Rozczarowałam się niestety. Na początku myślałam, że to będzie fajna saga wikińska; początek ksiazki był fajny mniej więcej do momentu ślubu, a potem przestało mi się to podobać. Nie lubię romansów, erotycznych książek, harlequinów, cukierkowych opisów a w książce jest mnóstwo scen erotycznych, romantycznych. Mi osobiście to przeszkadzało, bo ileż można czytać, ze cyt."on ją brał na twardo". Nie wiem czy sięgnę do kolejnych tomów.

Rozczarowałam się niestety. Na początku myślałam, że to będzie fajna saga wikińska; początek ksiazki był fajny mniej więcej do momentu ślubu, a potem przestało mi się to podobać. Nie lubię romansów, erotycznych książek, harlequinów, cukierkowych opisów a w książce jest mnóstwo scen erotycznych, romantycznych. Mi osobiście to przeszkadzało, bo ileż można czytać, ze...

Na temat książek Elżbiety Cherezińskiej o Bolesławie Śmiałym czytelnicy maja różne wręcz skrajne opinie. Zacznę od tego, że Bolesław Śmiały jest jednym z moich ulubionych wśród władców Polski. Czytałam już o nim w książce Karola Bunscha (zresztą bardzo polecam Imiennika!), ale byłam bardzo ciekawa jak Cherezińska jego przedstawi. Książkę czyta się dość szybko i sprawnie, czytając poszczególne rozdziały, miałam wrażenie, jakbym oglądała w głowie ciekawy serial. Pisarka w sposób przystępny przedstawia zawiłości polityczne, jakie wówczas występowały. Wprawdzie są tam fragmenty ewidentnie wymyślone przez samą autorkę, ale można na to przymknąć oko, bo dodają one smaczku. Ogromnym plusem tych książek są to postacie kobiece. W przeciwieństwie do książek Bunscha, gdzie kobiety właściwie przemykały gdzieś obok, były zaledwie tłem, to tutaj są one widoczne i bardzo charakterne. I słusznie, przecież one miały spory wpływ na tamtejsza arenę polityczną. Lektura zachęciła mnie do samodzielnego wyszukiwania na temat np. księżnej kijowskiej Gertrudy, księżnej Świętosławie. Dowiedziałam się tez co się zdarzyło w tamtym czasie na Rusi Kijowskiej, Węgrzech czy Czechach. Doceniam też, że autorka podjęła trud opisywania tamtejszego świata przy skąpym źródle historycznym.

Na temat książek Elżbiety Cherezińskiej o Bolesławie Śmiałym czytelnicy maja różne wręcz skrajne opinie. Zacznę od tego, że Bolesław Śmiały jest jednym z moich ulubionych wśród władców Polski. Czytałam już o nim w książce Karola Bunscha (zresztą bardzo polecam Imiennika!), ale byłam bardzo ciekawa jak Cherezińska jego przedstawi. Książkę czyta się dość szybko i sprawnie,...

Potrzebowałam przeczytać książkę, która zapadnie mi w pamięć na bardzo długo, która mnie pobudzi i zmusi do głębokich przemyśleń. Wybór padł na "Oddział chorych na raka", zupełnie przypadkowo natknęłam na tę powieść w bibliotece. Troszkę mnie tytuł budził obawy, ale zupełnie niepotrzebnie. Owszem akcja rozgrywa się w szpitalu w oddziale dla chorych na raka, ale ta książka jest naprawdę wybitna, wielowarstwowa, wielowątkowa. Jest tam właściwe wszystko, owszem bywa smutno ale i ja tam znajduję również pozytywne fragmenty. Bohaterowie książki świetnie opisani, charakterystyczni, ciekawi. Warto tez wspomnieć o przepięknym języku, każde zdanie jest przemyślane, znalazłam mnóstwo wartościowych cytatów. Długo po lekturze myślałam o książce, wiem, że nieraz wrócę do tej lektury. Polecam!

