Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zaledwie pozory sytuacji

Wydawnictwo: RSW Prasa-Książka-Ruch
0 (0 ocen i 0 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
0
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
liczba stron
27
kategoria
poezja
język
polski
dodał
foxtrout

Jana Krzysztofa Adamkiewicza interesuje, jak sądzę, jedna sprawa: jak zaistnieć w języku. Jak wyartykułować w słowach to, co przedsłowne, niezracjonalizowane; jak to, co nieskończone, trwające w nas zamknąć w słowną formułę. Te rozwiązania są podobne do poezji lingwistycznej, zasadnicza jednak problematyka lingwistów jest, jak się zdaje, Adamkiewiczowi obca. Nie interesuje go „świat”...

Jana Krzysztofa Adamkiewicza interesuje, jak sądzę, jedna sprawa: jak zaistnieć w języku. Jak wyartykułować w słowach to, co przedsłowne, niezracjonalizowane; jak to, co nieskończone, trwające w nas zamknąć w słowną formułę.
Te rozwiązania są podobne do poezji lingwistycznej, zasadnicza jednak problematyka lingwistów jest, jak się zdaje, Adamkiewiczowi obca. Nie interesuje go „świat” (rozumiany jako to, co zewnętrzne), interesuje go sposób, w jaki ten świat przeżywa. Jak to, co zewnętrzne staje się – w akcie przeżycia, nim samym i jak – w akcie tworzenia wiersza – wydostaje się na powierzchnię języka i – obiektywizując się – staje się na powrót tym, co zewnętrzne.
Punktem wyjścia i dojścia tej poezji jest jej podmiot – przeżywająca świadomość. Te wiersze – za wszelką cenę, nawet za cenę niejasności i powtórek – chcą być „otwarte”, chcą – in statu nascendi – uchwycić proces stawania się w języku. I zarazem – przeciwstawiają się jego unieruchomieniu w zamkniętym, skonstruowanym wierszu. Adamkiewicz nie pisze wierszy, tworzy – to nic, że fragmentaryczny – poemat, w którym elementy rzeczywistości przedmiotowej i „pejzaże oniryczne” znajdują się na tej samej płaszczyźnie, w którym istnieje potencjalna możliwość zmian, przetasowań elementów, w którym każde twierdzenie przywołuje swe zaprzeczenie.
„Rzeczywisty sen” – ten oksymoron mógłby być najkrótszą definicją tworzonej przez Adamkiewicza Poezji.
Andrzej K. Waśkiewicz

 

źródło opisu: RSW Prasa-Książka-Ruch, 1975

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 460
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
  • Szkło
    Szkło
    Jan Krzysztof Adamkiewicz
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd