Jestem głęboko poruszony treścią tej książki i uważam że to jedna z najważniejszych lektur na TE czasy (2026 rok). Na wskroś humanistyczna, empatyczna, o solidnych podstawach naukowych, daje pole do refleksji o nas samych i o ludzkości w ogóle. Chciałbym aby każdy kto zabiera głos w dyskusji publicznej zapoznał się z tą linią argumentacji - wydaje mi się wyjątkowo spójna z tym o czym piszą inne wybitne osobistości że świata nauki: Pinker, Sapolsky, Harari. W czasach gdzie plaga anty naukowej propagandy zbiera żniwo i sieje niebywałe spustoszenie, takie lektury są nam potrzebne jak nigdy. Możesz uważać że autorzy skręcają tutaj lekko w lewo (ja tak nie uważam ale spotkałem się z taki zarzutami), ale byłoby wspaniale gdybyś po prostu poznał ten sposób argumentacji a po przeczytaniu książki moglibyśmy siąść spokojnie przy kawie, podyskutować na merytorycznej płaszczyźnie i poznać swoje stanowiska nawet jeśli się skrajnie różnią.
Jestem głęboko poruszony treścią tej książki i uważam że to jedna z najważniejszych lektur na TE czasy (2026 rok). Na wskroś humanistyczna, empatyczna, o solidnych podstawach naukowych, daje pole do refleksji o nas samych i o ludzkości w ogóle. Chciałbym aby każdy kto zabiera głos w dyskusji publicznej zapoznał się z tą linią argumentacji - wydaje mi się wyjątkowo spójna z...
Książka zawiera wiele ciekawych i trafnych obserwacji, jednak tonie w rozwlekłości i momentami irytująco akademickim stylu, który bardziej demonstruje erudycję autora niż służy klarowności wywodu. Nad całością unosi się też wyraźny zapach intelektualnego snobizmu, szczególnie w końcowych rozważaniach o kiczu, gdzie argumenty ustępują miejsca arbitralnym sądom i mentorskiemu tonowi. Paradoksalnie, im bliżej autor próbuje uchwycić "istotę sztuki", tym mniej naukowej dyscypliny w jego analizach. Książka bywa momentami inspirująca, ale ogólne wrażenie mam takie, że temat został "przegadany", a istota problemu potraktowana zbyt subiektywnie i w gruncie rzeczy po łebkach.
Książka zawiera wiele ciekawych i trafnych obserwacji, jednak tonie w rozwlekłości i momentami irytująco akademickim stylu, który bardziej demonstruje erudycję autora niż służy klarowności wywodu. Nad całością unosi się też wyraźny zapach intelektualnego snobizmu, szczególnie w końcowych rozważaniach o kiczu, gdzie argumenty ustępują miejsca arbitralnym sądom i mentorskiemu...
Jestem głęboko poruszony treścią tej książki i uważam że to jedna z najważniejszych lektur na TE czasy (2026 rok). Na wskroś humanistyczna, empatyczna, o solidnych podstawach naukowych, daje pole do refleksji o nas samych i o ludzkości w ogóle. Chciałbym aby każdy kto zabiera głos w dyskusji publicznej zapoznał się z tą linią argumentacji - wydaje mi się wyjątkowo spójna z tym o czym piszą inne wybitne osobistości że świata nauki: Pinker, Sapolsky, Harari. W czasach gdzie plaga anty naukowej propagandy zbiera żniwo i sieje niebywałe spustoszenie, takie lektury są nam potrzebne jak nigdy. Możesz uważać że autorzy skręcają tutaj lekko w lewo (ja tak nie uważam ale spotkałem się z taki zarzutami), ale byłoby wspaniale gdybyś po prostu poznał ten sposób argumentacji a po przeczytaniu książki moglibyśmy siąść spokojnie przy kawie, podyskutować na merytorycznej płaszczyźnie i poznać swoje stanowiska nawet jeśli się skrajnie różnią.
Jestem głęboko poruszony treścią tej książki i uważam że to jedna z najważniejszych lektur na TE czasy (2026 rok). Na wskroś humanistyczna, empatyczna, o solidnych podstawach naukowych, daje pole do refleksji o nas samych i o ludzkości w ogóle. Chciałbym aby każdy kto zabiera głos w dyskusji publicznej zapoznał się z tą linią argumentacji - wydaje mi się wyjątkowo spójna z...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to