Gorzka ma unikalną zdolność tworzenia postaci złożonych, ale takich, które zdobywają sympatię czytelnika. Szkoda dla mnie trochę małego chaosu w wątkach, ale końcówkę czyta się na jednym tchu. Z chęcią sięgnę po kolejne przygody z Wilczycą.

Gorzka ma unikalną zdolność tworzenia postaci złożonych, ale takich, które zdobywają sympatię czytelnika. Szkoda dla mnie trochę małego chaosu w wątkach, ale końcówkę czyta się na jednym tchu. Z chęcią sięgnę po kolejne przygody z Wilczycą.

Powieść niezwykle ciekawa, charakterystyczni bohaterowie, ale mam z nią jeden problem. Na przestrzeni tylu lat, które obejmuje książka "główni" bohaterowie zmieniają się tak szybko, że nie zdążyłem się związać emocjonalnie z żadnym z nich.

Powieść niezwykle ciekawa, charakterystyczni bohaterowie, ale mam z nią jeden problem. Na przestrzeni tylu lat, które obejmuje książka "główni" bohaterowie zmieniają się tak szybko, że nie zdążyłem się związać emocjonalnie z żadnym z nich.

Lekka, ciekawa, krótka.

Lekka, ciekawa, krótka.

Ciekawy intrygujący świat. Zastanawia mnie, co wnosi do książki, tak obszerna retrospektywna część głównego bohatera. Bohater trochę to taki technologiczny wiedźmin. Czegoś jednak mi zabrakło, może odnajdę to w kolejnych tomach.

Ciekawy intrygujący świat. Zastanawia mnie, co wnosi do książki, tak obszerna retrospektywna część głównego bohatera. Bohater trochę to taki technologiczny wiedźmin. Czegoś jednak mi zabrakło, może odnajdę to w kolejnych tomach.

Zakrzewski bliżej emerytury i tempo lekko spadło, ale to wciąż dobry kryminał.

Zakrzewski bliżej emerytury i tempo lekko spadło, ale to wciąż dobry kryminał.

Cała fabuła napisana dosyć prosto bez żadnych zawiłych zdarzeń, jakich szuka się w kryminałach. Wstrząsająca historia z sierocińca oraz działań służb w małych miejscowościach, wątki powtarzana w niejednym filmie i książce. Nic nowego i oceniłbym książkę na 7 z dużym minusem, ale dosłownie ostatnie strony wszystko zmieniają...

Cała fabuła napisana dosyć prosto bez żadnych zawiłych zdarzeń, jakich szuka się w kryminałach. Wstrząsająca historia z sierocińca oraz działań służb w małych miejscowościach, wątki powtarzana w niejednym filmie i książce. Nic nowego i oceniłbym książkę na 7 z dużym minusem, ale dosłownie ostatnie strony wszystko zmieniają...

Powrót do jednego z ulubionych komisarzy jest zawsze miły, Może ta część jest mniej tajemnicza i mniej wciągająca,
ale j-jasne, że równie dobrze się ją czytało.

Powrót do jednego z ulubionych komisarzy jest zawsze miły, Może ta część jest mniej tajemnicza i mniej wciągająca,
ale j-jasne, że równie dobrze się ją czytało.

Historia "wspaniałej" Ameryki, która nie jest podwaliną demokracji, a wstrząsającym obrazem bez ludzkiego traktowania innych. Jakie to również współczesne, co innego niby dzieje się w Detroit i tego typu podobnych regionach.
Zakończenie niezwykłe i symboliczne! I jest jedynym światełkiem w ciemności.

Historia "wspaniałej" Ameryki, która nie jest podwaliną demokracji, a wstrząsającym obrazem bez ludzkiego traktowania innych. Jakie to również współczesne, co innego niby dzieje się w Detroit i tego typu podobnych regionach.
Zakończenie niezwykłe i symboliczne! I jest jedynym światełkiem w ciemności.

Kolejna z części, której liczne wątki rozpędzają się niczym lokomotywa, choć jest ona tym razem zbyt długo ociężała i dopiero końcówkę czyta się z zapartym tchem. Niemniej jak zawsze to pozycja bardzo dobra!

Kolejna z części, której liczne wątki rozpędzają się niczym lokomotywa, choć jest ona tym razem zbyt długo ociężała i dopiero końcówkę czyta się z zapartym tchem. Niemniej jak zawsze to pozycja bardzo dobra!

Długo ta część się rozkręcała, ale na szczęście doszło do momentu, w którym nie mogłem oderwać się od lektury. I tak było do samego końca. Od razu sięgam po kolejną, ostatnią
:(

Długo ta część się rozkręcała, ale na szczęście doszło do momentu, w którym nie mogłem oderwać się od lektury. I tak było do samego końca. Od razu sięgam po kolejną, ostatnią
:(

Książka będąca kwintesencją Japonii, jej prawdziwym obliczem, które jest zupełnie nie znane naszemu społeczeństwu. To historia o wspaniałych postaciach, którzy żyją w kraju smutku.

Książka będąca kwintesencją Japonii, jej prawdziwym obliczem, które jest zupełnie nie znane naszemu społeczeństwu. To historia o wspaniałych postaciach, którzy żyją w kraju smutku.

Po dłuższym czasie wróciłem do sagi. Idealnie, że w formie tak małej noweli. Jak zwykle ciekawe postacie, z Lopenem na czele i intrygujące przygody. Świetny wstęp do powrotu do kolejnych części, których jeszcze nie było, gdy mogłem kontynuować historię.

Po dłuższym czasie wróciłem do sagi. Idealnie, że w formie tak małej noweli. Jak zwykle ciekawe postacie, z Lopenem na czele i intrygujące przygody. Świetny wstęp do powrotu do kolejnych części, których jeszcze nie było, gdy mogłem kontynuować historię.

