Buntowniczki. Niezwykłe życie Mary Wollstonecraft i jej córki Mary Shelley

Fascynująca podwójna biografia kobiet, które wyprzedzały swoje czasy. Jedynie nieco irytowało mnie szukanie przez autorkę (czasem miałam wrażenie, że na siłę) paraleli między życiem matki a córki.

Fascynująca podwójna biografia kobiet, które wyprzedzały swoje czasy. Jedynie nieco irytowało mnie szukanie przez autorkę (czasem miałam wrażenie, że na siłę) paraleli między życiem matki a córki.

Mary Wollstonecraft napisała pierwszą rozprawę filozoficzną na temat praw kobiet pt. ,,Wołania o prawa kobiet". Mary Shelley jest najbardziej znana szerszemu gronu czytelników jako autorka ,,Frankensteina".
Obie panie to tytanki pracy: napisały dziesiątki traktatów, artykułów, powieści, esejów; zredagowały setki listów swoich i innych pisarzy, w tym ukochanych mężczyzn; przygotowały setki haseł encyklopedycznych i słownikowych.
Za życia doczekały się niezrozumienia, potępienia, odrzucenia, upokorzenia. Męski świat nie był gotowy na ich poglądy.
Niestety, dzisiaj też znalazłoby się grono potępiające swobodne relacje, w jakie wchodziły. Wolna miłość, nieślubne dzieci, trójkąty, czworokąty emocjonalno-miłosne, z partnerami o różnej płci. Mary Wollstonecraft i Mary Shelley uważały, że wszyscy ludzie są równi, a przede wszystkim – wolni. Wolność wyboru, sumienia, poglądów – to były ich priorytety. Nie dały się poskromić, robiły to, co uważały za słuszne i zgodne z ich światopoglądem.
Czasami lektura mocno mnie przygnębiała. To niewiarygodne, jaki patriarchat panował wówczas w Europie i na Wyspach Brytyjskich. Jak niszczono samodzielność i potrzebę niezależności kobiet, jak je wyśmiewano i poniżano. Jak prawo stało po stronie mężczyzn, np. dzieci były własnością ojca. Mógł z nimi robić co chciał, mógł je zabrać matce, oddać do przytułku, do klasztoru.
W 1824 roku szympansy zyskały ochronę prawną, a dopiero 20 lat później uchwalono ustawę częściowo ograniczającą przemoc wobec kobiet. Bicie żony było legalne, co więcej, zachęcano do tego.
Wstrząsające są też opisy cierpienia bohaterek związane z ich ciążami, chorobami, śmiercią najbliższych. Zawsze były same w obliczu tragedii - bo tak było ukształtowane prawo.
99% tekstu to historia życia Mary Wollstonecraft i Mary Shelley, z szerokim tłem literacko-społeczno-polityczno-obyczajowym, z interpretacjami i genezą twórczości literackiej obu myślicielek. Poznałam okoliczności powstania ,,Frankensteina", otwierające nowe możliwości recepcji tej historii.
Pojawiają się też liczne szczegóły dotyczące życia celebrytów XIX wieku: Byron, Keats, oczywiście Shelley, Amelia Curan, Henry Fussli, Olimpia de Gouges, ale też mniej znany wydawca, przyjaciel Shelley`ów: Joseph Jonhson. Widzimy Rewolucję Francuską oczami Mary Wollstonecraft, poznajemy obyczaje arystokracji i klasy średniej, a przede wszystkim realia życia kobiety - i tej zamożnej, i tej mniej zamożnej.
Moim zdaniem fascynująca lektura, nie żałuję tych godzin spędzonych nad 500-stronnicowym dziełem pani Charlotte Gordon. Czuję ogromny szacunek dla niej i dla bohaterek jej opracowania.

Mary Wollstonecraft napisała pierwszą rozprawę filozoficzną na temat praw kobiet pt. ,,Wołania o prawa kobiet". Mary Shelley jest najbardziej znana szerszemu gronu czytelników jako autorka ,,Frankensteina".
Obie panie to tytanki pracy: napisały dziesiątki traktatów, artykułów, powieści, esejów; zredagowały setki listów swoich i innych pisarzy, w tym ukochanych mężczyzn;...

Synek zapytał, jaką książkę czytam tym razem. Gdy usłyszał, że czytam historie życia między innymi Pani, która napisała “Frankensteina” - szeroko otworzył oczy i powiedział “to napisała Pani??”

Tak, to napisał Pani i wraz ze swoją mamą, a głównie za jej przyczyną wyznaczyła nową drogę na początku w myślach, a potem w działaniach kobiet na całym świecie.

Przekrój przez społeczeństwo XVIII i początku XIX wieku, gdzie zwierzęta miały większe prawa niż kobiety i były bardziej szanowane.
Historia, świat, polityka, filozofia.

