Niebo ze stali. Opowieści z meekhańskiego pogranicza

Fajnie się zaczyna, potem długo nic, na końcu niby coś się dzieje, ale mam wrażenie że nie do końca się klei. Za mało tego błyskotliwego łączenia wydarzeń znanego z poprzednich książek, a za dużo pojawiania się wszystkiego w idealnym momencie *bo tak*.

Fajnie się zaczyna, potem długo nic, na końcu niby coś się dzieje, ale mam wrażenie że nie do końca się klei. Za mało tego błyskotliwego łączenia wydarzeń znanego z poprzednich książek, a za dużo pojawiania się wszystkiego w idealnym momencie *bo tak*.

Świetna książka, z ogromnym ładunkiem emocji. Godny ciąg dalszy znakomitych pierwszych tomów.

Świetna książka, z ogromnym ładunkiem emocji. Godny ciąg dalszy znakomitych pierwszych tomów.

Ten tom wymagał ode mnie więcej skupienia.Historia oczywiście trzyma bardzo wysoki poziom jak dlamnie. Kolejne czekają już na półce.

Ten tom wymagał ode mnie więcej skupienia.Historia oczywiście trzyma bardzo wysoki poziom jak dlamnie. Kolejne czekają już na półce.

Surowy klimat staje się w tej opowieści siłą napędową wszystkich zdarzeń, a lojalność zostaje poddana ostatecznej próbie. Wątki śledzone dotąd osobno zaczynają się gwałtownie splatać, co zmienia lokalne starcia na obrzeżach imperium w szeroko zakrojoną walkę o przetrwanie. Całość spaja zderzenie żołnierskiego etosu z desperacją ludzi szukających nowego miejsca do życia.
Historię buduje połączenie wojskowego realizmu z narastającą obecnością sił nadprzyrodzonych. Szczegółowo nakreślona logistyka konfliktu – zmęczenie, braki w zaopatrzeniu i ciężar dowódczej odpowiedzialności – wyklucza łatwe rozwiązania, jednocześnie świat bogów przestaje być tylko tłem wierzeń, stając się realnym i często niszczycielskim zagrożeniem dla śmiertelników.
Relacje między bohaterami są pozbawione zbędnego sentymentalizmu, krystalizując się w ogniu wspólnych doświadczeń i trudnych wyborów. Postacie nie korzystają z taryfy ulgowej; każdy błąd ma swoje konsekwencje, a każda decyzja wiąże się z wysoką ceną.

Lektura gęsta i konkretna, która zamiast prostej rozrywki oferuje wgląd w naturę konfliktu. Tekst, unikając gotowych odpowiedzi, zmusza do refleksji nad ceną przetrwania i kruchością cywilizacji w obliczu bezlitosnych sił. Obraz hartowania się charakterów pokazuje, że ostatecznym zwycięstwem pozostaje zachowanie resztek własnego człowieczeństwa...

Surowy klimat staje się w tej opowieści siłą napędową wszystkich zdarzeń, a lojalność zostaje poddana ostatecznej próbie. Wątki śledzone dotąd osobno zaczynają się gwałtownie splatać, co zmienia lokalne starcia na obrzeżach imperium w szeroko zakrojoną walkę o przetrwanie. Całość spaja zderzenie żołnierskiego etosu z desperacją ludzi szukających nowego miejsca do...

Niebo ze stali to naprawdę świetna kontynuacja pierwszych dwóch tomów. Tym razem jest to pełnowymiarowa powieść w której spotykamy bohaterów Opowieści z Meekhanu. Głównym wątkiem jest powrót ludu Verdanoo na swoje ziemie z których zostali wypędzeni przed wielu laty. Ich karawana składająca się z tysięcy wozów przemierza góry, aby na równinach stoczyć krwawą walkę z koczownikami. Wspaniała epicka opowieść.

Niebo ze stali to naprawdę świetna kontynuacja pierwszych dwóch tomów. Tym razem jest to pełnowymiarowa powieść w której spotykamy bohaterów Opowieści z Meekhanu. Głównym wątkiem jest powrót ludu Verdanoo na swoje ziemie z których zostali wypędzeni przed wielu laty. Ich karawana składająca się z tysięcy wozów przemierza góry, aby na równinach stoczyć krwawą walkę z...

Jezu, co to była za książka. Wszystko tam się zgadzało, od intrygi, przez sceny bitewne bo niemal groteskowe opisy szlachtowanych koni na polu bitwy. Mocny faworyt do najlepszej książki, jaka przeczytam w tym roku.

