To jedna z tych książek, które czyta się w mgnieniu oka. Taka, od której aż ciężko się oderwać. Taka w końcu, o której ciężko będzie zapomnieć. Wiem, że część powie, że nie tak powinna wyglądać. Że temat nie został zgłębiony. Że tylko jedna strona się wypowiada. Jeśli o mnie chodzi - to wystarczające. Historie ludzi, którzy z różnych powodów wybrali służbę więzienną. Ludzi, którzy dzisiaj zmagają się z problemami natury psychicznej. Ludzi, którzy otwarcie mówią, że gdyby mogli wybrać jeszcze raz, nie byliby na pewno dziś w tym samym miejscu.
Co pokazuje ta książka? Paweł Kapusta wyciąga na wierzch absurdy, którymi naszpikowana jest praca w SW. Wszelkie regulaminy, które podkreślają wyższość więźniów nad strażnikami. Czy o to chodzi, aby więźniowie czuli się bezkarni? A strażnicy bali się działać, aby nie zostali obciążeni odpowiedzialnością?
Mocna pozycja, która pokazuje zgrzyty w funkcjonowaniu służby więziennej. Napisana w sposób przystępny, do przeczytania na raz.
Polecam.

To jedna z tych książek, które czyta się w mgnieniu oka. Taka, od której aż ciężko się oderwać. Taka w końcu, o której ciężko będzie zapomnieć. Wiem, że część powie, że nie tak powinna wyglądać. Że temat nie został zgłębiony. Że tylko jedna strona się wypowiada. Jeśli o mnie chodzi - to wystarczające. Historie ludzi, którzy z różnych powodów wybrali służbę więzienną....

Gdyby dzisiaj ktoś palił książki, a wśród nich znalazłaby się właśnie ta, z pewnością i ja stałabym się złodziejką. A gdybym mogła wybrać jedną jedyną książkę, którą przyjdzie mi przeczytać raz jeszcze - ta byłaby najprawdopodobniejszym wyborem.
Polecam!

Gdyby dzisiaj ktoś palił książki, a wśród nich znalazłaby się właśnie ta, z pewnością i ja stałabym się złodziejką. A gdybym mogła wybrać jedną jedyną książkę, którą przyjdzie mi przeczytać raz jeszcze - ta byłaby najprawdopodobniejszym wyborem.
Polecam!

Nie jestem w stanie ocenić książki pod jednym względem. Bo co ocenić? Szaleństwo dr Mengele? Okrucieństwo niemieckich SS-manów? Bohaterskość Sonderkommanda, którego członkowie zniszczyli krematorium? Zachowanie samego autora? Treść książki? Nie, nie oceniam. Ale polecam przeczytać. Żeby przekonać się, że życie jest najlepszym pisarzem. I żeby poznając losy imiennych i bezimiennych ofiar oddać im hołd - poświęcając im swój czas i chwilę zadumy.

Nie jestem w stanie ocenić książki pod jednym względem. Bo co ocenić? Szaleństwo dr Mengele? Okrucieństwo niemieckich SS-manów? Bohaterskość Sonderkommanda, którego członkowie zniszczyli krematorium? Zachowanie samego autora? Treść książki? Nie, nie oceniam. Ale polecam przeczytać. Żeby przekonać się, że życie jest najlepszym pisarzem. I żeby poznając losy imiennych i...

Rozwija się, rozwija, jeszcze się rozwija. Ale jak już się rozwinie... Kiedy zaczęło się dziać, nie byłam w stanie się oderwać! Ze strachem patrzyłam na kurczące się strony, nieuchronnie prowadzące do końca! Ale kiedy przyszedł koniec... Tak naprawdę dopiero wtedy zaczęło się dziać!
Remigiusz Mróz nie kończy tej historii. Mówi w pewnym momencie stop! I pozwala żeby historia żyła dalej. Jakie jest jej zakończenie? Takie, jakie sam napiszesz.
Polecam!

Rozwija się, rozwija, jeszcze się rozwija. Ale jak już się rozwinie... Kiedy zaczęło się dziać, nie byłam w stanie się oderwać! Ze strachem patrzyłam na kurczące się strony, nieuchronnie prowadzące do końca! Ale kiedy przyszedł koniec... Tak naprawdę dopiero wtedy zaczęło się dziać!
Remigiusz Mróz nie kończy tej historii. Mówi w pewnym momencie stop! I pozwala żeby...

