"Skąd wyleciało to ciało?" to kolejna odsłona serii kryminalnej Małgorzaty Starosty, która tym razem przenosi czytelnika do pałacu w Teresinie. Akcja książki łączy wątek historyczny z 1913 roku, dotyczący morderstwa księcia Władysława Druckiego-Lubeckiego, z fikcyjnymi wydarzeniami kryminalnymi rozgrywającymi się współcześnie.
Główni bohaterowie, Linda i Jeremi, tworzą zabawny i intrygujący duet, który z łatwością przyciąga uwagę czytelnika. Ich błyskotliwe dialogi i fenomenalne powiedzonka sprawiają, że lektura jest niezwykle przyjemna i pełna humoru. Do tego dochodzi postać policjanta Michała Bączka, który zostaje wysłany do Teresina, aby przejąć dowodzenie w lokalnym komisariacie.
Jednym z atutów książki jest umiejętne połączenie wątku historycznego z współczesną fabułą kryminalną. Autorka zręcznie splata przeszłość z teraźniejszością, tworząc intrygującą zagadkę, która trzyma w napięciu do ostatnich stron.
"Skąd wyleciało to ciało?" to książka, którą można czytać niezależnie od poprzednich tomów serii, co jest dużym plusem dla nowych czytelników. Bohaterowie są dobrze zarysowani, a ich dialogi pełne humoru i inteligentnych ripost sprawiają, że opowieść nabiera kolorów i staje się jeszcze bardziej wciągająca.
Podsumowując, Małgorzata Starosta po raz kolejny udowadnia, że potrafi stworzyć lekki, zabawny, ale jednocześnie inteligentny kryminał. "Skąd wyleciało to ciało?" to książka, która z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom gatunku, a także tym, którzy cenią sobie dobrze napisane, pełne humoru historie. Polecam!

Na marginesie pałac obecnie jest własnością Ośrodka Szkoleniowo- Rehabilitacyjnego KRUS i nie ma możliwości go zwiedzania, udostępniony jest jedynie park wokół pałacu.

"Skąd wyleciało to ciało?" to kolejna odsłona serii kryminalnej Małgorzaty Starosty, która tym razem przenosi czytelnika do pałacu w Teresinie. Akcja książki łączy wątek historyczny z 1913 roku, dotyczący morderstwa księcia Władysława Druckiego-Lubeckiego, z fikcyjnymi wydarzeniami kryminalnymi rozgrywającymi się współcześnie.
Główni bohaterowie, Linda i Jeremi, tworzą...

Marta Kisiel - "Jak długo mieszać bigos?" To opowiadanie, niestety, nie przypadło mi do gustu. Brak w nim spójności i przypadkowość scen, sprawiają, że trudno uznać je za satysfakcjonujące. Ocena: 2/10
Milena Wójtowicz - "Kołtun zimowy" Opowiadanie to łączy elementy folkloru, codzienności i magii. Według mnie jest to przeciętne opowiadanie, nie wyróżniające się ani pozytywnie, ani negatywnie. Ocena: 5/10
Aneta Jadowska - "Morderstwo i białe święta" Najlepsze opowiadanie w zbiorze, charakteryzujące się intrygującą fabułą i wciągającym śledztwem. Czytelnik zostaje pochłonięty historią od pierwszej do ostatniej strony. Ocena: 10/10
Magdalena Kubasiewicz - "Wymarzone święta domownika" Opowiadanie to ma ciekawy punkt wyjścia i przykuwa uwagę. Przypomina mi trochę coś na kształt współczesnej „Opowieści wigilijnej”. Ocena: 6/10
Średnia ocena: 5,75/10, co zaokrąglone daje 6/10
Podsumowując, zbiór opowiadań oferuje mieszankę stylów i jakości. Chociaż nie wszystkie opowiadania są równie udane, to obecność perełki autorstwa Anety Jadowskiej sprawia, że całość jest warta uwagi. Czytelnicy poszukujący różnorodności i chętni do eksploracji różnych podejść do gatunku fantastyki i kryminału znajdą tu coś dla siebie.

Marta Kisiel - "Jak długo mieszać bigos?" To opowiadanie, niestety, nie przypadło mi do gustu. Brak w nim spójności i przypadkowość scen, sprawiają, że trudno uznać je za satysfakcjonujące. Ocena: 2/10
Milena Wójtowicz - "Kołtun zimowy" Opowiadanie to łączy elementy folkloru, codzienności i magii. Według mnie jest to przeciętne opowiadanie, nie wyróżniające się ani...