Potrzebowałam przeczytać książkę, która zapadnie mi w pamięć na bardzo długo, która mnie pobudzi i zmusi do głębokich przemyśleń. Wybór padł na "Oddział chorych na raka", zupełnie przypadkowo natknęłam na tę powieść w bibliotece. Troszkę mnie tytuł budził obawy, ale zupełnie niepotrzebnie. Owszem akcja rozgrywa się w szpitalu w oddziale dla chorych na raka, ale ta książka...

Ta książka na pewno zapada w pamięć. Po okładce myślałam, że to o nieistniejącym już mieście Karwinia i historii krzywego kościoła. A tutaj się okazało, że to bardzo poruszająca saga rodzinna. Jest tam historia rodziny górniczej, historia niezłomności śląskich kobiet, historia o trudnościach i walki o przetrwanie i wreszcie historia śląska cieszyńskiego. Z niecierpliwością czekam na drugi tom.

Ta książka na pewno zapada w pamięć. Po okładce myślałam, że to o nieistniejącym już mieście Karwinia i historii krzywego kościoła. A tutaj się okazało, że to bardzo poruszająca saga rodzinna. Jest tam historia rodziny górniczej, historia niezłomności śląskich kobiet, historia o trudnościach i walki o przetrwanie i wreszcie historia śląska cieszyńskiego. Z niecierpliwością...

Z uwagi na zapowiadane ekranizacje tej powieści postanowiłam najpierw ją przeczytać. Wcześniej nigdy Lalki nie czytałam, więc z pewną mieszanka niepokoju i ciekawości zaczęłam czytać. Znałam Prusa ze smutnych nowel, więc pierwszym zaskoczeniem jest że książka ma w sobie mnóstwo dobrego humoru.
Ale od początku! Lalka to książka wybitna, wspaniale napisana piękna polszczyzną z wyrazistymi postaciami. Każda tam postać nawet dalszoplanowa jak Węgielek, Geist czy Mraczewski są dobrze zarysowani, jakby byli z krwi i kości, Prus przedstawił świetny przegląd warstw społecznych w XIX wieku, opisał topografię Warszawy i Paryża (opisy ulic mogą niektórych czytelników nużyć, ale dla niektórych zainteresowanych to historyczna gratka). Podobały mi się piękne opisy myśli i uczuć bohaterów. No i ten humor, ale taki wybitny, nie spodziewałam się że przy niektórych scenach i dialogach się uśmieję.
Polecam!

Z uwagi na zapowiadane ekranizacje tej powieści postanowiłam najpierw ją przeczytać. Wcześniej nigdy Lalki nie czytałam, więc z pewną mieszanka niepokoju i ciekawości zaczęłam czytać. Znałam Prusa ze smutnych nowel, więc pierwszym zaskoczeniem jest że książka ma w sobie mnóstwo dobrego humoru.
Ale od początku! Lalka to książka wybitna, wspaniale napisana piękna polszczyzną...

Nie ocenia się książki po okładce, ale prawdę mówiąc, to właśnie cudna okładka i jeszcze ten niesztampowy tytuł książki zachęciły mnie do wzięcia z bibliotecznej półki. Na początku nie za bardzo złapałam rytm z książką, ale im dalej tym lepiej i ciekawiej. Taka saga rodzinna z samymi kobietami, do tego dużo humoru również czarnego, jest też wątek fantastyczny i kryminalny. Świetna książka na odstresowanie się, na urlop i na jesienne chłody pod kocykiem. Polecam!

Nie ocenia się książki po okładce, ale prawdę mówiąc, to właśnie cudna okładka i jeszcze ten niesztampowy tytuł książki zachęciły mnie do wzięcia z bibliotecznej półki. Na początku nie za bardzo złapałam rytm z książką, ale im dalej tym lepiej i ciekawiej. Taka saga rodzinna z samymi kobietami, do tego dużo humoru również czarnego, jest też wątek fantastyczny i kryminalny....