Nie wiem czy to normalne, ale najbardziej przykro mi z powodu samego Cujo. Biedny pies. Gdyby nie ten nietoperz... A właściwie to wszystko wina królika! Cujo był tylko ofiarą... Niestety.

Nie wiem czy to normalne, ale najbardziej przykro mi z powodu samego Cujo. Biedny pies. Gdyby nie ten nietoperz... A właściwie to wszystko wina królika! Cujo był tylko ofiarą... Niestety.

Opowieść o mądrych rodzicach mądrego chłopca, którego koledzy, znajomi, przyjaciele w pewnym momencie zmądrzeli.
Historia o tym, że ocenianie po wyglądzie rani najbardziej. Jest najbardziej niesprawiedliwe. O tym, że nawet garstka przyjaciół może pomóc w radzeniu sobie z przeciwnościami losu. O tym, jak ważna jest rodzicielska miłość i wsparcie. O tym, że pozory często mylą...
Polecam! Radość, smutek, nadzieja, miłość, przyjaźń, rozczarowanie, uśmiech i łzy. Wszystko tam jest.

Opowieść o mądrych rodzicach mądrego chłopca, którego koledzy, znajomi, przyjaciele w pewnym momencie zmądrzeli.
Historia o tym, że ocenianie po wyglądzie rani najbardziej. Jest najbardziej niesprawiedliwe. O tym, że nawet garstka przyjaciół może pomóc w radzeniu sobie z przeciwnościami losu. O tym, jak ważna jest rodzicielska miłość i wsparcie. O tym, że pozory często...

I nawet jeśli przerazi Cię liczba stron - czytaj. A kiedy skończysz, zatęsknisz za chwilą, kiedy zaczynałeś z nią przygodę. I nic już nie będzie takie samo...

I nawet jeśli przerazi Cię liczba stron - czytaj. A kiedy skończysz, zatęsknisz za chwilą, kiedy zaczynałeś z nią przygodę. I nic już nie będzie takie samo...

Niesamowite jest to, że ten udręczony wojną naród nie wyciąga żadnej nauki z przeszłości. Prześladuje tych, którzy są mu niewygodni w sposób tak podobny do tego, w jaki niedawno sam był prześladowany. Jednocześnie ciągle podkreśla doznane przed laty krzywdy. Nie wiem czy naprawdę są takimi hipokrytami. Nie rozumiem. Ale jeśli taka jest prawda o tej wojnie, to jest to naprawdę smutne. I straszne.
Książka rewelacyjna. Polecam!

Niesamowite jest to, że ten udręczony wojną naród nie wyciąga żadnej nauki z przeszłości. Prześladuje tych, którzy są mu niewygodni w sposób tak podobny do tego, w jaki niedawno sam był prześladowany. Jednocześnie ciągle podkreśla doznane przed laty krzywdy. Nie wiem czy naprawdę są takimi hipokrytami. Nie rozumiem. Ale jeśli taka jest prawda o tej wojnie, to jest to...

Zdecydowanie jedna z najlepszych powieści, jakie kiedykolwiek przeczytałam. I z całą pewnością najlepsza Charlesa Martina z przeczytanych dotychczas.
Wciągająca, zaskakująca i piękna. Historia miłości bez granic. Taka, której się nie zapomina. Pokazująca, że nawet najbardziej strzaskane życie można poskładać na nowo. Nie, nie będzie takie samo. Ale zawsze warto próbować.
Polecam!

Zdecydowanie jedna z najlepszych powieści, jakie kiedykolwiek przeczytałam. I z całą pewnością najlepsza Charlesa Martina z przeczytanych dotychczas.
Wciągająca, zaskakująca i piękna. Historia miłości bez granic. Taka, której się nie zapomina. Pokazująca, że nawet najbardziej strzaskane życie można poskładać na nowo. Nie, nie będzie takie samo. Ale zawsze warto próbować....

John Boyne posługuje się chyba najbardziej wyrazistym przykładem tego, że tworzą nas okoliczności. Sytuacje, w jakich żyjemy. Ludzie, którzy nas otaczają. Szczególnie, gdy jesteśmy dziećmi.
Powieść jest rewelacyjna. Szybko się ją czyta, ale z pewnością nie zbyt szybko o niej zapomina. Bo czy my nie postąpilibyśmy tak samo jak Pierrot? To pytanie, na które nie poznamy odpowiedzi. Na szczęście.
Polecam!

