Na temat książek Elżbiety Cherezińskiej o Bolesławie Śmiałym czytelnicy maja różne wręcz skrajne opinie. Zacznę od tego, że Bolesław Śmiały jest jednym z moich ulubionych wśród władców Polski. Czytałam już o nim w książce Karola Bunscha (zresztą bardzo polecam Imiennika!), ale byłam bardzo ciekawa jak Cherezińska jego przedstawi. Książkę czyta się dość szybko i sprawnie, czytając poszczególne rozdziały, miałam wrażenie, jakbym oglądała w głowie ciekawy serial. Pisarka w sposób przystępny przedstawia zawiłości polityczne, jakie wówczas występowały. Wprawdzie są tam fragmenty ewidentnie wymyślone przez samą autorkę, ale można na to przymknąć oko, bo dodają one smaczku. Ogromnym plusem tych książek są to postacie kobiece. W przeciwieństwie do książek Bunscha, gdzie kobiety właściwie przemykały gdzieś obok, były zaledwie tłem, to tutaj są one widoczne i bardzo charakterne. I słusznie, przecież one miały spory wpływ na tamtejsza arenę polityczną. Lektura zachęciła mnie do samodzielnego wyszukiwania na temat np. księżnej kijowskiej Gertrudy, księżnej Świętosławie. Dowiedziałam się tez co się zdarzyło w tamtym czasie na Rusi Kijowskiej, Węgrzech czy Czechach. Doceniam też, że autorka podjęła trud opisywania tamtejszego świata przy skąpym źródle historycznym.

Na temat książek Elżbiety Cherezińskiej o Bolesławie Śmiałym czytelnicy maja różne wręcz skrajne opinie. Zacznę od tego, że Bolesław Śmiały jest jednym z moich ulubionych wśród władców Polski. Czytałam już o nim w książce Karola Bunscha (zresztą bardzo polecam Imiennika!), ale byłam bardzo ciekawa jak Cherezińska jego przedstawi. Książkę czyta się dość szybko i sprawnie,...

Z uwagi na zapowiadane ekranizacje tej powieści postanowiłam najpierw ją przeczytać. Wcześniej nigdy Lalki nie czytałam, więc z pewną mieszanka niepokoju i ciekawości zaczęłam czytać. Znałam Prusa ze smutnych nowel, więc pierwszym zaskoczeniem jest że książka ma w sobie mnóstwo dobrego humoru.
Ale od początku! Lalka to książka wybitna, wspaniale napisana piękna polszczyzną z wyrazistymi postaciami. Każda tam postać nawet dalszoplanowa jak Węgielek, Geist czy Mraczewski są dobrze zarysowani, jakby byli z krwi i kości, Prus przedstawił świetny przegląd warstw społecznych w XIX wieku, opisał topografię Warszawy i Paryża (opisy ulic mogą niektórych czytelników nużyć, ale dla niektórych zainteresowanych to historyczna gratka). Podobały mi się piękne opisy myśli i uczuć bohaterów. No i ten humor, ale taki wybitny, nie spodziewałam się że przy niektórych scenach i dialogach się uśmieję.
Polecam!

Z uwagi na zapowiadane ekranizacje tej powieści postanowiłam najpierw ją przeczytać. Wcześniej nigdy Lalki nie czytałam, więc z pewną mieszanka niepokoju i ciekawości zaczęłam czytać. Znałam Prusa ze smutnych nowel, więc pierwszym zaskoczeniem jest że książka ma w sobie mnóstwo dobrego humoru.
Ale od początku! Lalka to książka wybitna, wspaniale napisana piękna polszczyzną...

Pierwsza książka przeczytana w 2022 roku. Wypożyczyłam niepozorną ksiazkę z biblioteki, zachecona bdb opiniami na LC. Co za odkrycie literackie! Napisana pięknym językiem, ciepla, pełna magii. Polska wieś, gdzie rzeczywistosc miesza się z fantastyką, cudowne opisy przyrody. Przeczytalam ją w 2 dni i na te 2 dni oderwałam się od codzienności. Uznałam, że chce mieć taką książkę u siebie w domu, więc zamowilam ją razem z drugą ksiazke tej autorki "Listopad".