"Teatr śmierci" to krótkie, dynamiczne opowiadanie kryminalne, które wciąga czytelnika w wir wydarzeń już od pierwszych stron. Fabuła skupia się na śledztwie prowadzonym przez dwójkę nietypowych detektywów: początkującego podcastera i studenta kryminologii Filipa oraz jego koleżanki Bianki, dziennikarki pracującej dla portalu internetowego o kulturze. Ich współpraca, oparta na różnych umiejętnościach i perspektywach, dodaje historii świeżości.
Akcja rozgrywa się w środowisku teatralnym, gdzie podczas przedstawienia dochodzi do tajemniczej śmierci aktora, początkowo uznanej za zawał serca. Jednak gdy ginie drugi aktor, staje się jasne, że mamy do czynienia z morderstwem. Autorka umiejętnie buduje napięcie, wprowadzając liczne dialogi i szybkie zwroty akcji, co sprawia, że opowiadanie czyta się jednym tchem.
Jednym z atutów powieści jest wykorzystanie legitymacji dziennikarskiej Banki, która wielokrotnie pomaga Filipowi w zbliżeniu się do aktorów i zdobyciu cennych informacji. To ciekawy zabieg, który dodaje realizmu śledztwu.
Książka może przypaść do gustu fanom serii o komisarzu Oczko autorstwa Tomasza Wandzela, ze względu na podobną krótką formę kryminału. "Teatr śmierci" to dobra propozycja dla miłośników krótkich, wciągających kryminałów, którzy cenią sobie dynamiczną akcję i nietuzinkowych bohaterów.
Mimo pewnych niedociągnięć w budowaniu głębszych portretów psychologicznych postaci, opowiadanie Anny Klejzerowicz zapewnia solidną dawkę rozrywki i z pewnością zadowoli czytelników szukających lekkiej, ale intrygującej lektury.

"Teatr śmierci" to krótkie, dynamiczne opowiadanie kryminalne, które wciąga czytelnika w wir wydarzeń już od pierwszych stron. Fabuła skupia się na śledztwie prowadzonym przez dwójkę nietypowych detektywów: początkującego podcastera i studenta kryminologii Filipa oraz jego koleżanki Bianki, dziennikarki pracującej dla portalu internetowego o kulturze. Ich współpraca, oparta...

"Echo kłamstw" to mistrzowsko skonstruowany thriller psychologiczny, który wciąga czytelnika w mroczny świat sekretów i kłamstw.
Książka przedstawia skomplikowaną sieć relacji między wieloma bohaterami, których życia splatają się w dramatyczny sposób. Klara Lemańska, stomatolog, jej mąż Feliks, podwładna Martyna, z którą Feliks ma romans, prostytutka Dagmara, córka Klary i Feliksa - Tośka, wszyscy są połączeni siecią kłamstw, które stopniowo wychodzą na jaw.
Autorka porusza temat wpływu przeszłości na teraźniejszość, pokazując, jak niedopowiedzenia i ukrywane prawdy mogą zniszczyć życie. Książka skupia się na psychologii postaci, ich moralnych wyborach i konsekwencjach dawnych decyzji.
Sylwia Bies narzuca szybkie tempo od samego początku, zaczynając od mocnego uderzenia w galerii handlowej. Umiejętnie dawkuje informacje, sprawiając, że czytając czuje się jak podczas układania skomplikowanych puzzli. Styl jest płynny i wciągający, a historia stopniowo odkrywa kolejne warstwy relacji i wydarzeń.
"Echo kłamstw" to istny rollercoaster emocji. Czytelnik czuje niepokój, napięcie i zaskoczenie na każdym kroku. Książka rozwala emocjonalnie i nie daje o sobie zapomnieć.
To historia, która skłania do refleksji nad tym, co w życiu naprawdę ma znaczenie oraz jaką cenę potrafi mieć milczenie i ukrywanie prawdy. Sylwia Bies mistrzowsko łączy elementy thrillera z głęboką analizą psychologiczną, tworząc niezapomnianą opowieść.

"Echo kłamstw" to mistrzowsko skonstruowany thriller psychologiczny, który wciąga czytelnika w mroczny świat sekretów i kłamstw.
Książka przedstawia skomplikowaną sieć relacji między wieloma bohaterami, których życia splatają się w dramatyczny sposób. Klara Lemańska, stomatolog, jej mąż Feliks, podwładna Martyna, z którą Feliks ma romans, prostytutka Dagmara, córka Klary i...

