Amerykańska sielanka

Mantrująca, powtarzalna, z niewielką liczbą dialogów i prób posunięcia fabuły do przodu - a czyta się doskonale, bo wszystkich tych elementów używa z pełnym rozmysłem i w konkretnym celu. Narastający portret powolnego rozkładu wartości i kruszenia ideałów, gdy w wyidealizowaną codzienność coraz mocniej zaczyna pukać intensywne, brutalne życie ze wszystkimi jego wadami i negatywami. Ogromna dojrzałość pisarska, a satysfakcja z lektury jeszcze większa.

Mantrująca, powtarzalna, z niewielką liczbą dialogów i prób posunięcia fabuły do przodu - a czyta się doskonale, bo wszystkich tych elementów używa z pełnym rozmysłem i w konkretnym celu. Narastający portret powolnego rozkładu wartości i kruszenia ideałów, gdy w wyidealizowaną codzienność coraz mocniej zaczyna pukać intensywne, brutalne życie ze wszystkimi jego wadami i...

Wstrząsnęła mną totalnie.

Wstrząsnęła mną totalnie.

Bardzo detaliczna i przejmująca książka zupełnie spłaszczona ekranizacją z udziałem Evana McGregora i Jennifer Connelly. Książka tak, film odradzam.

Bardzo detaliczna i przejmująca książka zupełnie spłaszczona ekranizacją z udziałem Evana McGregora i Jennifer Connelly. Książka tak, film odradzam.

Powieść niespójna stylistycznie. Bezładnie pofragmentowana. Kolosalnie przeładowania powtórzeniami; czasami są irytująco częste (na przestrzeni kilku stronic).

Od pewnego momentu (około połowy) wieje nudą. Potężną nudą. Jest to jednak świadomy gest pisarza, który otwarcie deklaruje ustami narratora "nudziarstwo". Nawet jeżeli ten zabieg miał na celu zobrazowanie pustki intelektualnej amerykańskiej klasy średniej (Orcuttowie i Salzmanowie inni),to można było wybrać coś bardziej przyjaznego czytelnikom.

Wreszcie najważniejsze: główny bohater powieści (Szwed) jest postacią sztuczną, jednowymiarową. Tak płaską, jak się tylko da. I to też świadomy zabieg autora. Jesteśmy epatowani od początku do końca prostodusznością, nieskazitelnością, uczciwością Szweda ("pilny", "niezłomny", opiekuńczy", "ta nieznośna doskonałość", s. 598). Roth wie, że to rzeczywiście "nieznośne", ale dalej w to brnie. W pewnym momencie czytelnik orientuje się, że to uporczywe skandowanie cech głównej postaci ma być refrenem przypinającym o wyobrażonym ideale amerykańskiego mężczyzny (piękny, dobry, za młodu doskonały bejsbolista, służba wojskowa w Marines, później - wzorowa głowa rodziny, jak żona to koniecznie królowa piękności/miss stanu itd.). Taki pomnik, wzorzec metra, a nie żywa postać.

Mimo wszystko, nawet jeżeli uświadomimy sobie tę grę autora z czytelnikami, źle się to czyta. Nie ma tu pisarskiego wdzięku.

Podsumowując, nie polecam. Zbyt męczące.

Powieść niespójna stylistycznie. Bezładnie pofragmentowana. Kolosalnie przeładowania powtórzeniami; czasami są irytująco częste (na przestrzeni kilku stronic).

Od pewnego momentu (około połowy) wieje nudą. Potężną nudą. Jest to jednak świadomy gest pisarza, który otwarcie deklaruje ustami narratora "nudziarstwo". Nawet jeżeli ten zabieg miał na celu zobrazowanie pustki...

„Amerykańska sielanka” Philipa Rotha to przejmujące studium rozpadu amerykańskiego snu – historia człowieka, który miał wszystko, a i tak wszystko stracił. Wielowarstwowa, boleśnie aktualna opowieść o pozorach, tożsamości, radykalizacji i rozpadzie więzi rodzinnych. Roth z charakterystyczną ironią i przenikliwością pokazuje, jak kruche są nasze wyobrażenia o świecie i jak łatwo osuwają się one w chaos. Mistrzowska literatura.

„Amerykańska sielanka” Philipa Rotha to przejmujące studium rozpadu amerykańskiego snu – historia człowieka, który miał wszystko, a i tak wszystko stracił. Wielowarstwowa, boleśnie aktualna opowieść o pozorach, tożsamości, radykalizacji i rozpadzie więzi rodzinnych. Roth z charakterystyczną ironią i przenikliwością pokazuje, jak kruche są nasze wyobrażenia o świecie i jak...

