojej mantry. Wydaje mi się, że w ten sposób Stramik woła o pomoc. Pomoc jednak nie nadeszła. Złożeniem książki miało być zderzenie różnych poglądów, a wyszła rozmowa mistrza Abelarda że śmiercią (najlepiej z przećpania).

Przede wszystkim opis na okładce książki wprowadza w błąd, nie ma tu ironii ani czarnego humoru. Mamy tu rozmowę dwóch ludzi, Gizy, którego tok rozumowania mi się podoba i Stramika... Ten drugi jest głównym powodem tak niskiej oceny tej książki. Schemat maila od niego wygląda tak: ćpanie, stand-up, samobójstwo, cytat ze znanej osoby. To chyba miało być cyniczne i...

Seria mikroopowiastek na rózne tematy. Historie bawią, ale także skłaniają do refleksji. Czasami przydałoby się kilka stron więcej. Świetna pozycja dla ludzi zabieganych, którzy mają niewiele czasu na czytanie.

Seria mikroopowiastek na rózne tematy. Historie bawią, ale także skłaniają do refleksji. Czasami przydałoby się kilka stron więcej. Świetna pozycja dla ludzi zabieganych, którzy mają niewiele czasu na czytanie.

Z trudem dotrwałem do końca tej książki. Przez większość czasu niewymownie się meczyłem pokonując kolejne strony tej miałkiej fabuły. Czytanie utrudniały dość częste literówki, poza tym głównym zarzutem wobec tej książki są dialogi. Infantylne, drewniane, czasami wręcz żenujące. To, że wypowiedziana przez bohatera fraza jest inteligentna, sarkastyczna czy cyniczna dowiadujemy się z komentarza narratora, bo całość zazwyczaj przypomina sprzeczkę dzieci w piaskownicy. Zawiązanie się wątku romantycznego następuje ot tak, nie ma żadnej głebi czy więzi między bohaterami, po prostu kochają się i już! W książce autor nieudolnie próbuje kopiować styl lub pomysły pisarzy, których jest fanem niestety z marnym skutkiem.

Z trudem dotrwałem do końca tej książki. Przez większość czasu niewymownie się meczyłem pokonując kolejne strony tej miałkiej fabuły. Czytanie utrudniały dość częste literówki, poza tym głównym zarzutem wobec tej książki są dialogi. Infantylne, drewniane, czasami wręcz żenujące. To, że wypowiedziana przez bohatera fraza jest inteligentna, sarkastyczna czy cyniczna...

Troszkę wolno się rozkręca, ale to powolne tempo jest w pełni zasadne biorąc pod uwagę jak grubą intrygę uknuł autor. Książka zaskoczyła mnie dwa razy i podobało mi się to w jaki sposób to zrobiła. zdecydowanie polecam, bo to ciekawa odskocznia od klasycznych kryminałów. Dodatkowo porusza ważny temat oszustw, na które w dzisiejszych czasach jesteśmy szczególnie narażeni i mam nadzieję, że oprócz funkcji rozrywkowej opowieść ta będzie pełnić również funkcję edukacyjną.

Troszkę wolno się rozkręca, ale to powolne tempo jest w pełni zasadne biorąc pod uwagę jak grubą intrygę uknuł autor. Książka zaskoczyła mnie dwa razy i podobało mi się to w jaki sposób to zrobiła. zdecydowanie polecam, bo to ciekawa odskocznia od klasycznych kryminałów. Dodatkowo porusza ważny temat oszustw, na które w dzisiejszych czasach jesteśmy szczególnie narażeni i...

Książka jest zabawna, lekka i przyjemna w odbiorze. To zbiór przemyśleń autora na przeróżne tematy i moją opinię na ich temat najlepiej oddaje cytat z tej książki: "Widzę to po sobie, kiedy słucham kogoś, kto mówi coś, co już wiem i czuję. Bo nawet jeśli nie zawsze odkrywa przede mną nowa myśl, to na pewno potwierdza to, co mam w sercu. A fajnie wiedzieć, że są jeszcze w koło ludzie, którzy myślą podobnie. I że nie zwariowałem ".

Książka jest zabawna, lekka i przyjemna w odbiorze. To zbiór przemyśleń autora na przeróżne tematy i moją opinię na ich temat najlepiej oddaje cytat z tej książki: "Widzę to po sobie, kiedy słucham kogoś, kto mówi coś, co już wiem i czuję. Bo nawet jeśli nie zawsze odkrywa przede mną nowa myśl, to na pewno potwierdza to, co mam w sercu. A fajnie wiedzieć, że są jeszcze w...