Kolejna bardzo dobra pozycja Pana Gorzki i jednego z moich już ulubionych bohaterów kryminałów Zakrzewskiego. Jest jak zwykle lekkość przekazu ale nie prostota, jest tempo, ciekawi bohaterowie i jest niespodziewane rozwiązanie. Czekam z niecierpliwością na kolejną część.

Kolejna bardzo dobra pozycja Pana Gorzki i jednego z moich już ulubionych bohaterów kryminałów Zakrzewskiego. Jest jak zwykle lekkość przekazu ale nie prostota, jest tempo, ciekawi bohaterowie i jest niespodziewane rozwiązanie. Czekam z niecierpliwością na kolejną część.

Już od dawna zbierałem się do, którejś z pozycji Jakuba Małeckiego. Jak przeczytałem, że jest już wykupiona ekranizacja, sięgnąłem po najnowszy tytuł. Zaczyna się niezwykle ciekawie. Trochę jak film Chce się żyć. Ciekawa, delikatna i intrygująca historia, ale mam wrażenie, że całość jest na tym samym poziomie. Nie znalazłem w niej jakiegoś tempa, może przywiązania do bohaterów, które pozwoliłoby na zachłyśnięcie się świetnym scenariuszem.

Już od dawna zbierałem się do, którejś z pozycji Jakuba Małeckiego. Jak przeczytałem, że jest już wykupiona ekranizacja, sięgnąłem po najnowszy tytuł. Zaczyna się niezwykle ciekawie. Trochę jak film Chce się żyć. Ciekawa, delikatna i intrygująca historia, ale mam wrażenie, że całość jest na tym samym poziomie. Nie znalazłem w niej jakiegoś tempa, może przywiązania do...

Prosty język, a jednocześnie poetycki. To wielka zaleta tej książki. Niestety większość historii zaczyna się jakby od połowy lub prawie samego końca, a kończy się w momencie, początkowego zrozumienia i ledwo co poznania bohatera.

Prosty język, a jednocześnie poetycki. To wielka zaleta tej książki. Niestety większość historii zaczyna się jakby od połowy lub prawie samego końca, a kończy się w momencie, początkowego zrozumienia i ledwo co poznania bohatera.

Po drugiej już lekturze Hrabala, mogę z pewnością przyznać, że jego styl i tematy mogą mieć swoją dużą grupę fanów. Niestety dla mnie odrealnienie jest zbyt duże, do tego ponownie miejscami ta brutalność. Szanuję jednak.

Po drugiej już lekturze Hrabala, mogę z pewnością przyznać, że jego styl i tematy mogą mieć swoją dużą grupę fanów. Niestety dla mnie odrealnienie jest zbyt duże, do tego ponownie miejscami ta brutalność. Szanuję jednak.

Pierwsza moja styczność z Hrabalem. Świetny język i konkretne jazdy, ale tak odrealnione i momentami ta brutalność. Zastanawiałem się ostatecznie o czym jest ta książka. Czasami nawet nie pamiętałem o czym przed chwilą czytałem.

Pierwsza moja styczność z Hrabalem. Świetny język i konkretne jazdy, ale tak odrealnione i momentami ta brutalność. Zastanawiałem się ostatecznie o czym jest ta książka. Czasami nawet nie pamiętałem o czym przed chwilą czytałem.

Pozycja obowiązkowa dla każdego! Wielka szkoda, że te wszystkie tak ważne opisy życia obozowego, powielały się po wielokroć. Tak jak na bohaterze nie robiło już takiego wrażenia uśmiercanie ludzi, tak ta książka również mi z czasem spowszedniała i ciężko było ją skończyć, bo po prostu nie była ciekawa, jeśli można użyć takiego słowa, w przypadku opisywanych historii.

Pozycja obowiązkowa dla każdego! Wielka szkoda, że te wszystkie tak ważne opisy życia obozowego, powielały się po wielokroć. Tak jak na bohaterze nie robiło już takiego wrażenia uśmiercanie ludzi, tak ta książka również mi z czasem spowszedniała i ciężko było ją skończyć, bo po prostu nie była ciekawa, jeśli można użyć takiego słowa, w przypadku opisywanych historii.

Druga pozycja spod ręki Stasiuka, w której się zaczytałem. Dalej bardzo dobre opisy i ciekawe historie, a przede wszystkim w tych książkach jest coś unikalnego. Wszystko co w niej przeczytałem, a była to miła lektura, przemija. Nie pamiętam o czym czytałem wczoraj. Lektura jest dla mnie tożsama z postrzeganiem świata przez samego autora, który wielbi się w przemijaniu i tak Jadąc do Babadag przeminęło.

Druga pozycja spod ręki Stasiuka, w której się zaczytałem. Dalej bardzo dobre opisy i ciekawe historie, a przede wszystkim w tych książkach jest coś unikalnego. Wszystko co w niej przeczytałem, a była to miła lektura, przemija. Nie pamiętam o czym czytałem wczoraj. Lektura jest dla mnie tożsama z postrzeganiem świata przez samego autora, który wielbi się w przemijaniu i tak...

To moja pierwsza styczność ze Stasiukiem. Sam początek tej pozycji wgniótł mnie w ziemie. Opisy są tak fotograficzne, jakbym oglądał właśnie zdjęcia. Później trochę tracą na mocy, ale dalej jest to bardzo dobra pozycja.

To moja pierwsza styczność ze Stasiukiem. Sam początek tej pozycji wgniótł mnie w ziemie. Opisy są tak fotograficzne, jakbym oglądał właśnie zdjęcia. Później trochę tracą na mocy, ale dalej jest to bardzo dobra pozycja.