Zastanawiam się czy wychwyciłem wszystkie smaczki zawarte w tej powieści. Pewnie nie, ponieważ za słabo znam kulturę i mentalność Amerykanów. Określenie tej powieści jako "monumentalna" wydaje się być zupełnie na miejscu. To niesamowity obraz Ameryki, rozchwianej, opartej na pracy i sukcesie człowieka, a jednocześnie pogubionej w swej wielokulturowości. Tak jak Mary, która wychowuje się w zlaicyzowanej rodzinie katolicko-żydowskiej. To dziewczyna zupełnie pogubiona, która kończy jako osoba nienawidząca wszystkiego co Amerykańskie. Postać Szweda też niesamowicie ewoluuje, gdy zaczyna dochodzić gdzie popełnił błąd w wychowaniu córki. Znakomita i obowiązkowa dla każdego kochającego dobrą literaturę.

Zastanawiam się czy wychwyciłem wszystkie smaczki zawarte w tej powieści. Pewnie nie, ponieważ za słabo znam kulturę i mentalność Amerykanów. Określenie tej powieści jako "monumentalna" wydaje się być zupełnie na miejscu. To niesamowity obraz Ameryki, rozchwianej, opartej na pracy i sukcesie człowieka, a jednocześnie pogubionej w swej wielokulturowości. Tak jak Mary, która...

Genialna książka. Arcydzieło!

Genialna książka. Arcydzieło!

O fasadowości i pozorach. O tym jak niewiele wiemy o innych i dlaczego nie powinniśmy ich zbyt pochopnie oceniać.

Ocenianie bez pełnej znajomości kontekstu jest niesprawiedliwe i nierzetelne.. ale czy pełna znajomość kontekstu jest w ogóle możliwa?

Panie Roth, to na pewno nie ostatnie nasze spotkanie.

O fasadowości i pozorach. O tym jak niewiele wiemy o innych i dlaczego nie powinniśmy ich zbyt pochopnie oceniać.

Ocenianie bez pełnej znajomości kontekstu jest niesprawiedliwe i nierzetelne.. ale czy pełna znajomość kontekstu jest w ogóle możliwa?

Panie Roth, to na pewno nie ostatnie nasze spotkanie.

Mam mieszane uczucia co do tej książki. Były momenty, że ta powieść zwyczajnie mnie nużyła, robiłem dłuższe przerwy i nie miałem ochoty do niej wracać. Ale jakoś dobrnąłem do końca, czekając na jakieś fajerwerki, których się jednak nie doczekałem. Choć pomysł fabularny był dosyć ciekawy, nie poszło to jednak w bardziej interesującą stronę. Za to często powtarzały się te same sceny, myśli, które z każdym kolejnym razem nie wnosiły nic nowego. To nie tak, że to fatalna książka, były też interesujące momenty jak kolacja u Levovów, ciekawe wymiany zdań, zderzenie różnych charakterów, krytyczne spojrzenie na młodsze pokolenie etc., ale jak dla mnie patrząc na całość spodziewałem się czegoś więcej.

Mam mieszane uczucia co do tej książki. Były momenty, że ta powieść zwyczajnie mnie nużyła, robiłem dłuższe przerwy i nie miałem ochoty do niej wracać. Ale jakoś dobrnąłem do końca, czekając na jakieś fajerwerki, których się jednak nie doczekałem. Choć pomysł fabularny był dosyć ciekawy, nie poszło to jednak w bardziej interesującą stronę. Za to często powtarzały się te...

Mimo narzekań i płaczy w komentarzach, mi bardzo dobrze czytało się Amerykańską Sielankę, a autor swoim językiem potrafił mnie wciągnąć na dłuższy czas, co rzadko się ostatnio zdarza. Dla mnie powieść porusza problemy adaptacji migranów i ewolucji kolejnych pokoleń, w tym wypadku na tle ważnych przemian społecznych w USA. Innym ważnym motywem (może głównym w tej książce?) jest istota szczęścia osobistego, wpisywanie nas w role/ramy przez społeczeństwo i to jak chcemy w pewnym momencie się w te ramy wpasować. Ani intelektualizowania ani pretensjonalności tam nie widzę, wręcz przeciwnie - biorąc pod uwagę wagę problemu (szczególnie wtedy) jest napisana wyjątkowo lekko. Pretensjonalność występuje co najwyżej celowo w osobie niektórych postaci książki. Nie mniej, jeśli ktoś oczekuje fajerwerków, wartkiej akcji i dziejowej zagadki - nie ten adres.

Mimo narzekań i płaczy w komentarzach, mi bardzo dobrze czytało się Amerykańską Sielankę, a autor swoim językiem potrafił mnie wciągnąć na dłuższy czas, co rzadko się ostatnio zdarza. Dla mnie powieść porusza problemy adaptacji migranów i ewolucji kolejnych pokoleń, w tym wypadku na tle ważnych przemian społecznych w USA. Innym ważnym motywem (może głównym w tej książce?)...