"Tonąc w morzu krwi" to fascynujący kryminał psychologiczny, który wciąga czytelnika w mroczny świat nierozwiązanych zagadek i ludzkich traum.
Książka opowiada o śledztwie prowadzonym przez gdyńskie Archiwum X w sprawie tajemniczego zaginięcia rodziny Albrechtów sprzed trzydziestu lat. Edward Sokulski i Daria Tyszka, para detektywów o skomplikowanej dynamice, próbują rozwikłać sprawę, która okazuje się pełna niejasności i niebezpieczeństw. W miarę postępów śledztwa, świadkowie zaczynają ginąć, a bohaterowie muszą zmierzyć się nie tylko z zagadką, ale także ze swoimi własnymi demonami. Autor luźno nawiązuje do prawdziwej historii kryminalnej, co dodaje książce autentyczności i głębi.
Sokulski i Tyszka to postacie złożone, z wyraźnie zarysowanymi profilami psychologicznymi. Ich trudna relacja, pełna napięć i nieporozumień, jest jednym z kluczowych elementów książki. Trauma, która wpływa na ich działania, dodaje realizmu i emocjonalnej głębi.
Krótkie, rzeczowe zdania przeplatają się z pełnymi emocji refleksjami, co idealnie oddaje atmosferę śledztwa i wewnętrzne konflikty bohaterów. Ta dwutorowość stylu sprawia, że książka jest dynamiczna i wciągająca.
"Tonąc w morzu krwi" to nie tylko kryminał. To także opowieść o pamięci, traumie i ludzkiej psychice. Autor zmusza czytelnika do zastanowienia się nad tym, jak przeszłość wpływa na teraźniejszość i jak trudno jest oddzielić prawdę od kłamstw.
Książka Ludwika Lunara to mistrzowsko skonstruowany kryminał psychologiczny, który trzyma w napięciu do ostatniej strony. Złożona fabuła, głęboko rozwinięci bohaterowie i mistrzowskie połączenie stylów pisarskich sprawiają, że "Tonąc w morzu krwi" to lektura obowiązkowa dla miłośników gatunku. Polecam!

"Tonąc w morzu krwi" to fascynujący kryminał psychologiczny, który wciąga czytelnika w mroczny świat nierozwiązanych zagadek i ludzkich traum.
Książka opowiada o śledztwie prowadzonym przez gdyńskie Archiwum X w sprawie tajemniczego zaginięcia rodziny Albrechtów sprzed trzydziestu lat. Edward Sokulski i Daria Tyszka, para detektywów o skomplikowanej dynamice, próbują...

"Miasto Mgieł" Michała Śmielaka to mroczny kryminał osadzony w Sandomierzu, który łączy przeszłość z teraźniejszością poprzez zagadkowe pochówki wampiryczne. Akcja toczy się w dwóch płaszczyznach czasowych - w 1064 i 2023 roku, tworząc intrygującą sieć powiązań między wydarzeniami.
Książka zachwyca klimatem - gęstym, pełnym niedopowiedzeń, niemal gotyckim. Tytułowa mgła nie tylko otula miasto, ale też symbolicznie zaciera granice między rzeczywistością a iluzją. Bohaterowie, zwłaszcza podkomisarz Bruno Oswald Kowalski, są dobrze nakreśleni i wielowymiarowi. Jego siarczysty język i wrażliwa natura sprawiają, że jest postacią dynamiczną i autentyczną.
Niestety, zakończenie może budzić mieszane uczucia. Choć symboliczne i pełne niedopowiedzeń, pozostawia czytelnika z uczuciem niedosytu. Fabuła traci spójność w finale, a oczekiwane zamknięcie historii nie nadchodzi. Mimo to, książka wciąga dzięki świetnie oddanemu klimatowi, ciekawej warstwie historycznej i dobrze poprowadzonej akcji.
"Miasto Mgieł" to pozycja idealna dla miłośników mrocznych kryminałów z historycznym tłem.

"Miasto Mgieł" Michała Śmielaka to mroczny kryminał osadzony w Sandomierzu, który łączy przeszłość z teraźniejszością poprzez zagadkowe pochówki wampiryczne. Akcja toczy się w dwóch płaszczyznach czasowych - w 1064 i 2023 roku, tworząc intrygującą sieć powiązań między wydarzeniami.
Książka zachwyca klimatem - gęstym, pełnym niedopowiedzeń, niemal gotyckim. Tytułowa mgła nie...

