https://www.youtube.com/watch?v=BJEpYaD3yTw

https://www.youtube.com/watch?v=BJEpYaD3yTw

Liczyłam na historię, która mnie wzruszy, chwyci za serce, sprawi, że nie będę mogła przestać o niej myśleć, w której tak zżyję się z bohaterami, że będzie mi szkoda się z nimi żegnać, że nie będę chciała kończyć książki. A tymczasem ostatnie sto stron przeczytałam pobieżnie, byle jak najszybciej mieć tę męczarnię za sobą. Ugh.
Główny bohater irytował mnie od początku do końca, a reszta - cóż, nie wzbudziła żadnych emocji. Każdy z nich był jednowymiarowy.

Liczyłam na historię, która mnie wzruszy, chwyci za serce, sprawi, że nie będę mogła przestać o niej myśleć, w której tak zżyję się z bohaterami, że będzie mi szkoda się z nimi żegnać, że nie będę chciała kończyć książki. A tymczasem ostatnie sto stron przeczytałam pobieżnie, byle jak najszybciej mieć tę męczarnię za sobą. Ugh.
Główny bohater irytował mnie od początku do...

Przeczytałam 3/4 i mam dość.

Hmmmm... postulaty Beat Generation chyba się przedawniły. Mam 21 lat, więc chyba powinnam być idealnym targetem tej książki, a jednak nie byłam w stanie jej dokończyć i nawet deadline mnie do tego nie zachęcił. Zaczęłam żałować, że zapisałam się na zajęcia z literatury BG, bo jeśli TO ma być najlepsze dzieło, manifest tego pokolenia, to chyba zbyt wiele dla siebie z tego nie wyciągnę. Wolność seksualna, szowinizm, brak szacunku dla kobiet, wzgarda dla konsumpcjonizmu, która sprowadza się głównie do tego, że żyje się wiecznie pożyczając od kogoś pieniądze i że wiecznie polega się na łasce i niełasce innych, właściwie wykorzystując czyjąś chęć pomocy, niejakie gardzenie pracą w ogóle, brak jakiejkolwiek życiowej stabilności... to nie dla mnie. Również pod względem literackim książka mocno odbiega od moich gustów i traktowałam ją wyłącznie jako ciekawostkę poznawczą. Ale mimo wszystko mnie to męczyło, nawet z pozytywnym nastawieniem. Nagromadzenie postaci, imion osób, które po chwili nie mają już żadnego znaczenia, brak wyraźnej linii fabularnej, chaos, bardzo luźny, swobodny język przeplatany z długimi, literackimi opisami... takie wszystko i nic.

Przeczytałam 3/4 i mam dość.

Hmmmm... postulaty Beat Generation chyba się przedawniły. Mam 21 lat, więc chyba powinnam być idealnym targetem tej książki, a jednak nie byłam w stanie jej dokończyć i nawet deadline mnie do tego nie zachęcił. Zaczęłam żałować, że zapisałam się na zajęcia z literatury BG, bo jeśli TO ma być najlepsze dzieło, manifest tego pokolenia, to chyba...

"Nie ma litości dla niewinnych".

długie i szczegółowe opisy morderstw i stosunków seksualnych przeplatane z równie długimi i szczegółowymi opisami dań, strojów czy wystroju mieszkania głównego bohatera. napawanie się swoim bogactwem i władzą głównego bohatera poprzez traktowanie jak gówno każdego, kto ma mniej pieniędzy od niego samego - głównie bezdomnych i kobiety. całe rozdziały bullshitingu poświęcone zespołom muzycznym. obsesja głównego bohatera na punkcie patty winters show.

"Nie ma litości dla niewinnych".

długie i szczegółowe opisy morderstw i stosunków seksualnych przeplatane z równie długimi i szczegółowymi opisami dań, strojów czy wystroju mieszkania głównego bohatera. napawanie się swoim bogactwem i władzą głównego bohatera poprzez traktowanie jak gówno każdego, kto ma mniej pieniędzy od niego samego - głównie bezdomnych i kobiety. całe...

7-8/10 ?

ulubiona nie będzie, ale będzie lubiana

doceniam jednocześnie niemal poetycki język i obrzydliwy naturalizm. wiele razy miałam ochotę zapisać sobie jakiś cytat na boku, bo wydał mi się prawdziwy i wartościowy, ale powstrzymywałam się, bo za każdym razem zdanie zawierało jakąś obrzydliwość. czy nie takie jest życie? piękne i obrzydliwe zarazem?

chciałabym trochę więcej tej obsesji i szaleństwa, ale i tak doceniam konstrukcję Floridy. jego pewność siebie wydała mi się bardzo obca, ale przez to ciekawa.

7-8/10 ?

ulubiona nie będzie, ale będzie lubiana

doceniam jednocześnie niemal poetycki język i obrzydliwy naturalizm. wiele razy miałam ochotę zapisać sobie jakiś cytat na boku, bo wydał mi się prawdziwy i wartościowy, ale powstrzymywałam się, bo za każdym razem zdanie zawierało jakąś obrzydliwość. czy nie takie jest życie? piękne i obrzydliwe zarazem?

chciałabym trochę...