Idealny kłamca

Zastanawiam się, do jakiego odbiorcy kierowane są tego typu książki. Czegoś tak ohydnego, pomimo kilku tysięcy książek na moim koncie, nie czytałam. Czyżby młodej autorce brakowało pomysłu na sensowną fabułę?

Zastanawiam się, do jakiego odbiorcy kierowane są tego typu książki. Czegoś tak ohydnego, pomimo kilku tysięcy książek na moim koncie, nie czytałam. Czyżby młodej autorce brakowało pomysłu na sensowną fabułę?

Fabuła jest dziwna, trochę się nie trzyma kupy. Początek jest niby ciekawy ale kontynuacja jest bardzo okrutna i trudna do przejścia, przeczytałam bo nie lubię nie kończyć książek. Ale czuje po niej nie smak

Fabuła jest dziwna, trochę się nie trzyma kupy. Początek jest niby ciekawy ale kontynuacja jest bardzo okrutna i trudna do przejścia, przeczytałam bo nie lubię nie kończyć książek. Ale czuje po niej nie smak

Do połowy bardzo dobry thriller, zaciekawia, chcemy wiedzieć jak to się skończy. Ale mam wrażenie, że im bliżej finału, tym zaczyna się robić za dużo wątków i zaczęłam się lekko gubić.
Ale na pewno sprawdzę jeszcze inne książki autorki, bo ma bardzo ciekawy styl.

Do połowy bardzo dobry thriller, zaciekawia, chcemy wiedzieć jak to się skończy. Ale mam wrażenie, że im bliżej finału, tym zaczyna się robić za dużo wątków i zaczęłam się lekko gubić.
Ale na pewno sprawdzę jeszcze inne książki autorki, bo ma bardzo ciekawy styl.

Zaskakująca

Zaskakująca

Co Autorka robi z moimi emocjami tego nie da sie opisać. "Idealny kłamca" to najmocniejsza z trzech przeczytanych przeze mnie książek Jolanty Żuber. Przez pół książki miałam ochotę nią rzucić. Tak bardzo byłam zła na Igora, bohatera książki.
Historia opowiadana jest z dwóch perspektyw. Patrycji (matka) i Antka (syn),czyli ofiar Igora (ojciec). Wchodzimy dzięki temu do ich głów i poznajemy ich myśli. Jesteśmy w stanie zrozumieć, dlaczego ofiary przemocy domowej, nie umieją odejść od swoich oprawców. Jak bardzo oprawca wpływa na ich postrzeganie rzeczywistości i je zaburza.
W tej historii cierpienie to motyw przewodni. Mamy tu też do czynienia z motywem utraty dziecka, obsesji, znęcania się nad rodziną, zdrady, wielu kłamstw, manipulacji, chorej potrzeby dominacji oraz zbrodni i tajemnicy.
To jest bardzo ciężka książka. Osoby, które są szczególnie wrażliwe, nie powinny po nią sięgać. Zwłaszcza, że tu nie ma szczęśliwego zakończenia.
Długo będę o tej historii myśleć.. mimo że jest ciężka, to jednak zrobiła na mnie ogromne wrażenie.

Co Autorka robi z moimi emocjami tego nie da sie opisać. "Idealny kłamca" to najmocniejsza z trzech przeczytanych przeze mnie książek Jolanty Żuber. Przez pół książki miałam ochotę nią rzucić. Tak bardzo byłam zła na Igora, bohatera książki.
Historia opowiadana jest z dwóch perspektyw. Patrycji (matka) i Antka (syn),czyli ofiar Igora (ojciec). Wchodzimy dzięki temu do ich...

Przyznam szczerze, że trudno mi ocenić tą książkę. Mam mieszane uczucia. Książka zaczyna się mrocznie: ciemny dom na odludziu, smutni, nieszczęśliwi ludzie, rodzinna tajemnica. Akcja toczy się leniwie, brakuje napięcia i choć trudno przewidzieć, jak cała historia się zakończy, to nie czułam tego dreszczyku na plecach i nie czekałam z niecierpliwością na zakończenie. Raczej czytałam z obojętnością, żeby tylko skończyć.

Przyznam szczerze, że trudno mi ocenić tą książkę. Mam mieszane uczucia. Książka zaczyna się mrocznie: ciemny dom na odludziu, smutni, nieszczęśliwi ludzie, rodzinna tajemnica. Akcja toczy się leniwie, brakuje napięcia i choć trudno przewidzieć, jak cała historia się zakończy, to nie czułam tego dreszczyku na plecach i nie czekałam z niecierpliwością na zakończenie. Raczej...

Mniej więcej do połowy naprawdę trzymająca w napięciu, tajemnicza i intrygująca. Tego niestety nie można powiedzieć o drugiej połowie, tam autorka już troszkę za bardzo poleciała i to wszystko wydaje się po prostu przekombinowane. Mimo wszystko bardzo dobrze się ją czytało, na tyle że można ją polecić.

Mniej więcej do połowy naprawdę trzymająca w napięciu, tajemnicza i intrygująca. Tego niestety nie można powiedzieć o drugiej połowie, tam autorka już troszkę za bardzo poleciała i to wszystko wydaje się po prostu przekombinowane. Mimo wszystko bardzo dobrze się ją czytało, na tyle że można ją polecić.

No cóż...Jak to mówią, co za dużo tu niezdrowo...
Początek był wielce obiecujący, i satysfakcjonujący, no ale później to się tam tak narobiło, tak mieszało, tyle działo, że omujbożekrystepanie...spokojnie by, tymi wątkami, kilka książek obdzielił...
No i dlatego nie mogę ocenić wyżej niż 6...

No cóż...Jak to mówią, co za dużo tu niezdrowo...
Początek był wielce obiecujący, i satysfakcjonujący, no ale później to się tam tak narobiło, tak mieszało, tyle działo, że omujbożekrystepanie...spokojnie by, tymi wątkami, kilka książek obdzielił...
No i dlatego nie mogę ocenić wyżej niż 6...

Z braku laku...szału nie zrobiła ale doczytałam

Z braku laku...szału nie zrobiła ale doczytałam

Całkiem dobra, nawet szybko przeczytałam. Jednak było tu dla mnie za wiele brutalności (zdecydowanie doprowadzało to do obrzydzenia),za mało akcji i przez to cała książka wydała się przegadana. Zabrakło też tła w postaci informacji o bohaterach. Tak jak w przypadku "Amelii" rozwinęłabym trochę fabułę, bo jest wolno, wolno, a potem tempo ekspresowe.

Całkiem dobra, nawet szybko przeczytałam. Jednak było tu dla mnie za wiele brutalności (zdecydowanie doprowadzało to do obrzydzenia),za mało akcji i przez to cała książka wydała się przegadana. Zabrakło też tła w postaci informacji o bohaterach. Tak jak w przypadku "Amelii" rozwinęłabym trochę fabułę, bo jest wolno, wolno, a potem tempo ekspresowe.