John Boyne posługuje się chyba najbardziej wyrazistym przykładem tego, że tworzą nas okoliczności. Sytuacje, w jakich żyjemy. Ludzie, którzy nas otaczają. Szczególnie, gdy jesteśmy dziećmi.
Powieść jest rewelacyjna. Szybko się ją czyta, ale z pewnością nie zbyt szybko o niej zapomina. Bo czy my nie postąpilibyśmy tak samo jak Pierrot? To pytanie, na które nie poznamy...

Wiecie jak to jest, jak długo się na coś czeka? Tworzy się wtedy w głowie jakieś obrazy, oczekuje się czegoś wielkiego, idealnego. Łatwo stworzyć sobie taki wymarzony obraz. Dużo trudniej jest się później nie rozczarować, że nie jest tak, jak wydawało nam się, że będzie...
Miałam tak z wieloma książkami. Oczekiwania rosły z każdym dniem zwłoki. A potem wszystko rozpadało się jak domek z kart. Bałam się, że w przypadku kolejnej powieści Hosseiniego będzie podobnie. Szybko jednak przekonałam się, że nie tym razem.
Pokochałam tego autora za "Chłopca z latawcem". "I góry odpowiedziały echem" wzmocniła moje uczucia. "Tysiąc wspaniałych słońc" upewniła mnie, że będzie to miłość do końca życia!
Czekam z niecierpliwością na kolejne powieści! I najlepsze w tym wszystkim jest to, że wiem, że mnie nie rozczarują!
Polecam!

Wiecie jak to jest, jak długo się na coś czeka? Tworzy się wtedy w głowie jakieś obrazy, oczekuje się czegoś wielkiego, idealnego. Łatwo stworzyć sobie taki wymarzony obraz. Dużo trudniej jest się później nie rozczarować, że nie jest tak, jak wydawało nam się, że będzie...
Miałam tak z wieloma książkami. Oczekiwania rosły z każdym dniem zwłoki. A potem wszystko rozpadało...

Cieszę się, że mam ją na swojej półce. Że będę mogła do niej wrócić. Ww każdej chwili.
Polecam!

Cieszę się, że mam ją na swojej półce. Że będę mogła do niej wrócić. Ww każdej chwili.
Polecam!

Nie znalazłam tam podobieństw do 'Przeminęło z wiatrem'. Nie znalazłam tam nikogo podobnego do Scarlett O'Hary. Ani tym bardziej do Rhetta Butlera. Po jej zakończeniu dalej nie wiem dlaczego je porównują. Ale cieszę się, że ją przeczytałam! Jest inna, zupełnie. Jednak nie zmienia to faktu, że również fantastyczna!
Jedyne co mogę powiedzieć to to, że nie polecam kierować się tym goszczącym na okładce porównaniem do powieści Margaret Mitchell. Jeżeli to jest główny powód, dla którego chcecie ją przeczytać, to być może się rozczarujecie. A jeśli tylko dlatego nie chcecie jej poznać, to możliwe, że omijacie coś, co mogłoby Was oczarować.
Dlatego przeczytajcie. Polecam!

Nie znalazłam tam podobieństw do 'Przeminęło z wiatrem'. Nie znalazłam tam nikogo podobnego do Scarlett O'Hary. Ani tym bardziej do Rhetta Butlera. Po jej zakończeniu dalej nie wiem dlaczego je porównują. Ale cieszę się, że ją przeczytałam! Jest inna, zupełnie. Jednak nie zmienia to faktu, że również fantastyczna!
Jedyne co mogę powiedzieć to to, że nie polecam kierować...

Książka, która wraca po latach w związku z produkcją Martina Scorsese. I dobrze. Dobrze, ponieważ tak wtedy - kilkadziesiąt lat temu - jak i dziś pozwala zrozumieć gdzie jest Bóg. Bo przecież pyta o to nie tylko bohater książki. W dzisiejszych czasach my również zadajemy sobie to pytanie. Tutaj możemy znaleźć odpowiedź. Mi taka wystarczy.
Polecam!

Książka, która wraca po latach w związku z produkcją Martina Scorsese. I dobrze. Dobrze, ponieważ tak wtedy - kilkadziesiąt lat temu - jak i dziś pozwala zrozumieć gdzie jest Bóg. Bo przecież pyta o to nie tylko bohater książki. W dzisiejszych czasach my również zadajemy sobie to pytanie. Tutaj możemy znaleźć odpowiedź. Mi taka wystarczy.
Polecam!

