Opowieść rozbitka

Przeczytane w oryginale w ramach nauki języka hiszpańskiego.

Na moim poziomie - jakoś koło B1 z plusem - w sam raz. Mało nieoczywistych konstrukcji gramatycznych, język zrozumiały, kilka razy musiałem tłumaczyć całe zdania, od czasu do czasu - raz, dwa razy na stronę - pojedyncze wyrazy. Czytane na Kindlu, bo tak wygodniej tłumaczyć.

A sama historia całkiem ciekawa, nie dłuży się i czyta się lekko :)

Przeczytane w oryginale w ramach nauki języka hiszpańskiego.

Na moim poziomie - jakoś koło B1 z plusem - w sam raz. Mało nieoczywistych konstrukcji gramatycznych, język zrozumiały, kilka razy musiałem tłumaczyć całe zdania, od czasu do czasu - raz, dwa razy na stronę - pojedyncze wyrazy. Czytane na Kindlu, bo tak wygodniej tłumaczyć.

A sama historia całkiem ciekawa, nie...

Reportaż o rozbitku, który przetrwał 10 dni na tratwie, przesłuchane jako audiobook ale zbytnio mi nie podeszło, chyba preferuje prozę Marqueza

Reportaż o rozbitku, który przetrwał 10 dni na tratwie, przesłuchane jako audiobook ale zbytnio mi nie podeszło, chyba preferuje prozę Marqueza

Wszyscy bez wyjątku pisarze iberoamerykańscy zaczynali swoją karierę literacką jako komuniści lub lewacy.
Nie powinno to dziwić, bo tylko tacy mieli szansę na reklamę, tłumaczenia i milionowe nakłady we wszystkich krajach świata, w zamian mieli pełnić dla Sowietów rolę pożytecznych idiotów i tuby propagandowej socjalizmu.
Jeśli byli jacyś lepsi, pozostali nieznani, bo nie tłumaczeni i reklamowani.
Do teraz nic się nie zmieniło, wystarczy być stalinistką, podpisać Rezolucję popierającą wykonanie wyroku śmierci na księdzu katolickim (Józef Lelito),albo ogłosić się feministką, pomachać tęczową flagą dreptając w pochodzie i wszędzie deklarować, że nie ma się nic wspólnego z Kościołem katolickim, i co?
I Nobel.
Nie przeszkadza fakt, że nie potrafi się składać zdań w coś sensownego, a książki ledwo odbijają się od grafomani, którą maskuje, szantażują czytelnika, stwierdzeniem, że nie pisze dla idiotów (sic!).
W latach 70-tych była popularna seria prozy iberoamerykańskiej, dziesiątki książek, różnych autorów, których już nikt nie pamięta.
Kilku pisarzy się przebiło i zdobyło uznanie: Llosa, Marquez, Cortazar, Fuentes.
Część z nich po zdobyciu sławy zmieniła swoje poglądy polityczne, czemu trudno się dziwić, w końcu to ludzie inteligentni.
To literatura inna niż europejska, ale wcale nie gorsza.
Wiele tych książek przeczytałem z prawdziwą przyjemnością, jedne są lepsze, inne takie sobie, dlatego dla tych, które przeczytałem, zbiorcze 8 gwiazdek.
Ta należy do jednych z lepszych.
POLECAM !!!

Wszyscy bez wyjątku pisarze iberoamerykańscy zaczynali swoją karierę literacką jako komuniści lub lewacy.
Nie powinno to dziwić, bo tylko tacy mieli szansę na reklamę, tłumaczenia i milionowe nakłady we wszystkich krajach świata, w zamian mieli pełnić dla Sowietów rolę pożytecznych idiotów i tuby propagandowej socjalizmu.
Jeśli byli jacyś lepsi, pozostali nieznani, bo...

Wciągająca historia o rozbitku, który ze wszystkich sił stara się przeżyć.

Wciągająca historia o rozbitku, który ze wszystkich sił stara się przeżyć.

Reportaż literacki oparty na prawdziwych wydarzeniach. Opowiada historię marynarza, który jako jedyny przeżył katastrofę statku i przez dziesięć dni dryfował na tratwie po Morzu Karaibskim. Márquez pokazuje nie tylko dramat walki o przetrwanie, ale także polityczne manipulacje wokół tej historii. Książka jest napisana prostym, ale sugestywnym stylem, wciągając od pierwszych stron.