Lekka książka w sam raz na urlop. Nie jest jakaś głęboka i wybitna, ale ogólnie przyjemnie się czytało. Na plus, dowiedziałam się o historii tajemniczego obrazu Gustawa Klimta i jego nieprawdopodobnej historii.

Lekka książka w sam raz na urlop. Nie jest jakaś głęboka i wybitna, ale ogólnie przyjemnie się czytało. Na plus, dowiedziałam się o historii tajemniczego obrazu Gustawa Klimta i jego nieprawdopodobnej historii.

Książka bez oceny. Z jednej strony przepiękne zdjęcia, a tych zdjęć jest naprawdę bardzo dużo i to jest największa zaleta tej książki. Gorzej już z treścią. treść nie jest zła, ale jak dla mnie jest zbyt chaotyczna, nieuporządkowana, jest sporo nagłego przeskakiwania z tematu na temat. Ale dla miłośników Simony I Leszka warta przeczytania.

Książka bez oceny. Z jednej strony przepiękne zdjęcia, a tych zdjęć jest naprawdę bardzo dużo i to jest największa zaleta tej książki. Gorzej już z treścią. treść nie jest zła, ale jak dla mnie jest zbyt chaotyczna, nieuporządkowana, jest sporo nagłego przeskakiwania z tematu na temat. Ale dla miłośników Simony I Leszka warta przeczytania.

Wzięłam do ręki książkę i zaczęłam czytać. Już po kilku pierwszych stronach pomyślałam, że znowu ten oklepany wzór głównego bohatera - komisarza jako genialny śledczy, samotny wilk i do tego oczywiście alkoholik. Jednakże sama fabuła mnie zaczęła wciągać, a zbrodnia nieoczywista i "ciekawa". Główny bohater - Rafała Lichy okazał się być nawet interesujący. Ciekawi też byli bohaterowi drugoplanowi. Do tego świetny styl pisarski, a całość jest okraszona klimatem noir. Skończyłam książkę z dużym zadowoleniem z zamiarem sięgnięcia po kolejne części z Lichym...

Wzięłam do ręki książkę i zaczęłam czytać. Już po kilku pierwszych stronach pomyślałam, że znowu ten oklepany wzór głównego bohatera - komisarza jako genialny śledczy, samotny wilk i do tego oczywiście alkoholik. Jednakże sama fabuła mnie zaczęła wciągać, a zbrodnia nieoczywista i "ciekawa". Główny bohater - Rafała Lichy okazał się być nawet interesujący. Ciekawi też byli...

Nie sądziłam, że Maria Konopnicka mnie zaciekawi. Nie przepadałam za jej twórczością, ale po lekturze tej biografii mam ochotę jeszcze raz zapoznać się z jej dziełami, mając na uwadze okoliczności w jakim żyła. Polubiłam Marię, rozumiem ją i jej zachowanie. Co do samej biografii, autorka już na wstępie zaznaczyła, że większość listów zostały spalone przez sama Marię lub jej dzieci. Operując się posiadanymi materiałami autorka stworzyła całkiem interesującą biografię. Czyta się dobrze, jest mnóstwo przypisów, są podane źródła informacji.

Nie sądziłam, że Maria Konopnicka mnie zaciekawi. Nie przepadałam za jej twórczością, ale po lekturze tej biografii mam ochotę jeszcze raz zapoznać się z jej dziełami, mając na uwadze okoliczności w jakim żyła. Polubiłam Marię, rozumiem ją i jej zachowanie. Co do samej biografii, autorka już na wstępie zaznaczyła, że większość listów zostały spalone przez sama Marię lub jej...

Książka niestety bardzo mnie rozczarowała. Fabuła prosta jak budowa cepa, ubogie słownictwo, dialogi drętwe jak z translatora z lat 2000, nudna i przygłupia dziennikarka, no i ta Evelyn Hugo, która żyła od ślubu do ślubu. Gdzieś tam się przewijają wątki LGBT. Nic ciekawego. Żałuję, że nie przerwałam lektury po kilku stronach, tylko dotrwałam do prawie połowy książki z nadzieją, ze coś się zmieni.
W koncu DNF.