Za komentarz niech posłuży fakt, iż po przeczytaniu tej powieści jestem pewna, że lepszego literackiego początku roku nie mogłam sobie wyobrazić! Polecam!

Za komentarz niech posłuży fakt, iż po przeczytaniu tej powieści jestem pewna, że lepszego literackiego początku roku nie mogłam sobie wyobrazić! Polecam!

Czułam się jak obcy wśród grona przyjaciół czytając tę powieść. Być może dlatego, że nie czytałam żadnej książki tej autorki, nie poznałam wcześniejszych losów bohaterów. Może też dlatego mnie nie urzekła. Nie była zaskakująca, wszystko płynęło leniwie. Zbyt leniwie.

Czułam się jak obcy wśród grona przyjaciół czytając tę powieść. Być może dlatego, że nie czytałam żadnej książki tej autorki, nie poznałam wcześniejszych losów bohaterów. Może też dlatego mnie nie urzekła. Nie była zaskakująca, wszystko płynęło leniwie. Zbyt leniwie.

Rainbow Rowell nieustannie mnie zaskakuje. Za każdym razem pozytywnie. Za każdym razem w inny sposób. Za każdym razem coraz bardziej! "Załącznik" jest fantastyczną historią miłosną, która objawia się fascynacją drugą osobą, a nie tylko jej urodą. Która z pań nie chciałaby mężczyzny, który pokocha ją za to jaka jest, a nie za to jak wygląda?
Lincoln musi przebyć długą drogę. Czy się opłaci? Czy warto jest marzyć?
Przeczytajcie! Lekka i przyjemna pozycja, nie tylko o miłości...
Polecam! :)

Rainbow Rowell nieustannie mnie zaskakuje. Za każdym razem pozytywnie. Za każdym razem w inny sposób. Za każdym razem coraz bardziej! "Załącznik" jest fantastyczną historią miłosną, która objawia się fascynacją drugą osobą, a nie tylko jej urodą. Która z pań nie chciałaby mężczyzny, który pokocha ją za to jaka jest, a nie za to jak wygląda?
Lincoln musi przebyć długą...

Wyobraź sobie - masz urodziny, ktoś organizuje przyjęcie niespodziankę, tam dostajesz wymarzone prezenty, spotykasz ludzi, o których tylko śnisz, z tortu wyskakuje ktoś, kto jest Twoim idolem (u mnie musiałby to być sam Robert Kubica). Wyskakując rozrzuca po pokoju świeczki - niestety nie wszystkie zgaszone. Po chwili szaleje pożar, wszyscy się ratują, ale z domu nie zostaje nic. Wtedy okazuje się, że na ulicy znajdujesz kupon, a kiedy idziesz na najbliższego punktu Lotto mówią Ci, że jesteś milionerem... Dalej możesz wstawić najgorszy absurd jaki jesteś w stanie wymyślić! Taka jest ta książka! Absurdalna do granic możliwości! Zabawna, lekka, zaskakująca! Nie wiem co autor pali, popija, wciąga - czy jaki jest jego sposób na wprowadzenie się w taki stan - ale czasami też chciałabym tego spróbować.
Na każdy gorszy dzień polecam - zaaplikujcie sobie dawkę Jonasa Jonassona - to dużo zdrowsze i skuteczniejsze od całej masy środków farmakologicznych!

Wyobraź sobie - masz urodziny, ktoś organizuje przyjęcie niespodziankę, tam dostajesz wymarzone prezenty, spotykasz ludzi, o których tylko śnisz, z tortu wyskakuje ktoś, kto jest Twoim idolem (u mnie musiałby to być sam Robert Kubica). Wyskakując rozrzuca po pokoju świeczki - niestety nie wszystkie zgaszone. Po chwili szaleje pożar, wszyscy się ratują, ale z domu nie...

Kolejna, której zakupu żałuję.

Kolejna, której zakupu żałuję.

Pod koniec jej czytania przyszło mi na myśl, że jest ona trochę jak odcinki "Scooby Doo". Niby już wiesz, jesteś pewien, że znasz zabójcę, ale nie! On ujawnia się dopiero na samym końcu!
Polecam! Jest zabawna, zaskakująca i przede wszystkim wciągająca!

Pod koniec jej czytania przyszło mi na myśl, że jest ona trochę jak odcinki "Scooby Doo". Niby już wiesz, jesteś pewien, że znasz zabójcę, ale nie! On ujawnia się dopiero na samym końcu!
Polecam! Jest zabawna, zaskakująca i przede wszystkim wciągająca!