Wścibscy

Mojemu synowi podobaly sie ilustracje i rymowanki. Nie wiedzialam,ze takie nowosci sa w kanonie lektur szkolnych.
Morał tej historii wszystkim znany, kazdy powinien pilnować swojego nosa.

Mojemu synowi podobaly sie ilustracje i rymowanki. Nie wiedzialam,ze takie nowosci sa w kanonie lektur szkolnych.
Morał tej historii wszystkim znany, kazdy powinien pilnować swojego nosa.

Jak do tej pory najfajniejsza lektura dla dzieci w szkole podstawowej. Wywołuje uśmiech na twarzy nie tylko za pomocą tekstu, ale i dużych kolorowych ilustracji. Dzieci nie męczą się przy niej, adekwatna do wieku :)

Jak do tej pory najfajniejsza lektura dla dzieci w szkole podstawowej. Wywołuje uśmiech na twarzy nie tylko za pomocą tekstu, ale i dużych kolorowych ilustracji. Dzieci nie męczą się przy niej, adekwatna do wieku :)

Na siłowni wścibska Niania
Bierze się do fleksowania.
Sto przysiadów, pompki robi,
I na bieżni nóżką drobi,
Zwis na drążku wykonuje
Jednym słowem: się fleksuje.

Ale ucha wciąż nastawia
Mimo tego fleksowania.
A nie lubią inne koksy
Kiedy słucha ich ktoś obcy.
Wyleciała więc z przytupem
Z eleganckim kopem w du*ę.

Zapewniam Państwa, że rymowanki w tej książce są równie kretyńskie, może nawet bardziej, bo nieśmieszne. Nie wiem, kto wpisał ten bełkot na listę lektur, ale "w nagrodę" za tępienie gustu i smaku dzieci, jako podsumowanie działalności tej osoby (a życzę jej dwieście lat w zdrowiu!) powinno powstać rymowane epitafium autorstwa Doroty Gellner.

Na siłowni wścibska Niania
Bierze się do fleksowania.
Sto przysiadów, pompki robi,
I na bieżni nóżką drobi,
Zwis na drążku wykonuje
Jednym słowem: się fleksuje.

Ale ucha wciąż nastawia
Mimo tego fleksowania.
A nie lubią inne koksy
Kiedy słucha ich ktoś obcy.
Wyleciała więc z przytupem
Z eleganckim kopem w du*ę.

Zapewniam Państwa, że rymowanki w tej książce są równie...

Lektury szkolne. Temat rzeka. Jedni lubili, inni nienawidzili. Bo w końcu jak można czytać "na czas", "na zamówienie"? Niemniej jednak każdy miał mniejszy lub większy kontakt z nimi. Dziś chce Wam jednak pokazać lekturę, po którą sami, bez przymusu sięgniecie chętnie 🙂 Czy to możliwe? Owszem, zwłaszcza jeśli jej autorką jest Dorota Gellner. My z Olą trafiłyśmy na nią przypadkiem, w naszej osiedlowej bibliotece i zachęcamy Was do zajrzenia do najbliższej filii - z pewnością znajdziecie tam wiele skarbów!

"Wścibscy" to zbiór rymowanych historyjek, które pokazują dokładnie, jak się NIE zachowywać. W humorystyczny sposób ukazane są tu sytuacje, których doświadczyć może każdy, choć wścibstwo, jak wiadomo nie od dziś, kończy się źle.

Lektury szkolne. Temat rzeka. Jedni lubili, inni nienawidzili. Bo w końcu jak można czytać "na czas", "na zamówienie"? Niemniej jednak każdy miał mniejszy lub większy kontakt z nimi. Dziś chce Wam jednak pokazać lekturę, po którą sami, bez przymusu sięgniecie chętnie 🙂 Czy to możliwe? Owszem, zwłaszcza jeśli jej autorką jest Dorota Gellner. My z Olą trafiłyśmy na nią...

"Wścibscy" Doroty Gellner z ilustracjami Beaty Zdęby to zabawna i pouczająca książka dla dzieci, która w lekki sposób porusza temat wścibstwa i ciekawości. Gellner, znana ze swoich wpadających w ucho rymowanek, w humorystyczny sposób przedstawia postacie "wścibskich", którzy zbytnio interesują się życiem innych. Książka jest napisana prostym i przystępnym językiem, co sprawia, że jest idealna dla młodszych czytelników. Gellner umiejętnie posługuje się rymami, tworząc wierszyki, które łatwo wpadają w ucho i bawią dzieci. Ilustracje Beaty Zdęby doskonale uzupełniają tekst, dodając książce humoru i wyrazistości. Jej rysunki są kolorowe, pełne detali i oddają charakter postaci. "Wścibscy" to nie tylko zabawna opowieść, ale także wartościowa lekcja o tym, że warto szanować prywatność innych i że nie zawsze trzeba wiedzieć wszystko o wszystkich. Książka uczy dzieci, że ciekawość może być dobra, ale wścibstwo już nie.

