Cytaty z książki „The Fall” (87)
  • Niech mi pan wierzy, że religie mylą się od chwili, kiedy zaczynają moralizować i piorunują przykazaniami. Bóg nie jest niezbędny, żeby stworzyć winę ani żeby karać. Wystarczą nasi bliźni, wspomagani przez nas samych.
    Mówi pan o sądzie ostatecznym. Niech mi pan pozwoli roześmiać się z szacunkiem.
    Czekam nań śmiało: poznałem to, co jest najgorsze, sąd ludzi. Dla nich nie ma okoliczności łagodzących, nawet dobrą intencję posądzają o zbrodnię.
    więcej
    Albert CamusUpadek
  • Nie wiedziałem, że wolność nie jest nagrodą ani orderem, który fetuje się szampanem. Ani też podarkiem, pudełkiem łakoci, które dostarczają rozkoszy podniebieniu. Och, nie, na odwrót, to pańszczyzna, bieg wytrwały, samotny, bardzo wyczerpujący. Ani szampana, ani przyjaciół, którzy podnoszą kieliszek i patrzą na ciebie z czułością. Jestem sam w ponurej sali, sam na ławie oskarżonych, przed sędziami, i sam, żeby podjąć decyzję wobec siebie czy sądu innych. U kresu każdej wolności jest wyrok;... więcej
    Albert CamusUpadek
  • Pan wie, co to czar. Sposób, żeby odpowiedziano ci tak, gdy ty nie stawiasz żadnego wyraźnego pytania. więcej
    Albert CamusUpadek
  • Przekona się pan, że prawdziwa rozpusta wyzwala, ponieważ nie stwarza żadnych zobowiązań. W rozpuście posiada się tylko siebie, jest to więc ulubione zajęcie ludzi zakochanych we własnej osobie. Rozpusta jest dżunglą bez przyszłości i bez przeszłości, nade wszystko zaś bez obietnicy i natychmiastowej sankcji. więcej
    Albert CamusUpadek
  • Znałem człowieka, który dwadzieścia lat życia poświęcił pewnej kobietce, wyrzekł się dla niej wszystkiego - przyjaźni, pracy, własnej nawet przyzwoitości - i który przyznał się pewnego wieczora, że nigdy jej nie kochał. Nudził się, tylko tyle, nudził się jak większość ludzi. Sam więc stworzył sobie życie pełne komplikacji i dramatów. Trzeba, żeby coś się stało, oto wyjaśnienie większości uczuć ludzkich. Trzeba, żeby coś się stało, nawet niewola bez miłości, nawet wojna czy śmierć. więcej
    Albert CamusUpadek
  • Żeby przestano w nas wątpić, musimy przestać istnieć, po prostu. więcej
    Albert CamusUpadek
  • Akt miłosny jest wyznaniem. Egoizm tu krzyczy, próżność się odsłania albo też wychodzi, na jaw prawdziwa wielkoduszność. więcej
    Albert CamusUpadek
  • Chciwość, która w naszym społeczeństwie zajmuje miejsce ambicji, zawsze przyprawiała mnie o śmiech. więcej
    Albert CamusUpadek
  • Jestem sam w ponurej Sali, sam na ławie oskarżonych, przed sędziami, i sam, żeby podjąć decyzję wobec siebie czy sądu innych. U kresu każdej wolności jest wyrok; dlatego wolność tak ciężko udźwignąć. więcej
    Albert CamusUpadek
  • Na wiele dni przed najsławniejszą z dat, którą dobrze znałem, byłem już na czatach, pilnując, żeby nie zdradzić się z niczym, co mogłoby obudzić uwagę i pamięć tych, których słabość dyskontowałem (czy pewnego razy nie chciałem zamienić kartek w kalendarzu domowym?). Kiedy dowiodłem już sobie, że jestem samotny, mogłem oddać się urokom męskiego smutku. więcej
    Albert CamusUpadek
  • Przewidział to z resztą, miał poczucie humoru. Piotr, wie pan, tchórzliwy Piotr. Zaparł się go. (...)
    On zaś zabawił się w grę słów. "Na tej opoce zbuduję swój kościół". Nie można posunąć się dalej w ironii, nie uważa pan?
    więcej
    Albert CamusUpadek
  • Radowała mnie moja własna natura, a wiemy wszyscy, że na tym właśnie polega szczęście, chociaż, żeby wzajemnie się uspokoić, udajemy czasem, że potępiamy ten rodzaj przyjemności, nazywając ją egoizmem. więcej
    Albert CamusUpadek
  • Rozpusta nie ma w sobie nic szalonego, wbrew temu, co się mniema. Jest tylko długim snem. więcej
    Albert CamusUpadek
  • Rzecz w tym, że każdy człowiek inteligentny, pan wie o tym, marzy,
    żeby zostać gangsterem i panować nad społeczeństwem jedynie dzięki przemocy. Ponieważ
    nie jest to tak łatwe, jak można sądzić z lektury powieści tego rodzaju, zabiera się do polityki
    i wstępuje do najbardziej okrutnej partii. Cóż znaczy upokorzyć umysł, jeśli tą drogą można
    zapanować nad wszystkimi? Odkrywałem w sobie słodkie sny o ucisku.
    więcej
    Albert CamusUpadek
  • Spróbowałem wówczas wyrzec się w pewien sposób kobiet i żyć w cnocie. W końcu ich przyjaźń powinna mi była wystarczyć. Ale znaczyło to wyrzec się gry. Kobiety, których nie pragnąłem, nudziły mnie ponad wszelkie oczekiwanie i najwidoczniej ja nudziłem je także. Koniec z grą, koniec z teatrem, tak wyglądała prawda.
    Ale prawda, drogi przyjacielu, jest śmiertelnie nudna.
    więcej
    Albert CamusUpadek
Jak mogę dodać nowy cytat?
Znajdź autora lub książkę, następnie w sekcji "cytaty" kliknij link Dodaj cytat.
Popularne tagi cytatów
więcej
zgłoś błąd zgłoś błąd