Początek książki nie był wciągający, ale sytuacja zmienia się diametralnie, gdy na scenę wkracza Virelia. Jej relacja z Kastielem, który ukrywa swoją tożsamość, staje się sercem opowieści. Książka jest napisana z dwóch perspektyw - Kastiela i Virelii, co pozwala na głębsze ich zrozumienie.
Historia cofa się o ponad trzysta lat w stosunku do wydarzeń z "Bogini Ognia Niebieskiego". Poznajemy Kastiela, który jako dziecko miał umrzeć, ale dzięki poświęceniu matki stał się pierwszym Nieśmiertelnym. Przez lata cierpiał z powodu niezaspokojonego głodu, pragnienia i koszmarów, które stopniowo odbierały mu zdrowie psychiczne. Wszystko zmienia się, gdy przypadkowe zranienie służącej do krwi przynosi mu ulgę.
Podróżując po świecie, Kastiel spotyka Virelię Vanthorin, co zapoczątkowuje historię Nieśmiertelnego Króla i jego wielkiej miłości. Autorka stopniowo buduje napięcie, pozwalając czytelnikowi lepiej poznać przeszłość Kastiela, jego motywacje i to, co ukształtowało jego charakter.
Tempo akcji jest wolniejsze, ale nie nudzi - wręcz przeciwnie, pozwala zagłębić się w emocje Kastiela i zrozumieć, jak stał się tym, kim jest. Gdy pojawia się Virelia, akcja nabiera tempa. Ich relacja jest fascynująca, a dialogi między nimi są świetnie napisane. Virelia, początkowo naiwna, z czasem zyskuje pewność siebie, a zakończenie książki zaskakuje plot twistem, który sprawia, że chce się natychmiast sięgnąć po kolejny tom.
Świat przedstawiony w książce jest bogaty i pobudza wyobraźnię. Opisy krain, które odkrywamy, są szczegółowe, ale nie przytłaczające.
Podsumowując, "Nieśmiertelny król. Część I" to wciągająca opowieść o miłości, poświęceniu i walce z własnymi demonami. Mimo wolniejszego tempa na początku, książka zyskuje na głębi i emocjonalnym zaangażowaniu.

Początek książki nie był wciągający, ale sytuacja zmienia się diametralnie, gdy na scenę wkracza Virelia. Jej relacja z Kastielem, który ukrywa swoją tożsamość, staje się sercem opowieści. Książka jest napisana z dwóch perspektyw - Kastiela i Virelii, co pozwala na głębsze ich zrozumienie.
Historia cofa się o ponad trzysta lat w stosunku do wydarzeń z "Bogini Ognia...

"Kuszenie" Katarzyny Bereniki Miszczuk to fascynująca opowieść, która łączy w sobie elementy tajemnicy, romansu i mitologii słowiańskiej z nutą japońskiej kultury
Główna bohaterka, Ewa Wrzosówka, to silna i niezależna kobieta, która postanawia uciec od zgiełku miasta i rozpocząć nowe życie w Bieszczadach. Kupuje tajemniczą Mnichówkę, dom owiany legendami i mrocznymi sekretami. Wkrótce odkrywa, że nie jest sama - w jej życiu pojawia się Adam, diabeł ekonom, który staje się jej księgowym. Razem muszą stawić czoła nadprzyrodzonym zagadkom i niebezpieczeństwom.
Ewa to postać, którą łatwo polubić - zaradna, z poczuciem humoru i bliską relacją z prababcią, od której nauczyła się ziołoznawstwa. Adam, mimo że diabeł, jest sympatyczny i intrygujący. Postacie drugoplanowe, jak babcia Elżbieta czy mieszkańcy Mnichówki, dodają głębi i uroku historii.
Miszczuk pisze lekko i przyjemnie, co sprawia, że książkę czyta się jednym tchem. Klimat Bieszczad, tajemniczy dom i mieszanka mitologii słowiańskiej z japońską tworzą niepowtarzalną atmosferę. Elementy humoru i napięcia są dobrze wyważone, a zaskakujące zwroty akcji trzymają w napięciu.
Książka jest pięknie wydana - okładka przyciąga wzrok, a barwione brzegi to miły dodatek.
"Kuszenie" to idealna lektura dla miłośników fantastyki, tajemnic i romansów. Miszczuk po raz kolejny udowadnia, że potrafi stworzyć wciągającą historię, pełną humoru i niespodzianek.