Książka niestety bardzo mnie rozczarowała. Fabuła prosta jak budowa cepa, ubogie słownictwo, dialogi drętwe jak z translatora z lat 2000, nudna i przygłupia dziennikarka, no i ta Evelyn Hugo, która żyła od ślubu do ślubu. Gdzieś tam się przewijają wątki LGBT. Nic ciekawego. Żałuję, że nie przerwałam lektury po kilku stronach, tylko dotrwałam do prawie połowy książki z...

Ciekawa opowieść. Podobała mi się.

Ciekawa opowieść. Podobała mi się.

Robert McCammon to moje odkrycie roku 2024! To już trzecia jego książka przeczytana na jednym wdechu. Najfajniejsze jest to, że każda książka jest inna, powiewa świeżością. Nie ma tu powtórzeń, nudnych wstawek. Jak ja się bałam tego Pana Slaughtera! Jest w nim coś demonicznego. Jeszcze żaden bohater tak mną nie wstrząsnął jak on.
Z niecierpliwością czekam na kolejne tomy!

Robert McCammon to moje odkrycie roku 2024! To już trzecia jego książka przeczytana na jednym wdechu. Najfajniejsze jest to, że każda książka jest inna, powiewa świeżością. Nie ma tu powtórzeń, nudnych wstawek. Jak ja się bałam tego Pana Slaughtera! Jest w nim coś demonicznego. Jeszcze żaden bohater tak mną nie wstrząsnął jak on.
Z niecierpliwością czekam na kolejne tomy!

Nie zrozumiałam zakończenia 🙈 dobrze mi się czytało, byla ciekawa co dalej, ale zakończenie tej książki w ogole nie daje mi odpowiedzi. Mam ogromne poczucie rozczarowania i niedosytu. Nie mam z kim weryfikować swoich podejrzeń, bo czytając recenzje innych czytelników również nie znajduje punktu zaczepienia. Chyba, że to tak miało być - historia taka jak pamięć głównej bohaterki, zamagtwana, pełna niepokoju i bez odpowiedzi.
Czy ktoś może mi oświecić o co chodziło w tej książce?

Nie zrozumiałam zakończenia 🙈 dobrze mi się czytało, byla ciekawa co dalej, ale zakończenie tej książki w ogole nie daje mi odpowiedzi. Mam ogromne poczucie rozczarowania i niedosytu. Nie mam z kim weryfikować swoich podejrzeń, bo czytając recenzje innych czytelników również nie znajduje punktu zaczepienia. Chyba, że to tak miało być - historia taka jak pamięć głównej...

Trzyma poziom z pierwszej części. Coś wspaniałego! Czytanie tej serii to sama przyjemność! Dawno tak się nie zachwyciłam książka. Od razu zabieram się za trzecią część i to z uśmiechem.

Trzyma poziom z pierwszej części. Coś wspaniałego! Czytanie tej serii to sama przyjemność! Dawno tak się nie zachwyciłam książka. Od razu zabieram się za trzecią część i to z uśmiechem.

Ale to było dobre! Odkryta przez przypadek w bibliotece, opis mnie zaciekawił - "kryminał osadzony w 1699 roku?" - czegoś takiego jeszcze nie czytałam, więc wzięłam tę pozycję do przeczytania.
Pełnokrwista powieść historyczno - przygodowa, wspaniale napisana, z ciekawymi bohaterami. Czytało mi się świetnie, z jednej strony byłam bardzo ciekawa zakończenia, a z drugiej strony nie chciałam, żeby ta powieść szybko się skończyła. Ta książka zawiera wszystko, co lubię najbardziej, spełniła moje oczekiwania. Na plus interesujące, miejscami mroczne ilustracje, które oddają charakter powieści. Tak więc, z mojej strony polecam bardzo!