“Obie - matka i córka - dzieliły to pragnienie. Chciały być sobą. Nikt i nic nie mogło ich powstrzymać: przeszkody, krytycy, wrogowie, obelgi, ostracyzm, zdrady, lekceważenie, a nawet załamane serce. (…) Broniły swojego prawa do decydowania o własnym losie, wzniecając rewolucję, która jeszcze się nie zakończyła.”

Synek zapytał, jaką książkę czytam tym razem. Gdy usłyszał, że czytam historie życia między innymi Pani, która napisała “Frankensteina” - szeroko otworzył oczy i powiedział “to napisała Pani??”

Tak, to napisał Pani i wraz ze swoją mamą, a głównie za jej przyczyną wyznaczyła nową drogę na początku w myślach, a potem w działaniach kobiet na całym świecie.

Przekrój przez...

Nie jestem pewna, czy nie wolałabym, aby książka została podzielona na dwie konkretne części zamiast przeplatania losów bohaterek, niestety chwilami musiałam się zatrzymywać, by sprawdzić, o kim aktualnie jest mowa. Z aspektów wydawniczych - zmiejszyłabym wielkość czcionki w przypisach końcowych, indeksach itp., bo książka jest i tak wielka. Na szczęście jest taka nie tylko ze względu na gabaryty, ale przede wszystkim treść. Nietrudno wyobrazić sobie scenariusz filmowy na jej podstawie, pełen sensacyjnych zwrotów akcji. Autorka skrupulatnie opisała relacje rodzinno-związkowe (a te nie były proste),odmalowała obraz ówczesnej Europy, nakreśliła wizerunek kobiety w społeczeństwie, dodatkowo przedstawiła spory wycinek historii literatury, wiążąc ją z losami swoich bohaterek. Całość tworzy wspaniałą panoramę literacko-społeczną, od której ciężko się oderwać.

Nie jestem pewna, czy nie wolałabym, aby książka została podzielona na dwie konkretne części zamiast przeplatania losów bohaterek, niestety chwilami musiałam się zatrzymywać, by sprawdzić, o kim aktualnie jest mowa. Z aspektów wydawniczych - zmiejszyłabym wielkość czcionki w przypisach końcowych, indeksach itp., bo książka jest i tak wielka. Na szczęście jest taka nie tylko...

nie dałam rady

nie dałam rady

Niezwykłe życie dwóch niezwykłych kobiet. Niby biografia, ale czyta się z wypiekami na twarzy jak najciekawszą powieść. Tak się powinno pisać biografie.

Niezwykłe życie dwóch niezwykłych kobiet. Niby biografia, ale czyta się z wypiekami na twarzy jak najciekawszą powieść. Tak się powinno pisać biografie.

Książka o dwóch absolutnie niezwykłych, wyprzedzających swoje czasy pisarkach. Charlotte Gordon tworzy przejmujący, wielowymiarowy portret, nie mosiężnych, nieskalanych posągów, a żywych, walczących kobiet. Poznajemy ich historie, przekonania, cierpienia i charaktery, silne emocje, skandale i zaprzeczające sobie zachowania, które zwłaszcza po śmierci używane by dyskredytować ich pracę, dzisiaj tylko podkreślają ich siłę, niezłomność i umiejetność przeżycia w niesprzyjającym świecie zarówno jako pisarki i filozofki, jak i kobiety, matki, córki, kochanki i buntowniczki.

Książka o dwóch absolutnie niezwykłych, wyprzedzających swoje czasy pisarkach. Charlotte Gordon tworzy przejmujący, wielowymiarowy portret, nie mosiężnych, nieskalanych posągów, a żywych, walczących kobiet. Poznajemy ich historie, przekonania, cierpienia i charaktery, silne emocje, skandale i zaprzeczające sobie zachowania, które zwłaszcza po śmierci używane by...

27 kwietnia 1759 roku na świecie pojawia się Mary Wollstonecraft, kobieta, jak na czasy, w których przyszło jej żyć, o bardzo buntowniczym charakterze. Wollstonecraft nie miała lekkiego życia, była drugim dzieckiem z szóstki dzieci państwa Wollstonecraft, jej matka nie okazała jej żadnych głębszych uczyć, jakimi rodzice zazwyczaj obdarzają swoje dzieci, świadczy o tym fakt, że zaraz po swoich narodzinach została oddana pod opiekę mamce, która przez pierwszy rok jej życia się nią zajmowała. Mimo faktu, że rodzice Mary byli zamożni, to przez nie chęć jej ojca do „wyższych sfer” żyli skronie. Młodość przyszłej prekursorki feminizmu nie była usłana różami, od momentu, gdy jej ojciec – Edward został wciągnięty na dobre w szpony alkoholizmu i stał się przez to porywczy i agresywny, zaczął stosować przemoc domową wobec swoich dzieci i swojej żony Elisabeth. Po perypetiach związanych z kilkoma przeprowadzkami i bankructwem, depresją matki Mary, na jej barki spadła opieka nad resztą młodszego rodzeństwa (Mary miała wówczas 11 lat). Nastoletnia Mary marzyła o staniu się niezależną kobietą i opuszczeniu rodzinnego gniazda, bez konieczności wychodzenia za mąż. Kształcenie się i rozwój, uważała, za bardzo ciekawsze niż założenie rodziny.Mimo swojego kontrowersyjnego (jak na czasy, w których żyją Mary) podejścia do związków i miłości, udało jej się znaleźć miłość. A nawet urodziła dwie córki. Najbardziej pod względem charakteru do niej podoba się okazała być, jej córka druga córka Mary Shelley. Niestety Wollstonecraft zmarła po dziesięciu dniach od narodzin córki w wyniku gorączki popołogowej więc nie było jej dane nacieszyć się córką. Jednak w późniejszych latach, jej córka wiernie wyznawała wartości, jakie pozostawiła w swych dziełach matka.



