Cztery trupy w barszcz

Marta Kisiel - "Jak długo mieszać bigos?" To opowiadanie, niestety, nie przypadło mi do gustu. Brak w nim spójności i przypadkowość scen, sprawiają, że trudno uznać je za satysfakcjonujące. Ocena: 2/10
Milena Wójtowicz - "Kołtun zimowy" Opowiadanie to łączy elementy folkloru, codzienności i magii. Według mnie jest to przeciętne opowiadanie, nie wyróżniające się ani pozytywnie, ani negatywnie. Ocena: 5/10
Aneta Jadowska - "Morderstwo i białe święta" Najlepsze opowiadanie w zbiorze, charakteryzujące się intrygującą fabułą i wciągającym śledztwem. Czytelnik zostaje pochłonięty historią od pierwszej do ostatniej strony. Ocena: 10/10
Magdalena Kubasiewicz - "Wymarzone święta domownika" Opowiadanie to ma ciekawy punkt wyjścia i przykuwa uwagę. Przypomina mi trochę coś na kształt współczesnej „Opowieści wigilijnej”. Ocena: 6/10
Średnia ocena: 5,75/10, co zaokrąglone daje 6/10
Podsumowując, zbiór opowiadań oferuje mieszankę stylów i jakości. Chociaż nie wszystkie opowiadania są równie udane, to obecność perełki autorstwa Anety Jadowskiej sprawia, że całość jest warta uwagi. Czytelnicy poszukujący różnorodności i chętni do eksploracji różnych podejść do gatunku fantastyki i kryminału znajdą tu coś dla siebie.

Marta Kisiel - "Jak długo mieszać bigos?" To opowiadanie, niestety, nie przypadło mi do gustu. Brak w nim spójności i przypadkowość scen, sprawiają, że trudno uznać je za satysfakcjonujące. Ocena: 2/10
Milena Wójtowicz - "Kołtun zimowy" Opowiadanie to łączy elementy folkloru, codzienności i magii. Według mnie jest to przeciętne opowiadanie, nie wyróżniające się ani...

4 autorki, których twórczość mi pasuje stworzyły coś naprawdę przyjemnego. Z wielką radością powitałam powrót przede wszystkim Jagody Wilczek od Magdaleny Kubasiewicz. Reszta opowiadań również trzyma poziom. Polecam, jeśli lubisz styl pisania autorek. Ja przyznaję, że cieszyłabym się z każdej książki napisanej przez te panie.

4 autorki, których twórczość mi pasuje stworzyły coś naprawdę przyjemnego. Z wielką radością powitałam powrót przede wszystkim Jagody Wilczek od Magdaleny Kubasiewicz. Reszta opowiadań również trzyma poziom. Polecam, jeśli lubisz styl pisania autorek. Ja przyznaję, że cieszyłabym się z każdej książki napisanej przez te panie.

Przyjemne, lekkie, momentami śmieszne historie w klimacie świąt i morderstwa:)

Przyjemne, lekkie, momentami śmieszne historie w klimacie świąt i morderstwa:)

Autorki jak zwykle w super formie. Zbiór opowiadań w najlepszym gatunku

Autorki jak zwykle w super formie. Zbiór opowiadań w najlepszym gatunku

Cztery autorki, cztery opowiadania, cztery trupy w świątecznej scenerii.
Różne style pisania, różne poczucie humoru, różne światy ale wszystkie warte przeczytania.

Cztery autorki, cztery opowiadania, cztery trupy w świątecznej scenerii.
Różne style pisania, różne poczucie humoru, różne światy ale wszystkie warte przeczytania.

Aneta Jadowska, Marta Kisiel, Magdalena Kubasiewicz, Milena Wójtowicz
„Cztery pory magii”
„Cztery żywioły magii”
„Cztery trupy w barszcz”

Zaczęłam od końca (świąteczne w Święta, dla spójności estetycznej),co nie powinno być żadnym problemem, bo to są przecież antologie opowiadań. W trakcie okazało się, że opowiadania Marty Kisiel stanowią chronologiczny, rozkosznie absurdalny serialik o trzech damach, może i z tej ziemi, ale na pewno nie z tych czasów. Ale w sumie też nie szkodzi: każde opowiadanie samodzielnie też się broni, a czytając w kolejności odwrotnej, byłam zaciekawiona, jak się te damy ze swoimi wybrankami poznały, a jak już dwa miesiące później dotarłam od pierwszego opka antologii nr 3 do ostatniego opka antologii nr 1 (czyta się świetnie, tak długo trwało, bo mam mało czasu na czytanie),więc wtedy akurat uznałam, że dobrze by było sobie przypomnieć opka chronologicznie kolejne, znając już kontekst. No, samograj!

Okazuje się, że to w antologii nr 1 jest to słynne opeczko Mileny oparte o zacny koncept hitów weselnych – a jednak obrazek druhny wyłaniającej się jak topielicze zombie z jeziora oraz strzygi Sabinki z piłą łańcuchową to coś, czego nie należy przegapić. W antologii żywiołów jest jeszcze jeden tekst Mileny z Sabinkowego uniwersum, z mocniejszym i bardziej skłaniającym do refleksji przesłaniem, niż się z pozoru w tym lekkim jak piórko świecie należało spodziewać (konkretnie o wyznaniach, które zmieniają wszystko i zostają tylko zgliszcza, i czy prawda zawsze nas wyzwoli).