"Wścibscy" Doroty Gellner z ilustracjami Beaty Zdęby to zabawna i pouczająca książka dla dzieci, która w lekki sposób porusza temat wścibstwa i ciekawości. Gellner, znana ze swoich wpadających w ucho rymowanek, w humorystyczny sposób przedstawia postacie "wścibskich", którzy zbytnio interesują się życiem innych. Książka jest napisana prostym i przystępnym językiem, co...

Wścibscy” to przesympatyczna historia o nietypowych bohaterach, którzy byli za bardzo wścibscy. Dzięki niej w zabawny sposób dzieci poznają negatywne skutki wścibstwa a także uczą się szanować prywatność innych. To książeczka, którą warto przeczytać a także mieć w swojej biblioteczce.

Recenzja: https://kotkawaiksiazki.pl/wscibscy-dorota-gellner-recenzja/

Wścibscy” to przesympatyczna historia o nietypowych bohaterach, którzy byli za bardzo wścibscy. Dzięki niej w zabawny sposób dzieci poznają negatywne skutki wścibstwa a także uczą się szanować prywatność innych. To książeczka, którą warto przeczytać a także mieć w swojej biblioteczce.

Recenzja: https://kotkawaiksiazki.pl/wscibscy-dorota-gellner-recenzja/

Może mi się humor stępił, ale uważam że pani Gellner ma znacznie lepsze zbiory wierszyków dla dzieci.

Może mi się humor stępił, ale uważam że pani Gellner ma znacznie lepsze zbiory wierszyków dla dzieci.

Lubię formę rymowanej prozy o Doroty Gellner. Tekst czyta się wtedy lepiej, łatwiej zaciekawia dzieci, a jednocześnie nie ma w nim środków poetyckich, które utrudniają czytanie dzieciom (np. przerzutni, które szczególnie dziwne i denerwujące bywają w wierszach Rusinka). Książka ok, ilustracje Beaty Zdęby są niezłe. Cały tom jednak mnie nie zachwycił. Odniosłam wrażenie, że niektóre wiersze są takie trochę wysilone.

Lubię formę rymowanej prozy o Doroty Gellner. Tekst czyta się wtedy lepiej, łatwiej zaciekawia dzieci, a jednocześnie nie ma w nim środków poetyckich, które utrudniają czytanie dzieciom (np. przerzutni, które szczególnie dziwne i denerwujące bywają w wierszach Rusinka). Książka ok, ilustracje Beaty Zdęby są niezłe. Cały tom jednak mnie nie zachwycił. Odniosłam wrażenie, że...

Dorota Gellner ma duży talent obserwacyjny, a także umiejętność lapidarnego oddawania prawdy (zawsze czułej i serdecznej) o ludziach i ich naturze.

Po "Sanatarium" sięgam do "Wścibskich", gdzie całą feerią barw skrzy się postać wścibskiej niani, specjalistki w podglądaniu. Jest kot, pies, wnuczek, dziadek, babcia, a każdy wyjątkowo zakochany w podsłuchiwaniu i podglądaniu innych. Kogo, czemu i w jaki sposób podglądają można dowiedzieć się z krótkich, radosnych, pełnych humoru i życzliwości wierszy Autorki.

Bardzo sprawnie operuje Ona językiem, widzi wiele ukrytych i wstydliwych faktów z życia swoich bohaterów, ale nawet wtedy gdy otrzymują mocną, niepodważalną diagnozę swoich skaz i wad, nadal są nieszkodliwi i, w pewien sposób uroczy. Autorka ma dla swoich bohaterów dużo serdeczności, a pedagogizując czytelników (poprzez pokazywanie w krzywym zwierciadle tego czego nie chcemy u siebie widzieć) daje im przy okazji radość obcowania z własną twórczością.

Książka do powracania i wielokrotnego czytania.

Dorota Gellner ma duży talent obserwacyjny, a także umiejętność lapidarnego oddawania prawdy (zawsze czułej i serdecznej) o ludziach i ich naturze.

Po "Sanatarium" sięgam do "Wścibskich", gdzie całą feerią barw skrzy się postać wścibskiej niani, specjalistki w podglądaniu. Jest kot, pies, wnuczek, dziadek, babcia, a każdy wyjątkowo zakochany w podsłuchiwaniu i podglądaniu...

Przezabawne, rymowane przygody wścibskich niań, sąsiadów i zwierzaków. Uczy jak się nie zachowywać i jak sobie radzić z wścibskimi nosami w naszych sprawach. Lektura w 1 klasie szkoły podstawowej.

Przezabawne, rymowane przygody wścibskich niań, sąsiadów i zwierzaków. Uczy jak się nie zachowywać i jak sobie radzić z wścibskimi nosami w naszych sprawach. Lektura w 1 klasie szkoły podstawowej.