Tak, pokrótce brzmi początek niesamowitej historii, o kobietach (matce i córce),które postanowiły łamać stereotypy panujące w dziewiętnastym wieku dotyczące kobiet. „Buntowniczki. Niezwykłe życie Mary Wollstonecraft i jej córki Mary Shelley” autorstwa Charlotte Gordon to fascynująca biografia, dwóch niesamowicie charyzmatycznych kobiet, które swoimi poglądami znacznie wyprzedzały epokę, w której żyły. Obydwie przecierały szlaki dla późniejszych pokoleń wielu kobiet w drodze do bycia traktowanymi na równi z mężczyznami, zarówno pod względem życia publicznego, jak i zawodowego. Gordon swoich czytelników zabiera w niezwykłą, pełną zwrotów akcji, emocjonalną podróż śladami prekursorkek feminizmu.



Ta biografia urzekła mnie i skradła moje serce już na samym początku czytania jej. Autorka realistycznie przedstawia realia czasów, w których żyły obydwie bohaterki. Może odrobinę na początku przeszkadzała mi narracja i fakt, że życiorysy bohaterek się ze sobą przeplatają, jednak po dłuższym czytaniu, ten dyskomfort zniknął i cieszyłam się dalszą lekturą. Język, jakiego autorka użyła do opisania wydarzeń, sprawia, że od samego początku zapomina się, iż ma się do czynienia z biografiami, a ma się wrażenie, że czyta się bardzo dobrze napisaną powieść. Taka forma z pewnością sprawia, że książkę czyta się z wielką przyjemnością i lekkością. Całości dobrego wrażenia, jakie budzi, ta książka jest jej okładka, która przyciąga wzrok i potrafi wzbudzić zainteresowanie.


Czy polecam? Oczywiście, że tak! Mimo że jest to książka biograficzna, to potrafi ona w swoim czytelniku wzbudzić emocje i intrygować.

27 kwietnia 1759 roku na świecie pojawia się Mary Wollstonecraft, kobieta, jak na czasy, w których przyszło jej żyć, o bardzo buntowniczym charakterze. Wollstonecraft nie miała lekkiego życia, była drugim dzieckiem z szóstki dzieci państwa Wollstonecraft, jej matka nie okazała jej żadnych głębszych uczyć, jakimi rodzice zazwyczaj obdarzają swoje dzieci, świadczy o tym fakt,...

Książa burząca stereotypy i obiegowe opinie o tym jak wyglądała obyczajowość w osiemnastym i dziewiętnastym wieku. To i szerokie tło społeczne wydaje mi się jej największym atutem. Oczywiście są jeszcze drobiazgowo opowiedziane dzieje matki i córki, prowokujące do porównań oraz analizy podobieństw i różnic.

Książa burząca stereotypy i obiegowe opinie o tym jak wyglądała obyczajowość w osiemnastym i dziewiętnastym wieku. To i szerokie tło społeczne wydaje mi się jej największym atutem. Oczywiście są jeszcze drobiazgowo opowiedziane dzieje matki i córki, prowokujące do porównań oraz analizy podobieństw i różnic.

Bardzo inspirująca lektura! Osobiście polecam!
Autorka wzięła na warsztat życie i twórczość matki (Mary Wollstonecraft) i córki (Mary Shelley),które przełamywały wszelkie możliwe konwenanse czasów, w których żyły. Momentami opisy tak płynnie przechodziły, że miałam problem z odgadnięciem o kim czytam matce, czy córce, ale bardzo szybko zagadka się wyjaśniała.
Kawał rzeczowej lektury. Książka dość obszerna, ale czyta się ją dość szybko. Napisana całkiem przystępnym językiem.

Bardzo inspirująca lektura! Osobiście polecam!
Autorka wzięła na warsztat życie i twórczość matki (Mary Wollstonecraft) i córki (Mary Shelley),które przełamywały wszelkie możliwe konwenanse czasów, w których żyły. Momentami opisy tak płynnie przechodziły, że miałam problem z odgadnięciem o kim czytam matce, czy córce, ale bardzo szybko zagadka się wyjaśniała.
Kawał...