Jezu, co to była za książka. Wszystko tam się zgadzało, od intrygi, przez sceny bitewne bo niemal groteskowe opisy szlachtowanych koni na polu bitwy. Mocny faworyt do najlepszej książki, jaka przeczytam w tym roku.

Z A J E fajny obrót akcji - szczerze przyznam, że nie tego się spodziewałam. Uwielbiam jak ktoś mnie tak zaskakuje panie Robercie, wpisuję się na listę gorących fanek ❤️ dawać mi od razu kolejny tom 🔥

Z A J E fajny obrót akcji - szczerze przyznam, że nie tego się spodziewałam. Uwielbiam jak ktoś mnie tak zaskakuje panie Robercie, wpisuję się na listę gorących fanek ❤️ dawać mi od razu kolejny tom 🔥

Zaczyna sie ciekawie, ale prowadzi do mocno przewidywalnego i rozczarowujacego rozwiązania. Inspiracje Malazem są tu już bardzo silnie widoczne - i tak samo męczące.

Zaczyna sie ciekawie, ale prowadzi do mocno przewidywalnego i rozczarowujacego rozwiązania. Inspiracje Malazem są tu już bardzo silnie widoczne - i tak samo męczące.

Przejście z formy zbioru opowiadań do pełnoprawnej powieści nie wyszło "Opowieściom" na złe. To wciąż wszystko co najlepsze w prozie dwóch pierwszych części cyklu. Oczywiście, jest inna dynamika związana ze zmianą formy, ale ponowie czyta się świetnie, czytelnik kibicuje bohaterom, martwi się o nich, a świat przedstawiony jest przekonujący i wciągający.

Przyczepić się można tylko tego, że rozwiązania fabularne są mało zaskakujące, a zwroty akcji dość przewidywalne. Niemniej powieść generalnie jest świetna i porywająca.

Przejście z formy zbioru opowiadań do pełnoprawnej powieści nie wyszło "Opowieściom" na złe. To wciąż wszystko co najlepsze w prozie dwóch pierwszych części cyklu. Oczywiście, jest inna dynamika związana ze zmianą formy, ale ponowie czyta się świetnie, czytelnik kibicuje bohaterom, martwi się o nich, a świat przedstawiony jest przekonujący i wciągający.

Przyczepić się...

„Niebo ze stali. Opowieści z meekhańskiego pogranicza” Roberta M. Wegnera to mój numer jeden w całym cyklu - jak dotąd. Do tej pory nic nie przebiło tej książki, zwłaszcza przez te wszystkie bitewne wątki i opisy, które w audiobooku Filipa Kosiora brzmią jak żywe. A do tego Kenneth-lyw-Darawyt, ten ognistorudy dowódca Górskiej Straży - jeden z moich ulubieńców absolutnych.
Wegner rzuca nas w sam środek górskiego pogranicza, gdzie imperium styka się z dziczą. Polityka schodzi na dalszy plan, a rządzi stal, krew i śnieg. Te historie to czysta wojenna poezja: potyczki w zamieci, manewry na urwiskach, świst strzał i brzęk mieczy. Czujesz to wszystko na skórze, w uszach: dzięki wyrazom dźwiękonaśladowczym. Autor ma rękę do detali - ciężar zbroi, oddech w mrozie, chaos walki. Nie da się oderwać.
Audiobook z Kosiorem to wisienka na torcie. Kosior nie tylko czyta, on gra tych ludzi. W bitwach jego głos nabiera pazura, dudni jak lawina, a w cichszych momentach chwyta za serce. Tempo idealne, dynamiczne opisy Wegnera dostają skrzydeł. Słuchając, masz wrażenie, że jesteś tam z nimi na przełęczy.
No i Kenneth-lyw-Darawyt – rudowłosy berserker z Szóstej Kompanii. Twardy jak skała, lojalny do bólu, z tym szaleństwem w oku. Jego przygody to emocjonalny rollercoaster: heroiczne szarże, trudne wybory, blizny na duszy. Bez niego ta antologia nie byłaby taka sama.
Krótko: jeśli jara cię militarna fantasy z mięsem, bierz w ciemno, najlepiej audio. 10/10 :) Meekhańczycy na szczycie mojej listy.

„Niebo ze stali. Opowieści z meekhańskiego pogranicza” Roberta M. Wegnera to mój numer jeden w całym cyklu - jak dotąd. Do tej pory nic nie przebiło tej książki, zwłaszcza przez te wszystkie bitewne wątki i opisy, które w audiobooku Filipa Kosiora brzmią jak żywe. A do tego Kenneth-lyw-Darawyt, ten ognistorudy dowódca Górskiej Straży - jeden z moich ulubieńców...