Pierwsza książka przeczytana w 2022 roku. Wypożyczyłam niepozorną ksiazkę z biblioteki, zachecona bdb opiniami na LC. Co za odkrycie literackie! Napisana pięknym językiem, ciepla, pełna magii. Polska wieś, gdzie rzeczywistosc miesza się z fantastyką, cudowne opisy przyrody. Przeczytalam ją w 2 dni i na te 2 dni oderwałam się od codzienności. Uznałam, że chce mieć taką...

Czekałam na ten dodruk. Rewelacyjny komiks, świetna kreska, dialogi są super; czytamy z moja 5 - latka i śmiejemy się do rozpuku. Każda historyjka na jednej stronie i jedynie co mogę przyczepić, że pozostawia niedosyt. Chcemy więcej!

Czekałam na ten dodruk. Rewelacyjny komiks, świetna kreska, dialogi są super; czytamy z moja 5 - latka i śmiejemy się do rozpuku. Każda historyjka na jednej stronie i jedynie co mogę przyczepić, że pozostawia niedosyt. Chcemy więcej!

Uwielbiam książki Kena Folletta, nigdy mnie wcześniej nie zawodził. Niestety tym razem przeżyłam rozczarowanie. Miałam wrażenie, jakbym czytała suche wypracowanie. Nie czułam też żadnej więzi z bohaterami. Pod koniec książki byłam już znudzona i czytałam bardziej z przymusu niż z chęci.

Uwielbiam książki Kena Folletta, nigdy mnie wcześniej nie zawodził. Niestety tym razem przeżyłam rozczarowanie. Miałam wrażenie, jakbym czytała suche wypracowanie. Nie czułam też żadnej więzi z bohaterami. Pod koniec książki byłam już znudzona i czytałam bardziej z przymusu niż z chęci.

Drugi tom również mi się podobał. Nie uważam, że jest gorsza od pierwszej. Pisarz nadal utrzymuje ten sam poziom, jego narracja jest klimatyczna i wciągająca. Będę wyczekiwać z niecierpliwością trzeciego tomu.
Oddzielną uwagę zasługuje okładka książki - coś wspaniałego!

Drugi tom również mi się podobał. Nie uważam, że jest gorsza od pierwszej. Pisarz nadal utrzymuje ten sam poziom, jego narracja jest klimatyczna i wciągająca. Będę wyczekiwać z niecierpliwością trzeciego tomu.
Oddzielną uwagę zasługuje okładka książki - coś wspaniałego!

To jest jedna z tych książek, którą tak szybko nie zapomina. To jest jedna z tych książek, do której będę wracać wielokrotnie. Początek lektury był troszkę trudny i wydawał się nudnawy, ale z każdą przeczytana kartką wpadłam w lekturę coraz głębiej. Niesamowity piękny język, pełnokrwiści bohaterowie z całą gamą uczuć i emocji, surowy klimat Norwegii. Już minął miesiąc odkąd skoczyłam czytać, a ja wciąż wspominam książkę. Poza pięknym wnętrzem to jeszcze polskie wydanie posiada cudowną przykuwającą wzrok okładkę.

To jest jedna z tych książek, którą tak szybko nie zapomina. To jest jedna z tych książek, do której będę wracać wielokrotnie. Początek lektury był troszkę trudny i wydawał się nudnawy, ale z każdą przeczytana kartką wpadłam w lekturę coraz głębiej. Niesamowity piękny język, pełnokrwiści bohaterowie z całą gamą uczuć i emocji, surowy klimat Norwegii. Już minął miesiąc odkąd...

To zwieńczenie trylogii sokołowskiej. Daje odpowiedzi na niewyjaśnione we wcześniejszych tomach wątki. Z tego względu trzeba trylogię czytać po kolei. Ponadto jest przyjemny język, jest realizm magiczny; cała książka jest taka subtelna, oniryczna, skłaniająca do refleksji zwłaszcza związanej z upływem czasu. Polecam bardzo.

To zwieńczenie trylogii sokołowskiej. Daje odpowiedzi na niewyjaśnione we wcześniejszych tomach wątki. Z tego względu trzeba trylogię czytać po kolei. Ponadto jest przyjemny język, jest realizm magiczny; cała książka jest taka subtelna, oniryczna, skłaniająca do refleksji zwłaszcza związanej z upływem czasu. Polecam bardzo.