Aneta Jadowska jest znana z tylu powieści, a ja na razie czytałam tylko próbki jej twórczości w postaci opowiadań z różnych antologii. Tutaj najbardziej podobało mi się listopadowo ponure z tomu o porach roku/magii. Niby klasyczny kryminał z nową szansą na rozwiązanie starej sprawy, ale prawie od razu moją uwagę chwycił przede wszystkim inny trop – jakoś założyłam, że ten tekst będzie miał nieco inaczej rozłożone akcenty, o czym tak naprawdę jest.

Z opowiadań Magdy Kubasiewicz wygrywa dla mnie chyba Sanika i południca, ale to głównie dlatego że lubię i Sanikę, i motyw południc, bo pozostałe też ciekawe. Zwłaszcza to o magicznej strażaczce.

No i właśnie – trudno powiedzieć, że są to zbiorki „cozy”. Nie są wcale tylko miłe, lekkie i przyjemne, bo w zasadzie poza komediową serią Marty Kisiel każda autorka ma tu co najmniej jedno opowiadanie smutne lub poważniejsze. Ale to nie jest taki drastyczny, rozrywający bebechy smutek. To nadal są – wszystkie trzy – książki, które można bezpiecznie dać w prezencie i spokojnie czytać pod choinką.

No i są absolutnie śliczne. Uwielbiam sobie siedzieć i obracać książki w rękach – ludzie wąchają papier, ja macam okładki, co być może zresztą wyjaśnia, czemu czytam tak powoli ;)

Nie wszystkie opowiadania podobały mi się tak samo, żadne mi się nie Nie Podobało, jeżeli już to po prostu szybko się zatarły. Ostatnio zaczynam rozdawać książki, które mi się już naprawdę nie mieszczą, a nie czuję zdecydowanej potrzeby zostawienia ich sobie (oddałam też trochę takich, które oceniałam na plus) – ale antologie Sabatu zostają, nie tylko dlatego, że są tak cudnie wydane.

Aneta Jadowska, Marta Kisiel, Magdalena Kubasiewicz, Milena Wójtowicz
„Cztery pory magii”
„Cztery żywioły magii”
„Cztery trupy w barszcz”

Zaczęłam od końca (świąteczne w Święta, dla spójności estetycznej),co nie powinno być żadnym problemem, bo to są przecież antologie opowiadań. W trakcie okazało się, że opowiadania Marty Kisiel stanowią chronologiczny, rozkosznie...

Zbiór opowiadań czterech czołowych fantastek? Pozycja nierówna , pierwszy utwór trudny do czytania i polubienia - nie wyszło , trzy następne wspaniałe i znakomicie przy nich spędziłam czas. Trochę za mało fantastyki i trupów, ale nie można mieć wszystkiego. Mile spotkania z dawnymi znajomymi. Czekam na następne wspaniałe prace Sabatu.

Zbiór opowiadań czterech czołowych fantastek? Pozycja nierówna , pierwszy utwór trudny do czytania i polubienia - nie wyszło , trzy następne wspaniałe i znakomicie przy nich spędziłam czas. Trochę za mało fantastyki i trupów, ale nie można mieć wszystkiego. Mile spotkania z dawnymi znajomymi. Czekam na następne wspaniałe prace Sabatu.

Zaczyna się od urodzin Seby i urodzinowego larpa. Niestety mimo iście dickensowskiej atmosfery bigos trzeba mieszać, a sposób mieszania może mieć wpływ na rzeczywistość.
Drugie opowiadanie to wiedźma od włosów, która rozwiązuje tuż przed świętami zagadkę zaginione w wakacje chłopaka.
Następnie przenosimy się pod Łódź (chyba?) do ciotki policjantki Grety. Kobietę czeka po wypadku komisja lekarska, więc z chęcią wyjeżdża, by pomóc dawno niewidzianej ciotce oczyścić jej znajomego z zarzutu morderstwa.
Na koniec trafiamy do Jagody Wilczek, która mieszka z Sonią w swojej prywatnej enklawie. Sonia chce urządzić prawdziwie filmowe święta i szybko okazuje się, że przekonanie do nich domowika jest najmniejszym problemem czarownic.
Cztery opowiadania, cztery autorki, jak zawsze świetny poziom i świetna zabawa. Słuchało mi się tego z prawdziwą przyjemnością (wynikającą również ze znajomości niektórych postaci) i czekam na kolejny wspólny projekt pań autorek.

Zaczyna się od urodzin Seby i urodzinowego larpa. Niestety mimo iście dickensowskiej atmosfery bigos trzeba mieszać, a sposób mieszania może mieć wpływ na rzeczywistość.
Drugie opowiadanie to wiedźma od włosów, która rozwiązuje tuż przed świętami zagadkę zaginione w wakacje chłopaka.
Następnie przenosimy się pod Łódź (chyba?) do ciotki policjantki Grety. Kobietę czeka po...

Boszeee, jak to się cudownie czytało. Znajomi i nieznajomi bohaterowie. Taka książka w sam raz na każdy nastrój.

Boszeee, jak to się cudownie czytało. Znajomi i nieznajomi bohaterowie. Taka książka w sam raz na każdy nastrój.

Cudowny zbiór opowiadań kryminalnych z klimatem świątecznym w tle. Są nowi bohaterowie, ale też i dobrze znani jak Jagoda Wilczek. I oczywiście super moc "Last Christmas", przekonajcie się sami!

Cudowny zbiór opowiadań kryminalnych z klimatem świątecznym w tle. Są nowi bohaterowie, ale też i dobrze znani jak Jagoda Wilczek. I oczywiście super moc "Last Christmas", przekonajcie się sami!