"Kuszenie" Katarzyny Bereniki Miszczuk to fascynująca opowieść, która łączy w sobie elementy tajemnicy, romansu i mitologii słowiańskiej z nutą japońskiej kultury
Główna bohaterka, Ewa Wrzosówka, to silna i niezależna kobieta, która postanawia uciec od zgiełku miasta i rozpocząć nowe życie w Bieszczadach. Kupuje tajemniczą Mnichówkę, dom owiany legendami i mrocznymi...

"Zatracenie" to kontynuacja "Kuszenia" Katarzyny Bereniki Miszczuk, która ponownie przenosi nas do świata Ewy Wrzosówki i diabła Adama. Autorka zręcznie łączy wątki romansu, fantasy i tajemnicy, tworząc wciągającą opowieść.
Ewa kontynuuje remont pensjonatu w Bieszczadach, jednocześnie mierząc się z nadprzyrodzonymi problemami. Tajemnicza piwnica Mnichówki wciąż skrywa sekrety, a Ewa próbuje porozumieć się z duchem mnicha za pomocą tablicy. Niestety, mieszkańcy wsi zaczynają postrzegać ją jako czarownicę, a przepowiednia o nadchodzącej śmierci dodaje napięcia. W tle pojawiają się członkinie rodu Wrzosówek, w tym babcia Elżbieta (chciałabym posiadać umiejętności „ Potrafiła od razu odgadywać, który klient biura rachunkowego będzie sumiennie przekazywał faktury.” ), matka Klara i prababcia Sylwia, które wnoszą nowe wątki do historii.
Ewa to silna, wygadana bohaterka, która nie boi się mówić, co myśli. Jej relacja z Adamem, diabłem ekonomem, jest pełna napięcia i uczucia, mimo że ich związek jest niemożliwy. Postacie drugoplanowe, jak prababcia Sylwia czy mieszkańcy wsi, dodają głębi i humoru.
Miszczuk pisze lekko i przyjemnie, co sprawia, że książkę czyta się jednym tchem. Klimat Bieszczad, tajemniczy dom i mieszanka mitologii słowiańskiej z japońską tworzą niepowtarzalną atmosferę. Elementy humoru i napięcia są dobrze wyważone, a zaskakujące zwroty akcji trzymają w napięciu.
Książka jest starannie wydana, a okładka przyciąga wzrok. To prawdziwa gratka dla fanów autorki.
"Zatracenie" to idealna lektura dla miłośników fantastyki, romansu i tajemnic. Miszczuk po raz kolejny udowadnia, że potrafi stworzyć wciągającą historię, pełną humoru i niespodzianek. Z niecierpliwością czekam na kolejne części przygód Ewy i Adama!

"Zatracenie" to kontynuacja "Kuszenia" Katarzyny Bereniki Miszczuk, która ponownie przenosi nas do świata Ewy Wrzosówki i diabła Adama. Autorka zręcznie łączy wątki romansu, fantasy i tajemnicy, tworząc wciągającą opowieść.
Ewa kontynuuje remont pensjonatu w Bieszczadach, jednocześnie mierząc się z nadprzyrodzonymi problemami. Tajemnicza piwnica Mnichówki wciąż skrywa...

"Sabat kocich wiedźm" Iwony Serej to książka, która przyciąga uwagę intrygującym konceptem świata, w którym ludzie łączą się ze zwierzętami, tworząc tzw. Animalsów. Pomysł na fabułę, zwłaszcza wątek Aleca poszukującego prawdy o zniknięciu ojca, wydaje się obiecujący. Niestety, wykonanie pozostawia wiele do życzenia.
System magiczny, w tym sabaty i łączenie się ze zwierzętami, jest oryginalny i stanowi największy atut książki.Wątek Aleca i tajemnica sabatu kota mają potencjał, który mógłby być lepiej rozwinięty.
Dialogi są sztuczne i pozbawione emocji. Główni bohaterowie, Nina i Alec, są antypatyczni i jednowymiarowi, a reszta postaci ma ledwie zarysowane cechy charakteru. Akcja jest chaotyczna, z wieloma niedokończonymi wątkami. Wydarzenia wydają się wymuszone, a nie wynikające z naturalnego rozwoju akcji. Styl jest poprawny, ale pełen oczywistych zdań i powtórzeń, co utrudnia wciągnięcie się w lekturę.
"Sabat kocich wiedźm" to książka, która marnuje swój potencjał. Mimo ciekawego konceptu świata, słabe wykonanie, płytkie postacie i chaotyczna fabuła sprawiają, że trudno ją polecić. Może kolejne części serii będą lepsze, jeśli autorka popracuje nad warsztatem.

