Maria Maślanka-Soro

Świetna książka o "Boskiej Komedii", w której Autorka pokazuje, jaki był stosunek Dantego do wcześniejszej tradycji epickiej (reprezentowanej przez Wergiliusza, Owidiusza, Lukana i Stacjusza) i jak włoski poeta czerpał z twórczości rzymskich poprzedników. Maślanka-Soro pokazuje tu znakomite przygotowanie klasyczne i italianistyczne, na różnych poziomach analizuje teksty, zwraca uwagę na różnorodne aspekty recepcji antyku w poemacie. Do pewnego stopnia jest to też praca o tym, jak średniowiecze czytało epikę łacińską i jak - z naszej perspektywy - dziwnie ją rozumiało, poddając teksty choćby Lukana czy Owidiusza moralizatorskiej interpretacji. I świetnie widać geniusz i literacką samoświadomość Dantego, który nie chciał być tylko naśladowcą, ale i aemulator antiquorum. Bardzo udana książka, godna polecenia zarówno filologom klasycznym, jak i italianistom. Tomasz Babnis