Skuszony wieloma pozytywnymi opiniami śęgnąłem po kosiarzy. Niestety zawiodłem się. Opis świata jest dość powierzchowny przez co nie jesteśmy w stanie w pełni zrozumieć co autor tak na prawdę miał na myśli. Wiele z przedstawionych pomysłów jest naiwnych i nielogicznych, a fabuła prowadzona w sposób przewidywalny.

Skuszony wieloma pozytywnymi opiniami śęgnąłem po kosiarzy. Niestety zawiodłem się. Opis świata jest dość powierzchowny przez co nie jesteśmy w stanie w pełni zrozumieć co autor tak na prawdę miał na myśli. Wiele z przedstawionych pomysłów jest naiwnych i nielogicznych, a fabuła prowadzona w sposób przewidywalny.

Książka ma zachwycać, ale nie zachwyca. Jestem pod ogromnym wrażeniem swobody i kunsztu z jakimi autor operuje słowem jednak nie dotrwałem do końca książki. Kiedy na pierwszy plany wybijały się wątki baśniowe czułem, że to dla mnie za dużo.

Książka ma zachwycać, ale nie zachwyca. Jestem pod ogromnym wrażeniem swobody i kunsztu z jakimi autor operuje słowem jednak nie dotrwałem do końca książki. Kiedy na pierwszy plany wybijały się wątki baśniowe czułem, że to dla mnie za dużo.

Ciekawa fabuła, wartka akcja to bezsprzeczne atuty tej ksiązki. Ciężko się od niej oderwać i nie sposób jej porzucić bez dokończenia. Ksiązka zasługuje na miano klasyka. Z małych minusów wymieniłbym to, że autor porzuca bohaterów, szczególnie tych drugoplanowych i po kilku latach do nich wraca ale niestety nie wyjawia czytelnikowi co się z nimi działo w tym czasie. Przygody niektórych bohaterów są streszczanie w jednym podroździale podczas gdy opisy kościołów i katedr ciągną się na kilka stron. Zakończenie w stylu wszyscy żyli długo i szczęśliwie jest trochę naiwne.

Ciekawa fabuła, wartka akcja to bezsprzeczne atuty tej ksiązki. Ciężko się od niej oderwać i nie sposób jej porzucić bez dokończenia. Ksiązka zasługuje na miano klasyka. Z małych minusów wymieniłbym to, że autor porzuca bohaterów, szczególnie tych drugoplanowych i po kilku latach do nich wraca ale niestety nie wyjawia czytelnikowi co się z nimi działo w tym czasie. Przygody...

Ksiązka świetnie utrzymuje napięcie, w zasadzie cały czas znajdujemy się w centrum dynamicznej akcji. Werner kapitalnie opisuje działania militarne i ma świetne pomysły, wszystko to czyta się z zapartym tchem i ciężko się oderwać od lektury. Najsłabszym wątkiem, który moim zdaniem wymagałby dopracowania jest misja szpiegowska na zamku hrabiego. Ciężko mi uwierzyć, w to, że dwie dziewczy wyrwane z dzikiego stepu są w stanie jak równy z równym rozmawiać z arystokracją. Rozwiązanie to wydaje mi się być trochę naiwne i kładzie się cieniem na naprawdę dobrej fabułe.

Ksiązka świetnie utrzymuje napięcie, w zasadzie cały czas znajdujemy się w centrum dynamicznej akcji. Werner kapitalnie opisuje działania militarne i ma świetne pomysły, wszystko to czyta się z zapartym tchem i ciężko się oderwać od lektury. Najsłabszym wątkiem, który moim zdaniem wymagałby dopracowania jest misja szpiegowska na zamku hrabiego. Ciężko mi uwierzyć, w to, że...

Ciekawa historia, wspaniałe przedstawiony świat. Jednak drewniane dialogi, nie opisywanie kluczowych dla fabuły elementów historii oraz szereg naiwnych rozwiązań sprawia, że po pewnym czasie książka męczy czytelnika. Wydaje mi się, że gdyby Diuna powstała współcześnie to przeszłaby bez echa.

Ciekawa historia, wspaniałe przedstawiony świat. Jednak drewniane dialogi, nie opisywanie kluczowych dla fabuły elementów historii oraz szereg naiwnych rozwiązań sprawia, że po pewnym czasie książka męczy czytelnika. Wydaje mi się, że gdyby Diuna powstała współcześnie to przeszłaby bez echa.

Pięknie wydany podręcznik. System jest idealny dla osób, które po dłuższej przerwie chcą wrócić do erpegów lub dla początkujących graczy. Świetna zabawa już na etapie czytania.

Pięknie wydany podręcznik. System jest idealny dla osób, które po dłuższej przerwie chcą wrócić do erpegów lub dla początkujących graczy. Świetna zabawa już na etapie czytania.

Mało konkretnych treści, dużo taniego mentoringu.

Mało konkretnych treści, dużo taniego mentoringu.