"Sabat kocich wiedźm" Iwony Serej to książka, która przyciąga uwagę intrygującym konceptem świata, w którym ludzie łączą się ze zwierzętami, tworząc tzw. Animalsów. Pomysł na fabułę, zwłaszcza wątek Aleca poszukującego prawdy o zniknięciu ojca, wydaje się obiecujący. Niestety, wykonanie pozostawia wiele do życzenia.
System magiczny, w tym sabaty i łączenie się ze...

Akcja książki rozgrywa się w okresie świąt Bożego Narodzenia w odizolowanym pensjonacie w okolicach Zakopanego. Grupa jedenastu gości i skromna obsługa zostają uwięzieni przez śnieżycę, odcięci od świata. Szybko okazuje się, że każdy z gości skrywa mroczny sekret, a wkrótce dochodzi do morderstw. Klasyczna zagadka kryminalna z wąską grupą podejrzanych, pełna dialogów i tajemnic.
Intryga oparta na zamkniętym kręgu postaci i odcięciu od świata to ukłon w stronę tradycyjnych powieści detektywistycznych. Zagmatwana zagadka z wieloma podejrzanymi i sekretami trzyma w napięciu.Akcja osadzona w Boże Narodzenie dodaje książce uroku i specyficznej atmosfery.
Komediowy aspekt książki jest słabo rozwinięty - żarty są drętwe, a dialogą brakuje płynności.

„Pod Czerwonym Aniołem” to przyzwoita, ale nierówna próba połączenia komedii z kryminałem. Choć pomysł na fabułę jest intrygujący, wykonanie pozostawia pewien niedosyt - zarówno pod względem humoru, jak i atmosfery. To książka, która może być miłą odmianą wśród cięższej literatury, ale nie zostanie ulubionym tytułem w dorobku autora.

Akcja książki rozgrywa się w okresie świąt Bożego Narodzenia w odizolowanym pensjonacie w okolicach Zakopanego. Grupa jedenastu gości i skromna obsługa zostają uwięzieni przez śnieżycę, odcięci od świata. Szybko okazuje się, że każdy z gości skrywa mroczny sekret, a wkrótce dochodzi do morderstw. Klasyczna zagadka kryminalna z wąską grupą podejrzanych, pełna dialogów i...

Muszę przyznać, że „Gawra” trochę mnie rozczarowała, w porównaniu do poprzedniej części. Nie polubiłam duetu Gniewosz-Łezka. Gniewosz na początku kocha swojego męża tak mocno, że woli nocować u jego boku, mimo że musi wracać do domu i tracić kilka godzin na dojazdy. Jednak na końcu rozwodzi się z nim, ponieważ jej mąż postanawia ją zdradzić z konsolą. Zostaje dłużej w pracy, aby grać na konsoli, co prowadzi do rozpadu małżeństwa. Fabuła jest pozbawiona plot twistów, a momentami nawet przynudza. Mimo to, intryga kryminalna nie jest zła, a samo śledztwo jest spójne i dobrze skonstruowane.

Muszę przyznać, że „Gawra” trochę mnie rozczarowała, w porównaniu do poprzedniej części. Nie polubiłam duetu Gniewosz-Łezka. Gniewosz na początku kocha swojego męża tak mocno, że woli nocować u jego boku, mimo że musi wracać do domu i tracić kilka godzin na dojazdy. Jednak na końcu rozwodzi się z nim, ponieważ jej mąż postanawia ją zdradzić z konsolą. Zostaje dłużej w...

Początek książki jest przeciętny, ale akcja nabiera tempa, gdy bohaterowie trafiają do schroniska i znajdują ciała. Od tego momentu książka staje się bardzo wciągająca, a intryga jest logiczna. Autor pozostawia wskazówki, które ułatwiają odgadnięcie tożsamości mordercy.
Fabuła skupia się na czterech przyjaciołach, którzy wyruszają na wyprawę w Bieszczady, gdzie doświadczają dziwnych zdarzeń. Autor świetnie buduje napięcie i klimat, a opisy dzikich terenów są bardzo sugestywne.

Początek książki jest przeciętny, ale akcja nabiera tempa, gdy bohaterowie trafiają do schroniska i znajdują ciała. Od tego momentu książka staje się bardzo wciągająca, a intryga jest logiczna. Autor pozostawia wskazówki, które ułatwiają odgadnięcie tożsamości mordercy.
Fabuła skupia się na czterech przyjaciołach, którzy wyruszają na wyprawę w Bieszczady, gdzie doświadczają...