Reportaż literacki oparty na prawdziwych wydarzeniach. Opowiada historię marynarza, który jako jedyny przeżył katastrofę statku i przez dziesięć dni dryfował na tratwie po Morzu Karaibskim. Márquez pokazuje nie tylko dramat walki o przetrwanie, ale także polityczne manipulacje wokół tej historii. Książka jest napisana prostym, ale sugestywnym stylem, wciągając od pierwszych...

Bardzo prosty reportaż o człowieku zostawionym na morzu 10 dni. Jest tu kilka ładnych fragmentów opisujących naturę ludzką, przyjemnie się to czyta, lecz nic poza tym. Mimo to jako ciekawostkę Polecam

Bardzo prosty reportaż o człowieku zostawionym na morzu 10 dni. Jest tu kilka ładnych fragmentów opisujących naturę ludzką, przyjemnie się to czyta, lecz nic poza tym. Mimo to jako ciekawostkę Polecam

Wolę autora w odsłonie reportera,
bezsprzeczny talent sprawdza się i pasuje lepiej, niż do pokręconych i rozłożystych narracji pełnych absurdów o wręcz biblijnej strukturze.

Wolę autora w odsłonie reportera,
bezsprzeczny talent sprawdza się i pasuje lepiej, niż do pokręconych i rozłożystych narracji pełnych absurdów o wręcz biblijnej strukturze.

"Opowieść rozbitka" to zbeletryzowany reportaż, który czyta się jak powieść przygodową (idealną dla chłopców i mężczyzn) i niezwykle szybko. Akcja jest wciągająca, występuje napięcie. Gabriel Garcia Marquez bardzo dobrze zredagował tę historię opartą na fakcie. Dzieło krótkie (książka ma 120 stron) i lepsze niż dwa światowe hity tego autora: "Sto lat samotności" i "Miłość w czasach zarazy".

"Opowieść rozbitka" to zbeletryzowany reportaż, który czyta się jak powieść przygodową (idealną dla chłopców i mężczyzn) i niezwykle szybko. Akcja jest wciągająca, występuje napięcie. Gabriel Garcia Marquez bardzo dobrze zredagował tę historię opartą na fakcie. Dzieło krótkie (książka ma 120 stron) i lepsze niż dwa światowe hity tego autora: "Sto lat samotności" i...

--- Opowieść o rozbitku, czyli marynarzu Luisie Valesco, który podczas sztormu wypadł do wody Morza Karaibskiego z pokładu niszczyciela kolumbijskiej marynarki wojennej. Podczas rozpaczliwej walki udało mu się dostać do tratwy, na której przetrwał 10 dni dryfowania bez jedzenia i picia.
--- Całość napisana prostym językiem w pierwszej osobie, w formie pamiętnika szczegółowo opisującego poszczególne dni i noce walki z żywiołem wody, słońca, nocy, rekinami, własnym ciałem i strachem...

--- Opowieść o rozbitku, czyli marynarzu Luisie Valesco, który podczas sztormu wypadł do wody Morza Karaibskiego z pokładu niszczyciela kolumbijskiej marynarki wojennej. Podczas rozpaczliwej walki udało mu się dostać do tratwy, na której przetrwał 10 dni dryfowania bez jedzenia i picia.
--- Całość napisana prostym językiem w pierwszej osobie, w formie pamiętnika...

Nie wiem jak ocenić taką książkę, więc nie przyznam żadnych gwiazdek.

Jak można się dowiedzieć ze wstępu jest to reportaż o marynarzu, który przeżył katastrofę morską i spędził 10 dni sam na oceanie, zanim dotarł do lądu.

Książka jest krótka, szybko się czyta, jest napisana lekkim piórem. Ile w tym ingerencji Marqueza, a ile oryginalnej relacji świadka, ciężko mi ocenić, choć całość jest napisana z perspektywy pierwszej osoby.

Prawdopodobnie o katastrofie już mało kto pamięta, ponieważ wydarzyła się prawie 70 lat temu, lecz mimo tego warto się zapoznać z tą pozycją.

Nie wiem jak ocenić taką książkę, więc nie przyznam żadnych gwiazdek.

Jak można się dowiedzieć ze wstępu jest to reportaż o marynarzu, który przeżył katastrofę morską i spędził 10 dni sam na oceanie, zanim dotarł do lądu.

Książka jest krótka, szybko się czyta, jest napisana lekkim piórem. Ile w tym ingerencji Marqueza, a ile oryginalnej relacji świadka, ciężko mi...