Sandro Veronesi

Trochę nie rozumiem opinii dających 6 gwiazdek (aczkolwiek każdy ma prawo do własnej, dlatego też nie upieram się, by wszyscy jak ja dawali 9 :). Moim zdaniem powieść w pełni na tak wysoką ocenę zasługuje. Owszem, zdania są wielokrotnie złożone, zawiłe, co sprawa, że nie jest to lekka, łatwa lekturka, przy której umysł może odpocząć po całym dniu pracy, o nie. Konstrukcja zdań to wyzwanie dla umysłu. Jednocześnie jednak te zdania są piękne. Zachwycało mnie ich piękno i złożoność, co zapewne przynajmniej częściowo jest zasługą tłumaczki. Książka napisana przez człowieka inteligentnego dla innych inteligentnych ludzi. Odnajdą się w niej zwłaszcza osoby o naturze refleksyjnej, filozoficznej, szukającej w powieści takich właśnie zachwytów. Bardzo podoba mi się posłowie, w którym autor dobitnie pokazuje nam, jak codzienność może być inspirująca przy pracy. Rasowy pisarz, chciałoby się rzec, widać, że wie, jak pisać, i robi to znakomicie. Gdybym prowadziła kursy pisania powieści, to dawałabym tę książkę uczniom, by poprzez jej analizę, na przykładach uczyli się, jakie powinny być cechy dobrej książki. :>