Ale to było dobre! Odkryta przez przypadek w bibliotece, opis mnie zaciekawił - "kryminał osadzony w 1699 roku?" - czegoś takiego jeszcze nie czytałam, więc wzięłam tę pozycję do przeczytania.
Pełnokrwista powieść historyczno - przygodowa, wspaniale napisana, z ciekawymi bohaterami. Czytało mi się świetnie, z jednej strony byłam bardzo ciekawa zakończenia, a z drugiej...

Chmielarz w formie. Dobrze się bawiłam czytając tę książkę.

Chmielarz w formie. Dobrze się bawiłam czytając tę książkę.

Lubię książki, które dają więcej niż dobrze spędzony czas. Nie znałam tych historii miłosnych noblistki z czasów młodości ani później po śmierci męża. Nie wiedziałam, jakie okoliczności towarzyszyły jej podczas wręczania drugiej nagrody Nobla. To było dla mnie ciekawe, a zaskakującym smaczkiem są krótkie noty biograficzne bohaterów występujących w książce (w szczególności połączenie rodów).

Lubię książki, które dają więcej niż dobrze spędzony czas. Nie znałam tych historii miłosnych noblistki z czasów młodości ani później po śmierci męża. Nie wiedziałam, jakie okoliczności towarzyszyły jej podczas wręczania drugiej nagrody Nobla. To było dla mnie ciekawe, a zaskakującym smaczkiem są krótkie noty biograficzne bohaterów występujących w książce (w szczególności...

Najlepsza ze wszystkich dotychczasowych części. Bardzo dobra książka, autor wplótł w fabułę wiele ciekawych historii, które wydarzyły naprawdę. Oddzielne ukłony za dodatkowe informacje np na temat białej ciemności (nie miałam pojęcia, że coś takiego istnieje), na temat lawiny, pracy goprowców. Z tej książki wyniosłam więcej niż dobrze spędzony czas. Polecam bardzo.

Najlepsza ze wszystkich dotychczasowych części. Bardzo dobra książka, autor wplótł w fabułę wiele ciekawych historii, które wydarzyły naprawdę. Oddzielne ukłony za dodatkowe informacje np na temat białej ciemności (nie miałam pojęcia, że coś takiego istnieje), na temat lawiny, pracy goprowców. Z tej książki wyniosłam więcej niż dobrze spędzony czas. Polecam bardzo.

Bardzo się rozczarowałam. Pierwszy tom mnie oczarował, nie mogłam się doczekać kontynuacji. Jak tylko pojawiła się na Legimi to od razu zaczęłam czytać i..... podczas czytania kotłowało mi w głowie pytanie "Czy na pewno ta sama autorka napisała książkę?" Miałam wrażenie, że książka napisana w pośpiechu, na kolanie, aby szybko ją wydać, bez przemyślenia (mnóstwo zdań powtórzonych, historie innych osób na siłę wymyślone by zapełnić strony). Miałam wrażenie, że autorce zaczynały brakować pomysłów na dalsze losy Medei. Kolejna kwestia to niewiarygodny portret psychologiczny głównej bohaterki. Otóż mam uwierzyć, że [uwaga spojler!] doświadczona przez los młoda dziewczyna, której zabrano dzieci bez problemu wpada w sidła lekarza Horsta, po czym "przechodzi" w ręce krawca. A już podczas czytania się zastanawiałam, czy może będzie kolejny romans z synem krawca. Miałam odczucie, że w książce każdy mężczyzna, który na nią spojrzał zakochuje w niej. A przecież przeżyła ona wiele traumatycznych sytuacji, a ona jakby nienauczona doświadczeniem 'kocha" kolejnych mężczyzn: Johann, Fritz, Horst, Adam. Takie są moje odczucia.

Bardzo się rozczarowałam. Pierwszy tom mnie oczarował, nie mogłam się doczekać kontynuacji. Jak tylko pojawiła się na Legimi to od razu zaczęłam czytać i..... podczas czytania kotłowało mi w głowie pytanie "Czy na pewno ta sama autorka napisała książkę?" Miałam wrażenie, że książka napisana w pośpiechu, na kolanie, aby szybko ją wydać, bez przemyślenia (mnóstwo zdań...